XI GC 620/25 · Sąd powszechny

Sygnatura akt XI GC 620/25

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 13 maja 2026 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie XI Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Andrzej Muzyka Protokolant: Sekretarz sądowy Kornelia Biel po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. w K. na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko I. T. o zapłatę I. zasądza od pozwanego I. T. na rzecz powoda C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 17.681,25 zł (siedemnaście tysięcy sześćset osiemdziesiąt jeden złotych dwadzieścia pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 29 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty;

II. oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. zasądza od pozwanego I. T. na rzecz powoda C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 3700,55 zł (trzy tysiące siedemset złotych pięćdziesiąt pięć groszy), tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 620/25 2 czerwca 2026 r.

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2025 r. C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wniosła pozew przeciwko I. T. o zapłatę kwoty 19.895,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot: 17 681,25 zł od dnia 29 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty oraz 2214 zł od dnia 13 lipca 2024 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że dostarczyła pozwanemu drewno w ramach umowy sprzedaży. Pozwany nie zapłacił ceny. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całośći oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że nie otrzynał fakur, z których powód wywodzi roszczenie oraz, że powód nie wydał towaru. Wskazał, że zamawiał towar wyłącznie jako pełnomocnik K. G. (1), z którą był związany umową na budowę domu jednorodzinnego. Zakwestionował, że uzgodniono cenę z pozwanym. W toku sprawy strony podtrzymały stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: I. T. zawarł z K. G. (1) umowę na budowę domu jednorodzinnego. Umowa została rozwiązana za porozumieniem stron z dniem 17 lipca 2024 r. W ramach umowy na budowę miało być dostarczone drewno C24.

Zgodnie z umową materiały na budowę domu, w tym drewno miał dostarczyć I. T.. W trakcie wykonywania umowy zmieniły się zasady dotyczące rozliczeń podatkowych I. T.. W ich wyniku nie było korzystane dla niego, aby odpowiadał za dostarczanie materiałów na budowę. I. T. ustalił, z K. G. (1), że to ona pokryje koszty materiałów na budowę osobiście, tj. przez zawieranie umów z dostawcami, przy czym nie dotyczyło to wszystkich materiałów. Taki sposób zamówień udało się zrealizować w stosunku do farb oraz pokrycia dachu. Dowód: - potwierdzenia przelwów, k. 38-39, - wykaz podmiotów, k. 39-40, - faktury, k. 40-43, - faktury, k. 43-45, - pismo z dnia 17 lipca 2024 r., k. 47v, - częściowo zeznania świadka Ś.

T., k. 102, - zeznania świadka Ś. V., k. 102v, - zeznania świadka W. U., k. 103, - zeznania świadka K. G. (1), k. 117. - przesłuchanie za pozwanego I. E., k. 133, - częściowo przesłuchanie pozwanego, k. 133v-134. W stosunku do drewna I. T. nie doszedł do porozumienia z K. G. (2). W okresie od dnia 17 października 2023 r. do dnia 5 lipca 2024 r. I. T. zamówił w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. drewno, za które uiścił kwotę 28.397,65 zł. (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wystawiła w dniu 21 czerwca 2024 r. fakturę nr (...) na kwotę 17.681,25 zł.

W fakturze wskazano nabywcę I. T.. Wskazano termin płatności 28 czerwca 2024 r. Drewno z tej faktury, tj. deska modrzewiowa, podbitka, kantówka sosnowa, deska sosnowa zostały dostarczone na miejsce budowy domu jednorodzinnego K. G. (1). W dniu 26 czerwca 2024 r. I. T. w odpowiedzi wskazał dane do faktury: „K. G. (1) ul. (...) (...), (...)-(...) R. o godzinie 06:55. W odpowiedzi przesłano fakturę w dniu 26 czerwca 2024 r. o godzinie 8:54 do I. T. dla K. X. z datą 21 czerwca 2024 r. Dowód: - faktura (...), k. 10, 45v, - sms, k. 46, - email, k. 46v, - faktura (...) wystawiona na K.

G. (4), k. 47. - deklaracja, k. 82,85-86, - rejestr, k. 83-87, - poświadczenie odbioru, k. 84, k. 88-89, - faktura korekta VAT, k. 90. - zeznania świadka U. E. (2), k. 102-103. - zeznania świadka K. G. (1), k. 117. (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wystawiła w dniu 5 lipca 2024 r. fakturę nr (...) na kwotę 2.214 zł. Dowód: - faktura (...), k.

