III CNP 4/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 4/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości M.(...) sp. z o.o. w N. przeciwko M.(...) T.(...) sp. z o.o. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2010 r., na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt XII Ga (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 18 października 2007 r.

Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 5 lutego 2007 r. w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził kwotę 2.415 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 4245 § 1 k.p.c. Do wymagań tych należy m.in. przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3), obowiązek uprawdopodobnienia 2 wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4).

Skarżący, formułując zarzuty skargi wobec orzeczenia Sądu drugiej instancji, utożsamił podstawy skargi z przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Konstruując skargę, ustawodawca wyraźnie oddzielił podstawy skargi (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) od przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Tym samym wskazane wymagania mają charakter samodzielny i niezależny od innych wymogów przewidzianych w § 1. Przyjęcie takiego rozwiązania było zabiegiem celowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została ustanowiona w celu stworzenia możliwości realizacji roszczenia z art. 4171 § 2 k.c., zagwarantowanego w art. 77 ust. 1 Konstytucji. Jest zatem oczywiste, że niezgodność z prawem uzasadniająca odpowiedzialność Skarbu Państwa musi być – już na etapie wnoszenia skargi – jasno określona przez wskazanie przepisu, z którym skarżone orzeczenie jest niezgodne. Ponadto skarżący uprawdopodabniając wystąpienie szkody wskazał, że składały się na nią także koszty postępowania o łącznej wysokości 5.061 zł.

Koszty postępowania, które poniosła strona nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie skargi, przewidzianej w art. 4241 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, niepubl.). Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Z podanych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę.