I C 91/25 · Sąd powszechny

Sygn. akt: I C 91/25 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2026 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Protokolant: starszy sekretarz sądowy Elżbieta Leszczewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) z siedzibą w T. przeciwko R. R. o zapłatę oddala powództwo. SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Sygnatura akt I C 91/25

UZASADNIENIE

Powód (...) z siedzibą w T. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego R. R. kwoty 125.497 zł wraz z odstekami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany był stroną umowy kredytu nr (...) z dnia 28 października 2013 roku zawartej z wierzycielem pierwotnym (...) S.A. Pozwany nie wywiązywał się ze zobowiązania, a na skutek braku spłaty w terminie wierzytelność ta stała się w pełni wymagalna z dniem 30 października 2023 roku. wskazał, że w drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 lipca 2017 roku wierzytelność została przeniesiona na powoda.

Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił co następuje: Pozwany R. R. zawarł w dniu 28 października 2013 roku z (...) S.A. umowę nr (...) o kartę kredytową i przyznanie limitu kredytowego w rachunku karty. Z tą sama data pozwany zawarł umowę o kredyt konsolidacyjny, oznaczoną tym samym numerem umowy. Całkowita kwota kredytu wynosiła 102.549,74 zł, zaś całkowita kwota do zapłaty 168.841,81 zł. Kredyt miał zostać spłacony w 120 ratach miesięcznych, a ostatnia spłata miała nastąpić z dniem 30 października 2023r. (umowa o kartę i przyznanie limitu k. 7, harmonogram spłat pożyczki k. 24, formularz informacyjny dotyczący kredytu k. 27, dyspozycja uruchomienia kredytu k. 34).

W drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 lipca 2017 roku (...) S.A. zbył na rzecz (...) pakiet wierzytelności z tytułu umów pożyczek, w tym wierzytelność wobec pozwanego (wyciąg i umowa k.35 i nast.). Przedmiotem umowy były wymagalne, bezsporne i nieprzedawnione wierzytelności (§ 3 umowy k. 36). W dalszej kolejności (...) zbył pakiet wierzytelności na rzecz (...) w drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 23 stycznia 2018 roku. Również w tej umowie wyraźnie zaznaczono, ze przenoszone wierzytelności są wymagalne (§ 1 umowy k. 36).

Następnie wierzytelności zostały nabyte przez S. (...) w dodrze cesji z 22 lutego 2018 roku. W § 1 umowy również zaznaczono, że wierzytelności są wymagalne (k. 37). W dalszej kolejności S. (...) w drodze umowy cesji wierzytelności z dnia 14 czerwca 2023 roku zbył pakiet wierzytelności z tytułu umów pożyczek, w tym wierzytelność strony pozwanej na rzecz (...). Powyższy stan faktyczny wynikał z dokumentów dołączonych do pozwu i dalszych pism procesowych i wobec braku reakcji ze strony pozwanej uznać go należy za bezsporny.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 339 k.p.c. w przypadku kiedy pozwany nie bierze aktywnego udziału w postępowaniu – nie stawi się na posiedzenie sądu, nie zajmie stanowiska – przyjmuje się za prawdzie twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie i dalszych pismach procesowych i wydaje wyrok zaoczny zgodnie z żądaniem chyba, że budzą one wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W rozpoznawanej sprawie pomimo przyjęcia za prawdziwe okoliczności faktycznych podanych w pozwie powództwo nie zasługuje na uwzględnienie albowiem roszczenia powoda uległy przedawnieniu.

Treść przedstawionych w toku postępowania przez powoda dokumentów wskazuje, że pozwany zawierając sporną umowę działał jako konsument. Zgodnie z art. 117 § 2 1 k.c., po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczeń przeciwko konsumentowi. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Ponieważ (...) S.A., kótry był pierwotnie stroną umowy, przystąpił do nie jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, termin przedawnienia dochodzonego roszczenia wynosi trzy lata. W myśl art. 120 § 1 k.c. bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Przedstawiony przez stronę powodową materiał dowodowy nie pozwala ocenić, kiedy dokładnie roszczenie stało się wymagalne, natomiast z kolejnych umów cesji jasno wynika, że ich przedmiotem były wierzytelności wymagalne. Treść umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 lipca 2017r. zawartej pomiędzy (...) S.A., a (...) (...), jednoznacznie wskazuje, że w dniu zawarcia tej umowy wierzytelność cedenta wobec pozwanego była już wymagalna.

W tych warunkach roszczenie przedawniło się najdalej w roku 2020r., a zatem w chwili wniesienia pozwu tj. w roku 2024, było już przedawnione. Ponieważ strona powodowa nie naprowadziła żadnych okoliczność wskazujących na to aby do przedawnienia nie doszło (np. na skutek jego przerwania, czy też zawieszenia jego biegu), a upływ terminu przedawniania roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi jest okolicznością braną pod uwagę z urzędu, Sąd powództwo oddalił. SSO Łucja Oleksy - Miszczyk