Legislator Case Law & Legislation
IV P 28/24 AI generated

IV P 28/24 · Sąd powszechny

Case Number IV P 28/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Pozwem z dnia 2 stycznia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) powódka E. L. wniosła o uchylenie kary porządkowej nagany nałożonej na nią w dniu 29 listopada 2023 r. oraz zasądzenie od strony pozwanej (...) sp. z o.o. w O. odszkodowania w wysokości 50.000,00 zł w związku z poniesionymi przez nią stratami moralnymi i wizerunkowymi, naruszeniem jej dobrego imienia oraz rozstrojem zdrowia związanymi z działaniami wobec niej przy zastosowaniu przez pracodawcę kary porządkowej z naruszeniem prawa. Nadto powódka domagała się zasądzenia od strony pozwanej poniesionych kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

Legislator headnote

AI generated

art. 448 k.c, art. 300 k.p, art. 109 § 1 k.p, art. 109 § 2 k.p, art. 110 k.p, art. 108 § 1 k.p; IV P 28/24 · Sąd powszechny: Zaznaczyła, że podstawą prawną dochodzonego przez nią ww. roszczenia jest art. 24 § 1 i art. 448 k.c. w zw. z art. 111 i art. 300 k.p. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny. Strona pozwana F. (...) sp. z o.o. w O. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 1 października 2007 r. Przedmiotem jej przeważającej działalności jest (...) 46, 35, Z, sprzedaż hurtowa wyrobów tytoniowych. Dowód: - informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, stan na dzień 18.12.2024 r., k. 73 – 77.

Keywords

AI generated
misleading commercial practices publication of accounts principle of company name truthfulness conduct of the undertaking financial misconduct sponsorship contract

Cited Legislation

AI generated
art. 448 k.c
art. 300 k.p
art. 109 § 1 k.p
Ponadto, w ocenie organizacji związkowej zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przez pracodawcę prawa, w szczególności: art. 109 § 1 k.p.
art. 109 § 2 k.p
poprzez nałożenie kary regulaminowej po upływie terminów, po których kara nie może być zastosowana; art. 109 § 2 k.p.
art. 110 k.p
poprzez nałożenie kary porządkowej bez wysłuchania pracownika na okoliczność naruszenia przez niego obowiązków pracowniczych; art. 110 k.p.
art. 108 § 1 k.p
poprzez niewskazanie rodzaju naruszenia obowiązków pracowniczych, który dotyczyłyby pracownika oraz niewskazanie daty dopuszczenia się tego naruszenia; art. 108 § 1 k.p.
art. 112 § 1 k.p
poprzez nałożenie na pracownika więcej niż jednej kary porządkowej za to samo naruszenie obowiązków pracowniczych; art. 112 § 1 k.p.
art. 111 k.p
poprzez podjęcie decyzji o zamiarze odrzucenia sprzeciwu pracownika przed rozpatrzeniem stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej; art. 111 k.p.
AI generated
IV P 36/16
S. (1) wystąpił z powództwem przeciwko (...) Sp. z o.o. w W. o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, a następnie o przywrócenie do pracy. W uzasadnieniu wskazując, że ostatnio podupadł na zdrowiu, ale wcześniej był bardzo oddanym pracownikiem i realizował na najwyższym poziomie ustalone dla niego targety. Pozwany natomiast ma trudną sytuację finansową. Na ostatniej rozprawie wniósł za zgodą pozwanego o odszkodowanie w miejsce przywrócenia do pracy w kwocie 14.027,49zł.
II AKa 9/17
P. (1) został oskarżony o to, że działając wspólnie i w porozumieniu z K. D. (1): w okresie od dnia 26 lutego 2002 r. do dnia 25 listopada 2005 r. we W. i w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu, przy czym K. D. (1) jako dyrektor handlowy w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. wprowadzili w błąd członków Zarządu tej Spółki co do okoliczności wykonania i prawdziwości umów zawieranych z M. P. (1), będących podstawą do wypłacenia pieniędzy, na których K. D. (1) podrabiał podpisy zleceniobiorcy oraz podległych mu przedstawicieli handlowych: T. B., M. G., R. Ł. i M. B. (1), czym doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości Spółkę (...) w łącznej kwocie 242.650 złotych brutto, w tym:
II K 2/25
Sygn. akt II K 2/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2026 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski Protokolant: st. sek. sąd. Izabela Ważyńska w obecności Prokurator Prokuratury Rejonowej w Ciechanowie Przemysław Bońkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 20 marca,1,25,29 kwietnia, 6,8 maja, 8,9 października, 4 i 17 lutego 2026 r. sprawy: Ś. K. (1) ((...)), syna Ś. i R. z d. T.-U., urodzonego w (...) w J., oskarżonego o to, że: 1. w okresie od dnia 30 listopada 2020 roku do dnia 17 marca 2021 roku w Z. powiat (...) oraz w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) SA z/s w Z. powiat (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 336.136,98 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym tytułem zatowarowania oraz bieżących dostaw uzyskał od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...), prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) Sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 2. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 24 maja 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) SP. z o.o. z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 79.289,81 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawiciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę wynajmu lokalu położonego w Ś. przy ulicy (...), w którym przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J. na licencji franczyzowej (...) prowadzony był sklep (...), tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 3. w okresie od 22 lipca 2020 roku do 18 maja 2021 roku w Z. powiat (...) oraz w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.791 ,49 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawiciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę oraz obsługę franczycy systemu (...) w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 4. w okresie od dnia 22 stycznia 2021 roku do dnia 09 marca 2021 roku w miejscowości K. (...) powiat (...), V. i Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości K. (...) powiat (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35.650,54 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, przy czym posłużył się podrobionym dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 16.118,68 zł z dnia 05 marca 2021 roku na poczet zaległych faktur, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył w niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez kontrolowaną przez siebie spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art.270 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 5. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 31 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził J. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) (...) J. R. z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.390,31 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 6. w okresie od dnia 24 grudnia 2020 roku do dnia 16 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. M. G. i spółka z/s w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 963,15 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 7. w okresie od dnia 19 grudnia 2020 roku do dnia 16 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.297,48 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 8. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 30 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) S.A. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 16.138,66 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 9. w okresie od 26 października roku do 08 grudnia (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził P. Z. prowadzącego działalność pod firmą (...) z/s w M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29.600,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę w postaci wykonania instalacji elektrycznej w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 10. w okresie od 01 stycznia 2021 roku do 31 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.218,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługi w postaci odbioru odpadów i odśnieżania w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 11. w okresie od 01 grudnia 2020 roku do 31 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Przedsiębiorstwo (...) SP. z o.o. z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 19.550,47 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za dostawy energii cieplnej w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., przy czym posłużył się podrobionym dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 7.300,00 zł z dnia 22 marca 2021 roku na poczet zaległych faktur, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art.270 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 12. w okresie od dnia 16 stycznia 2021 roku do dnia 20 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Ż. V. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.826,95 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 13. w okresie od dnia 01 lutego do dnia 31 marca niewski, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 772,26 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 14. w okresie od dnia 01 lutego 2021 roku do dnia 30 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził T. W. (1) prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) z/s w C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.046,65 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 15. w okresie od dnia 01 lutego 2021 roku do dnia 30 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Ś. K. (2) prowadzącą działalność gospodarczą pod (...) z/s w P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.883,05 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 16. w okresie od dnia 29 marca 2021 roku do 15 kwietnia 2021 roku w V. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) S.A. z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4.389,62 złotych w ten sposób, że tankując kilkukrotnie paliwo na stacjach benzynowych należących do pokrzywdzonej firmy, przy pomocy karty flotowej na okaziciela z odroczonym terminem płatności, wystawionej na firmę (...) SP. z o.o. sp. komandytowa z/s w J., wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za zakupione paliwo, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 17. w okresie od 01 grudnia roku do 05 lutego niewski, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Ż. C. prowadzącego działalność pod firmą (...) z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 186,96 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę przeglądu gaśnic i hydrantu wewnętrznego w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 18. w okresie od dnia 12 grudnia 2020 roku do dnia 16 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.125,17 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 19. w okresie od dnia 14 grudnia 2020 roku do dnia 10 lutego 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził U. Ś. (3) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) U. Ś. (1) z/s w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5.315,48 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 20. w okresie od dnia 14 grudnia 2020 roku do dnia 22 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Firmę (...) Z. P., P. P. Sp.j. z/s w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 22.958,76 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, przy czym posłużył się podrobionym dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 8.000,00 zł z dnia 20 stycznia 2021 roku na poczet zaległych faktur, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art.270 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 21. w okresie od dnia 12 grudnia 2020 roku do dnia 05 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.856,71 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 22. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 10 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 850,78 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 23. w okresie od 01 listopada 2020 roku do 31 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził R. Z. prowadzącego działalność pod firmą (...) z/s w D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.867,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę w postaci wykonania instalacji monitoringu wizyjnego w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., przy czym posłużył się podrobionym dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 7.933,50 zł z dnia 29 grudnia 2020 roku na poczet wystawionej przez pokrzywdzonego faktury, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art.270 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 24. w dniu 27 grudnia 2020 roku w bliżej nieustalonym miejscu, za pomocą sieci (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 11.442,60 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru spłaty rat z tytułu umowy pożyczki nr (...) na zakup sprzętu dla przedsiębiorcy w postaci telewizora Ł. (...) (...) o wartości 11.549,00 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 25. w dniu 04 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 964,66 złote w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 26. w okresie od 15 stycznia 2021 roku do 18 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) SP. z o.o. z/s w T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 984,00 złote w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę transportu maszyny w postaci prasy do kartonów i folii do sklepu położonego w Ś. przy ulicy (...), prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 27. w okresie od 01 lutego 2021 roku do 31 marca 2021 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził N. C. (1) prowadzącego Biuro (...)-(...) (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7380,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługi rachunkowo-księgowe firmy (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 28. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1508,09 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 29. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.175,73 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 30. w okresie od dnia 26 marca 2021 roku do dnia 30 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) S.A. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.771 , 14 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 31. w okresie od dnia 02 grudnia 2020 roku do dnia 01 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził U. Ż. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) U. Ż. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.494,55 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 32. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 13 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...)” Sp. z o.o. z/s w Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3.861 ,58 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 33. w dniu 21 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 845,93 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k.; 34. w okresie od 01 grudnia 2020 roku do dnia 29 stycznia 2021 w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3.852,12 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. orzeka: 1. oskarżonego Ś. K. (1) uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt 1, tj. występku z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. i za to na tej podstawie skazuje go, a na podstawie art.294 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; `2. oskarżonego Ś. K. (1) a) uznaje za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z pkt. 2, 3, 5-10, 12-19, 21, 22, 24-34, tj. 29 występków z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k., b) uznaje za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z pkt 4, 11, 20 i 23, z tą zmianą w ich opisie, że eliminuje stwierdzenia: „przy czym posłużył się podrobionym dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu”, uznając że wyczerpują znamiona czterech występków z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k., przy czym wszystkie te występki zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności stanowiąc ciąg przestępstw z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. i za to na tej podstawie skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 20 (dwadzieścia) złotych; 3. na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k., art. 91 § 2 k.k., w miejsce kar jednostkowych wymierza oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; 4. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w okresie od 5 lipca 2024 r., godzina 6.00 do dnia 25 marca 2025 r., godzina 13.46; 5. na podstawie 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonego naprawienie w części szkody na rzecz pokrzywdzonych: (...) S.A. z/s w Z. w kwocie 336.136,98 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w Ś. w kwocie 79.289,81 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w K. (...) w kwocie 35.650,54 złotych, - (...) (...) J. R. z/s w K. w kwocie 7.390,31 złotych, (...) Sp. J. (...) i spółka z/s w V. w kwocie 963,15 złotych, (...) S.A. z/s w J. w kwocie 16.138,66 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w Ś. w kwocie 19.550,47 złotych, - Piekarni (...) Ż. V. z/s w Ś. w kwocie 1.826,95 złotych, (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w P. w kwocie 772,26 złotych, - firmy (...) z/s w C. w kwocie 2.046,65 złotych, - firmy (...) z/s w P. w kwocie 8.883,05 złotych, (...) S.A. z/s w Ś. w kwocie 4.389,62 złotych, - Przedsiębiorstwa (...) z/s w K. w kwocie 186,96 złotych, (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w K. w kwocie 850,78 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w J. w kwocie 964,66 złote, - N. C. (1) prowadzącego (...) do w kwocie 7380,00 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w T. w kwocie 1508,09 złotych, (...) S.A. z/s w J. w kwocie 8.771,14 złotych, - firmy (...) w kwocie 2.494,55 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w Z. w kwocie 3.861,58 złotych, (...) Sp. z o.o. z/s w C. w kwocie 845,93 złotych, 6. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. nie obciąża oskarżonego opłatą, ale zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa w całości pozostałe koszty sądowe. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 2/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Ś. K. (1) uznany za winnego, tego że: 35. w okresie od dnia 30 listopada 2020 roku do dnia 17 marca 2021 roku w Z. powiat (...) oraz w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) SA z/s w Z. powiat (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 336.136,98 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym tytułem zatowarowania oraz bieżących dostaw uzyskał od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...), prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) Sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 36. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 24 maja 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) SP. z o.o. z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 79.289,81 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawiciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę wynajmu lokalu położonego w Ś. przy ulicy (...), w którym przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J. na licencji franczyzowej (...) prowadzony był sklep (...); 37. w okresie od 22 lipca 2020 roku do 18 maja 2021 roku w Z. powiat (...) oraz w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.791 ,49 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawiciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę oraz obsługę franczycy systemu (...) w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 38. w okresie od dnia 22 stycznia 2021 roku do dnia 09 marca 2021 roku w miejscowości K. (...) powiat (...), V. i Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości K. (...) powiat (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35.650,54 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, przy czym posłużył się dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 16.118,68 zł z dnia 05 marca 2021 roku na poczet zaległych faktur, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył w niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez kontrolowaną przez siebie spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 39. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 31 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził J. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) (...) J. R. z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.390,31 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 40. w okresie od dnia 24 grudnia 2020 roku do dnia 16 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. M. G. i spółka z/s w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 963,15 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 41. w okresie od dnia 19 grudnia 2020 roku do dnia 16 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.297,48 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 42. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 30 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) S.A. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 16.138,66 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 43. w okresie od 26 października roku do 08 grudnia (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził P. Z. prowadzącego działalność pod firmą (...) z/s w M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29.600,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę w postaci wykonania instalacji elektrycznej w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 44. w okresie od 01 stycznia 2021 roku do 31 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.218,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługi w postaci odbioru odpadów i odśnieżania w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 45. w okresie od 01 grudnia 2020 roku do 31 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Przedsiębiorstwo (...) SP. z o.o. z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 19.550,47 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za dostawy energii cieplnej w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., przy czym posłużył się dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 7.300,00 zł z dnia 22 marca 2021 roku na poczet zaległych faktur; 46. w okresie od dnia 16 stycznia 2021 roku do dnia 20 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Ż. V. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.826,95 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 47. w okresie od dnia 01 lutego do dnia 31 marca niewski, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 772,26 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 48. w okresie od dnia 01 lutego 2021 roku do dnia 30 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził T. W. (1) prowadzącą działalność gospodarczą pod (...) z/s w C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.046,65 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 49. w okresie od dnia 01 lutego 2021 roku do dnia 30 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Ś. K. (2) prowadzącą działalność gospodarczą pod (...) z/s w P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.883,05 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 50. w okresie od dnia 29 marca 2021 roku do 15 kwietnia 2021 roku w V. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) S.A. z/s w Ś. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4.389,62 złotych w ten sposób, że tankując kilkukrotnie paliwo na stacjach benzynowych należących do pokrzywdzonej firmy, przy pomocy karty flotowej na okaziciela z odroczonym terminem płatności, wystawionej na firmę (...) SP. z o.o. sp. komandytowa z/s w J., wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za zakupione paliwo; 51. w okresie od 01 grudnia roku do 05 lutego niewski, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Ż. C. prowadzącego działalność pod firmą Przedsiębiorstwo (...) (...) z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 186,96 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę przeglądu gaśnic i hydrantu wewnętrznego w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 52. w okresie od dnia 12 grudnia 2020 roku do dnia 16 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.125,17 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 53. w okresie od dnia 14 grudnia 2020 roku do dnia 10 lutego 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził U. Ś. (3) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) U. Ś. (1) z/s w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5.315,48 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził właściciela pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niego towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 54. w okresie od dnia 14 grudnia 2020 roku do dnia 22 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Firmę (...) Z. P., P. P. Sp.j. z/s w V. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 22.958,76 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, przy czym posłużył się dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 8.000,00 zł z dnia 20 stycznia 2021 roku na poczet zaległych faktur, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 55. w okresie od dnia 12 grudnia 2020 roku do dnia 05 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.856,71 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 56. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 10 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 850,78 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 57. w okresie od 01 listopada 2020 roku do 31 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził R. Z. prowadzącego działalność pod firmą (...) z/s w D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.867,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę w postaci wykonania instalacji monitoringu wizyjnego w sklepie położonym w Ś. przy ulicy (...), prowadzonym na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J., przy czym posłużył się dokumentem w postaci potwierdzenia dokonania przelewu w kwocie 7.933,50 zł z dnia 29 grudnia 2020 roku na poczet wystawionej przez pokrzywdzonego faktury; 58. w dniu 27 grudnia 2020 roku w bliżej nieustalonym miejscu, za pomocą sieci (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 11.442,60 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru spłaty rat z tytułu umowy pożyczki nr (...) na zakup sprzętu dla przedsiębiorcy w postaci telewizora Ł. (...) (...)o wartości 11.549,00 zł; 59. w dniu 04 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 964,66 złote w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 60. w okresie od 15 stycznia 2021 roku do 18 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) SP. z o.o. z/s w T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 984,00 złote w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd przedstawicieli pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługę transportu maszyny w postaci prasy do kartonów i folii do sklepu położonego w Ś. przy ulicy (...), prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 61. w okresie od 01 lutego 2021 roku do 31 marca 2021 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził N. C. (1) prowadzącego Biuro (...)-(...) (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7380,00 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził w błąd właściciela pokrzywdzonej firmy co do zamiaru zapłaty za usługi rachunkowo-księgowe firmy (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J.; 62. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1508,09 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 63. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7.175,73 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 64. w okresie od dnia 26 marca 2021 roku do dnia 30 marca 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) S.A. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.771 , 14 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 65. w okresie od dnia 02 grudnia 2020 roku do dnia 01 stycznia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził U. Ż. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) U. Ż. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.494,55 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 66. w okresie od dnia 01 grudnia 2020 roku do dnia 13 kwietnia 2021 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...)” Sp. z o.o. z/s w Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3.861 ,58 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym kilkukrotnie za pośrednictwem przedstawiciela franczyzodawcy oraz pracownic sklepu nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 67. w dniu 21 grudnia 2020 roku w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 845,93 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.; 68. w okresie od 01 grudnia 2020 roku do dnia 29 stycznia 2021 w Ś. powiat (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził firmę (...) Sp. z o.o. z/s w J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3.852,12 złotych w ten sposób, że będąc przedstawicielem oraz osobą zarządzającą firmą (...) SP. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. wprowadził przedstawicieli pokrzywdzonej firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary, w związku z czym nabył od niej towary handlowe do sklepu (...) przy ulicy (...) w miejscowości Ś. powiat (...) prowadzonego na licencji franczyzowej (...) przez spółkę (...) sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony Ś. U. (obecnie K.) wraz z ówczesną żoną Ż. U. (1), na początku 2020 r. pod firmą (...) prowadzili działalność gospodarczą polegającą m.in. na wypożyczaniu samochodów. Przy czym (...) Sp. z o.o. z/s w J. była komplementariuszem w spółce (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa z/s w J.. W tamtym czasie Ż. U. (2) była właścicielką wszystkich udziałów w spółce (...) Sp. z o.o. z/s w J. i jej prezesem. W dniu 22 lipca 2020 r. spółka (...) Sp. z o.o. spółka komandytowa (dalej również jako (...) ) zawarła umowę franczyzową z firmą (...) Sp. z o.o. z/s w Z. na prowadzenie sklepu pod marką (...) w Ś. przy ulicy (...) (dalej również jako sklep). Organizacją związaną z uruchomieniem wspomnianego sklepu zajął się w zasadzie wyłącznie oskarżony i trwało to przez okres od podpisania umowy do grudnia 2020 r., kiedy miało nastąpić otwarcie sklepu. Oskarżony w imieniu (...) zatrudniał i zwalniał pracowników, składał zamówienia, zajmował się rozliczeniami zamówień, dokonywał wypłat i wpłat kasowych oraz płatności. W tym czasie oskarżony był w nieformalnym związku z U. Ś. (2) (również zatrudniona w sklepie), rozstał się z żoną Ż. U. (1) i przejął od niej prowadzenie obu spółek (...)., w dniu 23 grudnia 2020 r. odkupił od żony połowę udziałów w (...) i został prezesem zarządu spółki. W okresie od podpisania umowy z H., czyli od 22 lipca 2020 r., po rozpoczęciu działalności sklepu pod koniec grudnia 2020 r. aż do końca maja 2021 r. oskarżony osobiście lub na jego polecenie pracownicy sklepu składali liczne zamówienia na usługi i „zatowarowanie” (towary oferowane do sprzedaży w sklepie) na rzecz sklepu u kontrahentów i w terminach wymienionych w zarzutach objętych aktem oskarżenia i sekcja 1.1. W chwili zawierania umowy przez (...) z H. nie było przesłanek do uznania, że spółka (...) jest niewypłacalna, ale sytuacja finansowa tej spółki, w szczególności ze względu na brak kapitału własnego, majątku, gwarancji zewnętrznego finansowania czyniła od samego początku wysoce ryzykowne zaciąganie zobowiązań wobec kontrahentów, w sytuacji gdyby założenia sprzedażowe okazały się zbyt optymistyczne. Innymi słowy, oskarżony zdawał sobie sprawę, że (...) nie ma zabezpieczenia finansowego spłaty zobowiązań zaciąganych wobec kontrahentów sklepu w sytuacji, jeśli sprzedaż w sklepie nie będzie na zakładanym poziomie. Zakładał on i podjął ryzyko, że bez „bufora” finansowego, zaciągane zobowiązania jego spółka będzie na bieżąco spłacała ze środków pochodzących wyłącznie ze sprzedaży w sklepie, ale mimo to zapewniał kontrahentów, że (...) będzie regulowała zobowiązania terminowo. Nie informował kontrahentów o rzeczywistej sytuacji (...), czyli braku możliwości i środków finansowych (braku bufora finansowego) na spłatę zobowiązań w sytuacji, jeśli sprzedaż w sklepie nie będzie na zakładanym poziomie. Jedynie w pierwszych tygodniach działalności wspomnianych (...) (...) sprzedaż w sklepie była na zakładanym poziomie. Szybko okazało się, że wielu towarów z krótkim terminem przydatności do spożycia (głównie mięso, pieczywo, warzywa, owoce) nie udawało się sprzedać. Oskarżony zdawał sobie z tego sprawę i pomimo że początkowo część zobowiązań regulował terminowo, wkrótce nie miał środków finansowych na spłatę bieżących zobowiązań. Mimo to, osobiście lub na jego polecenie pracownicy sklepu, składali dalsze zamówienia na towary u wymienionych w zarzutach (sekcja 1.1) kontrahentów nie informując ich o problemach z płynnością w płatnościach sklepu (spółki (...)), a wręcz przeciwnie kreował wobec nich swój wizerunek jako dobrze prosperującego przedsiębiorcy. W sytuacji, jeśli kontrahenci upominali się o spłatę zobowiązań, oskarżony osobiście lub na jego polecenie pracownicy sklepu zapewniali kontrahentów, że opóźnienia są chwilowe, niezależne od zamawiającego i spłaty wkrótce nastąpią, względnie nie odpowiadał na próby kontaktów ze strony oczekujących na zapłatę kontrahentów. W sytuacji, kiedy część kontrahentów uzależniała realizację kolejnych zamówień od spłaty zadłużenia, oskarżony wprowadził w błąd osoby reprezentujące firmy (...) sp. z o.o. (zarzut z pkt 4), Przedsiębiorstwo (...) sp. z o,o, (zarzut z pkt 11), firmę (...) (zarzut z pkt 20) i firmę (...) (zarzut z pkt 23) co do spłaty wcześniejszych zaległości, w ten sposób że w bankowym systemie płatności elektronicznej początkowo dokonywał zlecenia płatności. Kiedy system pozwalał na wytworzenie potwierdzenia takiej płatności, oskarżony generował takie potwierdzenie i przesyłał je tym firmom, po czym cofał zlecenie zapłaty. Do płatności na rzecz kontrahenta faktycznie nie dochodziło (mimo wytworzonego potwierdzenia), a oskarżony reprezentujący (...) zatajał ten fakt przed kontrahentami, licząc że wprowadzony w ten sposób w błąd kontrahent będzie przekonany, że do płatności rzeczywiście doszło i zrealizuje następne zamówienia do jego sklepu. Sprzedaż w (...) (...) w Ś. w okresie objętym zarzutami z każdym miesiącem spadała. Zaległości sklepu (i (...)) wobec kontrahentów rosły, a oskarżony zatajał wobec kontrahentów niewypłacalność spółki i w dalszym ciągu składał (bądź na jego polecenie pracownicy sklepu) kolejne zamówienia. Spółka (...) i reprezentujący spółkę oskarżony zakończyli prowadzenie sklepu (...) w Ś. z końcem maja 2021 r. nie rozliczając się w znaczącej części ze swoich zobowiązań wobec kontrahentów sklepu. Działając w powyżej opisany sposób oskarżony, reprezentujący (...) i sklep (...), doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem podmioty (osoby fizyczne i gospodarcze) wymienione w zarzutach, w opisanych w tych zarzutach okresach i w wymienionych w zarzutach wysokościach (sekcja 1.1.) – większość z nich nie odzyskała pieniędzy za dostarczone do sklepu towary i wykonane usługi. W przypadku pokrzywdzonych z zarzutów 7 (L. – k.470), 10 (Spółdzielnia (...) – k.641), 18 (A. i E. - 993), 19 (V. – k.1044), 20 (Z. – k.1055), 21 (F. – k.1561), 23 ((...) k.1118), 24 (Ł. – k.1158), 26 (U. – k.1266), 29 (K. – k.1344), 34 (U. – k.1629) roszczenia o uregulowanie nieopłaconych zobowiązań były przedmiotem innych postępowań albo o roszczeniach tych prawomocnie orzeczono. W przypadku pokrzywdzonego z zarzutu w pkt 9 (H. – k.618) doszło do ugody z następcami. Częściowe wyjaśnienia Ś. K. (1) Zeznania U. Ś. (2) Zeznania Ż. U. (1) Zeznania Ś. Ś. Zeznania Ż. B. Zeznania R. R. Zeznania F. Z. Zeznania R. L. (1) Zeznania K. K. Zeznania P. P. Zeznania R. K. Zeznania U. G. Zeznania M. Ż. (1) Zeznania Z. K. Zeznania U. P. (1) Zeznania R. P. (1) Zeznania Ś. K. (2) Zeznania Z. P. Zeznania Z. Z. Zeznania R. Z. Zeznania U. J. Zeznania C. Ż. Zeznania P. Ś. Zeznania E. C. (poprzednio Ż.) Zeznania U. P. (2) Zeznania H. T. Zeznania T. G. Zeznania M. Z. Zeznania Ś. K. (3) Zeznania R. L. (2) Zeznania Z. V. Zeznania Ż. K. Zeznania J. M. Zeznania M. E. Zeznania S. M. Zeznania F. S. Zeznania M. Ż. (2) Zeznania U. L. Zeznania T. P. Zeznania R. Ś. Zeznania J. R. Zeznania U. Ł. Zeznania W. J. Zeznania U. R. Zeznania N. C. (2) Zeznania P. Z. Zeznania K. Ś. Zeznania U. Ś. (1) Zeznania R. N. Zeznania R. P. (2) Zeznania Ż. V. Zeznania T. W. (2) Opinie pisemna i ustna biegłej z zakresu rachunkowości U. C. Dokumentacja dotycząca prowadzenia spółki (...) i sklepu (...), zawieranych kontraktów w tym z pokrzywdzonymi firmami, dokumentacja księgowa, rozliczenia, korespondencja biznesowa, w tym listy wierzycieli i wielkość zobowiązań. Dane osobo poznawcze i majątkowe dotyczące oskarżonego 3417-3424, 3424-3425v, 2755v-2756v, 3425v-3427, 293v, 3444, 160v-161, 3444v-3445, 244v-245, 418v, 3445v-3446, 241-242, 412v, 2413v, 3446-3447, 252, 416v, 2484v, 3447-3448, 257v-258, 414v, 2418v, 3448v, 1264v 3453-3454, 1679v-1680 3454-3455v, 427v-428, 430v, 2480v 3455v-3456, 432v 3456-3457, 470v 3457v-3458, 474v 3461-3462v, 832v-833 3461v-3462v, 943-945, 1202-1203 3462v-3463v, 924 3463v-3464v, 1054-1055 3465-3465v, 992v, 1527 3465v-3466, 1117v 3466v, 1157-1158 3466v-3467v, 1499v 3467v-3468, 1107 3475-3475v, 1241v 3475v-3476, 1292v 3476v-3477, 1344v 3477, 1404v 3477-3478, 1615v-1616 3478-3478v, 1511v 3478v-3479, 1560v 3479-3480, 2415v-2416 3480-3480v, 2420v-2421 3486-3486v 3486v-3487 3487-3487v 3488-3488v 3488v-3491v, 2706v 260-261, 420, 2476 267-268 283-284, 779-780, 2686-2687, 2696-2697 396-397 1628-1629 2466 2481-2482 3548-3549, 404-405, 1278v 3549-3550, 617v-618 3550-3550v, 649v 3553-3553v, 1043v-1044 349-350 641 684 907-909 3561-3580, 3632-3635v 19-75, 84-90, 111, 113, 123-143, 247-251, 263-265, 270-282, 294, 301-304, 351-388, 398-399, 406, 433-444, 485-503, 522-595, 619-622, 637-639, 642-650, 660-680, 685-695, 834-844, 910-918, 926, 932-936, 947-950, 959-972, 978-987, 994-1008, 1045-1051, 1056-1067, 1071-1088, 1108, 1119-1122, 1159-1160, 1205-1207, 1242-1245, 1267-1273, 1279-1280, 1293-1338, 1345-1378, 1406-1422, 1434-1463, 1500-1504, 1513-1521, 1528-1543, 1571-1589, 1590-1592,1617-1623, 1673-1674, 1674, 1681-1692, 1695-1697, 1700, 1703-1718, 1749, 1792-1797, 1833-1835, 2177-2220, 2229, 2239, 2251-2260, 2263-2274, 2335-2380, 2396-2405, 2381-2393, 2408, 2429, 2434-2445, 2455-2463, 2490, 2587-2600, 2605-2656, 2657-2660, dowody rzeczowe - załączniki w postaci tekturowego kartonu z dokumentacją (...) – k.1398-1399. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Ś. K. (1) W przypadku zarzutów z pkt 4, 11, 20, 23 niezasadne w części zarzuty posłużenia się, podczas dokonania opisanych tam oszustw, podrobionymi dokumentami w postaci potwierdzenia dokonania przelewów bankowych – art.270 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony istotnie wprowadził w błąd osoby reprezentujące firmy (...) sp. z o.o. (zarzut z pkt 4), Przedsiębiorstwo (...) sp. z o,o, (zarzut z pkt 11), firmę (...) (zarzut z pkt 20) i firmę (...) (...) (zarzut z pkt 23) co do spłaty wcześniejszych zaległości, w ten sposób że w bankowym systemie płatności elektronicznej początkowo dokonywał zlecenia płatności. Kiedy system pozwalał na wytworzenie potwierdzenia takiej płatności, oskarżony generował takie potwierdzenie i przesyłał je tym firmom, po czym cofał zlecenie zapłaty. Samo potwierdzenie płatności nie zostało jednak podrobione ani przerobione – wytworzył je system bankowy – i takie zostało przesłane pokrzywdzonym firmom. Oskarżony wykorzystał swoistą słabość systemu bankowego, ale nie sfałszował dokumentów opisanych w zarzutach. Dokumentacja z (...) (...) (...) SA 1695-1700, 1792-1797 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania U. Ś. (2) Obecna partnerka życiowa oskarżonego, z którym ma dwoje małoletnich dzieci. Z jej zeznań wynika, że organizacją i prowadzeniem sklepu (jako podmiot decyzyjny) zajmował się w zasadzie wyłącznie oskarżony. W okresie objętym zarzutami była już w nieformalnym związku z oskarżonym. Od grudnia 2020 r. była formalnie zatrudniona w sklepie (...) w Ś. na stanowisku dyrektora zarządzającego, ale z jej zeznań wynika że niewiele od niej zależało w kwestiach istotnych dla prowadzenia sklepu, nawet nie potrafiła wskazać jakie miała obowiązki. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ż. U. (1) Była żona oskarżonego. Potwierdziła okoliczności niesporne związane z zawarciem umowy na prowadzenie sklepu. Potwierdziła, że zarówno po stronie jej byłego męża jak i leasingodawcy były oczekiwania owocnej współpracy i wysokich przychodów (między innymi oparte na symulacjach i prognozach przedstawionych przez leasingodawcę). Z jej zeznań wynika, że w okresie prowadzenia sklepu byli już z oskarżonym w separacji i sprawami związanymi z prowadzeniem sklepu (jako podmiot decyzyjny) zajmował się w zasadzie wyłącznie jej były mąż, był w to bardzo zaangażowany, ale sytuacja sklepu i (...) (w zakresie wypłacalności i regulacji zobowiązań) była zła . Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ś. Ś. W okresie objętym zarzutami był przedstawicielem handlowym firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą K.-(...), dostarczał zamówione do (...) (...) produkty spożywcze (mięso i wędliny) – zarzut IV. Potwierdził, że zamówienia składały pracownice działu mięsnego, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony nigdy nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach, natomiast w celu odblokowania możliwości zamawiania towaru przesłał świadkowi zdjęcie rzekomo wykonanego przelewu za wcześniejszą dostawę – przelew taki nigdy nie doszedł do skutku. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ż. B. W okresie grudzień 2020 r. – styczeń 2021 r. pracowała w (...) (...) na stanowisku kierownika działu mięsnego. W swoich zeznaniach potwierdziła fakt dokonywania zamówień towaru do sklepu i otrzymywanych od dostawców informacji o braku regulowania należności za dostawy. Wskazała, że znaczna ilość mięsa i wędlin nie była sprzedana w terminie przydatności do spożycia, ruch w sklepie nie był duży. Z jej zeznań wynika, że to oskarżony miał osobiście zarządzać całym sklepem i to on osobiście miał zapewniać dostawców, że wkrótce ureguluje należności. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. R. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy działu mięsnego. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadka Ż. B.. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania F. Z. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy działu mięsnego. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B. i R. R.. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. L. (1) W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) początkowo na stanowisku sprzedawcy-kasjera, a potem zastąpiła R. K. na stanowisku kierownika sklepu. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z.. Potwierdziła, że rachunki nie były opłacane na rzecz dostawców, a oskarżony w żaden sposób tego nie tłumaczył zapewniając, że wkrótce należności ureguluje. Potwierdziła, że od dostawców słyszała, że zdarzyło się, że oskarżony przedstawiał im kopie przelewów za dostarczony towar aby odblokować dostawy, ale pieniądze do odbiorców nigdy nie trafiły. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania K. K. W okresie objętym zarzutami był członkiem zarządu firmy (...) Sp. z o.o. z/s w T.. Opisał wykonanie w połowie stycznia 2021 r. zamówienia transportu urządzeń do (...) (...), za którą to usługę reprezentowana przez oskarżonego spółka (...) nie zapłaciła (zarzut XXVI). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania P. P. W okresie objętym zarzutami był regionalnym kierownikiem kontroli kredytowej i windykacji w H.. W oparciu o dostępne dokumenty i doświadczenie opisał problemy jakie w tym czasie H. miał w zakresie egzekwowania franczyzy i w relacjach z osobami reprezentującymi (...). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka Zeznania R. K. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) początkowo na stanowisku na stanowisku kierownika sklepu. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków R. L. (1), Ż. B., R. R., F. Z.. Potwierdziła, że rachunki nie były opłacane na rzecz dostawców, a oskarżony w żaden sposób tego nie tłumaczył zapewniając, że wkrótce należności ureguluje. Potwierdziła, że od dostawców słyszała, że zdarzyło się, że oskarżony przedstawiał im kopie przelewów za dostarczony towar aby odblokować dostawy, ale pieniądze do odbiorców nigdy nie trafiły. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. G. Świadek jest współwłaścicielką i prowadzi piekarnię (...). W okresie objętym zarzutami dostarczała zamówione pieczywo do (...) (...) – zarzut VI. Potwierdziła, że zamówienia składali pracownicy sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania M. Ż. (1) W okresie objętym zarzutami był przedstawicielem handlowym firmy (...) z siedzibą w V., dostarczał zamówione do (...) (...) produkty spożywcze (pieczywo) – zarzut VII. Potwierdził, że zamówienia składały pracownice sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że (...) na początku współpracy zapłaciła za zamówiony towar, a w późniejszym czasie, mimo że składane były nadal zamówienia nie uregulowała już należności za dostarczony towar, nikt z osób zarządzających (...) nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Z. K. W okresie objętym zarzutami był przedstawicielem handlowym firmy (...) S.A. z siedzibą w J. dostarczał zamówione do (...) Centrum produkty spożywcze (mięso i wędliny) – zarzut VIII. Potwierdził, że zamówienia składały pracownice działu mięsnego, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony początkowo płacił za zamówiony towar, ale wkrótce zaprzestał i nie regulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. P. (1) Pracownik hurtowni (...), skąd dostarczano w okresie objętym zarzutami zamówione do (...) (...) produkty spożywcze – zarzut XIII. Potwierdziła, że zamówienia przyjmował przedstawiciel handlowy (...) od pracowników (...), ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach, unikał kontaktu i odbierania wezwań do zapłaty. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. P. (1) Pracownik spółki (...) zajmujący się koordynacją działań spółki w zakresie postępowań karnych. Opisała, że w okresie objętym zarzutami osoby reprezentujące spółkę (...) weszły do programu R. i korzystały z trzech kart umożliwiających bezgotówkowe nabywanie produktów na stacjach paliw tej spółki. Zeznała, że analiza płatności (...) pokazuje, że opłacono początkowo zakupy z tych kart opiewające na niewielkie kwoty, co miało jej zdaniem umożliwić korzystanie bez blokad z kart w dalszym ciągu. Natomiast późniejsze zakupy na większe kwoty nie zostały opłacone. Z zeznań wynika, że oskarżony nigdy nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach (zarzut XVI). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ś. K. (2) W okresie objętym zarzutami prowadził hurtownię (...) i dostarczał zamówione do (...) Centrum produkty spożywcze (ryby) – zarzut XV. Potwierdził, że zamówienia składały pracownice sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony nie uregulował należności za dostarczony towar, obiecywał, że wkrótce zapłaci, a w późniejszym czasie nie podejmował nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Z. P. Prowadzi firmę dystrybucyjną (...), skąd w okresie objętym zarzutami dostarczano zamówione do (...) (...) produkty spożywcze, głównie owoce i warzywa – zarzut XX. Potwierdził, że zamówienia składały pracownice sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach, natomiast w celu odblokowania możliwości zamawiania towaru przesłał świadkowi zdjęcie rzekomo wykonanego przelewu za wcześniejszą dostawę na kwotę 8.000 zł – przelew taki nigdy nie doszedł do skutku. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Z. Z. W okresie objętym zarzutami reprezentował firmę (...) z miejscowości Z., skąd dostarczano zamówione do (...) (...) produkty spożywcze – zarzut XVIII. Potwierdziła, że zamówienia składały pracownic sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony w pierwszych miesiącach regulował należności, ale od około końca stycznia 2021 r. zaprzestał i nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. Z. Prowadzi firmę (...) zajmującą się instalacją monitoringu. W okresie objętym zarzutami na zlecenie H., ale na rachunek (...) zamontował monitoring w (...) (...) – zarzut . Potwierdził, że zamówienia składały pracownice działu mięsnego, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że oskarżony nigdy nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach, natomiast w celu odblokowania możliwości zamawiania towaru przesłał świadkowi zdjęcie rzekomo wykonanego przelewu na połowę kwoty usługi – przelew taki nigdy nie doszedł do skutku. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. J. Przedstawiciel firmy (...). W okresie objętym zarzutem XXIV spółka (...) zawarła umowę leasingu na zakup telewizora. Z zeznań wynika, że (...) opłaciła dwie pierwsze raty leasingu, zaprzestała płacenia kolejnych szesnastu. ostatecznie nie uregulowano należności, umowa została wypowiedziano, ale windykacja nie powiodła się. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania C. Ż. Współzarządzający firmą (...). W okresie objętym zarzutami (...) współpracowała z H. i w oparciu o to firma ta wstawiała swoje produkty w sklepach sieci (...), w tym w sklepie w Ś. – zarzut XXXI. Z zeznań wynika, że doszło tylko do jednej dostawy, na początku działalności sklepu, ale wobec braku regulowania płatności przez (...) zaprzestano dalszych dostaw. Oskarżony nigdy nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania P. Ś. W okresie objętym zarzutami był przedstawicielem firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...) produkty spożywcze – zarzut XXII. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania E. C. (poprzednio Ż.) W okresie objętym zarzutami była przedstawicielką firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...)produkty spożywcze – zarzut XXV. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miała styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponowała pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. P. (2) W okresie objętym zarzutami była przedstawicielką firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...)artykuły gospodarstwa domowego – zarzut XXVIII. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miała styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponowała pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania H. T. W okresie objętym zarzutami była przedstawicielką firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) Centrum artykuły gospodarstwa domowego i drobne AGD – zarzut XXIX. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miała styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponowała pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania T. G. W okresie objętym zarzutami była przedstawicielką firmy (...), (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...) różnego rodzaju produkty – zarzut XXX. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miała styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponowała pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania M. Z. W okresie objętym zarzutami była przedstawicielką firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...) artykuł spożywcze (mrożonki) – zarzut XXXIII. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miała styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponowała pochodziły z systemów księgowych jej firmy i rozmowy z przedstawicielem jej firmy odpowiedzialnym za kontakt z (...). