I ACz 158/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 158/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie w I Wydziale Cywilnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Mirosława Gołuńska Sędziowie: SSA Artur Kowalewski /spr./ SSA Eugeniusz Skotarczak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. w Szczecinie, na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. T. przeciwko Skarbowi Państwa – S. R. wZ. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I C 147/11 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie SSA A. Kowalewski SSA M. Gołuńska SSA E. Skotarczak

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 września 2012 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 398 ( 22 )§ 5 k.p.c., odrzucił skargę powoda na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2011 r. w przedmiocie zwrotu pozwu oraz – na zasadzie podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. - odrzucił zażalenia powoda na zawarte w punktach 2 – 4 postanowienia tego Sądu orzeczenia w przedmiocie odrzucenia zażaleń i skargi na orzeczenie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że w zakreślonym terminie powód nie uzupełnił braków formalnych tych środków odwoławczych, w postaci należnej opłaty sądowej Orzeczenie to zaskarżył zażaleniem powód, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu powołał się na okoliczności, świadczące w jego ocenie o bezzasadności orzeczeń Sądu I instancji, którymi nie zostały uwzględnione w całości jego kolejne wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Powołał nadto – w jego ocenie - nowe fakty, które winny przemawiać za uwzględnieniem tych wniosków.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie powoda okazało się bezzasadne. Na wstępie przypomnieć należy powodowi, bowiem w tym przedmiocie wielokrotnie udzielano mu już wyjaśnień przy okazji rozpoznawania środków odwoławczych i skarg na przewlekłość postępowania w innych sprawach, że właściwość Sądu Apelacyjnego ogranicza się wyłącznie do rozpoznania środków odwoławczych od konkretnych orzeczeń wydanych przez Sąd I instancji. Nie jest zatem możliwie, aby dokonał on weryfikacji innych rozstrzygnięć tego Sądu, w szczególności dotyczących rozpoznania wniosków powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Z tej też przyczyny argumentacja zażalenia, w istocie w całości dotycząca tej kwestii, nie miała dla kierunku rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Odnosząc się do zaskarżonego orzeczenia wskazać należy, że powód nie kwestionuje, a nawet przyznaje, że nie uzupełnił braków fiskalnych skarg i zażaleń, co samoczynnie dyskwalifikuje wniesiony przez niego środek odwoławczy w tym zakresie. Analiza akt postępowania tą okoliczność potwierdza: powód został wezwany do uiszczenia opłat sądowych i zobowiązań tych bezspornie nie wypełnił.

Dlatego zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA A. Kowalewski SSA M. Gołuńska SSA E. Skotarczak