Legislator Case Law & Legislation
II Ca 672/12 AI generated

II Ca 672/12 · Sąd powszechny

Case Number II Ca 672/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 21 września 2012r. Sąd Rejonowy w Złotoryi zasądził od strony pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powoda L. R. kwotę 30.000,00 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 12.000,00 zł od dnia 19 sierpnia 2008r. oraz od kwoty 18.000,00 zł od dnia 21 września 2012r. Jednocześnie Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 4.417,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz nakazał stronie pozwanej uiszczenie na rzecz Skarbu Państwa kwotę 471,44 zł tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych ze środków budżetowych tego Sądu.

Legislator headnote

AI generated

II Ca 672/12 · Sąd powszechny: Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 445 par. 1 kc w zw. z art. 444 par. 1 kc. Odsetki od kwoty 12.000,00 zł Sąd zasądził zgodnie z żądaniem pozwu od dnia 19 sierpnia 2008r. natomiast od kwoty 18.000,00 zł od dnia wyrokowania. Sąd wskazał, że powód nie wykazał aby świadczenie ponad kwotę 30.000,00 zł, której zapłaty domagał się w postępowaniu likwidacyjnym, należało mu się już wcześniej. Przeciwnie dopiero w toku postępowania okazało się, że nadal wymaga leczenia w związku z wypadkiem dlatego też wymagalność roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia w zakresie kwoty 18.000,00 zł Sąd oznaczył z dniem orzekania o tym roszczeniu.

Cited Case Law

AI generated
I CK 131/03
Wyrok z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/03 Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia. Sędzia SN Marian Kocon (przewodniczący) Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski Sędzia SN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Rafała K. przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2004 r. kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2002 r. uchylił zaskarżony wyrok w części oddalającej powództwo o zapłatę renty i zapłatę zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz w części rozstrzygającej o kosztach i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.
V CSK 266/06
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2006 r.
III CSK 62/09
art. 445 k.c. w zw. z art. 361 § 2 k.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że zasądzona kwota 200.000 zł jest kwotą odpowiednią w rozumieniu tego przepisu 2) art. 385 w zw. z art. 316 § 1 i art. 391 § 1 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie polegające na pominięciu okoliczności faktycznych 7 istniejących w chwili zamknięcia rozprawy, a mających wpływ na rozmiar doznanej przez powódkę szkody niemajątkowej 3) art. 385 w zw. z art. 328 § 2 i 391 § 1 k.p.c. polegające na braku ustosunkowania się do zarzutów apelacji w części dotyczącej rozstrzygnięcia o zadośćuczynieniu 4) art. 385 w zw. z art. 382 k.p.c. przez pominięcie części materiału dowodowego dotyczącego okoliczności związanych wypadkiem oraz jego następstwami dla powódki, dotyczących rozstrzygnięcia o oddaleniu dalszego roszczenia o zadośćuczynienie 5) art. 385 w zw. z art. 233 i 391 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył zasad oceny dowodów ustalając, że powódka nie poniosła w związku z wypadkiem szkody majątkowej w kwocie odpowiadającej dochodzonemu odszkodowaniu oraz, że ustanowiona na jej rzecz renta wystarczy na pokrycie narastającej przyszłej szkody, a w konsekwencji niezasadne oddalenie apelacji w tym zakresie.
II CSK 434/09
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2010 r.
I CSK 243/10
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2011 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 672/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2013 roku Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Elżbieta Piotrowska Sędziowie: SO Robert Figurski SO Sabina Ziser (spraw.) Protokolant: sekr. sądowy Małgorzata Zielińska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 roku w Legnicy na rozprawie sprawy z powództwa L. R. przeciwko stronie pozwanej (...) Spółka Akcyjna w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 21 września 2012 roku sygn. akt I C 108/09 I. oddala apelację; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 672/12

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 września 2012r. Sąd Rejonowy w Złotoryi zasądził od strony pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powoda L. R. kwotę 30.000,00 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 12.000,00 zł od dnia 19 sierpnia 2008r. oraz od kwoty 18.000,00 zł od dnia 21 września 2012r. Jednocześnie Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 4.417,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz nakazał stronie pozwanej uiszczenie na rzecz Skarbu Państwa kwotę 471,44 zł tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych ze środków budżetowych tego Sądu.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd pierwszej instancji wskazał, że powód w wyniku wypadku doznał niezwykle skomplikowanego złamania kości uda lewego, które na przestrzeni pięciu lat doprowadziło do powikłań i wymagało przeprowadzenia nie jednego ale trzech zabiegów operacyjnych, nie mówiąc już o urazach głowy i twarzoczaszki. Biegli sądowi stwierdzili u powoda łącznie 35% uszczerbek na zdrowiu a rokowania co do uzyskania sprawności ruchowej i stanu zdrowia psychicznego powoda są niepomyślne. W tych okolicznościach zdaniem Sądu Rejonowego żądana suma zadośćuczynienia w wysokości 30.000,00 zł, która z kwotą przyznaną już w toku postępowania likwidacyjnego daje 48.000,00 zł, nie jest sumą wygórowaną i jest adekwatna do doznanych przez powoda cierpień fizycznych oraz psychicznych.

Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 445 par. 1 kc w zw. z art. 444 par. 1 kc. Odsetki od kwoty 12.000,00 zł Sąd zasądził zgodnie z żądaniem pozwu od dnia 19 sierpnia 2008r. natomiast od kwoty 18.000,00 zł od dnia wyrokowania. Sąd wskazał, że powód nie wykazał aby świadczenie ponad kwotę 30.000,00 zł, której zapłaty domagał się w postępowaniu likwidacyjnym, należało mu się już wcześniej. Przeciwnie dopiero w toku postępowania okazało się, że nadal wymaga leczenia w związku z wypadkiem dlatego też wymagalność roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia w zakresie kwoty 18.000,00 zł Sąd oznaczył z dniem orzekania o tym roszczeniu.

Z rozstrzygnięciem powyższym w części zasądzającej odsetki ustawowe od kwoty 12.000,00 zł za okres od dnia 19 sierpnia 2008r. do dnia 20 września 2012r. nie zgodziła się strona pozwana wnosząc apelację, w której zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego art. 445 par. 1 kc w zw. z art. 316 par. 1 kpc poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie obowiązku wyrokowania według stanu sprawy z chwili orzekania, - naruszenie art. 481 par. 1 kc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wymagalność roszczenia w kwocie 12.000,00 zł istniała już przed wytoczeniem powództwa i wydaniem wyroku, - naruszenie art. 233 kpc poprzez niewłaściwe rozważenie zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzące do błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że wymagalność przedmiotowego roszczenia powstała dnia 19 sierpnia 2008r.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie odsetek od kwoty 12.000,00 zł od dnia 21 września 2012r. do dnia zapłaty oraz zasądzanie kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Wyrok zasądzający zadośćuczynienie nie ma charakteru konstytutywnego lecz deklaratywny, na co już niejednokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie - wyrok SN z dnia 30.01.2004r., I CK 131/03, OSNC 2005, nr 2, poz. 40, z dnia 17.11.2006r., V CSK 266/06, Lex nr 276339, z dnia 26.11.2009r., III CSK 62/09, Lex nr 738354 i z dnia 18 lutego 2010r., II CSK 434/09, i który to pogląd Sąd odwoławczy podziela. Wymagalność roszczenia o zadośćuczynienie za krzywdę a tym samym i termin początkowy naliczania odsetek za opóźnienie w zapłacie zadośćuczynienia może się różnie kształtować w zależności od okoliczności sprawy.

Terminem, od którego należą się odsetki za opóźnienie w zapłacie zadośćuczynienia może być więc zarówno dzień wyrokowania, jak i dzień poprzedzający wyrokowanie. Tak też orzekł Sad Najwyższy w wyroku z dnia 18.02.2011r., I CSK 243/10. O ewentualnym zaś opóźnieniu dłużnika można mówić dopiero w momencie skonkretyzowania kwoty roszczenia. Wbrew zarzutowi apelacji roszczenie o zadośćuczynienie, jak każde świadczenie pieniężne, wymagalne jest z chwilą wezwania do zapłaty. Apelujący nie zauważył, że powód swoje roszczenie co do kwoty nie tyle 30.000,00 zł co 32.200,00 zł skonkretyzował już w toku postępowania likwidacyjnego w piśmie z dnia 21 maja 2008r. kiedy to złożył odwołanie od decyzji Towarzystwa (...).

W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana uznała swoją odpowiedzialność jedynie do kwoty 18.000,00 zł wypłacając stosowne zadośćuczynienie. Należy zwrócić uwagę na fakt, że już w tej dacie miały miejsce w życiu powoda te okoliczności, które złożyły się na ocenę rozmiaru bólu, cierpienia, dolegliwości zabiegu chirurgicznego, rehabilitacji itd. Już wówczas znane były obrażenia powoda przeszedł on operację a zgromadzona wówczas dokumentacja lekarska stanowiła podstawę do wydania opinii w sprawie przez biegłych sądowych.

Już w tym czasie strony pozwanej do zapłaty powódka ustaliła wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu na 15 % a powód przedstawił dokumenty, z których wynikało, że jest on wyższy i wynosi 23 %. Tak więc powodowi przysługiwało już w tym czasie zadośćuczynienie w żądanym rozmiarze, co powoduje prawidłową ocenę Sądu pierwszej instancji, że od tego czasu strona pozwana jest w opóźnieniu z zapłatą należnego zadośćuczynienia w wysokości 12.000,00 zł a to z kolei uzasadnia zasądzenie odsetek ustawowych od dnia 19 sierpnia 2008r.

Następnie powód przeszedł jeszcze dwie operacje oraz ujawnione zostały skutki w postaci zmian psychicznych spowodowanych wypadkiem co uzasadniało ustalenie wyższego procenta trwałego uszczerbku na zdrowiu i żądanie dodatkowo z tego tytułu kwoty 18.000,00 zł. Stąd też zarzuty apelacji dotyczące wymagalności roszczenia powoda w zakresie żądania kwoty 12.000,00 zł nie są zasadne a w konsekwencji orzeczenie Sądu pierwszej instancji w zakresie odsetek od kwoty 12.000 zł od dnia 19 sierpnia 2008r. jest prawidłowe bo znajduje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym należycie ocenionym przez ten Sąd.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych na podstawie art. 385 kpc. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego wydane zostało na podstawie art. 98 kpc w zw. z par. 12 ust. 1 pkt.1 w zw. z par. 6 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…).