II K 199/24 · Sąd powszechny

art. 387 k.p.k; II K 199/24 · Sąd powszechny: Sygn. akt II K 199/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2025 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ----------------- po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 roku, 18 marca 2025 roku sprawy A. N. (1) syna D. i M. z domu S. urodz. (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniu 10 lutego 2024 roku w miejscowości S. gm. R., pow. g. (...), woj. (...)- (...), w miejscu swojego zamieszkania, działając wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci z. (...) innych niż włókniste o wadze netto 69,97 grama, tj. o przestępstwo z art. 62 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ORZEKA I. uznaje oskarżonego A. N. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; III. na mocy art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 360 (trzystu sześćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 20 (dwudziestu) złotych; IV. na mocy art. 63 §1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 10 lutego 2024 roku godz. 14:30 do dnia 12 lutego 2024 roku godz. 14:15, przyjmując, iż stanowi to cztery stawki dzienne kary grzywny; V. na mocy art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej; VI. na mocy art. 70 ust. 4a Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); VII. na mocy art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci suszu roślinnego koloru zielonego – m. o wadze netto 29,71 grama, suszu roślinnego koloru zielonego – m. o wadze netto 36,95 grama i suszu roślinnego koloru zielonego – m. o wadze netto 3,35 grama przechowywanych w Składnicy Substancji Psychotropowych i Środków Odurzających Komendy Wojewódzkiej Policji w B. – zarządzając ich zniszczenie; VIII. na mocy art. 44 § 2 kk orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci foliowego zawiniątka - 4 sztuki, w których znajdował się susz roślinny koloru zielonego - m. o wadze netto 29,71 grama, foliowego zawiniątka - 4 sztuki, w których znajdował się susz roślinny koloru zielonego - m. o wadze netto 36,95 grama, plastikowego pudełka, w którym znajdował się susz roślinny koloru zielonego – m. o wadze netto 3,25 grama, młynka koloru fioletowego, wagi elektronicznej koloru szarego ze śladową ilością suszu roślinnego, woreczków strunowych różnej wielkości w ilości 45 sztuk, szklanego słoika z czarnym dekielkiem, w którym znajdował się susz roślinny koloru zielonego – m. o wadze netto 29,71 grama, szklanego słoika z białym dekielkiem, w którym znajdował się susz roślinny koloru zielonego – m. o wadze netto 36,95 grama, przechowywanych w Składnicy Dowodów Rzeczowych tutejszego sądu pod pozycją 20/24; IX. na mocy art. 230 § 2 kpk zwrócić oskarżonemu dowody rzeczowe w postaci plastikowego pudełka, w którym znajdowały się nasiona w ilości 14 sztuk oraz szklanego słoika o wymiarach 5cm – 7,5 cm, w którym znajdowały się banknoty w ilości 49 sztuk; X. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 900,00 (dziewięćset) złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 80 (osiemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 199/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. A. N. (1) Czyn przypisany - art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadanie znacznej ilości środków odurzających w postaci z. (...) innych niż włókniste o wadze netto 69,97 grama. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Posiadanie przez oskarżonego A. N. (1) środków odurzających w postaci z. (...) innych niż włókniste w miejscu zamieszkania w miejscowości S. wyjaśnienia oskarżonego A. N. (1) k. 67-67v. zeznania świadka D. W. k. 3-4 protokół badania śliny k. 13 protokół przeszukania wraz ze spisem rzeczy k. 32-34 notatka z użycia psa służbowego policji wraz z dokumentacją fotograficzną k. 35-41 protokoły przeważenia środków odurzających wraz z protokołami użycia testera narkotykowego k. 42-51 opinia z badań kryminalistycznych m. k. 145-148 zeznania świadka A. N. (2) k. 214 zeznania świadka T. K. k. 214-215 zeznania świadka R. W. k. 215-216 zeznania świadka J. Z. k. 216 2. Dotychczasowa niekaralność oskarżonego , sytuacja rodzinna, zawodowa i majątkowa oskarżonego karta karna k. 63 dane osobopoznawcze k. 100 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. A. N. (1) Czyn przypisany - art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadanie znacznej ilości środków odurzających w postaci z. (...) innych niż włókniste o wadze netto 69,97 grama. