III Ca 494/14 · Sąd powszechny

Sygn. akt III Ca 494/14

UZASADNIENIE

Wpisem z dnia 24 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Łowiczu założył księgę wieczystą nr (...) dla zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w C. gmina B. powiat (...). W dziale II tej księgi ujawnieni zostali M. G. i E. G. we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej do udziału ¾ oraz E. G. do ¼ części. W dziale III przedmiotowej księgi wieczystej ujawnione zostało prawo dożywocia J. F. (1) obciążające udział ¾ należący do M. i E. małżonków G. Apelację od tego wpisu wniosła E. G. . Skarżąca zarzuciła , iż w jej ocenie brak było jakichkolwiek ustaleń faktycznych mogących stanowić podstawę wpisu, jak również ustaleń co do faktycznego posiadania i użytkowania nieruchomości.

W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wpisu. W odpowiedzi na apelację M. G. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Sąd Okręgowy ustalił co następuje : Na podstawie aktu własności ziemi wydanego 29 stycznia 1973 r. przez Powiatowe Prezydium rady narodowej Wydział (...) i Leśnictwa w Ł. nr ON-451-84/73 J. F. (2) i J. F. (3) nabyli z mocy samego prawa do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńska nieruchomość położona w C. powiecie (...) / akt własności ziemi wraz z dokumentami –k. 6-12/. J. F. (3) zmarł 16 marca 1987r., spadek po nim na podstawie ustawy nabyły jego żona J.

F. (2) i córka E. G. w udziałach po ½ .Udział J. F. (2) w wyniku spadkobrania w przedmiotowej nieruchomości wyniósł ¾ zaś córki E. G. ¼. / odpis postanowienia o stwierdzeniu nabycia praw do spadku –k.13 / W dniu 22 sierpnia 2013r. J. F. (2) zawarła w formie aktu notarialnego umowę o dożywicie z M. G. / wnukiem J. G. i synem E. G. / oraz jego żoną E. G.. Na mocy tej umowy J. F. (2) należący do niej udział w wysokości ¾ w prawie własności przedmiotowej nieruchomości przeniosła na M. i E. małżonków G. w zamian za dożywocie .M. i E. małżonkowie G. nabyli udział w prawie własności nieruchomości na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej.

W § 8 aktu notarialnego zawarty został wniosek o założenie księgi wieczystej dla przedmiotowej nieruchomości z wpisem udziałów we współwłasności ¾ części na rzecz M. i E. małżonków G. i ¼ części E. G. oraz wpisem dożywocia na rzecz J. F. (2) na udziale M. i E. G. / akt notarialny Nr 4900/2013 /. Wpisem z dnia 24 października 2013r. Sąd Rejonowy w Łowiczu założył księgę wieczystą nr (...) dla zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w C. gmina B.. W dziale II tej księgi ujawnieni \zostali M. G. i E. G. we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej do udziału ¾ oraz E. G. do ¼ części.

W dziale III przedmiotowej księgi wieczystej ujawnione zostało prawo dożywocia J. F. (1) obciążające udział ¾ należący do M. i E. małżonków G. polegające na przyjęciu dożywotnika jako domownika , dostarczeniu wyżywienia , ubrania mieszkania, światła i opału zapewnieniu odpowiedniej pomocy i pielęgnowaniu w chorobie oraz sprawieniu własnym kosztem pogrzebu odpowiadającego miejscowym zwyczajom. / zawiadomienie o wpisie – k. 19-21/.

Sąd Okręgowy zważył , co następuje :

Apelacja nie jest zasadna. Zarzuty apelacji stanowią w zasadzie nieuprawniona polemikę z dokonanym wpisem , która jest konsekwencją subiektywnego przekonaniem skarżącej o braku uprawnień po stronie J. F. (2) do dysponowania należącym do niej udziałem w przedmiotowej nieruchomości w sposób dowolny. Przekonanie takie nie znajduje oparcia w zebranym w prawie materiale dowodowym , jak też w przepisach prawa materialnego. W szczególności bezzasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania cywilnego poprzez brak uzasadnienia dokonanego wpisu.

Stosownie do przepisu art. 626 8 § 6 k.p.c. w postępowaniu wieczystoksięgowym wpis w księdze wieczystej jest orzeczeniem. Uzasadnienia wpisu nie sporządza się . Zatem brak jest podstawy prawnej do formułowania zarzutu, iż Sąd I instancji bezzasadnie nie przedstawił uzasadnienia dokonanego wpisu. Zgodnie z art.626 8 §2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Kognicja sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym jest ograniczona do przesłanek opisanych dyspozycją powołanego przepisu.

Sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym nie rozstrzyga sporów o prawo niezależnie od tego , czy rozstrzygniecie tego sposobu byłoby przesłanką orzeczenia sądu wieczystoksięgowego, czy też samo w sobie miałoby być wynikiem rozpoznania wniosku . Zatem nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności związane z korzystaniem z przedmiotowej nieruchomości przez skarżącą i jej syna A. G. (1), jak również nie jest przedmiotem badania sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, czy i w jaki sposób skarżąca opiekowała się matką J.

F. (2) .Sposób korzystania z przedmiotowej nieruchomości przez współwłaścicieli nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przedmiotem badania sądu w postępowaniu wieczsytoksiegwym jest jedynie treść i forma wniosku oraz załączonych do wniosku dokumentów. Wniosek o założenie księgi wieczystej i dokonanie w niej wpisów został złożony w akcie notarialnym , żądanie dokonania wpisów znajdowało oparcie w załączony do wniosku dokumentach. Dokumenty te spełniały wymogi opisane dyspozycją art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece / tekst jedn.

Dz. U. 2013r. poz.707 ze zm./. Do wniosku wnioskodawcy dołączyli akt własności ziemi wraz z dokumentami oraz postanowienie o stwierdzeniu nabycia praw do spadku po J. F. (3) . Udział skarżącej w przedmiotowej nieruchomości opisany został prawidłowo w wysokości ¼ w wyniku spadkobrania udziału w prawie własności nieruchomości po J. F. (3). Skarżąca nie przedstawiła dokumentów, z których wynikałoby , by A. G. (2) nabył prawo własności w przedmiotowej nieruchomości, nie przedstawiła również dokumentów, które pozwoliłyby przyjąć, iż jej udział w prawie własności przedmiotowej nieruchomości był inny , niż przyjął to Sąd I instancji.

J. F. (2) dysponowała udziałem w wysokości ½ na podstawie aktu własności ziemi oraz uzyskała w wyniku spadkobrania po J. F. (3) ½ przypadającego mu udziału , zatem jej udział w prawie własności nieruchomości wynosił ¾.Na podstawie umowy dożywocia zawartej w formie aktu notarialnego cały należący do niej udział w przedmiotowej nieruchomości przeniosła na M. i E. małżonków G. . Biorąc pod uwagę dokumenty dołączone do wniosku, w ocenie Sądu Okręgowego, brak jest podstaw do twierdzenia, iż wpisy w przedmiotowej księdze wieczystej zostały dokonane błędnie.

Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13§2 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.