VI Ka 838/14 · Sąd powszechny

Sygnatura akt VI Ka 838/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk Protokolant Sylwia Sitarz przy udziale - po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy obwinionego S. S. ur. (...) w G. syna R. i J. z art. 92 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2014 r. sygnatura akt IX W 703/13 na mocy art. 104 § 1 pkt 7 kpw i art. 118 § 2 kpw uchyla zaskarżony wyrok i na mocy art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw umarza postępowanie wobec S. S. o wykroczenie z art. 92 § 1 kw, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 838/14

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 lipca 2014 r. sygn. akt IX W 703/13 S. S. został uznany za winnego tego, że w dniu 11 października 2012 r. około godziny 16.30 w G. na ulicy (...) kierując pojazdem marki T. o numerze rejestracyjnym (...) zaparkował za znakiem drogowym B- 36 tj. „zakaz zatrzymywania się” to jest wykroczenia z art. 92 § 1 k.w. i za to wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 50 złotych i zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych tytułem wydatków oraz odstąpił od obciążania opłatą.

Apelację od wyroku wywiódł obwiniony, zaskarżając orzeczenie w całości wniósł o uchylenie wyroku i uniewinnienie, w apelacji nawiązując do prezentowanej przed Sąd I instancji linii obrony oraz treści wyjaśnień. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie wobec obwinionego o przypisane mu wykroczenie z art. 92§1 k.w., jednak nie na skutek zarzutów wskazanych w apelacji. Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.

Przedawnienie orzekania stanowi bezwzględną negatywną przesłankę postępowania (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.), co oznacza, że w razie jej stwierdzenia nie wszczyna się postępowania a wszczęte umarza. Okoliczność ta jest nadto brana przez sąd pod uwagę z urzędu (art. 62 § 1 k.p.w.), a w razie jej stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego sąd wydaje wyrok o umorzeniu postępowania (art. 62 § 2 k.p.w.). W niniejszej sprawie zarzucono obwinionemu, iż dopuścił się popełnienia wykroczenia w dniu 11 października 2012 r. Postępowanie przeciwko obwinionemu wszczęto przed upływem roku od dnia popełnienia czynu.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 45 § 1 k.w. należy uznać zatem, że karalność wykroczenia zarzucanego obwinionemu ustała po upływie 2 lat od jego popełnienia, to jest z dniem 11 października 2014 r. Z tych względów Sąd Odwoławczy zmienił wyrok Sądu I instancji i umorzył postępowanie przeciwko obwinionemu, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania. Równocześnie Sąd Okręgowy odwoławczy nie dopatrzył się okoliczności przemawiających za zmianą wyroku i uniewinnieniem obwinionego, co pomimo zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej było możliwe.

Sprzeciwia się temu ocena zakresu przeprowadzonego przez Sąd I instancji postępowania dowodowego oraz zaprezentowana w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, a zasługująca na pełne poparcie ocena dowodów, której nie sposób przypisać dowolności, sprzeczności z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania, czy doświadczenia życiowego.