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Posiadanie znacznej ilości środków odurzających przez partnerkę oskarżonego D. W. zeznania świadka D. W. k. 197-198 wyjaśnienia oskarżonego A. N. (1) k. 196 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego A. N. (1) W trakcie postępowania przygotowawczego A. N. (1) złożył wyjaśnienia, w których przyznał sie do posiadania narkotyków zabezpieczonych w trakcie przeszukania na jego posesji. Wskazał przy tym na okoliczności zakupu m., cenę zakupu oraz fakt jej częściowego wypalenia w okresie późniejszym (k. 67-67v.). Wyjaśnienia te należało uznać za wiarygodne. Korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym w przedmiotowej sprawie. Na prawdomówność oskarżonego w tej fazie postępowania wskazuje choćby tak obiektywny dowód jak wynik badania na zawartość w jego organizmie narkotyków. Wynik opinii w tym zakresie nie pozostawia wątpliwości, iż oskarżony zażywał a. i m. W tym miejscu należy zasygnalizować, iż podczas rozprawy głównej oskarżony zmienił swoje stanowisko w sprawie, nie przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wskazał, iż narkotyki posiadała jego partnerka D. W.. Wersji tej sąd nie dał wiary, o czym szerzej w części dotyczącej dowodów, którym nie dano wiary. zeznania świadka D. W. Zeznania D. W. z etapu postępowania przygotowawczego należy uznać za wiarygodne. Korelują one z wyjaśnieniami oskarżonego z tego etapu. Co charakterystyczne, z zeznań tych jednoznacznie należy wyprowadzić wniosek, iż D. W. nie miała nic wspólnego z faktem posiadania narkotyków. Wskazała natomiast, iż w pomieszczeniu gospodarczym wyczuła zapach m. (k. 3). Okoliczność ta jednoznacznie wskazuje na fakt zażywania (palenia) m. w tym pomieszczeniu przez oskarżonego. Oskarżony w pierwszych wyjaśnieniach przyznał się do jej zażycia (k. 67v.). Sąd sygnalizuje zarazem, iż świadek - partnerka oskarżonego - w trakcie rozprawy głównej zmieniła swoje stanowisko w tym zakresie, przyjmując narrację prezentowaną przez oskarżonego. Była to jednak jedynie nieudolna próba odciążenia oskarżonego. protokół badania śliny O kontakcie oskarżonego z narkotykami świadczy protokół badania śliny oskarżonego, który wykazał obecność (...). Okoliczność tę potwierdzono następnie podczas badań na zawartość narkotyków w organizmie oskarżonego. Sąd nie znalazł podstaw, aby dowód ten zakwestionować. protokół przeszukania wraz ze spisem rzeczy Sąd nie znalazł podstaw, aby dokumentacji tej nie dać wiary. Przeszukanie przeprowadzono zgodnie z prawem, przez osoby do tego upoważnione i odpowiednio przygotowane. Nie budzi wątpliwości, iż w trakcie przeszukania ujawniono na terenie posesji zajmowanej przez oskarżonego narkotyki, do których posiadania oskarżony na początku się przyznał. notatka z użycia psa służbowego policji wraz z dokumentacją fotograficzną W czynnościach przeszukania wykorzystano umiejętności psa służbowego, który doprowadził do miejsca, w którym ujawniono narkotyki ukryte przez oskarżonego. Brak podstaw, aby czynności te zakwestionować. protokoły przeważenia środków odurzających wraz z protokołami użycia testera narkotykowego O tym, iż zabezpieczona substancja stanowi m. przesądziła ostatecznie opinia z badań fizykochemicznych (k. 145-148). Niemniej jednak już po ujawnieniu narkotyku tester narkotykowy wskazywał na obecność m. (k. 43, k. 47, k. 51). Ujawniona substancja została profesjonalnie przeważona. Co do prawidłowości podjętych czynności sąd nie powziął żadnych wątpliwości. opinia z badań kryminalistycznych m. Substancja ujawniona podczas przeszukania terenu posesji zajmowanej przez oskarżonego została poddana badaniom fizykochemicznym. Przedstawiona opinia nie budzi wątpliwości co do charakteru substancji, jej ilości oraz potencjału odurzającego. Kwestie te nie były przedmiotem sporu. Opinia jest jasna i pełna. w sposób wyczerpujący wskazuje na proces opiniowania oraz wnioski końcowe. Sąd dał jej wiarę. zeznania świadka A. N. (2) W związku ze stanowiskiem zaprezentowanym