I ACz 1612/14 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że nie przysługuje stronie zażalenie wniesione przeciwko postanowieniu sądu utrzymującemu w mocy orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie kosztów sądowych, bowiem w sprawie takiej sąd orzeka jako sąd drugiej instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 370 i art. 397 §2 k.p.c. poprzez nieuprawnione przyjecie, że na postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. nie przysługuje zażalenie.
Legislator headnote
AI generatedart. 397 §2 k.p.c, art. 394 §1 pkt 11 k.p.c, art. 385 k.p.c; I ACz 1612/14 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że nie przysługuje stronie zażalenie wniesione przeciwko postanowieniu sądu utrzymującemu w mocy orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie kosztów sądowych, bowiem w sprawie takiej sąd orzeka jako sąd drugiej instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 370 i art. 397 §2 k.p.c. poprzez nieuprawnione przyjecie, że na postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. nie przysługuje zażalenie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Ewa Staniszewska Sędziowie: SA Hanna Małaniuk, SA Marek Górecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2014 r. sprawy z powództwa H. R. przeciwko Bank (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt I C 855/14 postanawia: oddalić zażalenie. Hanna Małaniuk Ewa Staniszewska Marek Górecki
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że nie przysługuje stronie zażalenie wniesione przeciwko postanowieniu sądu utrzymującemu w mocy orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie kosztów sądowych, bowiem w sprawie takiej sąd orzeka jako sąd drugiej instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 370 i art. 397 §2 k.p.c. poprzez nieuprawnione przyjecie, że na postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. nie przysługuje zażalenie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 398 22 § 3 k.p.c. jest, że sąd rozpoznaje skargę na orzeczenie referendarza sądowego, jako sąd pierwszej instancji - chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W zakresie uregulowanym przepisem art. 398 23 k.p.c., a więc między innymi gdy zaskarżono postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych, w tym odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych, skarga na orzeczenie referendarza sądowego ma szczególny charakter. Jej wniesienie nie powoduje utraty mocy orzeczenia referendarza, a jedynie wstrzymuje jego wykonalność.
Po rozpoznaniu skargi sąd może zaskarżone orzeczenie utrzymać w mocy albo zmienić. Sąd rozpoznający skargę działa tu, jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że jego orzeczenie nie jest zaskarżalne zażaleniem. Trafnie zatem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki na postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. Zgodnie natomiast z art. 394 §1 pkt 11 k.p.c. stronie przysługuje zażalenie, na postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia jej zażalenia. Stąd też wniesiony środek zaskarżenia został rozpoznany merytorycznie, a nie odrzucony jako niedopuszczalny.
Mając powyższe na uwadze, Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Hanna Małaniuk Ewa Staniszewska Marek Górecki