Legislator Case Law & Legislation
I C 154/23 AI generated

I C 154/23 · Sąd powszechny

Case Number I C 154/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

wyroku uzupełniającego Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 22 października 2025 r. W dniu 9 maja 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu wydał wyrok, w którym w punkcie I. (pierwszym) umorzył postępowanie w zakresie żądania zasądzenia odsetek umownych w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonych od należności głównej w kwocie 44 632,49 zł za okres od dnia 7 czerwca 2021 r. do dnia 21 lipca 2021 r., w punkcie II. (drugim) zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 44 632,49 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 9 maja 2025 r., w punkcie III. (trzecim) należność główną zasądzoną w punkcie II sentencji wyroku rozłożył na 128 miesięcznych rat, przy czym pierwsze 127 rat w kwocie po 350 zł i ostatnia rata w kwocie 182,49 zł - raty mają być płatne począwszy od 1 czerwca 2025 r. do ostatniego dnia każdego miesiąca z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności.

Legislator headnote

AI generated

art. 351 § 1 k.p.c, art. 320 k.p.c; I C 154/23 · Sąd powszechny: Granicę wyrokowania uzupełniającego zakreśla treść wydanego przez sąd rozstrzygnięcia w porównaniu do pierwotnie zgłoszonego żądania pozwu. Tego (pominiętego) zakresu może dotyczyć wyrok uzupełniający. Stąd też wniosek o uzupełnienie wyroku nie może być traktowany jako nowe żądanie pozwu, lecz powinien być precyzyjnym „odbiciem” dotychczasowego żądania, jego zakresu i wyznaczonej w ten sposób zawisłości prawnej (zob. (...), Orzeczenia Sądowe. System postępowania cywilnego. T. 4, red. (...) 2025, wyd. 1, Art. 351).

Keywords

AI generated
recovery of debts satisfaction of claim restoration of deadline disputed claim restitution of supplementary benefits capacity to pursue debt enforcement

Cited Legislation

AI generated
art. 351 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c.
art. 320 k.p.c
Mając na uwadze trudną sytuację majątkową pozwanego, którą przedstawił na rozprawie w dniu 22 października 2025 r., na podstawie art. 320 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 154/23 (...) W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Antkiewicz Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Monika Kopczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko S. J. o zapłatę w przedmiocie wniosku powoda o uzupełnienie wyroku 1. uzupełnia wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt I C 154/23 w ten sposób, że zasądza od pozwanego S. J. na rzecz powoda (...) w W. kwotę 1.805,89 zł (jeden tysiąc osiemset pięć złotych 89/100);

2. zasądzoną w punkcie 1. (pierwszym) należność rozkłada na cztery raty miesięczne, przy czym pierwsza rata w kwocie 305,89 zł (trzysta pięć złotych 89/100), a kolejne po 500,00 zł (pięćset złotych 00/100) miesięcznie – pierwsza rata płatna w tym samym terminie, co ostatnia rata wskazana w pkt III. (trzecim) wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt I C 154/23, a następne raty do ostatniego dnia każdego następnego miesiąca kalendarzowego;

3. oddala wniosek powoda o uzupełnienie wyroku w pozostałej części. Sygn. akt I C 154/23

UZASADNIENIE

wyroku uzupełniającego Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 22 października 2025 r. W dniu 9 maja 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu wydał wyrok, w którym w punkcie I. (pierwszym) umorzył postępowanie w zakresie żądania zasądzenia odsetek umownych w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonych od należności głównej w kwocie 44 632,49 zł za okres od dnia 7 czerwca 2021 r. do dnia 21 lipca 2021 r., w punkcie II. (drugim) zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 44 632,49 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 9 maja 2025 r., w punkcie III. (trzecim) należność główną zasądzoną w punkcie II sentencji wyroku rozłożył na 128 miesięcznych rat, przy czym pierwsze 127 rat w kwocie po 350 zł i ostatnia rata w kwocie 182,49 zł - raty mają być płatne począwszy od 1 czerwca 2025 r. do ostatniego dnia każdego miesiąca z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności.

Łącznie z ostatnią ratą płatne są zasądzone odsetki. W punkcie IV. (czwartym) wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, w punkcie V. (piątym) orzekł o kosztach postępowania w ten sposób, że nie obciążył pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów sądowych na rzecz powoda, a w punkcie V. (piątym) kosztami sądowymi obejmującymi wydatki na biegłego, od uiszczenia których zwolniony był pozwany, obciążył Skarb Państwa (k. 406 akt). W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że omyłkowo w pkt. II wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 44 632,49 zł stanowiącą wyłącznie niespłaconą należność główną, gdy tymczasem żądaniem pozwu objęta była również kwota 1 805,89 zł z tytułu odsetek umownych naliczonych od dnia 28.07.2019 r. do dnia 29.01.2020 r. (podtrzymana w piśmie z dnia 28.03.2023 r., w którym strona powodowa częściowo cofnęła pozew – k. 262 akt), zasługująca również na uwzględnienie.

