II Ca 842/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Ca 842/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Maria Leszczyńska Sędziowie SO Irena Dobosiewicz SO Aurelia Pietrzak (spr.) Protokolant sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa(...) Funduszu (...)w G. przeciwko D. M. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt. I C 182/13 p o s t a n a w i a : odrzucić apelację. Sygn. akt II Ca 842/13

UZASADNIENIE

Powód (...)Fundusz (...)w G. wystąpił przeciwko pozwanemu D. M. z pozwem o zapłatę 13.121.91 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu. Pozwany nie kwestionował istnienia wierzytelności, wniósł tylko o rozłożenie należności na raty. Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 roku Sąd Rejonowy w Świeciu zasądził od pozwanego D. M. na rzecz powoda (...)Funduszu (...)w G. kwotę 13 121.91 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 5 marca 2013 roku do dnia 11 lipca 2013 roku do dnia 11 lipca 2013 roku /punkt 1 /, zasadzoną w punkcie 1 należność główną rozłożył na 38 rat miesięcznych, z których 37 wynosić będzie po 350 zł, a ostatnia 171,91 zł, raty płatne będą do końca każdego miesiąca począwszy od sierpnia 2013 roku, a opóźnienie w zapłacie którejkolwiek z rat spowoduje wymagalność całego nieuiszczonego świadczenia /punkt 2 /.

Ponadto Sąd Rejonowy odstąpił od obciążenia pozwanego kosztami postępowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 320 k.p.c. w szczególnie uzasadnionych przypadkach Sąd może rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Uznając, że sytuacja życiowa pozwanego, zwłaszcza okoliczność, że ma on na utrzymaniu sześcioro dzieci, stanowi szczególnie uzasadniony wypadek, Sąd rozłożył zasądzone świadczenie główne na 38 rat miesięcznych, zastrzegając jednocześnie że opóźnienie w zapłacie którejkolwiek z nich spowoduje wymagalność całego nieuiszczonego świadczenia.

Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając rozstrzygnięcie w zakresie punktu 2, w części w której Sąd nie zasądził na rzecz powoda odsetek ustawowych należnych powodowi w przypadku opóźnienia płatności którejkolwiek z rat w okresie od dnia jej wymagalności do dnia zapłaty. Skarżący zarzucił wyrokowi naruszenie art. 481 k.c. poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjęcie, iż powodowi nie należą się odsetki od zasądzonej kwoty w razie opóźnienia w spłacie kolejnych rat. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu poprzez zasądzenie także odsetek ustawowych od kwoty 13054,96 zł w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat tj. od dnia płatności każdej z rat do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i pozostawienie temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za obie instancje.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja podlegała odrzuceniu. Rozkładając w punkcie 2 wyroku zasądzone na rzecz powoda roszczenie na raty Sąd Rejonowy zarazem nie oddalił powództwa w pozostałym zakresie, to jest w zakresie orzeczenia o odsetkach należnych powodowi w razie opóźnienia w płatności poszczególnych rat, ani też nie podjął w tej kwestii jakiejkolwiek innej decyzji procesowej. Żadna ze stron natomiast - w przewidzianym w art. 351 § 1 k.p.c. terminie - nie złożyła wniosku o uzupełnienie wyroku. W tej sytuacji apelację powoda uznać należy za wymierzoną przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu, w związku z czym - jako niedopuszczalna - podlega ona odrzuceniu (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 21 września 1937 r.

C II 714/37, PPC 1938, nr 9-10, s. 307, z dnia 22 kwietnia 1952 r. C 1040/52, NP 1953, nr 8-9, s. 153, z dnia 9 grudnia 1957 r. 4 CR 1188/56, PUG 1959, nr 8, s. 314, z dnia 2 czerwca 1964 r. I PR 10/63, OSNCP 1965, z. 5, poz. 80 oraz z dnia 24 listopada 1971 r. I PR 75/71, OSNPG 1972, nr 7, poz. 46). Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. odrzucił apelację.