X Kzw 32/13 · Sąd powszechny

X Kzw 32/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadiusz Tomczak Protokolant: st. sekr. sąd. Zofia Gładysiak przy udziale Prokuratora: Stanisława Wieśniakowskiego po rozpoznaniu w sprawie M. P. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w P.z dnia 11 grudnia 2012r. w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zażalenie skazanego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku skazanego o odroczenie wykonania zastępczej kary 180 dni pozbawienia wolności orzeczonej postanowieniem Sądu Rejonowego w P.z dnia 15.03.2012r. Procedując w przedmiocie wniosku o odroczenie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności sąd rejonowy dokonał prawidłowej oceny przesłanek zarówno obligatoryjnego, jak i fakultatywnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności wskazanych w art. 150 § 1 k.k.w. i art. 151 § 1 k.k.w., trafnie ustalając, że w rozpoznawanej sprawie nie występują.

Skarżący nie wykazał, aby zachodziły podstawy do odroczenia wykonania kary. Argumenty żalącego nie przekonują o tym, że natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla niego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Osadzenie M. P. w zakładzie karnym i – w konsekwencji – pogorszenie sytuacji jego i bliskich są naturalnymi następstwem skazania, z którym żalący – popełniając kolejne przestępstwa – powinien był się liczyć. Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.