I ACz 1005/14 · Sąd powszechny
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedW dniu 6 września 2013 r. powód wniósł pozew o zadośćuczynienie i domagał się zasądzenia kwoty 96.000 zł za „doznaną krzywdę”. Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. powód wniósł o „wycofanie pozwu (…) który był pisany pod wpływem emocji”. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Zielonej Górze umorzył postępowanie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód, zaskarżając je w całości. Skarżący w treści zażalenia podniósł, że oświadczenie o cofnięciu pozwu zostało na nim „wymuszone” przez wychowawcę w zakładzie karnym.
Legislator headnote
AI generatedart. 203 § 1 k.p.c, art. 203 § 4 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c; I ACz 1005/14 · Sąd powszechny: Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i nadania sprawie biegu. Sąd Apelacyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zażalenie uznać należało za bezzasadne. Zgodnie z treścią art. art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, przy czym z mocy art. 203 § 4 k.p.c. Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że czynność ta jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE P., 11 lipca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, I Wydział Cywilny Przewodniczący: SSA Piotr Górecki (spr.), Sędziowie: SA Bogusława Żuber, SA Jacek Nowicki, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. L. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Dyrektora Zakładu Karnego w K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 15 stycznia 2014 r. , sygn.akt I C 427/13 postanawia: oddalić zażalenie. B. Żuber P. Górecki J. Nowicki
UZASADNIENIE
W dniu 6 września 2013 r. powód wniósł pozew o zadośćuczynienie i domagał się zasądzenia kwoty 96.000 zł za „doznaną krzywdę”. Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. powód wniósł o „wycofanie pozwu (…) który był pisany pod wpływem emocji”. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Zielonej Górze umorzył postępowanie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód, zaskarżając je w całości. Skarżący w treści zażalenia podniósł, że oświadczenie o cofnięciu pozwu zostało na nim „wymuszone” przez wychowawcę w zakładzie karnym.
Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i nadania sprawie biegu. Sąd Apelacyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zażalenie uznać należało za bezzasadne. Zgodnie z treścią art. art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, przy czym z mocy art. 203 § 4 k.p.c. Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że czynność ta jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Z okoliczności sprawy nie wynika, by cofnięcie pozwu w niniejszej sprawie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Wobec tego należało uznać, iż powód skutecznie cofnął pozew. Cofnięcie pozwu jest oświadczeniem woli. Powód w zażaleniu nie naprowadził żadnych bliższych informacji, że cofnięcie pozwu wynikało z wady oświadczenia woli. Dodać wypada, że prawomocne umorzenie postępowania, nie stanowiąc rei iudicatae i nie zamyka powodowi drogi do ponownego wytoczenia tego samego powództwa.
W tym stanie rzeczy zażalenie podgalało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. B. Żuber P. Górecki J. Nowicki