Legislator Case Law & Legislation
IV Cz 108/13 AI generated

IV Cz 108/13 · Sąd powszechny

Case Number IV Cz 108/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki K. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt I C 626/12 wskazując, iż powódka nie zażądała uzasadnienia wyroku, zatem zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c. liczony dla niej termin do wniesienia apelacji upłynął bezskutecznie z dniem 11 grudnia 2012 roku. Wobec powyższego apelację powódki wniesioną w dniu 24 grudnia 2011 roku uznać należało za spóźnioną. Zażalenie od powyższego orzeczenia wywiodła powódka K. G., wnosząc o jego uchylenie i nadanie apelacji dalszego biegu. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, że w jej ocenie dla skuteczności odrzucenia złożonej przez nią apelacji konieczna była – w jej ocenie – zgoda drugiego z powodów, a zarazem jej małżonka R. G.. Według skarżącej wynikać to ma ze „wspólności małżeńskiej i reprezentacji rodzinnej”. Rozpoznając złożone zażalenie

Legislator headnote

AI generated

art. 370 k.p.c, art. 369 k.p.c, art. 73 § 1 k.p.c, art. 378 § 2 k.p.c, art. 87 § 1 k.p.c, art. 385 k.p.c; IV Cz 108/13 · Sąd powszechny: Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, kwestię terminu na wniesienie apelacji normuje przepis art. 369 k.p.c., stosownie do treści którego apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem (§ 1), a jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (§ 2). Takiej treści pouczenie zostało udzielone powodom na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 roku, o czym świadczy treść protokołu z tejże rozprawy (k. 120 akt sprawy).

Keywords

AI generated
art. 370 k.p.c art. 369 k.p.c art. 73 § 1 k.p.c art. 378 § 2 k.p.c art. 87 § 1 k.p.c art. 385 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 370 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach na podstawie art. 370 k.p.c.
art. 369 k.p.c
akt I C 626/12 wskazując, iż powódka nie zażądała uzasadnienia wyroku, zatem zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 73 § 1 k.p.c
W realiach niniejszej sprawy obowiązek wniesienia apelacji osobno przez każdego ze współmałżonków wynika z przepisu art. 73 § 1 k.p.c., w myśl którego każdy współuczestnik działa w imieniu własnym.
art. 378 § 2 k.p.c
Nadto zgodnie z art. 378 § 2 k.p.c.
art. 87 § 1 k.p.c
Co się natomiast tyczy kwestii działania w charakterze pełnomocnika, zważyć należy, iż małżonek rzeczywiście może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym, co wprost wynika z treści art. 87 § 1 k.p.c., jednakże stosownie do treści art.
art. 385 k.p.c
Wobec powyższego zażalenie powódki na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Cz 108/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mariusz Struski Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski (spr.), M. W. po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. G. i K. G. przeciwko P. Z. i J. Z. o zapłatę na skutek zażalenia powódki K. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I C 626/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 108/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Chojnicach na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki K. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt I C 626/12 wskazując, iż powódka nie zażądała uzasadnienia wyroku, zatem zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c. liczony dla niej termin do wniesienia apelacji upłynął bezskutecznie z dniem 11 grudnia 2012 roku. Wobec powyższego apelację powódki wniesioną w dniu 24 grudnia 2011 roku uznać należało za spóźnioną. Zażalenie od powyższego orzeczenia wywiodła powódka K. G., wnosząc o jego uchylenie i nadanie apelacji dalszego biegu. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, że w jej ocenie dla skuteczności odrzucenia złożonej przez nią apelacji konieczna była – w jej ocenie – zgoda drugiego z powodów, a zarazem jej małżonka R. G.. Według skarżącej wynikać to ma ze „wspólności małżeńskiej i reprezentacji rodzinnej”. Rozpoznając złożone zażalenie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, kwestię terminu na wniesienie apelacji normuje przepis art. 369 k.p.c., stosownie do treści którego apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem (§ 1), a jeżeli strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (§ 2). Takiej treści pouczenie zostało udzielone powodom na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 roku, o czym świadczy treść protokołu z tejże rozprawy (k. 120 akt sprawy).

W realiach niniejszej sprawy obowiązek wniesienia apelacji osobno przez każdego ze współmałżonków wynika z przepisu art. 73 § 1 k.p.c., w myśl którego każdy współuczestnik działa w imieniu własnym. Jedynie w wypadku, gdy z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, że wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników (współuczestnictwo jednolite), czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne wobec nie działających (§ 2). Nadto zgodnie z art. 378 § 2 k.p.c. w granicach zaskarżenia sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także na rzecz współuczestników, którzy wyroku nie zaskarżyli, gdy będące przedmiotem zaskarżenia prawa lub obowiązki są dla nich wspólne.

W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Powodowie bowiem wywiedli powództwo o zapłatę wskazując, iż wraz z pozwanymi są współwłaścicielami tarasu usytuowanego w budynku mieszkalnym przy ul. (...) w C., w konsekwencji czego ci ostatni powinni również partycypować w kosztach jego konserwacji. Wprawdzie małżonkowie G. - na podstawie stosunku współwłasności - są współuprawnieni do dochodzenia od pozwanych określonego w pozwie świadczenia, jednakże podzielny charakter tegoż świadczenia (kwota pieniężna) przesadza o tym, że nie mamy tu do czynienia z współuczestnictwem jednolitym, o którym mowa w art. 73 § 1 k.p.c. Tym samym złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem czy też wniesienie apelacji przez jednego z małżonków G. nie wywołało skutku wobec drugiego z nich.

Co się natomiast tyczy kwestii działania w charakterze pełnomocnika, zważyć należy, iż małżonek rzeczywiście może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym, co wprost wynika z treści art. 87 § 1 k.p.c., jednakże stosownie do treści art. 89 § 1 zdanie 1 k.p.c., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. R. G. składając wniosek o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem nie dołączył dokumentu pełnomocnictwa, uprawniającego go do działania w imieniu żony, ani nawet nie wskazał, iż działa jako jej pełnomocnik.

We wniosku tym (por. k. 123 akt sprawy) brak jakiekolwiek wzmianki o powódce, która mogłaby sugerować, iż żądanie doręczenie uzasadnienia orzeczenia Sądu Rejonowego pochodzi także od niej. Mając na względzie powyższe, należy zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, iż dla K. G. termin na wniesienie apelacji rozpoczął swój bieg z dniem 27 listopada 2012 roku i upłynął bezskutecznie z dniem 11 grudnia 2012 roku. Tym samym apelacja powódki – wniesiona w dniu 24 grudnia 2012 roku – złożona została z przekroczeniem terminu, co skutkowało jej odrzuceniem z mocy art. 370 k.p.c. Wobec powyższego zażalenie powódki na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. podlegało oddaleniu.