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ś. K. (3) W okresie objętym zarzutami był dyrektorem oddziału firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...) artykuły – zarzut XXXII. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miał styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponował pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. L. (2) W okresie objętym zarzutami był kierownikiem regionalnym firmy (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...) artykuły – zarzut XXXII. Z zeznań wynika, że (...) nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miał styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponował pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Z. V. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ż. K. Pracowała przez pierwszy miesiąc działalności w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania J. M. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania F. S. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka Zeznania S. M. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania W. J. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania M. Ż. (2) W okresie objętym zarzutami był zatrudniony w H. i był doradcą klienta, a do jego obowiązków należało m.in. przeprowadzanie audytów w sklepie (...) w Ś.. Miał wielokrotny kontakt z oskarżonym i potwierdził, że to Ś. K. (1) faktycznie zarządzał sklepem. Nie wiedział, co prawda jaka była sytuacja finansowa spółki (...) w tym czasie, ale wskazywał, że prowadzący oskarżony sklep miał problemy z regulowaniem na bieżąco zobowiązań DC wobec dostawców, a nawet przedstawiał kontrahentom potwierdzenia przelewów za towar, do których jednak faktycznie nie dochodziło. Świadek potwierdził, że w jego opinii położenie sklepu (...) w Ś. nie należało do najlepszych, m.in. z powodu konkurencji ze strony innego sklepu popularnej sieci handlowej. Podobnie czas pandemiczny był trudny dla prowadzących sklepy tego typu. Ale oba te czynniki, mając na uwadze swoje doświadczenia z innymi placówkami, nie miały decydującego znaczenia dla niepowodzenia tego sklepu. Z jego zeznań wynika, że oskarżony nie panował nad tym, co działo się w sklepie i z każdym miesiącem sytuacja się pogarszała. W jego opinii oskarżony nie miał wystarczających kompetencji do prowadzenia takiej działalności. Nie pomagały żadne proponowane przez świadka procedury naprawcze. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. R. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. L. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania T. P. Reprezentował firmę (...) wynajmującą lokal spółce (...) dla prowadzenia sklepu (...) w Ś.. (...) nie uregulowało wobec (...) płatności za czynsz w wysokości około 80.000 zł. i wobec tego wypowiedziano najem – zarzut II. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. Ś. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania J. R. Świadek reprezentował piekarnię (...). W okresie objętym zarzutami firma ta dostarczała zamówione pieczywo do (...) (...) – zarzut V. Potwierdził, że zamówienia składali pracownicy sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że nikt z (...) ani oskarżony, mimo wcześniejszych zapewnień nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka Zeznania U. Ł. W okresie objętym zarzutami reprezentował firmę (...), skąd dostarczano zamówione do (...) (...) artykuły – zarzut XXXIV. Z zeznań wynika, że (...) zamawiało bez informowania o możliwych problemach z płatnościami, nie uregulowało należności za dostarczony towar, a osoby reprezentujące spółkę nigdy nie podjęły nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Świadek nie miał styczności z nikim reprezentującym (...), informacje, którymi dysponował pochodziły z systemów księgowych jej firmy. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania W. J. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez m.in. przez świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. R. W okresie objętym zarzutami pracowała w (...) (...) na stanowisku sprzedawcy-kasjera. Potwierdziła okoliczności podawane przez m.in. świadków Ż. B., R. R., F. Z. i innych ww. pracowników DC. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania N. C. (2) Prowadził biuro rachunkowe, które rozliczało (...). Potwierdził okoliczności niesporne dotyczące braku rozliczeń bieżących obciążeń przez spółkę, utraty płynności finansowej i ogłoszenia upadłości. Sam również stal się ofiarą niewypłacalności (...) (zarzut XXVII). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania P. Z. Reprezentował swoją firmę (...) wykonującą na rzecz (...) (...) ((...)) usługi - (...) nie uregulowało wobec (...) płatności, oskarżony w żaden sposób nie dążył do wyjaśnienia tej sytuacji – zarzut IX. Pokrzywdzony zawarł ugodę dotyczącą tych roszczeń z następcą (...). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania K. Ś. Świadek reprezentowała pokrzywdzoną (...)w Ś.. W okresie objętym zarzutami (...) nie opłaciło rachunków za okres styczeń-marzec 2021 r. – zarzut XI. Z zeznań wynika, że nikt z (...) ani oskarżony, mimo wcześniejszych zapewnień nie uregulował należności ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. W marcu 2021 r. oskarżony w imieniu (...) przesłał potwierdzenie płatności na rzecz (...), które jednak nigdy nie zostało zrealizowane. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania U. Ś. (1) Świadek reprezentował pokrzywdzoną firmę (...) z V. (zarzut XIX), opisał współpracę z (...) i problemy po stronie (...) z regulowaniem płatności. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. N. Menadżer H. Franczyza. Potwierdził okoliczności niesporne związane z zawarciem umowy franczyzy z (...) w lipcu 2020 r., a w czerwcu zakończono współpracę z (...) wobec m.in. problemów po stronie (...) z regulowaniem należności. Wg świadka kontakt z oskarżonym w czasie objętym zarzutem (III) był trudny, oskarżony niczego nie próbował też sam wyjaśniać. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania R. P. (2) Świadek reprezentował pokrzywdzoną Spółdzielnię (...) w Ś.. W okresie objętym zarzutami (...) nie opłaciło rachunków za okres styczeń-marzec 2021 r. – zarzut X. Z zeznań wynika, że nikt z (...) ani oskarżony, mimo wcześniejszych zapewnień nie uregulował należności ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Zeznania Ż. V. Świadek reprezentowała swoją piekarnię (...) w Ś.. W okresie objętym zarzutami firma ta dostarczała zamówione pieczywo do (...) (...) – zarzut XII. Potwierdziła, że zamówienia składali pracownicy sklepu, ale realizacją płatności miał zajmować się właściciel. Z zeznań wynika, że nikt z (...) ani oskarżony, mimo wcześniejszych zapewnień nie uregulował należności za dostarczony towar ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka Zeznania T. W. (2) Świadek reprezentował swoją firmę (...) z C.. W okresie objętym zarzutami (...) nie opłaciło rachunków za zamówione towary do sklepu – zarzut XIV. Z zeznań wynika, że nikt z (...) ani oskarżony, mimo wcześniejszych zapewnień nie uregulował należności ani nie podjął nawet próby wytłumaczenia zaległości w płatnościach. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka. Opinie pisemna i ustna biegłej z zakresu rachunkowości U. C. Biegła zastrzegła, że jej opinie zostały sporządzone na podstawie akt sprawy oraz dostępnej dokumentacji księgowej spółki, a ta ostatnia była bardzo niekompletna – w toku procesu nie udało się uzupełnić tej dokumentacji (o czym wskazano w pismach przewodnich pochodzących od biegłej i opinii pisemnej). Jednak w oparciu o dostępne zasoby i wnioskując z dostępnych danych wnioskowała, że co prawda w chwili zawarcia umowy franczyzowej przez (...) z H. nie stwierdzono jednoznacznie aby (...) nie miała zdolności do wywiązywania się z założeń tej umowy, ale stwierdzono, że już w maju i czerwcu 2020 r. firma (...) miała ujemne saldo (biegła określiła to, że spółka była „pusta”), w zasadzie nie miała bufora finansowego do prowadzenia nowych inwestycji. W roku 2020 spółka nie generowała obrotu skutkującego wpływami na rachunek bankowy. Z zestawień na rachunku spółki wynikało, że zakupy (inwestycje) jeszcze przed uruchomieniem sklepu przewyższały sprzedaż. W początkowym okresie funkcjonowania sklepu (grudzień 2020 r. – luty 2021 r.) spółka realizowała inwestycje w lokal i generalnie regulowała swoje zobowiązania wobec kontrahentów, ale w marcu 2021 r. spółka z realizacją takich zobowiązań miała już wyraźne problemy. Konto spółki było zasilane wpłatami gotówkowymi przed terminami płatności. Powyższe ustalenia biegłej nie budzą wątpliwości Sądu i uznaje je za wiarygodne. W zasadzie sam oskarżony nie kwestionował, że spółka w okresie przed zawarciem franczyzy nie generowała wysokich obrotów, nie miała kapitału ani znaczącego majątku, nie miała bufora finansowego, ani zewnętrznego dofinansowania w postaci instrumentów finansowych innych niż gotówkowe wpłaty własne. Natomiast, co trzeba podkreślić, oskarżony nie wyrażał szczególnego zainteresowania ani troski co do tego, co stało się z dokumentacją księgową jego spółki (co stało się z brakującymi dokumentami, o których wspominała biegła). Dokumentacja dotycząca prowadzenia spółki (...) i sklepu (...), zawieranych kontraktów w tym z pokrzywdzonymi firmami, dokumentacja księgowa, rozliczenia, korespondencja biznesowa, lista wierzycieli i wielkość zobowiązań. Dane osobo poznawcze i majątkowe dotyczące oskarżonego. Cała dokumentacja (w tym kopie), ujawniona w toku procesu i stanowiąca materiał dowodowy w tej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, zresztą żadna ze stron nie kwestionowała jej wiarygodności. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu R. U. 3427-3428v. zeznania nie mają istotnego znaczenia dla ustalenia faktów. Świadek jest matką oskarżonego, nie była zatrudniona w sklepie ani spółce (...). W swoich zeznania odnośnie faktu założenia sklepu podała okoliczności powszechnie znane i niebudzące wątpliwości. Świadek nie ma jednak istotnych informacji w jaki sposób sklep był prowadzony i zarządzany. Wszystkie informacje jakie ma na ten temat zostały zasłyszane od jej syna. Zeznania M. E. Zwolniła się z pracy w (...) (...) tuż przed rozpoczęciem działalności sklepu (była zatrudniona na czas szkolenia i przyuczenia do pracy sprzedawcy). I chociaż Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka, to jej zeznania nie wnoszą niczego istotnego do sprawy - nie była ona w stanie nic powiedzieć o działalności sklepu (...), działalności (...) i osób reprezentujących (...) i (...). 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony x 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. art.286 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k. w zw. Z art.12 § 1 k.k. Zarzut z pkt 1; 2. a) art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. Zarzuty z pkt 2, 3, 5-10, 12-19, 21, 22, 24-34. Ś. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony Ś. K. (1), działając w ramach spółki (...), zawierając z H. umowę na prowadzenie sklepu (...) w Ś. nie był nowicjuszem w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej jako przedsiębiorca i znał reguły prowadzenia takiej działalności w ramach spółek, czyli podmiotów prawa handlowego. W chwili zawierania umowy z H. znał sytuację finansową reprezentowanych przez siebie podmiotów oraz musiał znać i liczyć się z tym, że prowadzenie tego rodzaju sklepu w branży spożywczej może wiązać się z ryzykiem braku sprzedaży na zakładanym poziomie, zwłaszcza w pierwszych miesiącach działalności,. Niewątpliwie musiał przy tym liczyć się z tym, że większość produktów oferowanych w sklepie, to produkty spożywcze, a znaczna część tego asortymentu (mięso i wędliny, pieczywo, nabiał, warzywa i owoce) miała krótki termin przydatności do spożycia. Już na etapie zaciągania zobowiązań opisanych w zarzutach było do przewidzenia, zwłaszcza dla przedsiębiorcy/handlowca z doświadczeniem, że droga do czerpania zysków z takiej działalności handlowej może być daleka i niepewna, podobnie jak planowany zysk z tej działalności. Natomiast sytuacja finansowa i majątkowa samego oskarżonego i zarządzanych przez niego podmiotów nie była zbyt dobra, w szczególności spółka nie miała praktycznie żadnego zabezpieczenia finansowego w postaci kapitału własnego, majątku czy też chociażby zewnętrznych instrumentów finansowego wsparcia (np. bankowego). Tymczasem oskarżony, nie mając odpowiedniego zabezpieczenia finansowego rozpoczął wspomnianą działalność gospodarczą „optymistycznie” licząc, że sprzedaż będzie od początku i przez cały czas na zakładanym, wysokim poziomie, a zobowiązania sklepu (spółki) będzie regulował z bieżącej sprzedaży. Ś. K. (1), nie mając pewności, że wspomniana sprzedaż będzie na odpowiednim poziomie oraz nie mając zabezpieczenia finansowego na wypadek, gdyby sprzedaż towarów była niska, jednocześnie nie informując swoich kontrahentów o tej sytuacji, podjął samodzielnie ryzyko i zlecał zamawianie lub sam zamawiał od dostawców produkty, w szczególności spożywcze oraz usługi zapewniając przy tym kontrahentów, że będzie terminowo i w pełni wywiązywał się z zobowiązań, w szczególności że będzie płacił za zamawiane produkty i usługi (niezależnie czy się sprzedadzą czy nie), względnie przemilczał wobec pokrzywdzonych fakt utraty płynności finansowej. Tym samym wprowadził wymienione w zarzutach 1-3, 5-10, 12-19, 21, 22, 24-34 podmioty (pokrzywdzonych) w błąd co do zamiaru zapłaty za dostarczone towary i wykonane usługi. Nawet wówczas, kiedy oskarżony wiedział, że środki ze sprzedaż w sklepie nie pokrywają zobowiązań, w szczególności wobec franczyzodawcy i kontrahentów, mając świadomość ryzyka utraty płynności finansowej, w dalszym ciągu zamawiał produkty i usługi zawierając kolejne zobowiązania, zapewniając przy tym kontrahentów, że wywiąże się ze swoich zobowiązań (względnie przemilczał wobec pokrzywdzonych fakt utraty płynności finansowej). Kontrahenci nie byli świadomi i nie zaakceptowali ryzyka podjętego przez oskarżonego, że do regulacji zobowiązań na ich rzecz dojdzie jedynie wówczas, jeśli sklep będzie sprzedawał na pewnym poziomie. Nie mieli świadomości, ani nie zgodzili się na to, że w przypadku, jeśli sprzedaż w sklepie będzie na niskim poziomie, zamawiająca spółka nie zapłaci za zaciągnięte zobowiązania, bo nie będzie miała na to środków, ani zewnętrznego zabezpieczenia finansowego. Można pokusić się o stwierdzenie, że model biznesowy jaki – w tajemnicy przed kontrahentami - przyjął oskarżony dla prowadzenia wspomnianego sklepu da się streścić w zdaniu: „zamawiam, ale zapłacę jak sprzedam i będę miał, jak nie będę miał, to nie zapłacę”. Ustawowe znamiona oszustwa z art.286 § 1 k.k. wypełnia działanie sprawcy, który zobowiązuje się do umówionej płatności w ustalonych z dostawcą terminach, jeżeli zawarciu zobowiązania po stronie tego sprawcy towarzyszy powzięty z góry zamiar niedotrzymania chociażby uzgodnionego terminu wywiązania się ze zobowiązania i odłożenia go na bliżej nieokreślony czas oraz uzależnienia zapłaty od ewentualnego osiągnięcia w nieokreślonej przyszłości odpowiednio wysokiego poziomu sprzedaży w sklepie. Tak było w przypadku oskarżonego dokonującego zobowiązań opisanych w powyższych zarzutach. Innymi słowy, jeżeli kontrahenci nie wiedzieli i nie zaakceptowali opisanego powyżej takiego „modelu biznesowego” na prowadzenie sklepu przez oskarżonego, a jednocześnie nie informując kontrahentów o braku płynności finansowej reprezentowanego przez oskarżonego podmiotu zaciągał u nich wiele kolejnych zobowiązań, to mamy do czynienia z wprowadzeniem kontrahentów w błąd co do zamiaru wywiązania się ze zobowiązań przez oskarżonego. Opisane powyżej działania Ś. K. (1) w aspekcie prowadzenia sklepu wskazują na umyślne działanie w formie zamiaru bezpośredniego – oskarżony kreował swój wizerunek jako rzetelnego, dobrze prosperującego przedsiębiorcy, a reprezentowane przez niego firmy to podmiotu wypłacalne, w dobrej kondycji finansowej, lecz jednocześnie wobec kontrahentów zatajał istotne informacje wskazujące na faktyczną zdolność bieżącego regulowania zobowiązań. Oskarżony (reprezentowana przez niego firma) istotnie opłacił kilku wierzycielom, nawet w terminie, wystawione rachunki, ale nie może to automatycznie świadczyć o tym, że oskarżony nie chciał nikogo oszukać – w inkryminowanym okresie wywiązywanie się przez (...) ze zobowiązań, zwłaszcza w terminie i w pełnej wysokości było wyjątkiem, a nie zasadą. W ocenie Sądu, twierdzenia oskarżonego, że to niesprzyjające zewnętrzne i niezależne od oskarżonego okoliczności miały wpływ na utratę płynności finansowej jego firmy i nierealizowanie zobowiązań opisanych w zarzutach nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości. W szczególności przerzucanie na franczyzodawcę (H.) i trudną sytuację w kraju związaną z pandemią covid odpowiedzialności za bankructwo firmy (...) zarządzanej przez oskarżonego nie znajduje potwierdzenia, bowiem jak wspomniano na wstępie oskarżony rozpoczynając opisaną powyżej działalność, miał już doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej, znał związane z tym ryzyka, znał sytuację reprezentowanej przez siebie firmy. Jest dorosłym, wykształconym człowiekiem w pełni władz umysłowych, w jego przypadku, w okresie objętym zarzutami nie doszło do nadzwyczajnych okoliczności (w sferze prywatnej i zawodowej), które mogłyby mieć nagły, decydujący wpływ na sytuację prowadzonej przez niego firmy i których nie był w stanie przewidzieć. Nawet jeżeli franczyzodawca w swoich założeniach biznesowych przedstawiał mu nazbyt optymistyczne założenia związane z obrotem i zyskiem, oskarżony nie był zwolniony od przeprowadzenia własnej analizy i zabezpieczenia się na wypadek, jeżeli te wizje były nierealne. Dla oskarżonego już w chwili zawierania umowy z franczyzodawcą było jasne, że zaciągane zobowiązania na znaczne kwoty, przy krótkich terminach realizacji płatności są ryzykowne dla płynności finansowej jego firmy, jeśli sprzedaż nie będzie na odpowiednim poziomie – a nikt mu nie gwarantował, że taka będzie. Dla zaakceptowania hipotetycznych założeń biznesowych, niepopartych gwarancjami zabezpieczenia na wypadek niepowodzenia, przyjął ryzyko, że to dostawcy (przynajmniej początkowo) będą niejako kredytować zakup towarów do sklepu, a jego firma, jeśli towar sprzeda, to wywiąże się ze zobowiązań. Tego rodzaju założenia, jakie franczyzodawca miał przedkładać oskarżonemu, są tylko spekulacjami i nie dają gwarancji spełnienia. Od tego rodzaju spekulacji nie można wyłącznie uzależniać powodzenia przedsięwzięcia. Rolą odpowiedzialnego przedsiębiorcy jest ocenić swoje zasoby i zdolności finansowe dla realizacji swoich planów biznesowych z zapewnieniem odpowiedniego poziomu zabezpieczenia, na wypadek (chociażby początkowych) niepowodzeń. Tymczasem ryzyko utraty środków, w przypadku ewentualnego niepowodzenia przedsięwzięcia, de facto od początku zostało przerzucone na nieświadomych tego faktu kontrahentów. Tym samym, w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że opisane w powyższych zarzutach zachowania oskarżonego wykraczają poza podjęcie jedynie ryzyka gospodarczego - były to działania umyślne z zamiarem bezpośrednim, niewątpliwie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzały w błąd kontrahentów co do możliwości zapłacenia przez reprezentowaną przez oskarżonego spółkę za zamówiony towar i usługi i w konsekwencji doprowadziły wymienione w zarzutach podmioty do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem w wysokościach wskazanych w tych zarzutach, zatem wspomniane zachowania oskarżonego wyczerpują w każdym przypadku ustawowe znamiona przestępstwa z art.286 § 1 k.k. Opisane we wspomnianych zarzutach zachowania polegały na regularnych zamówieniach produktów i usług, podjęte były w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zatem w każdym z tych przypadków mamy do czynienia z czynem ciągłym, o jakim mowa w art.12 § 1 k.k. Z uwagi na to, że w przypadku zarzutu z pkt.1, czynem ciągłym, doszło do niekorzystnego rozporządzenia przez pokrzywdzoną spółkę mieniem znacznej wartości (w rozumieniu art.115 § 5 k.k.), zatem w przypadku tego zarzutu zostały wyczerpane znamiona z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. x 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 2 b) art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. Zarzuty z pkt.4, 11, 20 i 23. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W zakresie czynów z pkt.4, 11, 20 i 23 adekwatne i aktualne pozostają ustalenia oraz rozważania jak w sekcji 3.1, zatem nie ma potrzeby ich powtarzać. Jednak tutaj dodatkową przesłanką wskazującą na fakt, że oskarżony umyślnie, celowo, w sposób nawet wyrachowany wprowadzał w błąd kontrahentów, co do tego czy zapłaci za zamówione towary i usługi zgodnie z rachunkami i w terminie jest okoliczność, że w każdym z tych przypadków przedkładał kontrahentom wygenerowany z systemu bankowego dowód zapłaty, a zaraz po tym unieważniał płatność na rzecz pokrzywdzonych podmiotów, wobec czego pokrzywdzeni żadnych pieniędzy nie otrzymywali. Działanie oskarżonego, co sam przyznał, było fałszywe - miało na celu wprowadzenie w błąd kontrahentów, przekonanie ich, że jego firma zapłaciła za wcześniej zamówione dostawy aby odblokować kolejne zamówienia. W tym wypadku oskarżony nie sfałszował jednak potwierdzeń zlecenia przelewów, w rozumieniu art.270 § 1 k.k., tzn. w celu użycia za autentyczne, nie podrobił ani nie przerobił tych dokumentów (lub takich dokumentów jako autentyczne używał). Wygenerowane z systemu bankowego polecenia płatności w każdym przypadku były autentyczne, bo zostały wygenerowały w oparciu o zlecenia zapłaty. Jednak po wygenerowaniu wspomnianych autentycznych dokumentów oskarżony zmieniał swoje dyspozycje w systemie bankowym i cofał płatności. W konsekwencji czyny opisane w zarzutach 4, 11, 20 i 23 wyczerpują znamiona 4 czynów ciągłych, tj. 4 przestępstw z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. Stąd należało częściowo zmienić opisy wspomnianych czynów i ich kwalifikacje prawne jak w pkt 2b wyroku. Wszystkie występki opisane w zarzutach 2-34 zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności stanowiąc ciąg przestępstw, o jakim mowa w art.91 § 1 k.k. 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ś. K. (1) 1. 1. Czyn z pkt 1 Za przestępstwo z art.284 § 1 k.k. w zw. z art.294 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k., w oparciu o art.294 § 1 k.k. wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności. 2. 2 a) i b) Czyny z pkt 2-34 Wszystkie występki z art.286 § 1 k.k. w zw. z art.12 § 1 k.k. opisane w zarzutach 2-34, zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności stanowiąc ciąg przestępstw, o jakim mowa w art.91 § 1 k.k. wobec tego, w oparciu o art.286 § 1 k.k. w zw. z art.91 § 1 k.k. wymierzono za wszystkie te przestępstwa jedną karę 2 lat pozbawienia wolności i w oparciu o art.33 § 2 k.k. karę grzywny 500 stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 20 złotych. 3. W miejsce kar jednostkowych, z uwzględnieniem art.91 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. ---------------------------------------------------------------- Przy wymiarze kar jednostkowych i kary łącznej Sąd miał na względzie dyrektywy wskazane w art.53 k.k. w szczególności wzięto pod uwagę stopień winy, wysoki stopień społecznej szkodliwości wszystkich czynów, których dopuścił się oskarżony – są to czyny godzące w bezpieczeństwo i pewność obrotu gospodarczego, bezpieczeństwo transakcji, interesy wierzycieli i stabilność finansową podmiotów gospodarczych. Wzięto pod uwagę ilość popełnionych czynów (34), sposób działania, rozmiar wyrządzonej szkody (w przypadku czynu z pkt 1 jest to mienie znacznej wartości przekraczające 336 tyś. zł). Większość pokrzywdzonych w sprawie nie otrzymała nawet częściowej rekompensaty z tytułu poniesionych szkód wywołanych czynami oskarżonego. Oskarżony był w przeszłości karany za drobniejszy, ale podobny występek (k.2902). Oskarżony ma na utrzymaniu małoletnie dzieci, które borykają się z problemami zdrowotnymi. Oskarżony ma przeciętną opinię w środowisku, w którym funkcjonuje. 4. Zgodnie z art. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania. 5. Zgodnie z art.46 § 1 k.k. orzeczono od oskarżonego obowiązek naprawienia w części szkody na rzecz wymienionych w pkt 4 wyroku pokrzywdzonych w wysokościach kwot objętych zarzutami. W przypadku pokrzywdzonych z zarzutów 7 (L.), 10 (Spółdzielnia (...)), 18 (A. i E.), 19 (V.), 20 (Z.), 21 (F.), 23 ((...)), 24 (Ł.), 26 (U.), 29 (K.), 34 (U.) roszczenie o zwrot korzyści majątkowej lub przepadek świadczenia było przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono; w przypadku pokrzywdzonego z zarzutu w pkt 9 (H.) doszło do ugody z następcami - wobec tego nie orzekano o naprawieniu szkody, z uwagi na treść art.415a k.p.k. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Na podstawie art.624 § 1 k.p.k. nie obciążono oskarżonego opłatą, ale zasądzono od niego na rzecz Skarbu Państwa pozostałe koszty sądowe, które jest on w stanie ponieść bez uszczerbku dla siebie i najbliższych. 8. PODPIS
VI K 1049/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 28/24 gm

