V CNP 161/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 161/06 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi T. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2006 r., w sprawie z powództwa H. K. i J. K. przeciwko T. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2006 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelacje powodów i pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 3 października 2005 r. w sprawie o zapłatę. Pozwany T. D. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez powoda, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).