VI U 157/22 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI U 157/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Kryńska-Mozolewska Protokolant: Emilia Bonk po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania J. B. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek odwołania J. B. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 18 stycznia 2022 r. znak WN-I. (...).1. (...).2021 1. oddala odwołanie;

2. nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie na rzecz kancelarii prowadzonej przez r.pr. R. C. ustanowionego z urzędu kwotę 360,00 (trzysta sześćdziesiąt 00/100) złotych powiększonego o podatek od towarów i usług VAT. SSO Małgorzata Kryńska-Mozolewska Sygn. akt VI U 157/22

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 29 czerwca 2021 r (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. zaliczył J. B. do stopnia niepełnosprawności lekkiego do 30.06.2024 r, wg symbolu przyczyny niepełnosprawności 02-P. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. orzeczeniem z dnia 18 stycznia 2022 r utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. (orzeczenia PZON z dnia 29.06.2021 r roku i WZON z dnia 30.06.2024 roku – akta WZON) Od powyższego orzeczenia WZON J. B. wniósł odwołanie podnosząc, że orzeczenia nie uwzględnią jego stanu zdrowia i sytuacji w jakiej się znajduje. (odwołanie – k.) W odpowiedzi na odwołanie WZON wniósł o jego oddalenie powołując się na to, że stan zdrowia odwołującego nie pozwala na zaliczenie go do osób niepełnosprawnych o wyższym stopniu niż lekki. (odpowiedź na odwołanie – k. 5-6) Sąd ustalił, co następuje:

J. B. urodził się (...) Ma wykształcenie podstawowe, nie zdobył zawodu. Nie ukończył szkoły podstawowej, nie ma renty. Nigdy nie pracował, mieszka z siostrą. Bez siostry nie byłby w stanie się utrzymać. Jest kawalerem, nie ma dzieci. Jest pod opieką (...) z powodu zaburzeń osobowości. Jest uzależniony od leków uspakajających i nasennych. Ma chorobę zwyrodnienia stawów. Odwołujący jest samodzielny w czynnościach codziennych. Wstaje o godzinie 9.00 rano, sprząta w domu, zmywa, wykonuje czynności higieniczne, ubiera się, ogląda telewizję.

Sam nie gotuje, bo nie umie. Siostra przynosi mu posiłki, korzysta też z paczek. Nie czuje się dobrze w skupiskach ludzkich. Są okresy gdy czuje się przygnębiony, ma problemy ze snem, czuje się gorszy od innych. Źle czuje się w nowych sytuacjach, odczuwa lęki. Nie czuje się dobrze ze sobą, nie akceptuje się. Próbował podjąć pracę ale został oszukany z wynagrodzeniem. Ze względu na rozpoznaną w przeszłości padaczkę przeciwskazana jest praca odwołującego na wysokości, przy maszynach w ruchu i o wysokiej temperaturze, praca w kontakcie z energią elektryczną i ostrymi narzędziami, przeciwskazane jest prowadzenie pojazdów mechanicznych.

Odwołujący jest zdolny do pracy na ogólnym rynku pracy. Rozpoznane schorzenie kręgosłupa stanowi przeciwskazanie do ciężkiej pracy fizycznej i dźwigania dużych ciężarów. Stan naruszenia organizmu powoduje obniżoną zdolność jaka wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach z pełną sprawnością ale nie wymaga stanowiska przystosowanego dla osoby niepełnosprawnej. Odwołujący jest samodzielny w czynnościach samoobsługowych. Nie ma przeciwskazań by zaangażował się w prace domowe, posiada wystarczające zasoby aby podejmować te czynności.

Odwołujący nie wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji Nie istnieje bezwzględna potrzeba korzystania z systemu wsparcia środowiskowego w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe inne placówki. Nie wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji.

