I ACz 433/13 · Sąd powszechny

I A Cz 433/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący SSA Elżbieta Fijałkowska Sędziowie: SA Jan Futro (spr.), SA Małgorzata Gulczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. W. przeciwko A. N. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt IX Gc 611/12 oddala zażalenie. Małgorzata Gulczyńska Elżbieta Fijałkowska Jan Futro

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanej o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w Poznaniu I. D. od prowadzenia niniejszej sprawy. Wskazał, że nie zachodzi podstawa do wyłączenia sędziego z ustawy a także, że sędziego nie łączy z żadną ze stron ani też – na co wskazywała pozwana - z pełnomocnikiem powoda stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywoływać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Kwestionowana natomiast przez pozwaną zasadność podejmowanych przez sędziego postanowień czy zarządzeń nie może stanowić podstaw do wyłączenia sędziego.

Na postanowienie to zażalenie wniosła pozwana domagając się jego „uchylenia” W uzasadnieniu wskazała, nie została należycie wyjaśniona kwestia rodzaju kontaktów , które łączyły sędzię I. D. z pełnomocnikiem powoda J. B., w okresie kiedy był on sędzią Sądu Rejonowego w Pile. Stwierdziła, że chciałaby, aby te kwestie zostały dokładnie wyjaśniona przez sąd drugiej instancji. Chce mieć gwarancje, że sprawa która jest prowadzona przez Sąd Okręgowy w Poznaniu będzie obiektywnie osądzona. Nie ma zaufania do sędzi I.

D., gdyż oddaliła wnioski dowodowe bez których nie można obiektywnie rozstrzygnąć toczącej się z jej udziałem sprawy. Zakwestionowała też fakt, że rozprawy w jej sprawie nie były nagrywane. Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie okazało się niezasadne. Nie budzi wątpliwości, że nie zachodzi żadna z przewidzianych art. 48 k.p.c. przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Natomiast, gdy chodzi o wyłączenie sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, art. 49 k.p.c. stanowi, że może to nastąpić wtedy, gdy „istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.” Istnieją dwa kryteria oceny bezstronności sądu w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w R. dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr (...) oraz uzupełniona Protokołem nr (...) (Dz.

U. z 1993 r. nr 61 poz.284): pierwsze polega na ustaleniu osobistych przekonań sędziego w danej sprawie, a drugie na upewnieniu się, czy osoba sędziego daje gwarancje pozwalające wykluczyć jakiekolwiek uzasadnione wątpliwości w tym zakresie. Wynika z tego, że przy ocenie, czy w danej sprawie można mówić o uzasadnionych podstawach do obaw o brak bezstronności organu, punkt widzenia osób twierdzących, iż organ nie jest bezstronny, ma znaczenie, ale nie jest decydujący. Decydujące jest natomiast, czy obawę można uznać za obiektywnie uzasadnioną.

Podkreślić też należy, że jeśli chodzi o kryterium subiektywne, domniemywa się osobistą bezstronność sędziego dopóki nie ma przeciwdowodu. Pozwana, okoliczności pozwalającej jej wątpić w bezstronność sędziego upatruje w fakcie, że pełnomocnikiem jej przeciwnika procesowego jest były sędzia i prezes Sądu Rejonowego w Pile, radca prawny J. B.. Jednakże, jak wynika z jej wniosku z dnia 30 listopada 2012 r. nie są jej znane relacje między tym pełnomocnikiem a sędzią, której wyłączenia się domaga. Należy zauważyć, że nawet utrzymywanie koleżeńskich relacji miedzy sędziami w okresie gdy pełnią służbę, czy też po jej ustaniu, samo przez się nie może być uznane za okoliczność, mogącą wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego.

Także subiektywne przeświadczenie strony, co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd przy pomocy środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę. Podkreślić też należy, że pełnomocnik pozwanej będący radcą prawnym nie składał przewidzianych art. 162 k.p.c. zastrzeżeń tak w przypadku oddalenia przez Sąd wniosków dowodowych jak i w przypadku uchylanie przez Sąd zadawanych pytań.

Wyjaśniając wątpliwości powódki, co do braku nagrywania rozpraw wskazać trzeba, że względy techniczne pozwalają obecnie na sporządzanie protokołu elektronicznego jedynie tylko na niektórych salach rozpraw, przeważnie w sprawach odwoławczych. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu. Małgorzata Gulczyńska Elżbieta Fijałkowska Jan Futro