przez oskarżonego oraz jego partnerkę podczas rozprawy głównej sąd uznał za konieczne przesłuchanie funkcjonariuszy policji uczestniczących w przeszukaniu posesji zajmowanej przez oskarżonego i jego partnerkę D. W.. Jednym z nich był A. N. (2). Relacja świadka jest wiarygodna i logiczna. Wskazuje na przebieg przeszukania i udział w nim psa służbowego, który wyszukał zapach m.. Brak podstaw, by relacji tej odmówić przymiotu wiarygodności. zeznania świadka T. K. Zeznania świadka wskazują na przebieg przeszukania. Dobitnie świadczą także o tym, że to oskarżony (a nie jego partnerka D. W.) posiadał ukrytą m. Świadek wskazał przy tym na fragment zeznania D. W. złożony wcześniej, który stał się podstawą do przeprowadzenia przeszukania. D. W. zasugerowała w nim wprost, iż A. N. (1) może mieć kontakt z narkotykami. W jego "samotni" wyczuła wszak zapach m.. Co niezwykle istotne w kontekście oceny późniejszym wyjaśnień oskarżonego i zeznań D. W., T. K. zeznał, iż to D. W. w trakcie przeszukania wskazała na "samotnię", skrytkę zbudowaną przez oskarżonego, w której mogłyby być ukryte narkotyki (k. 215). Wskazanie to okazało się trafne. W "samotni", w której przebywał oskarżony świadek wyczuł silny zapach m. (k. 215). D. W. była zaskoczona ujawnieniem narkotyków. Oświadczyła, iż o ich przechowywaniu nie miała pojęcia (k. 215). Zeznania te sąd uznał za w pełni wiarygodne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym, w tym przede wszystkim z pierwszymi zeznaniami D. W. oraz pierwszymi wyjaśnieniami oskarżonego. Nie ma żadnych podstaw, aby zeznania świadka zakwestionować. zeznania świadka R. W. Z zeznaniami poprzedniego świadka korelują także zeznania kolejnego policjanta, który brał udział w przeszukaniu. Odnotować w tym miejscu należy, iż według świadka kobiety obecne przy przeszukaniu (w tym D. W.), były zdziwione znaleziskiem. Nie wnosiła żadnych zastrzeżeń do protokołu przeszukania. Sąd uznał zeznania świadka za w pełni wiarygodne. Są one zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie, który sąd uznał za wiarygodny. zeznania świadka J. Z. Taka sama ocena dotyczy zeznań świadka J. Z.. Również i w tym wypadku świadek wskazał, iż obecna przy przeszukaniu D. W. była zdziwiona znalezieniem narkotyków (k. 216). Zeznania świadka należało uznać za wiarygodne. 1.1.1 karta karna Oskarżony nie był dotychczas karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. dane osobopoznawcze Sytuację rodzinną, majątkową i zawodową oskarżonego ustalono na podstawie wywiadu sporządzonego w trybie art. 213 kpk. Okoliczności ustalone w ten sposób nie budzą wątpliwości stron. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 zeznania świadka D. W. Sąd nie ma żadnych wątpliwości, iż podczas rozprawy głównej świadek D. W., partnerka oskarżonego, złożyła fałszywe zeznania. Zaprzeczyła tym samym swoim wcześniejszym depozycjom w tym zakresie. Przypomnieć należy, iż to jej sugestia wyrażona w trakcie pierwszych zeznań doprowadziła do podejrzenia posiadania i zażywania przez oskarżonego narkotyków (k. 3-4). Sąd w odpowiednim zakresie odczytał fragment jej poprzednich zeznań (k. 198). D. W. nie potwierdziła ich. W sposób wyjątkowo nieudolny i pełen wewnętrznych sprzeczności wskazała, iż to ona była posiadaczem narkotyków ujawnionych w trakcie przeszukania. Przeczą temu nie tylko uprzednie jej zeznania, ale także pierwsze wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania świadków - policjantów dokonujących przeszukania. Świadek wskazała miejsce możliwego przechowywania narkotyków (skrytka, samotnia, w której przebywał często oskarżony). Była przy tym zdziwiona, że znaleziono ich taką ilość wraz z gotówką. Niewątpliwie o narkotykach tych, ich ilości oraz o pieniądzach, nie miała wcześniej pojęcia. Rażą wręcz nieudolnością dalsze zeznania świadka na temat okoliczności zakupu m. oraz sposobu jej przechowywania. Dość wskazać, iż D. W. nie wiedziała, w jaki sposób słoiki były zamykane (k. 199). W przekonaniu sądu wersja zaprezentowana przez świadka i oskarżonego podczas rozprawy głównej powstała w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej przez oskarżonego, który pracuje w P. i w związku z tym skazanie mogłoby prowadzić do jego problemów w tym zakresie. Było