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2026 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Adam Semiczek Protokolant: Małgorzata Weres po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2026 roku we Wrocławiu sprawy z powództwa E. L. przeciwko (...) sp. z o.o. w O. o uchylenie kary porządkowej, zadośćuczynienie I. uchyla nałożoną na powódkę w dniu 29 listopada 2023 r. karę porządkową nagany; II. oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. nie obciąża powódki kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej; IV. nieuiszczone koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV P 28/24

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 2 stycznia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) powódka E. L. wniosła o uchylenie kary porządkowej nagany nałożonej na nią w dniu 29 listopada 2023 r. oraz zasądzenie od strony pozwanej (...) sp. z o.o. w O. odszkodowania w wysokości 50.000,00 zł w związku z poniesionymi przez nią stratami moralnymi i wizerunkowymi, naruszeniem jej dobrego imienia oraz rozstrojem zdrowia związanymi z działaniami wobec niej przy zastosowaniu przez pracodawcę kary porządkowej z naruszeniem prawa. Nadto powódka domagała się zasądzenia od strony pozwanej poniesionych kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

Uzasadniając swoje powództwo powódka podniosła, że w dniu 23 listopada 2023 r. strona pozwana zaprosiła ją na rozmowę w trybie online, wprowadzając ją równocześnie w błąd co do tematu rozmowy. W trakcie przedmiotowej rozmowy pracodawca poinformował powódkę o braku jakichkolwiek zastrzeżeń dotyczących dotychczasowego wypełniania przez nią obowiązków pracowniczych. Następnie, po około 3 godzinach od zakończenia spotkania przedłożono powódce do zatwierdzenia notatkę „Wysłuchanie pracownika na okoliczność naruszenia obowiązków pracowniczych”.

Powódka podała, że zwróciła się do zakładowej organizacji związkowej o pomoc i wsparcie. Strona pozwana wymierzyła jej w dniu 29 listopada 2023 r. karę porządkową nagany. Powódka złożyła od niej sprzeciw, jednakże pracodawca go odrzucił i podtrzymał nałożoną karę porządkową. W ocenie powódki kara porządkowa została jej wymierzona bezzasadnie i nieprawidłowo, ponieważ jej nałożenie odbyło się z naruszeniem prawa, w szczególności poprzez nałożenie kary po upływie przepisanego terminu, podjęcie decyzji i nałożenie kary bez wysłuchania powódki, niewskazanie rodzaju naruszenia obowiązków, które dotyczyć miały powódki oraz niewskazanie daty naruszeń, nałożenie na powódkę więcej niż jednej kary porządkowej za to samo naruszenie lub wprowadzenie w błąd reprezentującej powódkę zakładowej organizacji związkowej co do rodzaju nałożonej kary, podjęcie decyzji o zamiarze odrzucenia sprzeciwu powódki przed rozpatrzeniem stanowiska zakładowej organizacji związkowej oraz zastosowanie kary lub kar porządkowych bez uwzględnienia rodzaju naruszenia obowiązków pracowniczych, stopnia winy powódki oraz jej dotychczasowego stosunku do pracy.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r. tut. Sąd skierował strony do mediacji, jednakże strony nie zawarły ugody. W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) sp. z o.o. w O. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego prawem przewidzianych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana wskazała, że zgodnie z obowiązującymi u niej regułami, obowiązkiem pracowników na stanowisku zajmowanym przez powódkę jest zgłaszanie przełożonym lub działowi ds. fraudów zauważonych lub możliwych przypadków naruszeń w nadzorowanych przez nich punktach sprzedaży.

Strona pozwana zaznaczyła, że działania pracodawcy względem powódki nie były wymierzone w jej osobę i nie stanowiły działań szykanujących, a były wynikiem działań podejmowanych konsekwentnie wobec pracowników w podobnej sytuacji. Dalej strona pozwana wyjaśniła, że powódka w sposób ciągły nie zgłaszała naruszeń. W przedmiotowej sprawie kara porządkowa nagany została zastosowana wobec powódki z dochowaniem terminu 3 miesięcy od dopuszczenia się naruszenia. O naruszeniach strona pozwana powzięła informację w dniu 16 listopada 2023 r., po zakończeniu działań kontrolnych.

Oznacza to więc, że kara porządkowa została nałożona na powódkę z zachowaniem ustawowego terminu. Dalej, wbrew twierdzeniom powódki, kara porządkowa została zastosowana po uprzednim jej wysłuchaniu. Temat spotkania „Jakość świadczonych usług (...) nie był w ocenie strony pozwanej wprowadzający w błąd, ponieważ w jego trakcie poruszano przede wszystkim kwestię nadzorowania przez powódkę usługodawców pracodawcy w punktach sprzedaży, które powódka nadzorowała, a także uchybień w tym obszarze. Co więcej, powódka podczas spotkania została wprost poinformowana, że spotkanie ma charakter wysłuchania przed ewentualnym nałożeniem na nią kary porządkowej w związku z jej naruszeniami przyjętego sposobu postępowania w obszarze nadzoru nad jakością świadczonych usług.

Powódka miała więc możliwość odniesienia się do sytuacji, z powodu których pracodawca wyciągał wobec niej konsekwencje. Został więc spełniony cel, jakiemu służyć ma uprzednie wysłuchanie pracownika przed nałożeniem kary porządkowej. Poza tym, zarzuty powódki w zakresie braku wskazania rodzaju naruszenia obowiązków pracowniczych oraz daty dopuszczenia się naruszenia w informacji o nałożeniu kary porządkowej strona pozwana uznała za całkowicie bezpodstawne. Podobnie, zupełnie bezzasadne były dla strony pozwanej zarzuty powódki odnośnie rzekomego nałożenia na nią dwóch kar porządkowych, tj. nagany i upomnienia z tej samej przyczyny.

Strona pozwana zaznaczyła, że na powódkę nałożono – zgodnie z zawiadomieniem z dnia 29 listopada 2023 r. – karę nagany. Sformułowanie dotyczące kary upomnienia zawarte w piśmie skierowanym do organizacji związkowej stanowiło natomiast oczywistą omyłkę pisarską i strona pozwana na żadnym etapie nie twierdziła, że nałożyła na powódkę również karę upomnienia. Ponadto, decyzja pracodawcy o nałożeniu kary porządkowej na powódkę podjęta została dopiero w dniu 19 grudnia 2023 r. po rozpatrzeniu stanowiska organizacji związkowej.

Dalej strona pozwana podkreśliła, że podjęte przez nią działania były proporcjonalne, konsekwentne i uzasadnione. Odnosząc się z kolei do roszczenia powódki w zakresie zasądzenia na jej rzecz odszkodowania strona pozwana uznała je za całkowicie bezzasadne i nieuzasadnione. Zauważyła, że powódka nie wskazała, na czym polegać miało naruszenie jej dobrego imienia, poniesione straty moralne i wizerunkowe oraz rozstrój zdrowia ani nie uprawdopodobniła w żaden sposób, jaki związek przyczynowo-skutkowy miałby istnieć między nałożoną na nią karą nagany a ewentualną krzywdą.

Powódka nie uzasadniła także wysokości żądanej przez nią kwoty. Z ostrożności strona pozwana podała, że jej działanie polegające na nałożeniu na powódkę kary nagany nie było wymierzone w jej osobę i naruszenie jej godności, a jedynie miało na celu zwrócenie uwagi i wyciągnięcie negatywnych konsekwencji za działania niezgodne z zasadami obowiązującymi u pracodawcy. W piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2025 r. (k. 168) powódka sprecyzowała, że żądanej przez nią kwoty 50.000,00 zł dochodzi z tytułu zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę niemajątkową, jakiej doznała w wyniku zastosowania wobec niej kary porządkowej nagany z naruszeniem przepisów prawa pracy.

Zaznaczyła, że podstawą prawną dochodzonego przez nią ww. roszczenia jest art. 24 § 1 i art. 448 k.c. w zw. z art. 111 i art. 300 k.p. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny. Strona pozwana F. (...) sp. z o.o. w O. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 1 października 2007 r. Przedmiotem jej przeważającej działalności jest (...) 46, 35, Z, sprzedaż hurtowa wyrobów tytoniowych. Dowód: - informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, stan na dzień 18.12.2024 r., k. 73 – 77.

W dniu 10 lipca 2012 r. powódka E. L. zawarła ze stroną pozwaną (...) sp. z o.o. w O. umowę o pracę na czas określony do dnia 31 marca 2013 r., na podstawie której została zatrudniona na stanowisku przedstawiciela handlowego – stażysty w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem w kwocie 2.965,00 zł brutto. Od dnia 1 października 2012 r. powódka zajmowała stanowisko młodszego przedstawiciela handlowego. W dniu 2 kwietnia 2013 r. strony zawarły umowę o pracę na czas określony do dnia 31 marca 2014 r., na podstawie której powódka została zatrudniona na stanowisku młodszego przedstawiciela handlowego w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem w kwocie 3.767,00 zł brutto.

Następnie powódka zajmowała stanowisko przedstawiciela handlowego i specjalisty sprzedaży w terenie oddział Detal – Region L. – Okręg L.. Z dniem 28 lutego 2014 r. strony rozwiązały za porozumieniem stron łączącą je umowę o pracę. Następnie strony łączyła umowa o pracę na czas nieokreślony, na podstawie której powódka zajmowała stanowisko specjalisty sprzedaży w terenie w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem w wysokości 4.446,00 zł brutto. W trakcie dalszego okresu zatrudnienia powódka zajmowała następujące stanowiska: p.o. kierownika obszaru biznesowego w dziale Detal – Region L.

– C., kierownika obszaru biznesowego w dziale (...) L. – Okręg C., specjalisty ds. handlu hurtowego w dziale KA – Polska – Region L., specjalisty ds. planowania komercyjnego w dziale planowanie komercyjne i projekty, kierownika ds. komunikacji handlowej B2B, kierownika ds. zaangażowania konsumenta w dziale CE Region Zachód, regionalnego kierownika ds. zaangażowania konsumenta w dziale CE Region Zachód. Od dnia 8 czerwca 2020 r. powódka zajmowała stanowisko Kierownika (...). Od dnia 1 lutego 2023 r. miejscem wykonywania pracy powódki był Region L..

Wynagrodzenie powódki wzrastało do kwoty 17.732,00 zł miesięcznie. Dowód: - umowa o pracę na czas określony z dn. 10.07.2012 r. w aktach osobowych powódki, - pismo z dn. 19.09.2012 r. w aktach osobowych powódki, - umowa o pracę na czas określony z dn. 02.04.2013 r. w aktach osobowych powódki, - pismo z dn. 26.06.2013 r., 31.12.2013 r. w aktach osobowych powódki, - rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron w aktach osobowych powódki, - umowa o pracę na czas nieokreślony w aktach osobowych powódki, - pisma z dn. 08.08.2014 r., 13.04.2015 r., 12.04.2016 r., 17.10.2016 r., 07.04.2017 r., 14.12.2017 r., 19.04.2018 r., 02.06.2020 r. w aktach osobowych powódki, - aneks do obowiązującej umowy o pracę z dn. 01.02.2023 r. w aktach osobowych powódki, - pismo z dn. 01.04.2023 r. w aktach osobowych powódki.

