Legislator Case Law & Legislation
II Cz 428/14 AI generated

II Cz 428/14 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 428/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Jarocinie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w P. oddalił wniosek powoda o zwolnienie go od kosztów sądowych. Ustalił, że powód nie posiada żadnego majątku. Uzyskuje dochody w wysokości około 160 zł tygodniowo. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie otrzymuje pomocy z opieki społecznej. Powód jest młodym i zdrowym człowiekiem. Nie wykorzystuje swych możliwości zarobkowych. Mógłby otrzymać stałe zatrudnienie w P. ale woli podejmować pracę dorywcze na miejscu. Opłata sądowa w niniejszej sprawie wynosi 1500 zł i powód jest w stanie ją pokryć bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył powód podnosząc, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

Legislator headnote

AI generated

art. 397 § 2 k.p.c; II Cz 428/14 · Sąd powszechny: Osoby nie wykorzystujące tych możliwości same siebie pozbawiają prawa do sądu i nie można oczekiwać aby Państwo – obciążono wieloma wydatkami w sferze społecznej – finansowało postępowanie sądowe młodemu, zdrowemu człowiekowi, który deklaruje we wniosku o zwolnienie od kosztów niskie dochody, które nie odpowiadają jego możliwością zarobkowym. Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.

Keywords

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 428/14 POSTANOWIENIE K., dnia 18 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. S. przeciwko (...) S.A. V. (...)z siedzibą w W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Rejonowego w Jarocinie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedziba w P. postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Jarocinie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w P. oddalił wniosek powoda o zwolnienie go od kosztów sądowych. Ustalił, że powód nie posiada żadnego majątku. Uzyskuje dochody w wysokości około 160 zł tygodniowo. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie otrzymuje pomocy z opieki społecznej. Powód jest młodym i zdrowym człowiekiem. Nie wykorzystuje swych możliwości zarobkowych. Mógłby otrzymać stałe zatrudnienie w P. ale woli podejmować pracę dorywcze na miejscu. Opłata sądowa w niniejszej sprawie wynosi 1500 zł i powód jest w stanie ją pokryć bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył powód podnosząc, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że powód nie wykorzystuje swoich wszystkich możliwości zarobkowych i jako osoba młoda i zdrowa byłby w stanie osiągnąć wyższe dochody, które pozwoliłyby mu ponieść koszty sądowe. Nie ulega wątpliwości, że prawo do sądu jest jednym z fundamentalnych praw dla społeczeństw demokratycznych. Należy jednak podkreślić, że Państwo finansuje te koszty jedynie w sytuacji, gdy uprawniony nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny przy wykorzystaniu swoich możliwości zarobkowych.

Osoby nie wykorzystujące tych możliwości same siebie pozbawiają prawa do sądu i nie można oczekiwać aby Państwo – obciążono wieloma wydatkami w sferze społecznej – finansowało postępowanie sądowe młodemu, zdrowemu człowiekowi, który deklaruje we wniosku o zwolnienie od kosztów niskie dochody, które nie odpowiadają jego możliwością zarobkowym. Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.