Legislator Case Law & Legislation
V U 2077/12 AI generated

V U 2077/12 · Sąd powszechny

Case Number V U 2077/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 9 listopada 2012 roku ZUS/O w B. przyznał J. G. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 30 listopada 2015 roku wskazując na orzeczenie komisji lekarskiej. W odwołaniu od tej decyzji J. G. wskazując na pogarszający się stan zdrowia nie godził się z ustaleniem prawa do renty na wskazany okres. Wnosił o przyznanie świadczenia na stałe.

Legislator headnote

AI generated

V U 2077/12 · Sąd powszechny: Wymienione schorzenia a także choroby towarzyszące- choroba płuc, wodonercze, nadciśnienie tętnicze, zespół bólowy kręgosłupa wskazują na brak możliwości świadczenia pracy na stałe. Podstawą orzeczenia w przedmiotowej sprawie jest opinia biegłych lekarzy sporządzona po badaniu odwołującego i analizie dokumentacji medycznej – jest obiektywna, przekonująca i zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe ustalenia należało zmienić decyzję organu rentowego i z mocy art. 477 14 §2 kpc orzec jak w wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 2077/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Helena Mironiuk Protokolant Anna Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 roku w Białymstoku sprawy z wniosku J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 9 listopada 2012 roku Nr (...)-1/05/I Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje J. G. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na stałe Sygn. Akt V U 2077/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 listopada 2012 roku ZUS/O w B. przyznał J. G. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 30 listopada 2015 roku wskazując na orzeczenie komisji lekarskiej. W odwołaniu od tej decyzji J. G. wskazując na pogarszający się stan zdrowia nie godził się z ustaleniem prawa do renty na wskazany okres. Wnosił o przyznanie świadczenia na stałe.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu , który spełnia łącznie warunki:

1) jest niezdolny do pracy;

2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3) niezdolność do pracy powstała w czasie ubezpieczenia jednak nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W celu ustalenia czy schorzenia występujące u odwołującego wskazują na całkowitą niezdolność do pracy i na jaki okres Sad dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu angiologii, neurologii i urologii, którzy po rozpoznaniu miażdżycy zrostowej tt. obu kończyn dolnych , stanu po by-pass aortalno udowym prawym w 1992 r., stanu po by-pass biodrowo – udowym lewostronnym po zakrzepicy stentów biodrowych w 2011 r., wodonerczu prawostronnym na tle zwężenia moczowodu, nadciśnienia tętniczego, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, stanu po tbc, przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa L/S z objawami rozciągowymi, uznali, iż jest całkowicie niezdolny do pracy na stałe. W uzasadnieniu biegli lekarze sądowi podkreślili, iż odwołujący jest z 22 – letnim wywiadem miażdżycy tętnic kończyn dolnych , po obustronnych pomostach tętniczych z objawami niedokrwienia lewej kończyny dolnej i bólami samoistnymi i mimo farmakoterapii bez efektu terapeutycznego .

Wymienione schorzenia a także choroby towarzyszące- choroba płuc, wodonercze, nadciśnienie tętnicze, zespół bólowy kręgosłupa wskazują na brak możliwości świadczenia pracy na stałe. Podstawą orzeczenia w przedmiotowej sprawie jest opinia biegłych lekarzy sporządzona po badaniu odwołującego i analizie dokumentacji medycznej – jest obiektywna, przekonująca i zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe ustalenia należało zmienić decyzję organu rentowego i z mocy art. 477 14 §2 kpc orzec jak w wyroku.