IV Cz 121/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV Cz 121/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. N. i P. N. przeciwko M. N. o podwyższenie alimentów na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt III RC 182/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 139/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych, przywołując w motywach rozstrzygnięcia okoliczności wskazujące, że wbrew wywodom pozwanego nie ujawnił wszystkich źródeł dochodów, a swoje rozstrzygnięcie opał na treści art. 102 ust 1 i 2 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych. W złożonym zażaleniu pozwany przywołując ponownie argumentację przywołaną we wniosku oraz przedstawiając dokumenty obrazujące jego sytuację majątkową domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Rozpoznając złożone zażalenie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Zważyć należy, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma szczególny charakter i jest instrumentem gwarantującym dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie są w stanie ponieść tych kosztów z uwagi na ich sytuację materialną. Podstawą oceny przez Sąd tej sytuacji jest oświadczenie składane przez taką osobę obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Oświadczenie to podlega ocenie co do jego wiarygodności, przy czym zastosowanie znajdzie tu art. 233 k.p.c. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7.01.2010r. w sprawie II PZ 31/2009, LexPolonica nr 3870309). Rzeczą zatem strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych jest wiarygodne i rzetelne, a przez to przekonujące wykazanie, iż kosztów owych nie jest ona w stanie ponieść bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Tymczasem żalący się pozwany dopiero na etapie postepowania zażaleniowego przedstawił pełniejszą wersję swojej sytuacji majątkowej, czego zaniechał na etapie postepowania przed sądem I instancji.

Nienależnie od powyższego brak jest również podstaw prawnych do uznania zasadności zażalenia w zakresie oddalenia wniosku o zwolnienie dłużnika od kosztów sądowych w sytuacji braku obowiązku ich uiszczenia na obecnym etapie postępowania. Z uwagi na powyższe, na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 kpc orzeczono jak w sentencji postanowienia.