11. Pismem z dnia 16 lipca 2024 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wezwała I. T. do zapłaty kwot z faktury (...) nr (...) oraz nr (...) . Pozwany odmówił zapłaty. Dowód: - wezwanie do zapłaty z dowodem doręczenia, k. 15, - pismo z dnia 25 lipca 2024 r., k. 48, k.

16.

Sąd zważył, co następuje:

Podstaw żądania powoda był przepis art. 535 § 1 kc zgodnie, z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Umowa miała charakter mieszany albowiem obejmowała również transport drewna, jednak w przeważającym stopniu była to umowa sprzedaży. Powód wykazał, że drewno zamówione przez pozwanego zostało dostarczone na wskazany, przez pozwanego teren budowy. Potwierdza to faktura VAT (...).

Potwierdza to świadek U. E. (1). Co do faktury VAT nr (...) Sąd uznał, że nie wykazano zamówienia i dostawy tego drewna. W tym okresu powstał już spór między stronami. Brak dowodów na złożenie odpowiednich oświadczeń woli zmierzających do zamówienia drewna z tej faktury. Zwłaszcza, że nawet reprezentant powoda zeznał, że nie wie czy dostarczał jeszcze później drewno pozwanej (k. 133v). Pozwany zamawiał w imieniu własnym drewno u powoda, za które uiścił kwotę 28.397,65 zł. Kwota ta wynika z faktur VAT, k. 7-9. Pozwany nie uiścił kwot z faktury (...) oraz z 3/07/2024 r.

W ocenie Sądu nie wykazano należności z faktury VAT nr (...) (art. 6 kc). Co do faktury VAT (...) pozwany nie wykazał, że działał w imieniu K. G. (1). Zamówienie w stosunku do powoda było jednym z wielu zamówień, zmiana osoby kontrahenta wymagała w ocenie Sądu wyraźnego zapisu, wyartykułowania. W ocenie Sądu nie zostało to wykazane. Nie potwierdzają tej okoliczności ani reprezentant powoda ani K. G. (1). Do zeznań K. G. (1) należy podejść z pewną dozą ostrożności albowiem przyjęcie, że udzieliła pełnomocnictwa pozwanemu prowadziłoby do stwierdzenia, że ponosi odpowiedzialności kontraktową względem powoda z tytułu zapłaty za sprzedaż drewna wskazanego w fakturę (...).

W ocenie Sądy jej zeznania są spójne. Pozwany chciał dokonać zmiany osoby kontrahenta w zakresie dostawy materiałów, ale ani nie wyartykułował tego w sposób oczywisty powodowi ani nie uzyskał należytego umocowania od K. G. (1). Zakres pełnomocnictwa K. G. (1) powinien obejmować zarówno dostawę drewna za określoną kwotę ale równie określonego drewna. W oparciu o takie pełnomocnictwo pozwany mógłby zawrzeć umowę sprzedaży. Nie sposób przyjmować takiego umocowania dla pozwanego z tego powodu, że K. G. (1) byłą zaskoczona zarówno kwotą zobowiązania jak i rodzajem drewna.

Pozwany przyznał w toku przesłuchania, że dostarczono inne drewno niż w umowie. W ocenie Sadu materiał zebrany w sprawie nie pozwala na przyjęcie, że w zakresie dostawy drewna pozwany działał jako pełnomocnik K. G. (1). Dodać należy, że K. G. (1) logicznie wytłumaczyła, że wpłaciła pozwanemu 100 tysięcy złotych zaliczki. Pozwany wskazał jej, że zabrakło zaliczki na materiały stąd drobne faktury opłaciła. Niemniej co do dużej faktury za drewno już zgłosiła sprzeciw, albowiem materiały miał zgodnie z umową dostarczyć pozwany i otrzymał w tym zakresie zaliczkę.

