Legislator Case Law & Legislation
V U 381/13 AI generated

V U 381/13 · Sąd powszechny

Case Number V U 381/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 26 lutego 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., odmówił A. G.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych, albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych wykonywanej w latach 1976 – 89, pracy w charakterze członka (...) w (...). Ponadto ZUS nie uwzględnił jako okresów pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w latach 1970 – 74 oraz 1975 – 76 z uwagi na błędy formalne w zaświadczeniach o pracy warunkach szczególnych.

Legislator headnote

AI generated

V U 381/13 · Sąd powszechny: Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w art. 32 ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VU 381/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. w Kaliszu odwołania A. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 26 lutego 2013 r. Nr (...) w sprawie A. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do emerytury oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 lutego 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., odmówił A. G.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych, albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych wykonywanej w latach 1976 – 89, pracy w charakterze członka (...) w (...). Ponadto ZUS nie uwzględnił jako okresów pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w latach 1970 – 74 oraz 1975 – 76 z uwagi na błędy formalne w zaświadczeniach o pracy warunkach szczególnych.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. G., wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu spornych okresów jako okresu pracy szczególnej. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący A. G., urodzony dnia (...), w okresie 11.03.1976 r. – 30.06.1989 r. był członkiem (...) w R.i w oparciu o istniejący stosunek członkowstwa wykonywał pracę na rzecz tej spółdzielni. Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się pracą w warunkach szczególnych wynoszącą łącznie 3 lata i 29 dni, wykonywaną poza spornym okresem.

Łączny okres składkowy i nieskładkowy odwołującego na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi 26 lat, 1 miesiąc i 3 dni. /bezsporne/

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. nr 162 poz.1118 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r., w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy, mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.

Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w art. 32 ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym). W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2. ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jak wynika z powyższych uregulowań z uprawnień do wcześniejszej emerytury z uwagi na co najmniej 15-o letni okres pracy w warunkach szczególnych mogą skorzystać wyłącznie zatrudnieni w takich warunkach pracownicy. Pracownikiem w rozumieniu przepisu art. 2 kp jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Żaden z powyższych tytułów nie był podstawą nawiązania w latach 1976 - 89 stosunku prawnego między odwołującym a (...) w R.gdyż stosunek członkowstwa jest innego rodzaju niż wskazane w art. 2 kp tytuły. Nie istnieje również zbieżność między stosunkiem członkowstwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, a spółdzielczą umową o pracę. Taki stosunek podwójnego związania występuje jedynie w spółdzielniach pracy gdzie obok stosunku członkowstwa istnieje umowa o pracę. Stan taki ma oparcie w przepisie art. 182 ustawy z dnia 16 września 1982 r.

– Prawo spółdzielcze. W rolniczych spółdzielniach produkcyjnych takie podwójne związanie członka ze spółdzielnią nie występuje. Również uregulowania zawarte w przepisach art. 6 i 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r., o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz w przepisach art. 6 ust. 2, cytowanej na wstępie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach, pozwalają na stwierdzenie, iż ustawodawca rozróżnia ubezpieczenie pracownicze od ubezpieczenia z tytułu członkowstwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej. Wskazane wyżej uregulowania pozwalają na uznanie, iż prawo do emerytury w związku z pracą w warunkach szczególnych przysługuje tylko tym ubezpieczonym, którzy wykonywali taką pracę podlegając ubezpieczeniu w systemie pracowniczym.

Skoro odwołujący w okresie 11.03.1976 r. – 30.06.1989 r. nie podlegał takiemu ubezpieczeniu i jednocześnie inne wskazane okresy pracy w warunkach szczególnych, łącznie z tym okresem uznanym przez ZUS, nie dadzą w sumie co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych, odwołanie podlegało oddaleniu.