Sąd zaznaczył, że powyższa omyłka skutkowała również tym, że w pkt. III wyroku rozłożona została na raty kwota 44 632,49 zł zamiast kwoty 46 438,38 zł (k. 419-419v akt). W dniu 17 czerwca 2025 r. powód (...) w W. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 30 czerwca 2025 r. poprzez zasądzenie na rzecz powoda kwoty 46 438,38 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 9 maja 2025 r. (k. 427 – 431 akt).

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2025 r. Sąd przywrócił powodowi termin do złożenia wniosku o uzupełnienia wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu (k. 435 akt). Na rozprawie w dniu 22 października 2025 r. pozwany wniósł o oddalenie wnioskuo uzupełnienie wyroku oraz o oddalenie powództwa co do kwoty 1.805,89 zł. Pozwany oświadczył, że w jego ocenie powód chciał obejść prawo, bo wypowiedział umowę, zaś później chciał zawrzeć ugodę. Pozwany przedstawił także swoją sytuację materialną i wniósł o rozłożenie świadczenia na raty, na wypadek uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku (k. 466-466v akt).

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W zakresie ustaleń faktycznych Sąd podziela i przyjmuje za własne ustalenia Sądu przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 maja 2025 r., gdyż strony nie kwestionują tych ustaleń. Dowód: uzasadnienie wyroku SR w Grudziądzu z dnia 9 maja 2025 r. (k. 414-420) W ocenie Sądu wniosek strony powodowej o uzupełnienie wyroku z dnia 9 maja 2025 roku zasługiwał na uwzględnienie w części. Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wyrok uzupełniający jest wyrokiem samoistnym. Przysługuje od niego apelacja na zasadach ogólnych. Uzupełnienie wyroku jest konsekwencją zasady, według której sąd ma obowiązek orzec pozytywnie lub negatywnie – w pełnym zakresie o zgłoszonych w pozwie żądaniach pod względem przedmiotowym i podmiotowym. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza uzasadnienia wydanego wyroku z dnia 9 maja 2025 r., Sąd omyłkowo nie uwzględnił w w/w orzeczeniu żądania powoda o zasądzenie kwoty 1.805,89 zł.

Roszczenie powoda w tym zakresie znalazło swoje odzwierciedlenie w materiale dowodowym. Zgodnie z wyliczeniami biegłego kwota ta stanowiła sumę odsetek umownych naliczonych do dnia 19 września 2019 r. w kwocie 640,80 zł oraz odsetek karnych naliczanych do dnia 29 stycznia 2020 r. w wysokości 1.165,08 zł. Sąd w wyroku z dnia 9 maja 2025 r. uznał za zasadne zasądzenie na rzecz powoda należności głównej w wysokości 44 632,49 zł wraz z odsetkami umownymi od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia zapłaty. W toku dalszego postępowania strony nie zaskarżyły wyroku w tej części, zatem w ocenie Sądu zasługiwało także na uwzględnienie żądanie powoda o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie na rzecz powoda w/w skapitalizowanych odsetek w wysokości 1.805,89 zł.

W ocenie Sądu nie zasługiwało natomiast na uwzględnienie żądanie powoda zasądzenia odsetek umownych w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 9 maja 2025 r. od kwoty 46.438,38 zł zamiast od kwoty 44.532,49 zł. Wskazać należy, że w pozwie powód domagał się zasądzenia kwoty 1.805,89 zł tytułem skapitalizowanych odsetek bez dalszych odsetek, zatem żądanie uzupełnienia wyroku z dnia 9 maja 2025 r. poprzez zasądzenie odsetek umownych w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 9 maja 2025 r. od kwoty 1.805,89 zł w istocie stanowiłoby rozszerzenie żądania pozwu.

Granicę wyrokowania uzupełniającego zakreśla treść wydanego przez sąd rozstrzygnięcia w porównaniu do pierwotnie zgłoszonego żądania pozwu. Tego (pominiętego) zakresu może dotyczyć wyrok uzupełniający. Stąd też wniosek o uzupełnienie wyroku nie może być traktowany jako nowe żądanie pozwu, lecz powinien być precyzyjnym „odbiciem” dotychczasowego żądania, jego zakresu i wyznaczonej w ten sposób zawisłości prawnej (zob. (...), Orzeczenia Sądowe. System postępowania cywilnego. T. 4, red. (...) 2025, wyd. 1, Art. 351).

Z tych przyczyn wniosek w tej części należało oddalić, o czym orzeczono w pkt 3 (trzecim) sentencji wyroku uzupełniającego. Mając na uwadze trudną sytuację majątkową pozwanego, którą przedstawił na rozprawie w dniu 22 października 2025 r., na podstawie art. 320 k.p.c. Sąd rozłożył zasądzoną należność na cztery raty.