Sąd nie twierdzi, że pozwany nie próbował dokonać zmiany umowy, ale nie wykazano, że K. G. (1) się na to zgodziła. Dodać należy, że K. G. (1) nie miała żadnego kontaktu z powodem. Świadek U. E. (1) zeznał, że nie miał żadnego kontaktu z inwestorami oraz, że drewno zamawiał i za drewno płacił pozwany. Wobec tego, że pozwany zamówił drewno, które zostało dostarczone do umówionego miejsca, odpowiedzialny jest za jego zapłatę. Argumentacja pozwanego, że nie ma dostępu do dostarczonego drewna w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie i stanowi ewentualną podstawę roszczenia pomiędzy K.

G. (3) a pozwanym, co do rozliczenia zaliczki na budowę domu. Pozwany zajmował sprzeczne stanowisko. Wskazywał na ubytki, brak przeliczenia drewna. Jednocześnie wskazywał, że powódka dostarczała dodatkowo drewno, jeżeli czegoś brakowało. Pozwany podał, że zmienił rodzaj drewna, z uwagi na to, że drewno dostarczone przez powoda jest nawet lepsze niż C24, natomiast jakoś drewna też kwestionował. Pozwany wskazał, że nie zamawiał drewna w metrach sześciennych, tak jak to zostało wskazane w fakturze (...) tylko na sztuki. Sąd zwraca uwagę, że faktury wcześniejsze pozwany opłacił (k. 7-9) a też podano tam ilość drewna w metrach sześciennych.

Pozwany co do faktury (...) domaga się szczegółowej dokumentacji, podczas gdy wcześniejsze zamówienia odbywały się smsowo, w drodze kartki pozostawionej trakowemu czy też telefonicznie. Zwrócili na to uwagę świadek U. E. (1) oraz przesłuchany za powoda I. E.. Sąd daje im wiarę. Podobnie nie była sporządzona dokumentacja z dostawy towaru. Sąd dał wiarę co do zasady dowodom z dokumentów oraz zeznaniom świadków i stron. W ocenie Sądu są one spójne o konsekwentne. Sąd nie dal wiary zeznaniom świadka Ś. T. i pozwanemu, że przy zamówieniu drewna pozwany nie był stroną umowy tylko działał jako pełnomocnik K.

G. (1). Sąd daje wiarę temu, że Ś. T. uzgodniła z pozwanym taki sposób postępowania, że będzie on działał jako pełnomocnik, ale oświadczenia woli w tym zakresie powinny być uzgodnione z K. G. (1) i powodem. W ocenie Sądu, co wskazano wyżej takich uzgodnień nie wykazano (art. 6 kc). O odsetkach orzeczono od dnia wymagalności, przyjmując dzień płatności zgodnie z fakturą VAT. Sąd dał wiarę reprezentantowi powoda, że po dostarczeniu faktury ze wskazaniem jako nabywcy pozwanego, ten skontaktował się z nim aby zmienić ją na K.

G. (1). Po kontakcie z K. G. (1), która zaprzeczyła aby miała jakąkolwiek umowę z powodem, I. E. wezwał pozwanego do zapłaty (przesłuchanie pozwanego, k. 133, wezwanie do zapłaty, k. 15). Jednak faktura została dostarczona wcześniej, a w odpowiedzi na nią pozwany wskazał dane K. G. (1). Termin płatności podobnie jak we wcześniej opłaconych fakturach wynikła z przyjętego sposobu rozliczeń i był tygodniowy od dnia wystawienia faktury. Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych orzeczono na podstawie ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Strony wchodzą do katalogu podmiotów (art.

2) i zakresy przedmiotowego (art.

3) ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Umowa łącząca strony jest transakcją handlową w rozumieniu art. art. 4 pkt 1 ww. ustawy. W rozumieniu tego przepisu transakcja handlowa to umowa, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie;

2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I i II sentencji. Powództwo oddaleniu podlegało co do kwoty z faktury VAT nr (...) r., tj. 2214 zł i odsetek od tej kwoty. W pkt III wyroku orzeczono o kosztach procesu na podstawie art. 100 kpc i art. 98 §1(1) kpc. Powód wygrał proces w 88,87 % a pozwany w 11,13%. Koszty powoda to opłata sądowa 1000 zł, opłata skarbowa 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego 3600 zł. Koszty pozwanego to opłata skarbowa 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego 3600 zł. Przy uwzględnieniu procentu wygranej sprawy pozwany jest zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda kwoty 3700,55 zł (4103,12 zł – 402,57 zł). SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 620/25, dnia 2 czerwca 2026 r. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)