Osoba zajmująca stanowisko Kierownika U. odpowiedzialna była za umacnianie pozycji PM poprzez systematyczne budowanie rynku bezdymnych produktów tytoniowych (HnB) na powierzonym terytorium. Do głównych obowiązków powódki na tym stanowisku należało: - w zakresie analizy: identyfikowanie mocnych i słabych stron pod kątem budowania rynku HnB PM na powierzonym terytorium, aktywne poszukiwanie szans biznesowych, analizowanie danych pochodzących z różnych źródeł i systemów oraz wyciąganie właściwych wniosków mających na celu przygotowanie podjęcia określonych działań w kierunku maksymalizacji sprzedaży produktów HnB PM; - w zakresie planowania: planowanie zgodnie z priorytetami działań w celu osiągnięcia powierzonych celów, tworzenie efektywnych planów realizacji celów sprzedażowych, w tym planów dnia/tygodnia/miesiąca/kwartału, które pozwalały jak najsprawniej zrealizować wyznaczone cele sprzedażowe oraz powierzone do realizacji zadania na dany cykl sprzedaży; - w zakresie egzekucji: wykonywanie powierzonych celów zgodnie ze standardami pracy, w tym opisanymi w Standardzie pracy (...) dla Kanału D. (...) (dostarczonymi przez poszczególne działy), oraz zgodnie z praktykami współpracy z kontrahentami, ustalonymi planami oraz priorytetami przekazanymi przez pracodawcę, z zachowaniem najwyższych standardów egzekucji zgodnie z zasadami i najlepszymi praktykami PM, w tym w szczególności wizytowanie podległych punktów handlowych z wyznaczoną częstotliwością w oparciu o wyniki sprzedaży, wiedzę i określone priorytety, realizowanie założonych celów biznesowych, budowanie i podtrzymanie relacji z podmiotami ich personelem, świadczącymi usługi na rzecz (...) w przypisanych punktach handlowych, wspieranie i edukowanie podmiotów i ich personelu świadczących usługi na rzecz (...) w przypisanych punktach handlowych (w szczególności w obszarze produktów PM, np. (...) i platform digitalowych dla konsumentów), przeprowadzanie audytu jakości świadczonych usług przez podmioty i ich personel świadczące usługi na rzecz (...) oraz dokonywanie weryfikacji punktów handlowych; - w zakresie monitorowania, raportowania oraz przekazywania informacji zwrotnej: monitorowanie postępów oraz mierzenie osiągniętych rezultatów w porównaniu do wyznaczonych zadań oraz celów sprzedażowych (KPIs), poszukiwanie informacji zwrotnych od konsumentów i użytkowników wyrobów oraz akcesoriów tytoniowych dystrybuowanych przez PM, a także od podmiotów (i ich personelu) świadczących usługi na rzecz (...); - w zakresie działania zgodnie z zasadami: działanie zgodnie z (...) Podręcznik sukcesu oraz innymi stosownymi zasadami i praktykami, a także standardami komunikowanymi przez przełożonego, upewnianie się, że implementacja oraz egzekucja działań sprzedażowych jest przeprowadzana zgodnie z zasadami oraz że kontakty z konsumentami odbywają się zgodnie z zasadami (...) oraz obowiązującego prawa.

Dowód: - zakres obowiązków na stanowisku pracy powódki, k. 79 – 80 oraz akta osobowe powódki. Bezpośrednim przełożonym powódki była Z. F. (2). W spornym okresie przebywała na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Dowód: - zeznania świadka P. O., e-protokół rozprawy z dn. 28.05.2025 r., protokół skrócony k. 134 - 135, - zeznania świadka Z. F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161, - zeznania świadka Z. F. (2), e-protokół rozprawy z dn. 29.10.2025 r., protokół skrócony k. 193 - 194, - zeznania świadka S. F., e-protokół rozprawy z dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 208 – 210.

Około sierpnia – września 2023 r. do P. O. dotarły pierwsze informacje o nieprawidłowościach we współpracy z jednym z partnerów. Dotyczyły one pozyskiwania przez nienależnych gratyfikacji dotyczącej produktów strony pozwanej za pomocą tworzenia fikcyjnych kont klientów w celu uzyskania dodatkowych korzyści przysługujących nowym klientom, w tym promocyjnych cen na urządzenia bądź wkłady. Proceder ten był stosowany przez pracowników partnera strony pozwanej. W okolicach października - listopada 2023 r. P. O. sporządził kompletny raport dotyczący ujawnionych nieprawidłowości za okres od lipca do września 2023 r.

Dowód: - zeznania świadka P. O., e-protokół rozprawy z dn. 28.05.2025 r., protokół skrócony k. 134 - 135, - zeznania świadka Z. F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 – 180. W trakcie postępowania wyjaśniającego dokonano weryfikacji postępowania 5 pracowników, w tym powódki. W obszarach, za które te osoby były odpowiedzialne, dochodziło do sprzedaży urządzeń do podgrzewania tytoniu na fikcyjne konta konsumentów.

Dowód: - zeznania świadka D. Ł., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 180 – 181, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 - 180, - zeznania świadka S. F., e-protokół rozprawy z dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 208 – 210. Powódka nie zgłosiła ani bezpośredniemu przełożonemu ani innym osobom współpracującym z nią w tym obszarze ani działowi ds. fraudów powyższych nieprawidłowości. Weryfikacja jakości świadczonych usług przez kontrahenta należała do zakresu obowiązków powódki.

Powódka winna była dostrzec nieprawidłowości i je zgłosić. Dowód: - zeznania świadka P. O., e-protokół rozprawy z dn. 28.05.2025 r., protokół skrócony k. 134 - 135, - zeznania świadka Z. F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 - 180, - zeznania świadka Z. F. (2), e-protokół rozprawy z dn. 29.10.2025 r., protokół skrócony k. 193 - 194, - zeznania świadka S. F., e-protokół rozprawy z dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 208 – 210.

Każdy pracownik pracujący w dziale miał dostęp do raportów sprzedażowych i widział wskaźnik procentowy nowych konsumentów w danym okresie w skali całkowitej sprzedaży. Raport umożliwiał weryfikację historycznych wyników każdej lokalizacji i ich porównanie. Dowód: - zeznania świadka Z. F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 - 180, - zeznania świadka Z. F. (2), e-protokół rozprawy z dn. 29.10.2025 r., protokół skrócony k. 193 - 194, - zeznania świadka S. F., e-protokół rozprawy z dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 208 – 210.

Z. F. (2) nigdy nie przekazała swojemu zespołowi, w tym powódce, że mają nie zgłaszać jej żadnych nieprawidłowości. Uczulała jedynie, aby pracownicy nie podejmowali się na własną rękę śledztwa w zakresie nieprawidłowości, ponieważ zajmował się tym dział ds. fraudów. Zadaniem pracowników było wyłącznie dostrzeżenie i zgłoszenie ujawnionych przez nich prawidłowości. We wcześniejszych okresach powódka zgłaszała Z. F. (2) nieprawidłowości w zakresie liczby nowych klientów. Dowód: - zeznania świadka Z. F. (2), e-protokół rozprawy z dn. 29.10.2025 r., protokół skrócony k. 193 – 194.

Informacja o ujawnieniu nieprawidłowości została przekazana do działu biznesu w dniu 16 listopada 2023 r. Dowód: - zeznania świadka D. Ł., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 180 – 181, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 – 180. Powódka została zaproszona do udziału w spotkaniu online za pośrednictwem Z. (...) w dniu 24 listopada 2023 r., którego temat określono jako „Jakość świadczonych usług (...)”. Poza organizatorem, P. O., w spotkaniu wzięli również udział Z.

F. (3) oraz E. V.. W zaproszeniu na ww. spotkanie w żaden sposób nie wskazano, że dotyczyć ma ono wysłuchania powódki przed nałożeniem na nią kary porządkowej, żadna z osób uczestniczących w spotkaniu również nie poinformowała o tym powódki. Powódka skontaktowała się P. O. i poprosiła o zmianę terminu spotkania, gdyż miało ono się odbyć w D.. W trakcie rozmowy P. O. przekazał powódce, że ma parę pytań do niej dot. punktów sprzedaży i nie zajmie jej dużo czasu. Powódka na spotkanie połączyła się z samochodu.

Na początku spotkania P. O. przedstawił dokonaną wraz z działem ds. fraudów analizę, z której wynikało, że na terenie podległym powódce ujawniono 2 – 3 punkty, w których poziom nieprawidłowości okazał się bardzo duży, tj. odsetek nowych konsumentów w tych punktach był znacznie większy niż miało to zazwyczaj miejsce. W trakcie spotkania były zadawane pytania powódce na, które odpowiadała. Po spotkaniu P. O. przesłał drogą mailową powódce dokument zatytułowany „Wysłuchanie pracownika na okoliczność naruszenia obowiązków pracowniczych” zawierający opis zdarzenia, notatkę z wysłuchania pracownika sporządzoną w trakcie spotkania oraz część dotyczącą decyzji przełożonego w zakresie zastosowania kary porządkowej w celu zapoznania się z nim i odesłania podpisanego dokumentu.

Powódka w treści maila została poproszona, o zapoznanie się i odesłanie podpisanego dokumentu, ewentualnie o potwierdzenie, że zgadza się z treścią wiadomości. Powódka była bardzo zaskoczona informacją, iż spotkanie stanowiło wysłuchanie jej przed nałożeniem kary porządkowej, gdyż nie zostało jej przekazane, że to jest przedmiotem spotkania. Dowód: - wydruk korespondencji mailowej, k. 10, 13, - dokument „Wysłuchanie pracownika na okoliczność naruszenia obowiązków pracowniczych”, k. 11 – 12, - zeznania świadka P. O., e-protokół rozprawy z dn. 28.05.2025 r., protokół skrócony k. 134 - 135, - zeznania świadka Z.

F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 – 180; - przesłuchanie powódki – e-protokół rozprawy z dn. 25.02.2026 r., protokół skrócony 212-213. O przebiegu spotkania z dnia 24 listopada 2023 r. powódka poinformowała drogą mailową członków organizacji związkowej działającej u strony pozwanej wraz z prośbą o pomoc i wsparcie. Dowód: - wydruk korespondencji mailowej z dn. 26.11.2023 r., k. 14 – 15. - przesłuchanie powódki – e-protokół rozprawy z dn. 25.02.2026 r., protokół skrócony 212-213.

Na podstawie art. 108 § i 2 k.p. w związku z nieprzestrzeganiem przez powódkę ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy polegającego na niezgłoszeniu nieprawidłowości w zakresie sprzedaży urządzeń do podgrzewania tytoniu (...), J., H. w okresie lipiec – wrzesień 2023 r. w punktach sprzedaży (tzw. (...)), zgodnie z przyjętym u pracodawcy procesem zgłaszania nieprawidłowości nałożono na powódkę w dniu 24 listopada 2023 r. karę porządkową nagany. W piśmie zawiadamiającym o nałożeniu kary strona pozwana wyjaśniła, że w punktach sprzedaży, POS, w lokalizacjach J., (...) oraz L’eclerc L. dochodziło do ponadnormatywnej sprzedaży urządzeń do nowych konsumentów wynikającej z procederu tworzenia fikcyjnych kont konsumentów przez personel (...) świadczący usługi na rzecz pracodawcy.

Pomimo występujących nieprawidłowości powódka nie podjęła wszystkich stosownych kroków w celu weryfikacji i poinformowania o ich istnieniu. Stanowiło to naruszenie obowiązujących u pracodawcy zasad i zakresu obowiązków służbowych powódki, jak wynikało z dokumentu „Zakres obowiązków na stanowisku pracy”. Obowiązkami tymi był audyt jakości świadczonych usług przez podmioty (i ich personel) świadczące usługi na rzecz (...), dokonywanie weryfikacji punktów handlowych oraz upewnianie się, że implementacja oraz egzekucja działań sprzedażowych jest przeprowadzana zgodnie z zasadami oraz że kontakty z konsumentami odbywają się zgodnie z zasadami PM oraz obowiązującego prawa.

Powódka została pouczona o przysługującym jej prawie wniesienia sprzeciwu do pracodawcy od nałożonej kary porządkowej. Dowód: - zawiadomienie o wymierzeniu kary porządkowej z dn. 29.11.2023 r., k. 16. - przesłuchanie powódki – e-protokół rozprawy z dn. 25.02.2026 r., protokół skrócony 212-213. Powyższa kara nagany została nałożona na powódkę w trakcie spotkania w formie zdalnej z udziałem Z. F. (1) i E. V.. Dowód: - zeznania świadka Z. F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161; - przesłuchanie powódki – e-protokół rozprawy z dn. 25.02.2026 r., protokół skrócony 212-213.

W dniu 5 grudnia 2023 r. powódka wniosła sprzeciw od nałożonej na nią kary nagany. W jej ocenie zastosowanie ww. kary porządkowej nastąpiło z licznymi uchybieniami formalnymi, w szczególności: nie przeprowadzono jej wysłuchania na okoliczność rzekomego naruszenia przez nią obowiązków pracowniczych, nie wskazano daty naruszenia, nie uwzględniono faktu, że pracodawca nie zapewnił powódce możliwości realizacji wyznaczonych zadań oraz nie uwzględniono okoliczności, iż w ramach obowiązków służbowych powódka nie pozyskała wiedzy ani nawet podejrzeń na temat nieprawidłowości w zakresie sprzedaży urządzeń do podgrzewania tytoniu (...), J., H., a nawet gdyby takową wiedzę pozyskała, to niezgłoszenie przez nią nieprawidłowości byłoby zgodne z otrzymanym poleceniem służbowym.

Powódka dodała, że postępowanie wyjaśniające okoliczności nadużyć w zakresie sprzedaży urządzeń do podgrzewania tytoniu (...), J., H. odbyło się z naruszeniem wewnętrznych zasad Kodeksu postępowania obowiązującego u pracodawcy, a bezpodstawne zastosowanie wobec niej kary porządkowej stanowiło kolejne naruszenie jej dóbr osobistych. Dowód: - sprzeciw od zastosowanej kary porządkowej z dn. 05.12.2023 r., k.

18. Strona pozwana zwróciła się do (...) o zajęcie stanowiska w sprawie nałożenia na powódkę kary porządkowej upomnienia. Pracodawca wskazał, że przyczyną ukarania powódki było niezgłoszenie nieprawidłowości w zakresie sprzedaży urządzeń do podgrzewania tytoniu (...), J., H. w okresie lipiec - wrzesień 2023 r. w punktach sprzedaży (tzw. (...)), zgodnie z przyjętym u pracodawcy procesem zgłaszania nieprawidłowości. W (...) w lokalizacjach J., E. oraz L’eclerc L. dochodziło do ponadnormatywnej sprzedaży urządzeń do nowych konsumentów wynikającej z procederu tworzenia fikcyjnych kont konsumentów przez personel (...), świadczący usługi na rzecz pracodawcy.

Pomimo występujących nieprawidłowości powódka nie podjęła wszystkich stosownych kroków w celu weryfikacji i poinformowania o ich istnieniu. Ł. to naruszenie obowiązujących u strony pozwanej zasad oraz zakresu obowiązków służbowych na stanowisku Kierownik (...), jak wynikało z dokumentu „Zakres obowiązków na stanowisku pracy”. Obowiązkami tymi był: audyt jakości świadczonych usług przez podmioty (i ich personel) świadczące usługi na rzecz (...), dokonywanie weryfikacji punktów handlowych oraz upewnianie się, że implementacja i egzekucja działań sprzedażowych jest przeprowadzana zgodnie z zasadami oraz że kontakty z konsumentami odbywają się zgodnie z zasadami (...) i obowiązującego prawa.

Dalej strona pozwana wyjaśniła, że przed nałożeniem kary w dniu 24 listopada 2023 r. umożliwiono powódce złożenie wyjaśnień, z których wynikało, że pomimo swojego zakresu obowiązków pracowniczych nie stała ona na straży jakości świadczonych usług przez personel (...), co przyczyniło się do niezweryfikowania, a w konsekwencji niezgłoszenia nieprawidłowości w zakresie sprzedaży urządzeń w punktach znajdujących się na terytorium będącym w odpowiedzialności powódki. Strona pozwana zaznaczyła, że do naruszeń doszło w okresie lipiec - wrzesień 2023 r.

W tym samym czasie inni pracownicy zatrudnieni na takim samym stanowisku pracy zgłaszali naruszenia w tym obszarze do swojego bezpośredniego przełożonego. Oczekiwanie monitorowania, a w konwencji zgłaszania nieprawdziwości było zgodne z zaakceptowanym w dniu 7 kwietnia 2022 r. przez powódkę zakresem zadań. W ocenie strony pozwanej w sprzeciwie powódka nie wskazała żadnych dodatkowych okoliczności uzasadniających odstąpienie od wymierzenia kary, o których pracodawca nie miałby już informacji. Z tego też względu pracodawca zamierzał nie uwzględnić sprzeciwu.

