II Cz 410/14 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Cz 410/14 POSTANOWIENIE K., dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras – spr. SSO Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela B. i E. W. (...) Sp. j. z siedzibą w K. przeciwko dłużnikom J. B., I. G. i T. N. sprawy ze skargi dłużniczki I. G. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu M. T. w postaci podjęcia zwieszonego postępowania egzekucyjnego, sygn. akt KM 1470/11 w przedmiocie zażalenia dłużniczki I. G. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 marca 2014 r., I Co 183/14 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu odrzucił skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu M. T., sygn. akt KM 1470/11 z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie imion, nazwisk i adresów wszystkich dłużników występujących w sprawie oraz przedłożenia odpisów skargi w ilości stosownej do liczby dłużników występujących w sprawie. Od powyższego postanowienia dłużniczka I. G. wniosła zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 767 (3) k.p.c. poprzez niezasadne odrzucenie skargi, do uzupełnienia której skarżąca nie została wezwana w prawidłowy sposób, a nadto w której skarga nie była dotknięta brakami formalnymi. W ocenie skarżącej, nie jest rolą strony ustalenie, czy w sprawie występują jeszcze inne podmioty.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 767 § 3 k.p.c. skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem. Wymogi pisma procesowego zostały określone w art. 126 i nast. k.p.c. Stosownie do tych przepisów pismo procesowe powinno zwierać m.in. oznaczenie stron (uczestników postępowania), a gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie – wraz z oznaczeniem ich miejsca zamieszkania lub siedziby, jak również odpis załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom.

Wobec dyspozycji powołanych przepisów, należy przyznać rację Sądowi I instancji, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci wskazania imion, nazwisk i adresów wszystkich dłużników występujących w sprawie oraz przedłożenia odpisów skargi w ilości stosownej do liczby dłużników występujących w sprawie. Literalna wykładnia powołanych przepisów wskazuje, że nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej, że nie została wezwana w prawidłowy sposób do uzupełnienia braków formalnych skargi, oraz że wniesiona przez nią skarga nie była dotknięta brakami formalnymi.

Nie zasługuje także na poparcie stanowisko skarżącej, iż na stronie nie ciąży obowiązek ustalenia, czy w sprawie występują jeszcze inni uczestnicy postępowania. W myśl art. 767 3 k.p.c. sąd odrzuca skargę m.in. wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków. W konsekwencji należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie powołanych przepisów. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.