II CZ 6/07 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt II CZ 6/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa R.B. przeciwko K. Spółce Jawnej – T. i D.K. o zapłatę, oraz w sprawie z powództwa K. Spółki Jawnej T. i D.K. przeciwko R.B. o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r., zażalenia powoda R.B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 listopada 2006 r.
Legislator headnote
AI generatedart. 378 § 1 k.p.c, art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; II CZ 6/07 · Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 3701 w zw. z art. 373 i art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. apelację sporządzoną imieniem pozwanego R.B. przez jego pełnomocnika będącego radcą prawnym, z powodu niewskazania w niej zakresu zaskarżenia wyroku Sądu Okręgowego oraz zakresu jego żądanej zmiany lub uchylenia. W zażaleniu pozwany zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie powołanych przepisów podnosząc, że Sąd Apelacyjny zupełnie błędnie dopatrzył się braków wniesionej apelacji, która spełniała wszelkie określone ustawą wymogi.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 6/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa R.B. przeciwko K. Spółce Jawnej – T. i D.K. o zapłatę, oraz w sprawie z powództwa K. Spółki Jawnej T. i D.K. przeciwko R.B. o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r., zażalenia powoda R.B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 listopada 2006 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 3701 w zw. z art. 373 i art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. apelację sporządzoną imieniem pozwanego R.B. przez jego pełnomocnika będącego radcą prawnym, z powodu niewskazania w niej zakresu zaskarżenia wyroku Sądu Okręgowego oraz zakresu jego żądanej zmiany lub uchylenia. W zażaleniu pozwany zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie powołanych przepisów podnosząc, że Sąd Apelacyjny zupełnie błędnie dopatrzył się braków wniesionej apelacji, która spełniała wszelkie określone ustawą wymogi.
Wnosił o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wymaganie określenia zakresu zaskarżenia apelacyjnego (w całości lub w części) związane jest z koniecznością dokładnego określenia granic apelacji poza które sąd drugiej instancji nie może wyjść (art. 378 § 1 k.p.c.). Wskazanie zakresu zaskarżenia stanowi uprawnienie, a zarazem obowiązek wnoszącego apelację, w wykonaniu którego nie może on być zastąpiony przez sąd. Brak apelacji w tym zakresie uniemożliwia jej rozpoznanie. Sytuacja taka jednak w sprawie niniejszej nie zachodzi. Powołanie przez skarżącego w apelacji jednostek redakcyjnych wyroku Sądu Okręgowego, w ich liczbowym oznaczeniu w nim użytym (pkt II i III), dla określenia zakresu zaskarżenia tego wyroku spełnia bowiem w zupełności wymóg określony w art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. Niezasadnie uznał też Sąd Apelacyjny, iż wniesiona apelacja nie zawiera określenia zakresu żądanej zmiany zaskarżonego wyroku w sytuacji, gdy skarżący wskazał, że domaga się jego zmiany w pkt II, poprzez oddalenie powództwa oraz w pkt III, poprzez obciążenie powódki kosztami opinii biegłego. 3 W tym stanie rzeczy brak było podstaw do odrzucenia apelacji, co mając na względzie Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie (art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).