III AUa 2770/11 · Sąd powszechny

Sygn. akt III AUa 2770/11

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Marek Żurecki (spr.) Sędziowie SSA Irena Goik SSA Marek Procek Protokolant Beata Gandyk po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012r. w Katowicach sprawy z odwołania S. K. (S. K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość emerytury na skutek apelacji ubezpieczonego S. K. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 18 sierpnia 2011r. sygn. akt XI U 107/11 oddala apelację. /-/ SSA I. Goik /-/ SSA M. Żurecki /-/ SSA M. Procek Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. akt III AUa 2770/11

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2011 roku oddalił odwołanie S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 8 kwietnia 2010 roku i 2 grudnia 2010 roku. Decyzją z dnia 8 kwietnia 2010 roku organ rentowy ponownie ustalił wysokość emerytury ubezpieczonego, pobieranej od 13 marca 2006 roku, poprzez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas w wymiarze świadczenia okresów składkowych w ilości 5 miesięcy (art. 113 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Decyzją z dnia 2 grudnia 2010 roku natomiast organ rentowy odmówił ubezpieczonemu ponownego obliczenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 ustawy o emeryturach i rentach po rozpoznaniu jego wniosku z dnia 31 marca 2010 roku o przeliczenie świadczenia z zastosowaniem do wyliczeń aktualnej kwoty bazowej zarówno w tzw. części stażowej i socjalnej emerytury i z przyjęciem w podstawie wymiaru świadczenia podstawy wymiaru składek przypadającej w części po przyznaniu świadczenia (tj. z lat 2008-2010).

Organ rentowy stwierdził, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) obliczony od podstawy wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, obejmujących po części okres po przyznaniu emerytury (tj. z lat 1973-1991 i 2008) wyniósł 146,81 % i okazał się niższy od dotychczasowego wwpw 156,26 %, wynikającego z podstawy wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych: 1968, 1969, 1973-1990). Sąd Okręgowy powołując się na przepis art. 110 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS zaaprobował stanowisko organu rentowego.

W apelacji od wyroku ubezpieczony zarzucił nierozpoznanie jego wszystkich żądań, w szczególności dotyczących wysokości wwpw ustalonego na poziomie 156,26 % - bez uwzględnienia przy jego wyliczeniu wartości deputatu węglowego, nie odtworzenia wysokości wynagrodzeń na podstawie dokumentacji dotyczącej czasu pracy. W związku z tym skarżący kwestionował wysokość swego świadczenia, żądając jego podwyższenia i nadpłaty od 2003 roku. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, jako bezzasadną (art. 385 k.p.c.). Przede wszystkim należy wskazać, że zakres i przedmiot rozpoznania sądowego z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza przedmiot decyzji organu rentowego i żądanie zgłoszone w odwołaniu wniesionym do Sądu, co wynika z treści art. 477 9 § 1 k.p.c. i art. 477 14 k.p.c. Zakres i przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie wyznaczała treść decyzji z dnia 2 grudnia 2010 roku odmawiającej ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego w oparciu o zasoby określone w przepisie art. 110 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS, wydanej w związku z wnioskiem ubezpieczonego z dnia 31 marca 2010 roku (k. 814 akt ZUS), powtórzonym w treści odwołania z dnia 28 grudnia 2010 roku.

Sąd Okręgowy zatem prawidłowo rozpoznał istotę sprawy, skupiając rozważania na ocenie możliwości przeliczenia wysokości emerytury w oparciu o dołączone do wniosku zaświadczenie o zarobkach ubezpieczonego z lat 2008-2010, uzyskanych po nabyciu prawa do emerytury w firmie (...). Apelujący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów na podważenie zasadniczego w sprawie ustalenia, tj. stwierdzenia, że obliczony na nowo wwpw jest niższy od poprzednio obliczonego, co eliminuje w świetle art. 110 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach możliwość ustalenia wysokości świadczenia na nowo w sposób określony w art. 15 ustawy.

Należy zauważyć, że dotychczasowy wwpw 156,26 % emerytury ubezpieczonego został ustalony wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lipca 2007 roku, od którego apelacja ubezpieczonego została oddalona wyrokiem tut. Sądu Apelacyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 roku, sygn. III AUa 1647/07, obejmującym również żądanie nadpłaty emerytury od 2003 roku. Ubezpieczony, jak wynika z treści jego apelacji, zdaje się ignorować stan powagi rzeczy osądzonej, nawiązując do kwestii objętych poprzednimi postępowaniami sądowymi. /-/ SSA I. Goik /-/ SSA M.

Żurecki /-/ SSA M. Procek Sędzia Przewodniczący Sędzia JR