Dowód: - wniosek o zajęcie stanowiska w sprawie nałożenia na powódkę kary porządkowej z dn. 12.12.2023 r., k. 19 – 20. Organizacja związkowa (...) przy (...) S.A. w O. poinformowała stronę pozwaną, że uznaje nałożenie kary upomnienia za bezzasadne z uwagi na brak winy pracownika. Ponadto, w ocenie organizacji związkowej zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przez pracodawcę prawa, w szczególności: art. 109 § 1 k.p. poprzez nałożenie kary regulaminowej po upływie terminów, po których kara nie może być zastosowana; art. 109 § 2 k.p. poprzez podjęcie decyzji o nałożeniu kary regulaminowej bez wysłuchania pracownika na okoliczność naruszenia przez niego obowiązków pracowniczych; art. 109 § 2 k.p. poprzez nałożenie kary porządkowej bez wysłuchania pracownika na okoliczność naruszenia przez niego obowiązków pracowniczych; art. 110 k.p. poprzez niewskazanie rodzaju naruszenia obowiązków pracowniczych, który dotyczyłyby pracownika oraz niewskazanie daty dopuszczenia się tego naruszenia; art. 108 § 1 k.p. poprzez nałożenie na pracownika więcej niż jednej kary porządkowej za to samo naruszenie obowiązków pracowniczych; art. 112 § 1 k.p. poprzez podjęcie decyzji o zamiarze odrzucenia sprzeciwu pracownika przed rozpatrzeniem stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej; art. 111 k.p. poprzez zastosowanie kar porządkowych bez uwzględnienia rodzaju naruszenia obowiązków pracowniczych, stopnia winy pracownika oraz jego dotychczasowego stosunku do pracy; art. 110 k.p. poprzez zastosowanie jednej z nałożonych kar porządkowych bez zachowania obowiązku zawiadomienia pracownika na piśmie o zastosowanej karze.

Jednocześnie organizacja związkowa wezwała pracodawcę do zaprzestania nękania oraz zastraszania powódki, powodujących u niej rozstrój zdrowia, a także do zaprzestania długotrwałego naruszania jej dóbr osobistych. W szczególności wezwała również pracodawcę do powstrzymania się od celowego wprowadzania pracowników w błąd w zakresie przysługujących im praw pracowniczych oraz ich obowiązków. Wobec powyższego organizacja związkowa wniosła o rozpatrzenie powyżej przedstawionego stanowiska w sprawie nałożonych na powódkę kar porządkowych, a następnie uwzględnienie złożonego przez nią sprzeciwu wobec jednej z tych kar.

KM (...) przy (...) S.A. w O. zwrócił równocześnie uwagę na szczególną determinację funkcjonariuszy działu zasobów ludzkich przejawiającą się rażącym i uporczywym naruszaniem prawa m.in. przy stosowaniu kar porządkowych, stosowaniem nękania oraz zastraszania pracowników, a także utrudnianie reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej zajęcia prawidłowo i w ustawowym terminie stanowiska w sprawie nałożonych kar porządkowych. Powyższe okoliczności budziły uzasadnione podejrzenie działania po raz kolejny w sposób zorganizowany, w celu zapewnienia niektórym wysokiej rangi pracownikom spółki możliwości niezakłóconego czerpania osobistych korzyści materialnych i niematerialnych wynikających z działania z naruszaniem prawa lub obowiązującego w spółce kodeksu postępowania (...), a także ich ochrony przed odpowiedzialnością prawną, porządkową oraz zawodową z tytułu dopuszczania się tego rodzaju naruszeń Dowód: - stanowisko w nałożenia kar porządkowych z dn. 14.12.2023 r., k. 22 – 23.

Strona pozwana po rozważeniu zawartych przez powódkę w sprzeciwie informacji, jak również po ponownej analizie przedmiotowego zdarzenia odrzuciła sprzeciw powódki i podtrzymała nałożoną na powódkę karę nagany. W uzasadnieniu strona pozwana wskazała, że w jej ocenie podniesione przez powódkę argumenty nie usprawiedliwiały jej postępowania oraz nie uzasadniały ewentualnej decyzji o uwzględnieniu sprzeciwu od nałożonej kary w całości lub w części. Ustosunkowując się do zarzutów powódki strona pozwana zaznaczyła, że zastosowanie wobec powódki kary porządkowej było całkowicie zgodne z prawem i uzasadnione.

Pracodawca nałożył na powódkę karę nagany po uprzednim wysłuchaniu oraz dochował terminów wskazanych w art.109 k.p. Dowód: - zawiadomienie pracownika o podtrzymaniu decyzji o ukaraniu karą porządkową z dn. 19.12.2023 r., k. 24, - zeznania świadka D. Ł., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 180 – 181. Strona pozwana - poza powódką – nałożyła kary porządkowe na dwóch innych pracowników wskazując jako przyczynę te same nieprawidłowości, co w przypadku powódki. Dowód: - zeznania świadka P. O., e-protokół rozprawy z dn. 28.05.2025 r., protokół skrócony k. 134 - 135, - zeznania świadka Z.

F. (1), e-protokół rozprawy z dn. 30.07.2025 r., protokół skrócony k. 160 – 161, - zeznania świadka D. Ł., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 180 – 181, - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 – 180. Postępowanie wyjaśniające ujawniło, że inne dwie osoby zgłaszały nieprawidłowości do swoich przełożonych oraz do komórki, która zajmuje się nieprawidłowościami w działach sprzedaży (dział fraudów) i strona pozwana nie zastosowała wobec nich kar porządkowych.

Dowód: - zeznania świadka D. Ł., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 180 – 181. - zeznania świadka E. V., e-protokół rozprawy z dn. 24.09.2025 r., protokół skrócony k. 179 - 180, - zeznania świadka S. F., e-protokół rozprawy z dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 208 – 210. W dniu 16 grudnia 2023 r. powódka podjęła leczenie psychiatryczne. Rozpoznano u niej zaburzenia lękowe uogólnione, uporczywe zaburzenia nastroju (afektywne), epizod depresji ciężki, bez objawów psychotycznych. Stosowała farmakoterapię.

Dowód: - dokumentacja medyczna, k. 95 – 109. Stosunek pracy łączący strony ustał z dniem 31 października 2024 r. na skutek wypowiedzenia umowy o pracę przez powódkę. Dowód: - rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem z dn. 30.07.2024 r. w aktach osobowych powódki, - świadectwo pracy z dn. 31.10.2024 r. w aktach osobowych powódki. Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki z ostatnich trzech miesięcy liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 17.732,00 zł brutto. Dowód: - zaświadczenie z dn. 22.11.2024 r., k.

78. Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Powództwo jako częściowo zasadne, w zakresie uchylenia kary porządkowej, podlegało uwzględnieniu oraz jako bezzasadne, w zakresie zasądzenia zadośćuczynienia, podlegało oddaleniu. W niniejszej sprawie powódka E. L. domagała się uchylenia kary porządkowej nagany nałożonej na nią w dniu 29 listopada 2023 r. oraz zasądzenia od strony pozwanej (...) sp. z o.o. w O. kwoty 50.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę niemajątkową, jakiej doznała w wyniku zastosowania wobec niej kary porządkowej nagany z naruszeniem przepisów prawa pracy.

Z kolei strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa w całości. W pierwszej kolejności należy wskazać, że z procesowego punktu widzenia przesłanką poddania kwestii zastosowania kary porządkowej pod ocenę sądu pracy jest wyczerpanie kodeksowego trybu reklamacyjnego. Jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej.

Nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu (art. 112 § 1 k.p.). Pracownik, którzy wniósł sprzeciw, może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o odrzuceniu tego sprzeciwu wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej wobec niego kary (art. 112 § 2 k.p.). Powódka niewątpliwie dochowała opisanego wyżej trybu reklamacyjnego, wnosząc w terminie sprzeciw do pracodawcy. Kara porządkowa została wymierzona powódce w dniu 29 listopada 2023 r., a sprzeciw powódka złożyła w dniu 5 grudnia 2023 r.

Powódka zachowała również czternastodniowy termin na wytoczenie powództwa, liczony od dnia zawiadomienia jej o odrzuceniu sprzeciwu przez pracodawcę, tj. od dnia 19 grudnia 2023 r., gdyż pozew nadała w placówce pocztowej w dniu 2 stycznia 2024 r. Dalej, zgodnie z art. 109 § 1 k.p., kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia. Powódka podnosiła w niniejszej sprawie, że strona pozwana naruszyła wymóg dochowania terminu uprawniającego do nałożenia kary porządkowej.

Tymczasem, w ocenie Sądu należało podzielić stanowisko strony pozwanej, zgodnie z którym pracodawca dochował zarówno terminu 3 – miesięcznego liczonego od chwili wystąpienia naruszenia, jak i terminu 2 – tygodniowego liczonego od powzięcia przez pracodawcę informacji o naruszeniu obowiązku pracowniczego. Istotnie działanie powódki stanowiło czyn ciągły i dotyczyło okresu sierpień – wrzesień 2023 r. Bieg terminu dwóch tygodni rozpoczyna się natomiast z dniem powzięcia wiadomości o dopuszczeniu się naruszenia przez pracownika, a więc z dniem ujawnienia tego naruszenia, jeżeli jest ono oczywiste, albo z dniem, w którym stwierdzone zostało to naruszenie, jeżeli w konkretnych okolicznościach niezbędne było dokonanie w tym celu odpowiednich ustaleń (Wyjaśnienie Departamentu Prawa Pracy, Sł.

Prac. 1978, Nr 1, s. 8). Należało wskazać, zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez pracodawcę, zgodnie z którym zakończenie dokonywania ustaleń związanych z ujawnionymi nieprawidłowościami nastąpiło w dniu sporządzenia przez P. O. kompletnego raportu i przekazania go do działu biznesu w dniu 16 listopada 2023 r. Zatem od tego dnia należało liczyć termin dwutygodniowy, którego strona pozwana – dokonując w dniu 29 listopada 2023 r. ukarania powódki – bezsprzecznie dochowała. Dalej, zastosowanie kary musi zostać poprzedzone wysłuchaniem pracownika (art. 109 § 2 k.p.).

Jeżeli z powodu nieobecności w zakładzie pracy pracownik nie może być wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu przewidzianego w § 1 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się pracownika do pracy (art. 109 § 3 k.p.). W doktrynie przyjmuje się, że instytucja wysłuchania pracownika ma na celu z jednej strony zobiektywizowanie decyzji przełożonego, z drugiej zaś - umożliwienie pracownikowi złożenia wyjaśnień w istotnej dla niego sprawie przed uruchomieniem formalnego postępowania. Dlatego też wysłuchanie pracownika musi być uprzednie w stosunku do zastosowania kary.

Powyższe znajduje potwierdzenie w tezie orzeczenia Sądu Najwyższego z 4 marca 1999 r. (I PKN 605/98 – publ. portal orzeczeń SN). W rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy sprawie strona pozwana wskazywała, że kluczowe znaczenie przy interpretacji art. 109 § 2 k.p. ma to, że pracodawca po wysłuchaniu pracownika nie musi zastosować kary porządkowej nawet wtedy, gdyby miał przygotowany tekst decyzji o ukaraniu. Zdaniem strony pozwanej pracodawca mógł bowiem ten tekst zniszczyć, gdyby uznał, że wysłuchanie pracownika nie uzasadnia decyzji o ukaraniu.

Tymczasem Sąd Najwyższy postawił jasną tezę, iż treść art. 109 § 2 k.p. interpretowana łącznie z art. 110 k.p., stanowiącym o obowiązku zawiadomienia pracownika o zastosowanej karze, prowadzi do wniosku, że przepisy te ustanawiają trzy etapy postępowania, których zachowanie w odpowiedniej kolejności decyduje o prawidłowości postępowania w sprawie ukarania pracownika. Pierwszym etapem jest wysłuchanie pracownika (które musi być uprzednie w stosunku do zastosowania kary), drugim - podjęcie decyzji o zastosowaniu kary (po wysłuchaniu pracownika) i trzecim - zawiadomienie pracownika na piśmie o zastosowanej karze wraz z wskazaniem rodzaju naruszenia obowiązku pracowniczego i daty jego popełnienia oraz pouczeniem o możliwości zgłoszenia sprzeciwu.

Przedstawiona kolejność czynności ze strony pracodawcy, a zwłaszcza przewidziany w art. 110 k.p. obowiązek zawiadomienia pracownika na piśmie o zastosowanej karze, świadczy o tym, że w sferze decyzyjnej wymierzenie („zastosowanie”) kary następuje w chwili podpisania pisma o ukaraniu, gdyż wtedy decyzja - wewnętrzna wola przełożonego o ukaraniu otrzymuje swój zewnętrzny, formalny wyraz. Natomiast z punktu widzenia skutków takiej decyzji dla pracownika (art. 110 k.p i art. 112 § 1 k.p.) istotne znaczenie ma chwila zawiadomienia go na piśmie o zastosowanej karze wraz ze wskazaniem rodzaju naruszenia obowiązków pracowniczych i dacie tego naruszenia oraz o możliwości zgłoszenia sprzeciwu.

Sąd w pełni podziela przedstawione wyżej wywody Sądu Najwyższego i na nich opiera ustalenia, że strona pozwana wymierzyła powódce karę nagany, bez jej uprzedniego prawidłowego wysłuchania. Postępowanie dowodowe wykazało, że w dniu 24 listopada 2023 r. powódka wzięła udział w spotkaniu online, którego tematem była „(...) świadczonych (...)”. Poza organizatorem, P. O., w spotkaniu wzięli również udział Z. F. (3) oraz E. V.. Zaznaczyć wyraźnie należy – co zostało potwierdzone zgodnymi zeznaniami świadków – że w zaproszeniu na ww. spotkanie w żaden sposób nie wskazano, że dotyczyć ma ono wysłuchania powódki przed nałożeniem na nią kary porządkowej, żadna z osób uczestniczących w spotkaniu również nie poinformowała o tym powódki na wstępie spotkania.

W trakcie spotkania omówiono analizę, z której wynikało, że na terenie podległym powódce ujawniono 2 – 3 punkty, w których poziom nieprawidłowości okazał się bardzo duży, tj. odsetek nowych konsumentów w tych punktach był znacznie większy niż miało to zazwyczaj miejsce. Dopiero na końcu spotkania przekazano powódce, że spotkanie stanowiło wysłuchanie jej przed nałożeniem kary porządkowej, co bardzo powódkę zaskoczyło, a po spotkaniu P. O. przesłał powódce dokument zatytułowany „Wysłuchanie pracownika na okoliczność naruszenia obowiązków pracowniczych”.

W ocenie Sądu, rozmowy przeprowadzonej z powódką w dniu 24 listopada 2023 r. nie można w żaden sposób potraktować jako wysłuchanie w rozumieniu art. 109 § 2 k.p. Przede wszystkim powódka nie miała wiedzy, że spotkanie to zostało zorganizowane i przeprowadzone w celu jej wysłuchania przed nałożeniem kary porządkowej. Jako wystarczające nie można uznać poinformowania powódki na końcu spotkania, że nastąpiło jej wysłuchanie. Pracownik musi wiedzieć, że dana rozmowa czy spotkanie dotyczy wysłuchania, a więc logicznym i sensownym jest, że przekazanie tego rodzaju informacji winno nastąpić na początku rozmowy, a nie na jej końcu.

Pracownik powinien mieć wiedzę i świadomość tego, że bierze udział w wysłuchaniu przed nałożeniem kary porządkowej, aby móc się ustosunkować do zarzutów, przedstawić swoje stanowisko. Celem wysłuchania jest bowiem umożliwienie pracownikowi odniesienia się do konkretnych stawianych mu zarzutów i wyjaśnienie przyczyn i okoliczności dokonania konkretnych zarzucanych mu uchybień. Pracownik musi mieć świadomość, że rozmowa, która jest z nim przeprowadzana ma taki właśnie cel – podobnie zresztą, jak osoba przeprowadzająca rozmowę wyjaśniającą.

Innymi słowy, obaj uczestnicy rozmowy powinni mieć świadomość, że ma miejsce „wysłuchanie” – a zatem, że celem rozmowy jest ustalenie, czy zachodzą podstawy do podjęcia czynności o charakterze porządkowym wobec pracownika, który składa wyjaśnienia. Taka sytuacja w przypadku powódki nie miała miejsca, gdyż dopiero na koniec rozmowy została ona poinformowana, że nastąpiło jej wysłuchanie przed nałożeniem kary nagany. W ocenie Sądu nie można następczo uznać, że rozmowa z pracownikiem, prowadzona w zupełnie innym celu i poza ramami postępowania opisanego w art. 109 k.p., stanowi wysłuchanie w rozumieniu art. 109 § 2 k.p. Powódka nie wiedziała, że jest w trakcie spotkania wysłuchiwana przed nałożeniem kary nagany, a Sąd uznał, że materiał dowodowy wskazuje na taki stan faktyczny w sprawie.

W wyroku z dnia 16 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 114/99, Sąd Najwyższy uznał, że „... literalne, jak i potoczne rozumienie użytego przez ustawodawcę zwrotu „po uprzednim wysłuchaniu” wymaga od pracodawcy zachowania ustnego sposobu wysłuchania pracownika, który w tej właśnie formie ma najpełniejsze możliwości wyjaśnienia kwestii spornych, jakie ewentualnie uzasadniają następcze nałożenie kary porządkowej. Zarówno z językowego, jak i celowościowego założenia analizowanej imperatywnej regulacji prawnej wynika, że pracodawca nie może ograniczyć pracowniczego uprawnienia do ustnego złożenia wyjaśnień przed zastosowaniem kary porządkowej.

W tym celu pracodawca powinien stworzyć warunki niezbędne do ustnego wysłuchania pracownika, który może z tej ciążącej na pracodawcy ustawowej powinności (a własnego uprawnienia), skorzystać według swojego uznania. W takich stworzonych pracownikowi warunkach jest on przede wszystkim uprawniony do ustnego wyjawienia okoliczności i motywów swojego zachowania się. Może jednak ograniczyć się do złożenia stosownych wyjaśnień na piśmie, ale może również w ogóle nie skorzystać ze swojego pracowniczego uprawnienia. Każdy z tych sposobów zachowania się pracownika będzie równoznaczny z zachowaniem przez pracodawcę obligatoryjnego wymagania z art. 109 § 2 k.p., w postaci koniecznego uprzedniego wysłuchania pracownika przed zastosowaniem kary porządkowej.

W granicach tej normy prawnej pracownik jest bowiem podmiotem uprawnionym, który może decydować o sposobie, czy formie skorzystania bądź nieskorzystania ze stworzonych mu przez zobowiązanego pracodawcę możliwości uprzedniego wysłuchania. Oznacza to, że pracodawca w żadnym przypadku nie może zastosować kary porządkowej z pominięciem obligatoryjnego wymagania jej stosowania wyłącznie po uprzednim wysłuchaniu pracownika (art. 109 § 2 k.p.). Jednakże może zastosować taką sankcję bez uprzedniego faktycznego wysłuchania pracownika wówczas, gdy ten nie wykorzystał stworzonych mu w określonym miejscu i czasie możliwości uprzedniego wysłuchania, bądź wybrał pisemną formę złożenia odpowiednich wyjaśnień.

Sytuacji tej nie można odwrócić, albowiem pracodawca - jako podmiot zobowiązany do uprzedniego wysłuchania pracownika według treści art. 109 § 2 k.p. - nie może decydować o sposobie, czy formie skorzystania przez pracownika z jego ustawowego uprawnienia do wysłuchania go przed zastosowaniem kary porządkowej (opubl. L.). Jak wynika zatem z zebranego w sprawie materiału dowodowego, pracodawca przy nałożeniu na powódkę kary nagany uchybił przepisowi art. 109 § 2 k.p. Poza tym, w ocenie Sądu strona pozwana dopuściła się nieprawidłowości w zakresie zawiadomienia organizacji związkowej o nałożonej karze porządkowej i wezwaniu jej do zajęcia stanowiska w sprawie.

Stosownie do art. 112 § 1 zd. 2 k.p., o uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej Jak wynikało ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, strona pozwana zwróciła się bowiem do KM (...) przy (...) S.A. w O. o zajęcie stanowiska w sprawie nałożenia na powódkę kary porządkowej wskazując, że na powódkę nałożono karę upomnienia, podczas gdy wymierzono jej karę nagany. W toku postępowania strona pozwana wskazywała, że powyższe stanowiło jedynie omyłkę pisarską.

W ocenie Sądu z argumentacją strony pozwanej nie sposób się zgodzić. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że mimo tego, iż w przepisie nie zostało to wyraźnie wyartykułowane, przewidziana w art. 112 § 1 zd. 2 k.p. konsultacja z organizacją związkową dotyczyć powinna kary wymierzonej pracownikowi, tj. tej konkretnej, którą rzeczywiście pracodawca na pracownika nałożył, a innej czy dowolnej kary porządkowej. Zauważyć należy, że ww. opinia, choć nie wiąże pracodawcy, stanowi swoisty instrument społecznej kontroli, a zawarta w niej argumentacja pozwala na wieloaspektowe rozważenie konsekwencji wymierzonej kary i ułatwia pracodawcy podjęcie właściwej decyzji ( W.

Muszalski, K. Walczak (red.), Kodeks pracy. Komentarz, wyd. 14, 2024). Powyższe jest możliwe przez precyzyjne, jednoznaczne i niewprowadzające w błąd wskazanie, o jaką karę porządkową chodzi. Poza tym, kara nagany i kara upomnienia nie są tożsame. Nagana jest postrzegana jako bardziej dolegliwa niż upomnienie, mimo że przesłanki stosowania obu tych kar są takie same ( A. Sobczyk (red.), Kodeks pracy. Komentarz, wyd. 7, 2025). Nie bez znaczenia pozostawało zatem to, jaka kara została wskazana w piśmie skierowanym do organizacji związkowej.

Słusznie zauważono w toku postępowania, że działanie strony pozwanej mogło wprowadzić w błąd organizację związkową co do rodzaju nałożonej na powódkę kary porządkowej. Z tego względu nie można nieprawidłowego wskazania rodzaju kary uznawać za omyłkę pisarską, jak to wskazywała w niniejszej sprawie strona pozwana. W konsekwencji uznać należało, że strona pozwana nieskutecznie i nieprawidłowo dokonała zawiadomienia organizacji związkowej o nałożonej na powódkę karze porządkowej i wezwania jej do zajęcia stanowiska w sprawie.

W świetle powyższego, Sąd uchylił z przyczyn formalnych nałożoną na powódkę karę nagany. Jak wskazuje się w orzecznictwie, już wadliwe pod względem formalnym zastosowanie kary bez uprzedniego wysłuchania skutkuje koniecznością jej uchylenia (wyrokSądu Apelacyjnego w Katowicach - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznychz dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt III APa 47/16). Z uwagi na powołane względy nie zachodziła w przedmiotowej sprawie potrzeba dokonywania oceny, czy przyczyny zastosowania wobec powódki kary nagany rzeczywiście uzasadniały jej nałożenie.

Odnosząc się do drugiego z roszczeń powódki, tj. zasądzenia kwoty 50.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę niemajątkową, jakiej powódka doznała w wyniku zastosowania wobec niej kary porządkowej nagany z naruszeniem przepisów prawa pracy, wskazać należy, że zgodnie z art. 448 § 1 k.c., w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę albo zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.

Z kolei w myśl art. 24 § 1 k.c., ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Powódka wskazywała, że z powodu nałożenia na nią kary porządkowej z naruszeniem przepisów prawa pracy poniosła straty moralne i wizerunkowe, naruszono jej dobre imię i doznała rozstroju zdrowia. W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak było podstaw do zasądzenia na rzecz powódki żądanej przez nią kwoty. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że samego nałożenia kary porządkowej nie można traktować jako bezprawne działanie pracodawcy czy naruszające przez niego przepisy prawa.

Uprawnienie pracodawcy do wymierzenia pracownikowi kary porządkowej zostało bowiem przewidziane wprost w kodeksie pracy. Udzielenia kary porządkowej nie można zatem uznawać za działanie bezprawne nawet wtedy, gdy ostatecznie kara ta zostanie uchylona. Strona pozwana zatem mogła – pozostając w uzasadnionym przeświadczeniu – że powódka nie przestrzegała ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy – nałożyć na powódkę karę porządkową. Jednocześnie, w odpowiedzi na powyższe, pracownikowi przysługuje stosowna, wyżej już opisana, droga odwołania się od wymierzonej kary porządkowej.

W konsekwencji, samego nałożenia na pracownika kary porządkowej nie można uznać za działanie bezprawne naruszające dobra osobiste pracownika. Poza tym, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że – abstrahując od dokonanej powyżej analizy warunków formalnych kary nagany – przyczyna nałożenia na powódkę kary porządkowej była prawdziwa. Powódka rzeczywiście, pomimo ciążących na niej obowiązków, nie dokonała weryfikacji sprzedaży i liczby nowych klientów oraz w konsekwencji nie poinformowała pracodawcy o zaistniałych w tym zakresie nieprawidłowościach.

Podkreślić należy, że powódka miała wiedzę o tym obowiązku, gdyż we wcześniejszych okresach potrafiła odpowiednio zidentyfikować nieprawidłowości i zgłosić je pracodawcy, co potwierdziła w swoich zeznaniach bezpośrednia przełożona powódki. Powódka była wieloletnim i doświadczonym pracownikiem, świadomym zakresu swoich obowiązków. Co więcej, powódka nie wykazała by nałożona na nią kara nagany spowodowała jakiekolwiek straty moralne i wizerunkowe. Powódka nie zaoferowała żadnych dowodów na tę okoliczność, zarówno z dokumentów, jak i zeznań świadków.

W żaden sposób nie zostało udowodnione, by np. pozostali pracownicy odbierali powódkę po tym czasie negatywnie, czy z dystansem, by była izolowana z grona współpracowników, czy wytykana. Również w treści nałożonej kary nagany nie zostały zawarte twierdzenia godzące w dobre imię czy wizerunek powódki. Ponadto, w ocenie Sądu powódka nie wykazała w dostateczny sposób, że nałożenie przez nią kary porządkowej było bezpośrednio związane z jej schorzeniami natury psychicznej i podjęciem przez nią leczenia. W dokumentacji medycznej wskazano co prawda, że powódka podjęła leczenie w dniu 16 grudnia 2023 r., jednakże nie można wykluczyć, że już przed tą datą i nałożeniem na powódkę kary porządkowej występowały u niej schorzenia tego typu - w świetle podawanych przez powódkę dolegliwości.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę uznać należało, że roszczenie powódki w zakresie zasądzenia na jej rzecz odszkodowania było niezasadne i podlegało oddaleniu. Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się na całokształcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. na dowodach z dokumentów, wskazanych w treści uzasadnienia, których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości stron ani Sądu, a także na dowodzie z zeznań świadków, z uwagi na fakt, iż były one szczegółowe, logiczne, spójne, a przez to stanowiły wiarygodny dowód w sprawie.

Sąd częściowo uwzględnił zeznania świadka E. V., nie dając im wiary w zakresie, w jakim świadek twierdziła, że w następstwie spotkania z dnia 24 listopada 2023 r. doszło do wysłuchania powódki. Sąd pominął dowód z zeznań świadka S. P., wobec cofnięcia przez powódkę wniosku w tym zakresie na rozprawie w dniu 29 października 2025 r. Wyjaśnienia powódki Sąd uznał za wiarygodne jedynie w zakresie, w jakim znalazły one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy, mając na względzie, że w dużej mierze wynikały one z bardzo emocjonalnej i subiektywnej oceny przez powódkę określonych zdarzeń.

Przede wszystkim Sąd dał wiarę twierdzeniom powódki, iż przed nałożeniem na nią kary porządkowej nagany z dnia 5 grudnia 2023 r. powódka nie została wysłuchana, co z kolei stanowiło naruszenie treści art. 109 § 2 k.p. Powyższe wynika również z korespondencji mailowej z dnia listopada 2023 r. z której wynika, że przedmiotem spotkania miała być kwestia związana z jakością świadczonych usług. Sąd nie miał również podstaw nie dać wiary twierdzeniom powódki, iż również na początku spotkania w dniu 24 listopada 2023 r. powódka nie została poinformowana, że spotkania ma na celu wysłuchanie jej w trybie art. 109 § 2 k.p. Sąd z kolei nie dał wiary twierdzeniom powódki, iż przyczyna nałożenia na nią kary porządkowej nie była prawdziwa.

Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że powódka pomimo ciążących na niej obowiązków, nie dokonała weryfikacji sprzedaży i liczby nowych klientów oraz w konsekwencji nie poinformowała pracodawcy o zaistniałych w tym zakresie nieprawidłowościach. Powyższe wbrew twierdzeniom powódki dawało pracodawcy podstawy do nałożenia na nią kary porządkowej, co też uczynił, przy czym naruszył jednak treść art. 109 § 2 k.p. Podsumowując stwierdzić należy, iż nałożenie kary nastąpiło z naruszeniem przepisu prawa tj. art. 109 § 2 k.p, gdyż powódka nie została wysłuchana przed nałożenia kary porządkowej.

Z powyższych względów Sąd w punkcie I. sentencji wyroku uchylił nałożoną na powódkę w dniu 29 listopada 2023 r. karę porządkową nagany. W punkcie II. sentencji wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, tj. w zakresie żądania zasądzenia na rzecz powódki od strony pozwanej kwoty 50.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia. W punkcie III. sentencji wyroku Sąd odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu poniesionymi przez stronę pozwaną w oparciu o przepis art. 102 k.p.c. Zastosowanie przez sąd art. 102 k.p.c. powinno być oceniane w całokształcie okoliczności, które by uzasadniały odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu.

Do kręgu tych okoliczności należy zaliczyć zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu, jak i fakty leżące na zewnątrz procesu, zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego i sytuacji życiowej. Do wypadków szczególnie uzasadnionych w rozumieniu art. 102 k.p.c. można także zaliczyć sytuacje wynikające z charakteru żądania poddanego rozstrzygnięciu sądu. Okoliczności te powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego (tak: Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 21 czerwca 2021 r., III AUa 77/21, LEX nr 3231027, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1974 r., II CZ 223/73, LEX nr 7379 i z dnia 28 stycznia 2011 r., I UZ 152/10, LEX nr 1375333, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 września 1973 r., I CZ 122/73, OSNC 1974/5/98 i z dnia 19 października 2012 r., V CZ 43/12, LEX nr 1243106).

Podkreślić przy tym należy, że skorzystanie przez sąd z uprawnienia wynikającego z art. 102 k.p.c. należy do dyskrecjonalnego uznania sędziowskiego, stąd też podlega ono ograniczonej kontroli instancyjnej. Zatem, tylko zupełnie dowolne odwołanie się do tej zasady, ewentualnie wywołanie w ten sposób skutków niemożliwych do zaakceptowania z punktu widzenia zasad słuszności, mogłoby uzasadniać ingerencję sądu odwoławczego (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2022 r., VII AGa 709/21, LEX nr 3478012). Sąd decydując się na zastosowanie ww. artykułu wziął pod uwagę, że powódka jest matką samotnie wychowująca dwójkę małoletnich dzieci obecnie w wieku 15 i 7 lat.

W trakcie wytacza powództwa sytuacja finansowa powódki nie była tak stabilna jak jest obecnie. Ponadto powódka decydując się na dochodzenie swoich praw na drodze sądowej, niewątpliwie była subiektywnie przekonana o zasadności swoich roszczeń. W ocenie Sądu subiektywne poczucie krzywdy i przekonanie o zasadności swojego roszczenia, w okolicznościach niniejszej sprawy mogły stanowić podstawy do zastosowania ww. przepisu. Jak wykazało postępowanie, powódce udało się wykazać, że nałożenie kary nastąpiło z naruszeniem przepisu prawa tj. art. 109 § 2 k.p, gdyż powódka nie została wysłuchana przed nałożeniem kary porządkowej, co skutkowało uznaniem w tym zakresie zasadności powództwa.

Sąd miał również na uwadze fakt, że powódka działała bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też mogła mieć subiektywne, lecz mylne przekonanie, że wywodzone przez nią roszczenie odszkodowawcze jest zasadne. Wskazać należy także, że w swoim sprzeciwie od kary porządkowej powódka podniosła naruszenie art. 109 § 2 k.p. W ocenie Sądu strona pozwana, a jak wykazało postępowanie, winna uwzględnić jej sprzeciw, co z kolei mogło skutkować niewytoczeniem przez powódkę powództwa i nieponoszeniem przez stronę pozwaną kosztów reprezentacji.

Biorąc po uwagę powyższe okoliczności ocenie Sądu obciążenie powódki kosztami procesu, choćby częściowo, pozostawałoby w sprzeczności z zasadami słuszności i sprawiedliwości społecznej. W punkcie IV. sentencji wyroku Sąd, w oparciu o treść art. 96 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 959 t.j.) zaliczył nieuiszczone koszty sądowe na rachunek Skarbu Państwa, mając na uwadze fakt, że powódka jako pracownik była zwolniona od obowiązku ich ponoszenia.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.