to próba naiwna, rażąca nieudolnością. Sąd jest obowiązany złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia czynu zabronionego z art. 233 § 1 kk przez świadka D. W.. wyjaśnienia oskarżonego A. N. (1) Jak już sygnalizowano wcześniej, oskarżony pierwotnie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zbieżne z ustalonym materiałem dowodowym w sprawie. Podczas rozprawy głównej zmienił stanowisko, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Nie potwierdził odczytanych wyjaśnień wobec ich odmienności. Odmówił ustosunkowania się do nich. Wskazał jedynie, iż nie chciał obciążać konkubiny (k. 196). Jak już wskazano, wersja ta nie mogła zostać zaakceptowana przez sąd. Z uwagi na takie stanowisko sąd rozszerzył ramy postępowania dowodowego, przesłuchując policjantów, którzy brali udział w przeszukaniu. Ich relacja zadaje kłam wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na rozprawie głównej. Wyjaśnienia te są nie tylko sprzeczne z wcześniejszym stanowiskiem oskarżonego (przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu), ale także z pierwszymi zeznaniami świadka D. W.. Przeprowadzone postępowanie dowodowe, w tym przesłuchanie D. W. podczas rozprawy głównej, dowiodło, iż zaprezentowana wersja jest kłamliwa, prowadzi zresztą do konieczności zawiadomienia o podejrzeniu złożenia fałszywych zeznań przez D. W.. Stanowisko oskarżonego nie wytrzymuje krytyki ze strony pozostałych dowodów. Stanowi nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Sąd z pełnym przekonaniem wyjaśnienia te odrzuca. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I A. N. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony materiał dowodowy sąd uznał oskarżonego A. N. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W trakcie całego postępowania dowiedziono ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony w specjalnie do tego przygotowanej skrytce posiadał 69,97 grama z. (...) innych niż włókniste. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z tego, co ukrywał. Podkreślić trzeba, iż wbrew twierdzeniom oskarżonego oraz jego partnerki to oskarżony był osobą posiadającą zabezpieczony podczas przeszukania środek odurzający. W trakcie postępowania wykonano zresztą badanie na zawartość narkotyków w organizmie oskarżonego. Ujawniono wówczas we krwi oskarżonego nie tylko pod wpływem t., ale również a. (k. 115v.). Oczywiście ta zbieżność posiadania narkotyków oraz ich zażywania nie jest przypadkowa. To A. N. (1) posiadał i zażywał wskazane substancje. O zasadności przyjęcia kwalifikacji posiadania znacznej ilości środka odurzającego przekonują wnioski sporządzonej opinii fizykochemicznej. Wskazano w niej, iż ilość m. zabezpieczona u oskarżonego stanowi co najmniej 109 dawek wysokich wystarczających do jednorazowego odurzenia (k. 147). Wnioski opinii w tym zakresie nie pozostawiają zatem wątpliwości. W tym miejscu należy wskazać, iż "z ilością znaczną mamy do czynienia już w sytuacji, kiedy taka ilość narkotyku pozwala na odurzenie kilkudziesięciu osób" (tak np. wyrok SA w Krakowie z 24.9.2019 r., Aka 83/19, L./elektr., tak samo wyrok SA w Warszawie z 8.2.2024 r., II AKa 9/21, wyrok SN z 30.11.2023 r., V KK 183/23). Reasumując: oskarżony posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci z. (...) innych niż włókniste. Waga zabezpieczonej substancji to 69,97 grama. Ilość ta stanowi 109 dawek wysokich wystarczających do jednorazowego odurzenia. Oczywistym jest zatem, że wystarcza do odurzenia jednorazowego przynajmniej kilkudziesięciu osób. Skoro tak to zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona występku z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, penalizującego posiadanie znacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. N. (1) I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Wskazać przy tym należy, iż czyn z art. 62 ust. 2 powołanej ustawy jest zagrożony karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat. W tym kontekście wymiar kary nie może razić surowością. Karę wymierzono bowiem w najniższym możliwym wymiarze. W przekonaniu kara ta - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, iż ilość zabezpieczonego narkotyku była znaczna, pozwalająca na jednorazowe odurzenie co