Odwołujący nie spełnia przesłanek do nabycia karty parkingowej. Odwołujący jest niepełnosprawny w stopniu lekkim do 30 czerwca 2024 r. Odwołujący nie wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. (dowody: ocena zawodowa – akta WZON, opinia biegłego z zakresu psychiatrii M. L. k. 28-29, 61-63, dowód z przesłuchania odwołującego – rozprawa z dnia 27.04.2023 r, opinia biegłego neurologa J. S. k.73, opinia biegłego ortopedy K. K. k. 83,123); Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wnioski zawarte w opiniach głównych biegłych z zakresu psychiatrii, neurologa, ortopedy i opinii uzupełniających.

Opinie te zostały sporządzone w sposób fachowy i jasny, ich wnioski są logicznie uzasadnione. W toku postępowania odwołujący zgłaszał zastrzeżenia do opinii głównej biegłego ortopedy i psychiatry które jednak zostały przekonywująco wyjaśnione przez biegłych w ich opinii uzupełniających. Biegli przekonująco wskazali w opiniach tożsame wnioski w zakresie oceny stanu zdrowia odwołującego, żadne z ustaleń nie było sprzeczne z ustaleniami poczynionymi przez innych biegłych. Co do samodzielnego funkcjonowania J. B. w swoim środowisku potwierdził on sam słuchany w charakterze strony.

Sąd zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest odwołanie J. B. od orzeczenia WZON w W. w zakresie nie zaliczenia go do osób niepełnosprawnych w stopniu wyższym niż lekkim. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. - Dz. U. z 2019r., poz. 1172, ze zm.) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą:

1) znaczny;

2) umiarkowany;

3) lekki. Z art. 4 ust. 1 tej ustawy wynika, że do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Natomiast z art. 4 ust. 2 wynika, że do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

Zaś do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne (art. 4 ust. 3 tej ustawy). W ramach poszczególnych stopni niepełnosprawności tradycyjnie wyróżnić można trzy elementy: biologiczny (medyczny) – naruszenie sprawności organizmu, ekonomiczny (zawodowy) – niezdolność do pracy albo zdolność do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej, oraz społeczny – niezdolność albo zdolność ograniczona do pełnienia ról społecznych.

W niniejszej sprawie wszyscy biegli wskazywali na to, że odwołujący J. B. nie ma schorzeń, które powodowałyby wyższy stopień niepełnosprawność niż lekki co wynika z ich opinii biegłych. Ze względu na rozpoznaną w przeszłości padaczkę przeciwskazana jest praca na wysokości, przy maszynach w ruchu i o wysokiej temperaturze, praca w kontakcie z energią elektryczną i ostrymi narzędziami, przeciwskazane jest prowadzenie pojazdów mechanicznych. Ale odwołujący jest zdolny do pracy na ogólnym rynku pracy. Rozpoznanie schorzenia kręgosłupa stanowi przeciwskazanie do ciężkiej pracy fizycznej i dźwigania dużych ciężarów.

Stan naruszenia organizmu powoduje obniżoną zdolność jaka wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach z pełną sprawnością , ale nie wymaga stanowiska przystosowanego do osoby niepełnosprawnej. Odwołujący jest samodzielny w czynnościach samoobsługowych. Nie przeciwskazań by zaangażował się w prace domowe, posiada wystarczające zasoby aby podejmować te czynności. Odwołujący nie wymaga zatrudnienia w zakładzie pracy chronionej, na stanowisku pracy przystosowanym do niepełnosprawności, zakładzie aktywizacji zawodowej, uczestniczenia w terapii zajęciowej.

Nie wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji Nie istnieje bezwzględna potrzeba korzystania z systemu wsparcia środowiskowego w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe inne placówki. Nie wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji.

Odwołujący nie spełnia przesłanek do nabycia karty parkingowej. Odwołujący miał orzeczony stopień niepełnosprawności w stopniu lekkim do 30 czerwca 2024 r. Mając na uwadze powyższe sąd oddalił odwołanie. W punkcie drugim wyroku sąd przyznał wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. sędzia Małgorzata Kryńska-Mozolewska ZARZĄDZENIE (...)