najmniej kilkudziesięciu osób. Narkotyk był przechowywany w specjalnie zbudowanej skrytce, co wskazuje na umyślność i wyjątkową determinację oskarżonego. Również postawa oskarżonego w trakcie postępowania nie pozwala na przyjęcie możliwości orzeczenia kary łagodniejszego rodzaju. Zważyć bowiem trzeba, iż pierwotnie oskarżony przyznał się do posiadania m. (k. 67). Następnie, już na etapie postępowania przed sądem zaprezentował nową wersję zdarzeń, w której narkotyki posiadać miała jego partnerka. Wersję tę jako całkowicie niewiarygodną należało odrzucić. Stanowiła ona nieudolną próbę odciążenia oskarżonego. Wskazuje zarazem na jego postawę. Oskarżony jawi się w związku z tym jako osoba bezwzględna, za wszelką cenę dążąca do uniknięcia odpowiedzialności karnej, nawet kosztem obciążenia tą odpowiedzialnością osoby bliskiej. Decydując o wymiarze kary sąd wziął także pod uwagę uprzednią niekaralność oskarżonego. Kara ta jest sprawiedliwa i wyważona. Stanowi czytelny sygnał, iż naganne zachowanie oskarżonego spotkało się ze zdecydowaną reakcją. Taka kara będzie stanowiła też dostateczną tamę przed dalszym popełnianiem przestępstw przez oskarżonego, realizując cele z zakresu prewencji indywidualnej. A. N. (1) II I Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata. Sąd pozostaje przy tym na stanowisku, iż sama możliwość zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności będzie dostatecznym środkiem zapobiegającym kolejnemu konfliktowi oskarżonego z porządkiem prawnym i zasadami współżycia społecznego. Dotychczasowy tryb życia oskarżonego oraz jego warunki właściwości osobiste uprawniają do poglądu o możliwości postawienia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Okres próby będzie czasem weryfikacji tego stanowiska. Umożliwi oskarżonemu krytyczną analizę swego zachowania w przedmiotowej sprawie. Sąd zważył, iż oskarżony nie był dotychczas karany. Można zatem przyjąć, iż czyn zabroniony oceniany w przedmiotowej sprawie miał charakter incydentalny. A. N. (1) III I Na podstawie art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § i i 3 kk orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 360 stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 20 złotych. W przekonaniu sądu orzeczenie w tym zakresie było niezbędne dla zapobieżenia poczuciu bezkarności w kontekście warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Grzywna stanowi realną, ekonomiczną dolegliwość, wskazującą jednoznacznie, iż popełnianie przestępstw nie może się opłacać i nie może pozostać bezkarne. Wiąże się z koniecznością poniesienia adekwatnych konsekwencji. Wymiar stek dziennych oddaje zawartość kryminalną czynu, zaś ich wysokość została dostosowana do możliwości płatniczych oskarżonego. A. N. (1) IV III Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet grzywny zaliczono okres zatrzymania oskarżonego. A. N. (1) V I Na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązano oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej, co zdaniem sądu gwarantuje wykonanie zobowiązań finansowych płynących z wyroku oraz wpłynie na oskarżonego dyscyplinująco. A. N. (1) VI I Na podstawie art. 70 ust. 4a orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Stanowi wyraz wzmocnienia wychowawczego oddziaływania orzeczenia w przedmiotowej sprawie. A. N. (1) VII i VIII, IX I W powołanych punktach orzeczono o dowodach rzeczowych: 1. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa zabezpieczonego narkotyku; 2. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa foliowych zawiniątek, woreczków strunowych, młynka, wagi elektronicznej, szklanych słoiczków, w których były przechowywane narkotyki; 3. zwrócono oskarżonemu dowody rzeczowe w postaci plastikowego pudełka oraz szklanego słoika, w którym znajdowały się ujawnione banknoty. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności X O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego kwotę 900 złotych tytułem opłaty oraz obciążając go wydatkami w sprawie. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym dowiedziono sprawstwo i winę oskarżonego. Winien on zatem ponieść koszty procesu. Sąd zważył zarazem, iż oskarżony posiada stałe dochody. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis