Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 806/24 AI generated

VI Ka 806/24 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 806/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt VI Ka 806/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Łukasza Chrapek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2025 roku sprawy P. J. ur. (...) w Z. s. A. i J. z domu A. oskarżonego z art. 178a § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt II K 366/23 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w ten sposób, że: 1. w punkcie I części dyspozytywnej obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 8 (ośmiu) miesięcy, 2. uchyla rozstrzygnięcie z punktu II części dyspozytywnej dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i związane z tym rozstrzygnięcia z punktu IV i V części dyspozytywnej; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług; IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 806/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt II K 366/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia a mianowicie art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegająca na nieprzeprowadzeniu stosownych dowodów zmierzających do ustalenia aktualnej sytuacji życiowej oskarżonego jak chociażby wywiadu środowiskowego a następnie dowolnym nie popartym żadnym dowodem stwierdzeniu, że oskarżony prowadzi ustabilizowane życie, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że P. J. jest osobą w przeszłości karaną, uzależnioną zarówno od alkoholu jak i środków psychoaktywnych i zdaniem biegłych powinien podjąć leczenie odwykowe, a ponadto dopuścił się dwukrotnie, w krótkich odstępach czasu, przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., co prowadzi do konkluzji że oceniając powyższe dowody swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego należy dojść do przekonania, że brak jest dowodów na prowadzenie przez P. J. ustabilizowanego trybu życia; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że w przypadku P. J. występuje pozytywna prognoza kryminologiczna, to jest uzasadnione przypuszczenie, że oskarżony nie popełni kolejnego przestępstwa, podczas gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że postawa oskarżonego, który konsekwentnie w trakcie postępowania zarówno przygotowawczego jak i sądowego nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, okoliczności popełnienia przez niego przestępstw z art. 178a § 1 k.k. jak i fakt jego uzależnienia od alkoholu i środków psychoaktywnych prowadzi w konsekwencji do wniosku że nie zasługuje on na dobrodziejstwo instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, a jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia będzie w tym przypadku adekwatna, społecznie sprawiedliwa i spełni walory prewencji ogólnej i indywidualnej. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Chociaż skarżący prokurator w apelacji wskazał, że zaskarża wyrok „w całości”, w istocie w środku odwoławczym nie były kwestionowane ustalenia odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego, a jedynie wymiar kary. Nie podniesiono w apelacji zarzutu rażącej niewspółmierności kary tylko zarzuty naruszenia przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, niemniej treść zarzutów nie pozostawia wątpliwości, że skarżący w istocie kwestionuje wymierzenie oskarżonemu jako rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania uważając że współmierna będzie kara bezwzględnego pozbawienia wolności. Przy tym zastrzeżeniu obydwa zarzuty apelacji rozważone zostaną łącznie. Zarzuty te należało uznać za uzasadnione. Jedną z podstaw zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności z art. 69 § 1 k.k. jest ustalenie, że sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Z karty karnej uzyskanej na etapie postępowania przygotowawczego wynika, że oskarżony P. J. w 2012 r. był skazany za granicą, na terenie Niemiec za przestępstwo kradzieży na karę grzywny oraz w 2020 r. za przestępstwo z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 224 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat ( k. 147 ). Skazania te miały miejsce przed popełnieniem przez oskarżonego w niniejszej sprawie. W aktualnej karcie karnej uzyskanej w postępowaniu sądowym pod koniec 2024 r. widnieje już jednak tylko powyższe skazanie na terenie Niemiec ( k. 257 ), co oznacza że skazanie w Polsce w 2020 r. uległo zatarciu. Zdaniem Sądu Okręgowego w tych realiach nie zachodziła wobec oskarżonego wskazana wyżej formalna przeszkoda do orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Okręgowy nie zgadza się jednakże z Sądem Rejonowym, że kolejne przesłanki wynikające z art. 69 § 1 i 2 k.k. uzasadniały zastosowanie wobec oskarżonego P. J. dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności musi być wystarczające dla osiągnięcia celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi sprawcy do przestępstwa, co oceniane jest m.in. w kontekście właściwości i warunków osobistych sprawcy i jego dotychczasowego sposobu życia. Zasadnie skarżący prokurator podnosi, że oskarżony P. J. był już karany przez sąd, o czym mowa była powyżej, z opinii sądowo – psychiatrycznej biegłych lekarzy psychiatrów A. M. i A. J. oraz biegłej psycholog J. M. jednoznacznie wynika, że jest on uzależniony od alkoholu i środków psychoaktywnych ( k. 201 – 202 ) a w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji że podjął on w tym zakresie leczenie, w sprawie niniejszej w odstępie ok. 2 miesięcy dwukrotnie prowadził samochód, za pierwszym razem w stanie nietrzeźwości, za drugim pod wpływem metamfetaminy, stan nietrzeźwości był znaczny, jak ustalił Sąd I instancji oskarżony miał 1,3 promila alkoholu we krwi. Oskarżony istotnie ma na utrzymaniu partnerkę i małoletnie dzieci, co eksponował Sąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku, okoliczność ta jednak sama w sobie nie świadczy że nie będzie popełniał kolejnych przestępstw, w szczególności przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Oskarżony nie ma stałej pracy, z dołączonych do odpowiedzi na apelację dokumentów wynika, że co najwyżej pod koniec ubiegłego roku poszukiwał pracy na terenie Niemiec ( k. 281 – 282 ). Zasadnie prokurator podnosi, że zbyt daleko idące jest twierdzenie iż oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia uzasadniający przypuszczenie, że nie popełni po raz kolejny przestępstwa. Dla tej konstatacji nie jest konieczny dodatkowy wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania oskarżonego, co prokurator podnosił w pierwszym zarzucie. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt. II jego dyspozytywnej części poprzez wyeliminowanie z podstawy wymiaru kary art. 69 § 1 i 2 k.k. a tym samym wymierzenie P. J. za czyny opisane w 1 i 2 punkcie części wstępnej wyroku przyjmując że czyny te stanowią ciąg przestępstw, na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek zawarty w apelacji prokuratora co do zasady zasługiwał na uwzględnienie. Zgadzając się ze skarżącym, że oskarżony nie zasługiwał na zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności Sąd Okręgowy uznał równocześnie że wnioskowana kara 1 rok pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym w realiach niniejszej sprawy będzie zbyt surowa i orzekł ją w wymiarze 8 miesięcy. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w znacznej części tj. co do sprawstwa i winy oraz pkt III , VI VII i VIII zaskarżonego wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok w wyżej wymienionej części należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w ten sposób że w pkt. I części dyspozytywnej obniżył orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy oraz uchylił rozstrzygnięcie z pkt II części dyspozytywnej dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i związane z tym rozstrzygnięcia z pkt IV i V części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej należało zmienić zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. i uchylić rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności, a w konsekwencji związane z nim rozstrzygnięcia o nałożeniu na oskarżonego obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i oddaniu w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Jednocześnie Sąd Okręgowy obniżył orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy uznając że kara w takim wymiarze o charakterze bezwzględnym będzie wystarczająca i uzasadniona mając na uwadze tak potrzeby prewencji ogólnej jak i szczególnej. Sąd Okręgowy miał na względzie, że oskarżony do chwili obecnej nie był karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji a popełnione przez niego dwukrotnie przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 1 miesiąca do 3 lat, a także fakt że przestępstwa te popełnione zostały w warunkach art. 91 § 1 k.k. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Uchylenie i umorzenie postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 zł. tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 zł. podatku od towarów i usług. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. 6. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 7 k.p.k; VI Ka 806/24 · Sąd powszechny: Sygn. akt VI Ka 806/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Łukasza Chrapek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2025 roku sprawy P. J. ur. (...) w Z. s. A. i J. z domu A. oskarżonego z art. 178a § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt II K 366/23 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w ten sposób, że: 1. w punkcie I części dyspozytywnej obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 8 (ośmiu) miesięcy, 2. uchyla rozstrzygnięcie z punktu II części dyspozytywnej dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i związane z tym rozstrzygnięcia z punktu IV i V części dyspozytywnej; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług; IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 806/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt II K 366/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia a mianowicie art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegająca na nieprzeprowadzeniu stosownych dowodów zmierzających do ustalenia aktualnej sytuacji życiowej oskarżonego jak chociażby wywiadu środowiskowego a następnie dowolnym nie popartym żadnym dowodem stwierdzeniu, że oskarżony prowadzi ustabilizowane życie, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że P. J. jest osobą w przeszłości karaną, uzależnioną zarówno od alkoholu jak i środków psychoaktywnych i zdaniem biegłych powinien podjąć leczenie odwykowe, a ponadto dopuścił się dwukrotnie, w krótkich odstępach czasu, przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., co prowadzi do konkluzji że oceniając powyższe dowody swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego należy dojść do przekonania, że brak jest dowodów na prowadzenie przez P. J. ustabilizowanego trybu życia; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że w przypadku P. J. występuje pozytywna prognoza kryminologiczna, to jest uzasadnione przypuszczenie, że oskarżony nie popełni kolejnego przestępstwa, podczas gdy z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że postawa oskarżonego, który konsekwentnie w trakcie postępowania zarówno przygotowawczego jak i sądowego nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, okoliczności popełnienia przez niego przestępstw z art. 178a § 1 k.k. jak i fakt jego uzależnienia od alkoholu i środków psychoaktywnych prowadzi w konsekwencji do wniosku że nie zasługuje on na dobrodziejstwo instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, a jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia będzie w tym przypadku adekwatna, społecznie sprawiedliwa i spełni walory prewencji ogólnej i indywidualnej. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Chociaż skarżący prokurator w apelacji wskazał, że zaskarża wyrok „w całości”, w istocie w środku odwoławczym nie były kwestionowane ustalenia odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego, a jedynie wymiar kary. Nie podniesiono w apelacji zarzutu rażącej niewspółmierności kary tylko zarzuty naruszenia przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, niemniej treść zarzutów nie pozostawia wątpliwości, że skarżący w istocie kwestionuje wymierzenie oskarżonemu jako rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania uważając że współmierna będzie kara bezwzględnego pozbawienia wolności. Przy tym zastrzeżeniu obydwa zarzuty apelacji rozważone zostaną łącznie. Zarzuty te należało uznać za uzasadnione. Jedną z podstaw zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności z art. 69 § 1 k.k. jest ustalenie, że sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Z karty karnej uzyskanej na etapie postępowania przygotowawczego wynika, że oskarżony P. J. w 2012 r. był skazany za granicą, na terenie Niemiec za przestępstwo kradzieży na karę grzywny oraz w 2020 r. za przestępstwo z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 224 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat ( k. 147 ). Skazania te miały miejsce przed popełnieniem przez oskarżonego w niniejszej sprawie. W aktualnej karcie karnej uzyskanej w postępowaniu sądowym pod koniec 2024 r. widnieje już jednak tylko powyższe skazanie na terenie Niemiec ( k. 257 ), co oznacza że skazanie w Polsce w 2020 r. uległo zatarciu. Zdaniem Sądu Okręgowego w tych realiach nie zachodziła wobec oskarżonego wskazana wyżej formalna przeszkoda do orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Okręgowy nie zgadza się jednakże z Sądem Rejonowym, że kolejne przesłanki wynikające z art. 69 § 1 i 2 k.k. uzasadniały zastosowanie wobec oskarżonego P. J. dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności musi być wystarczające dla osiągnięcia celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi sprawcy do przestępstwa, co oceniane jest m.in. w kontekście właściwości i warunków osobistych sprawcy i jego dotychczasowego sposobu życia. Zasadnie skarżący prokurator podnosi, że oskarżony P. J. był już karany przez sąd, o czym mowa była powyżej, z opinii sądowo – psychiatrycznej biegłych lekarzy psychiatrów A. M. i A. J. oraz biegłej psycholog J. M. jednoznacznie wynika, że jest on uzależniony od alkoholu i środków psychoaktywnych ( k. 201 – 202 ) a w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji że podjął on w tym zakresie leczenie, w sprawie niniejszej w odstępie ok. 2 miesięcy dwukrotnie prowadził samochód, za pierwszym razem w stanie nietrzeźwości, za drugim pod wpływem metamfetaminy, stan nietrzeźwości był znaczny, jak ustalił Sąd I instancji oskarżony miał 1,3 promila alkoholu we krwi. Oskarżony istotnie ma na utrzymaniu partnerkę i małoletnie dzieci, co eksponował Sąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku, okoliczność ta jednak sama w sobie nie świadczy że nie będzie popełniał kolejnych przestępstw, w szczególności przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Oskarżony nie ma stałej pracy, z dołączonych do odpowiedzi na apelację dokumentów wynika, że co najwyżej pod koniec ubiegłego roku poszukiwał pracy na terenie Niemiec ( k. 281 – 282 ). Zasadnie prokurator podnosi, że zbyt daleko idące jest twierdzenie iż oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia uzasadniający przypuszczenie, że nie popełni po raz kolejny przestępstwa. Dla tej konstatacji nie jest konieczny dodatkowy wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania oskarżonego, co prokurator podnosił w pierwszym zarzucie. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt. II jego dyspozytywnej części poprzez wyeliminowanie z podstawy wymiaru kary art. 69 § 1 i 2 k.k. a tym samym wymierzenie P. J. za czyny opisane w 1 i 2 punkcie części wstępnej wyroku przyjmując że czyny te stanowią ciąg przestępstw, na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej wniosek zawarty w apelacji prokuratora co do zasady zasługiwał na uwzględnienie. Zgadzając się ze skarżącym, że oskarżony nie zasługiwał na zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności Sąd Okręgowy uznał równocześnie że wnioskowana kara 1 rok pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym w realiach niniejszej sprawy będzie zbyt surowa i orzekł ją w wymiarze 8 miesięcy. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w znacznej części tj. co do sprawstwa i winy oraz pkt III , VI VII i VIII zaskarżonego wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok w wyżej wymienionej części należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. w ten sposób że w pkt. I części dyspozytywnej obniżył orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy oraz uchylił rozstrzygnięcie z pkt II części dyspozytywnej dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i związane z tym rozstrzygnięcia z pkt IV i V części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej należało zmienić zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. J. i uchylić rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności, a w konsekwencji związane z nim rozstrzygnięcia o nałożeniu na oskarżonego obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i oddaniu w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Jednocześnie Sąd Okręgowy obniżył orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy uznając że kara w takim wymiarze o charakterze bezwzględnym będzie wystarczająca i uzasadniona mając na uwadze tak potrzeby prewencji ogólnej jak i szczególnej. Sąd Okręgowy miał na względzie, że oskarżony do chwili obecnej nie był karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji a popełnione przez niego dwukrotnie przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 1 miesiąca do 3 lat, a także fakt że przestępstwa te popełnione zostały w warunkach art. 91 § 1 k.k. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Uchylenie i umorzenie postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III i IV 1.Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 zł. tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 zł. podatku od towarów i usług. 2.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. 6. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Keywords

AI generated
failure to provide evidence implausible account of facts inadequate factual investigation unproven judicial bias unlawfully obtained evidence proof of negative facts

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
art. 438 pkt 3 k.p.k
art. 438 pkt 4 k.p.k
art. 439 k.p.k
art. 7 k.p.k
art. 410 k.p.k
art. 69 § 1 k.k
AI generated
II Ka 8/20
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
IV Ka 449/20
Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn.
VI Ka 136/24
Sygn. akt VI Ka 136/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Zarównego za Prokuraturę Rejonową w Bolesławcu po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy K. S. ur. (...) w L. c. A. i E. z domu K. oskarżonej z art. 279 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 17 października 2023 r. sygn. akt II K 540/23 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonej K. S. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bolesławcu do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. O. kwotę 840 złotych w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 128,80 złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu z siedziby kancelarii adwokackiej w B. na rozprawę odwoławczą. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 136/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 17 października 2023 r. sygn. akt II K 540/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania a mianowicie art. 79 § 1 pkt 3, 4 k.p.k. albowiem wyrok został wydany pomimo iż udział obrońcy w postępowaniu przed Sądem I instancji był obligatoryjny, a to ze względu na stan psychiczny oskarżonej który uniemożliwiał jej prowadzenie obrony w sposób rozsądny oraz samodzielny, a także uzasadnione wątpliwości czy zdolność rozpoznania czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie jego popełnienia wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.obraza przepisów postępowania a mianowicie art. 374 § 1 k.p.k. poprzez wydanie wyroku na rozprawie w dniu 17.10.2023 r. mimo iż oskarżona nie brała udziału w rozprawie na której obecność jego została uznana za obowiązkową zgodnie z postanowieniem Sądu I instancji z dnia 8.08.2023 r., a nadto nieobecność oskarżonej na rozprawie w dniu 17.10.2023 r. była spowodowana obiektywnymi przyczynami natury zdrowotnej potwierdzonymi zaświadczeniami lekarskimi , a mianowicie oskarżona w okresie od dnia 13.10.2023 r. do dnia 25.10.2023 r. przebywała w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w B.; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3.obraza przepisów postępowania a mianowicie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. polegającą na nieprzeprowadzeniu dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz biegłego psychologa w celu przeprowadzenia badania psychiatrycznego oskarżonej oraz odpowiedzi na pytania czy oskarżona z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych w chwili popełnienia zarzucanych czynów nie mogła rozpoznać ich znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem ? Czy w chwili popełnienia zarzucanych czynów zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem była u oskarżonej w znacznym stopniu ograniczona ? Czy przed popełnieniem zarzucanych czynów oskarżona wprawiła się w stan odurzenia powodującego wyłączenie lub ograniczenie poczytalności które przewidywała lub mogła przewidzieć ? Czy oskarżona może brać udział w postępowaniu i prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny ? Czy oskarżona jest osobą uzależnioną od środków odurzających, substancji psychotropowych bądź alkoholu ? ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 4.obraza przepisów postępowania a mianowicie art. 167 k.p.k. poprzez nieskierowanie do organów ( w tym Policji ) wniosku o zapytanie czy w miejscu zamieszkania oskarżonej nie dochodziło do interwencji policji, co było ich przyczyną, czy oskarżona była podczas interwencji osobą pokrzywdzoną, czy założona została ze względu na agresywne zachowania partnera oskarżonej K. K.procedura Niebieskiej Karty, a jeśli tak to kiedy, nieskierowanie wniosku do Sądu Rejonowego w Lubaniu czy świadek K. K.był skazany przez Sąd Rejonowy w Lubaniu na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności w 2015 bądź w 2016 r., gdzie pokrzywdzoną była oskarżona; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 5.błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie iż oskarżona K. S. przyznała się i dopuściła się zarzuconego jej czyny, podczas gdy oskarżona na posiedzeniu w dniu 8.08.2023 r. wskazywała iż jest niewinna a przyczyną z powodu której K. K.złożył obciążające ją zeznania było wyprowadzenie się przez oskarżoną od niego w maju 2023 r. ( prawdopodobnie 20.05.2023 r. ) po wcześniejszym pobiciu jej przez świadka. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1, 2 i 3 Wymienione zarzuty w istocie dotyczyły jednej kwestii tj. braku ustaleń w zakresie stanu zdrowia psychicznego oskarżonej w kontekście jej domniemanego uzależnienia od środków odurzających i wpływu tych okoliczności na procedowanie Sądu I instancji, przede wszystkim braku obrońcy na tym etapie postępowania. Zarzuty te zostaną rozpoznane łącznie. Zarzuty te w znacznej części są zasadne. Bezspornym jest, że oskarżona K. S. nie miała obrońcy w postępowaniu przed Sądem Rejonowym, obrońca z urzędu został jej wyznaczony w postępowaniu międzyinstancyjnym. Oskarżona nie była obecna na jedynym terminie rozprawy głównej w dniu 17.10.2023 r. na której wydany został wyrok Sądu I instancji, niemniej o terminie tym została prawidłowo zawiadomiona na wcześniejszym posiedzeniu w dniu 8.08.2023 r. ( k. 92 ). Wbrew zarzutowi obrońcy z protokołu posiedzenia nie wynika, aby Sąd uznał obecność oskarżonej na rozprawie głównej za obowiązkową, w związku z czym mając na uwadze tylko tą okoliczność, w oparciu o art. 374 § 1 k.p.k. Sąd ten mógł prowadzić rozprawę pod nieobecność oskarżonej. Jednakże z dokumentów dołączonych do akt sprawy po wydaniu wyroku Sądu I instancji wynika, że oskarżona w okresie od 13.10.2023 r. do 25.10.2023 r. przebywała w Wojewódzkim Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w B., zaś od 27.10.2023 r. przebywała na leczeniu w Ośrodku (...) w L. należącym do Stowarzyszenia (...), gdzie zgłosiła się dobrowolnie i podjęła leczenie w związku z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych ( k.105 – 107, k. 113 ). W oparciu o powyższe dokumenty uznać należy, że zachodzą wątpliwości co do poczytalności oskarżonej tempore criminis i możliwości jej uczestniczenia w postępowaniu, przy czym nie dopuszczono dotychczas dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów i ewentualnie biegłego psychologa na powyższe okoliczności. Przeprowadzenie dowodu z takiej opinii przed Sądem Odwoławczym, o tyle byłoby niewystarczające, że brak obrońcy przed Sądem I instancji czyni to postępowanie wadliwym z powodów wskazanych w art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k., co skutkuje zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. warunkującej konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Ad 2 i 3 Rozpoznanie tych zarzutów w chwili obecnej jest przedwczesne, wobec konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania z powodów wskazanych powyżej ( art. 436 k.p.k. ). Zarzuty te będzie miał na względzie Sąd Rejonowy ponownie rozpoznając niniejszą sprawę. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Bolesławcu do ponownego rozpoznania, alternatywnie z ostrożności procesowej o przeprowadzenie zawnioskowanych dowodów i uniewinnienie oskarżonej od zarzucanego jej czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zważywszy na argumentację przedstawioną powyżej podstawowy wniosek o wydanie wyroku kasatoryjnego był zasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zważywszy na argumentację przedstawioną powyżej zaistniała w sprawie bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Uchylenie i umorzenie postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w pierwszej kolejności dopuści dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów i ewentualnie biegłego psychologa na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonej w kontekście jej uzależnienia od substancji psychoaktywnych, w szczególności stanu poczytalności tempore criminis i w zależności od treści opinii podejmie dalsze procedowanie w sprawie, w szczególności co do obrony obligatoryjnej ( art. 79 § 4 k.p.k. ). W przypadku uznania że obrona pozostaje obligatoryjna, Sąd Rejonowy będzie miał na względzie, że udział obrońcy w rozprawie i w niektórych posiedzeniach jest obowiązkowy ( art. 79 § 3 k.p.k. ). Na rozprawie głównej Sąd Rejonowy przeprowadzi na nowo cały przewód sądowy, przeprowadzone dowody prawidłowo oceni, także pod kątem zarzutów apelacji które nie zostały dotychczas rozpoznane, swoje ostateczne stanowisko zawrze w wydanym wyroku, który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. O. kwotę 840 zł. w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym, oraz dalsze 128,80 zł. tytułem kosztów dojazdu z siedziby kancelarii adwokackiej w B. na rozprawę odwoławczą. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do dodatkowego zasądzenia na rzecz obrońcy z urzędu wnioskowanej przez nią kwoty 210 zł. tytułem udziału w czynnościach związanych z przywróceniem oskarżonej terminu do złożenia apelacji, jako że czynności te - zdaniem Sądu Okręgowego – zawierają się w zasądzonym wynagrodzeniu za obronę oskarżonej w postępowaniu odwoławczym. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
II Ka 78/20
Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 27 listopada 2019 r., sygn.
II AKa 334/20
Sygn. akt II A Ka 334/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2021r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Apelacyjnego Ewa Gregajtys (spr.) Sędziowie Sądu Apelacyjnego Anna Kalbarczyk Sądu Okręgowego (del.) Sławomir Machnio Protokolant st. sekr. sąd. Marta Kamińska przy udziale Prokuratora Andrzeja Ciołka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2021r. sprawy: 1. T. R. urodzonego (...) w W., syna S. i B. oskarżonego z art. 258 § 2 kk, art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk 2. R. G. urodzonego (...) w Z., syna J. i M. oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk 3. M. B. urodzonego (...) w D., syna Z. i S. oskarżonego z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego T. R. i prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 lipca 2020r. w sprawie sygn. akt V K 257/18 I. wyrok w części zaskarżonej zmienia w ten sposób, że: 1. w stosunku do oskarżonego T. R.: - uchyla orzeczenia z pkt. 2, 3 i 4 o karze łącznej pozbawienia wolności, warunkowym zawieszeniu jej wykonania i dozorze kuratora, - karę pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo zarzucone w pkt. III, kwalifikowane z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk podwyższa do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy, - karę pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo zarzucone w pkt. IV kwalifikowane z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, przy zastosowaniu art. 60 § 2 pkt 1 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 2 kk podwyższa do 2 (dwóch) lat i 11 (jedenastu) miesięcy, 2. w stosunku do oskarżonego R. G.: - uchyla orzeczenia z pkt. 7 i 8 o warunkowym zawieszeniu wykonania łącznej kary pozbawienia wolności i dozorze kuratora, 3. w stosunku do oskarżonego M. B.: - uchyla orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności; II. wyrok w pozostałej zaskarżonej części wobec oskarżonych T. R., R. G. i M. B. utrzymuje w mocy, III. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego T. R. powyżej a także za przestępstwa zarzucone w pkt. I i II a przypisane w pkt. 1 zaskarżonego wyroku i orzeka karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet łącznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu T. R. okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 18 grudnia 2017r. do 15 marca 2018r, V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. S. – Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738zł, obejmującą 23% VAT, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu T. R. w postępowaniu apelacyjnym, VI. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania apelacyjnego w częściach na nich przypadających, w tym z tytułu opłaty za obie instancje: - od T. R. kwotę 700 (siedemset) zł, - od M. B. kwotę 300 (trzysta) zł, - od R. G. 600 (sześćset) zł. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Sygnatura akt II AKa 334/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 7 lipca 2020r. w sprawie V K 257/18. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ prokurator ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego T. R. ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Apelacja prokuratora: I. Obraza prawa materialnego – art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk poprzez wymierzenie oskarżonemu T. R. kary 2 lat pozbawienia wolności za czyn przypisany w pkt. III, tj. w wysokości równej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, gdy przy uwzględnieniu art. 65 § 1 kk kara powinna być orzeczona powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. II. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do oskarżonych T. R., R. G. i M. B. skutkujący warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy przeczy przyjęciu takiego twierdzenia jako pozostającego w sprzeczności z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, co przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności podmiotowych i przedmiotowych sprawy nakazuje przyjąć, że orzeczona w tej postaci kara nie spełnia wymogów prewencji indywidualnej, jak i generalnej oraz nie realizuje celów wychowawczych. III. Rażąca niewspółmierność kar pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonym: - T. R. za czyn z pkt. IV, - R. G. za czyn przypisany w pkt. VI, - M. B. za czyn z pkt. VII jak również wymierzonych oskarżonym T. R. i R. G. kar łącznych pozbawienia wolności, przejawiająca się w nieuwzględnieniu w dostateczny sposób okoliczności obciążających oskarżonych takich jak wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych czynów, rodzaju i charakteru naruszonego dobra, działania oskarżonych z wyraźnie niskich pobudek, motywacji oraz zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowych z przestępczego procederu, przy jednoczesnym niezasadnym nadaniu znaczenia okolicznościom łagodzącym takim jak upływ czasu od momentu popełnienia przez oskarżonych przestępstw, warunki i właściwości osobiste, zmiana sposobu życia oraz krytyczny stosunek do swojej przeszłości, uznanie przestępstw jako błąd młodości i w konsekwencji wymierzenie rażąco niskich kar. Apelacja obrońcy oskarżonego T. R.: Rażąca niewspółmierność kary polegająca na zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności ma maksymalny okres próby 5 lat w sytuacji, gdy z uwagi na właściwości i warunki osobiste oskarżonego i jego postawę po popełnieniu przestępstw wystarczającym okresem próby byłby okres 3 lat. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty apelacji prokuratora w stosunku do oskarżonego T. R. są zasadne. Trafnie podnosi skarżący, że wymierzając karę za przestępstwo z pkt. III – rozbój na pokrzywdzonym R. M. - Sąd dopuścił się obrazy art. 65 § 1 kk. Powołując ten przepis w podstawie skazania oskarżonego, Sąd nie zastosował się do wynikającego z niego nakazu orzeczenia kary w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Zgodnie z art. 65 § 1 kk, do sprawcy skazanego z zastosowaniem tego przepisu, stosuje się przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk. Z treści tego przepisu wynika natomiast, że skazanie w warunkach ujętej tam multirecydywy skutkuje wymierzeniem kary pozbawienia wolności przewidzianej za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. T. R. został skazany za przestępstwo rozboju z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk. Skoro występek z art. 280 § 1 kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 2 lat, to przy zastosowaniu art. 65 § 1 kk, jej wymierzenie w najniższym ustawowym wymiarze stanowi obrazę przywołanego przepisu. Sąd Apelacyjny zmieniając wyrok w tym zakresie podwyższył wymiar kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego do 2 lat i 6 miesięcy a zatem nieznacznie ponad dolny próg ustawowego zagrożenia. Kształtując wymiar kary na tym poziomie, Sąd uwzględnił charakter i okoliczności czynu oskarżonego, który ze swej istoty należy do przestępstw o znacznym ciężarze gatunkowym. Dokonanie w sposób jawny napadu rabunkowego, w ramach współsprawstwa i grupy zbrojnej, stanowi czyn o tak wysokim stopniu społecznej szkodliwości, że całokształt okoliczności dla oskarżonego korzystnych, którym Sąd Okręgowy nadał rangę priorytetową, nie uzasadnia orzeczenia kary w wymiarze niższym. Podkreślić jednocześnie należy, że przyjmując taki wymiar kary, Sąd Apelacyjny uwzględnił szereg pozytywnych zmian w życiu oskarżonego, jak i odległą datę czynu, jednak te okoliczności, wobec charakteru czynu i sposobu działania sprawców, w tym oskarżonego, nie mają aż takiej rangi, by karę ukształtować jeszcze korzystniej. W zakresie okoliczności mających wpływ na wymiar kary, tożsama argumentacja znajduje zastosowanie do zbrodni rozboju na osobie pokrzywdzonego M. M. (2) zarzuconej oskarżonemu T. R. w pkt. IV. Nie umniejszając znaczenia okoliczności łagodzących, a zasadniczo tylko takie przywołał Sąd, nie mają one aż takiej rangi, by karę pozbawienia wolności łagodzić do zakwestionowanego przez prokuratora wymiaru 2 lat. Sąd koncentrując się na okolicznościach dla oskarżonego łagodzących pominął te, które charakteru takiego nie mają. Pojednanie z pokrzywdzonym zasadniczo uwarunkowane dobrą wolą M. M. (2), jak również znaczny upływ czasu od daty napadu nie równoważą samych okoliczności przestępstwa, a to napadu dokonanego w sposób jawny, w dzień, w salonie prasowym, czyli miejscu pracy pokrzywdzonego, w ramach współsprawstwa i grupy zbrojnej, przy wykorzystaniu broni palnej typu karabin. Podnieść należy, że art. 53 § 2 kk, do którego treści Sąd słusznie się odwołuje, zachowanie sprawcy po popełnieniu przestępstwa wskazuje jako jedno z kryteriów mających znaczenie dla kształtowania kary, nie nadając mu rangi nadrzędnej. Tymczasem Sąd Okręgowy nie dość, że takie właśnie znaczenie tej okoliczności nadał, to jednocześnie pominął, a wręcz zignorował wszystkie pozostałe ujęte tam dyrektywy. Uwzględniając całokształt argumentów przywołanych w uzasadnieniu wyroku nie sposób oprzeć się wrażeniu, że zasadniczym wyznacznikiem kształtowania wymiaru kar jednostkowych wobec oskarżonego, było ich orzeczenie w wysokości umożliwiającej orzeczenie takiej kary łącznej, której wymiar kwalifikuje do warunkowego zawieszenia jej wykonania. To powoduje, że zarzut apelacji wskazujący na rażącą niewspółmierność wymiaru kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego za zbrodnię rozboju jest nie tylko zasadny, ale zasadny w stopniu oczywistym. Sąd Apelacyjny uwzględnił zarzut apelacji prokuratora także w zakresie wymiaru kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonego T. R., choć sam wniosek tego skarżącego, by karę łączną podwyższyć aż do 7 lat uznać należy za wygórowany. Sąd Apelacyjny orzekł zatem wobec tego oskarżonego karę łączną 4 lat pozbawienia wolności a zatem przy zastosowaniu zasady asperacji. Przypisane oskarżonemu przestępstwa zostały popełnione w krótkim przedziale czasowym (marzec – lipiec 2004), jednak na szkodę różnych pokrzywdzonych, wszystkie stanowią czyny o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, godziły w różne dobra prawne (porządek publiczny, zdrowie publiczne, własność i zdrowie jednostki), ale jednocześnie takie, którym ustawodawca nadaje wyższą ochronę, co odzwierciedla ustawowe zagrożenie karami. Okolicznościami istotnie oskarżonego obciążającymi jest zatem różnorodzajowość przypisanych mu przestępstw, ale także ich popełnienie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, we współsprawstwie i w warunkach uczynienie sobie z przestępczego procederu stałego źródła dochodu. Wobec powyższego prokurator słusznie podnosi, że Sąd Okręgowy nadał nadmierne znaczenie okolicznościom łagodzącym, które choć bezspornie występują, to nie niwelują tych obciążających i to w takim stopniu, jak ocenił Sąd Okręgowy. Zgodzić się należy, że od daty przypisanych oskarżonemu przestępstw upłynął znaczny czas, co w rozpoznawanej sprawie uwarunkowane jest różnymi okolicznościami, również pozostającymi poza wpływem oskarżonego. Do takich należy w szczególności to, w jakich warunkach – kiedy – pozyskano obciążający go materiał dowodowy, trudno także pominąć, że dla potrzeb sprawy oskarżony był poszukiwany. Nie kwestionując zatem okoliczności znacznego upływu czasu, jak i tego, że oskarżony aktualnie ma stabilną sytuację życiową, pracuje, zmienił styl życia i środowisko a także cieszy się dobrym statusem materialnym (k. 2958-2959), to powyższe nie powoduje, by jego działalność przestępcza odzwierciedlona w przypisanych zarzutach mogła podlegać ocenie wyłącznie w kategoriach „błędów młodości”. Tak mogą być postrzegane drobne i incydentalne czyny, nie zaś przestępstwa o tak wysokim ciężarze gatunkowym, jak przypisane oskarżonemu, w tym zbrodnia rozboju z użyciem broni palnej. Doceniając zatem aktualną postawę skazanego, która skutkowała zdecydowanie łagodniejszym ukształtowaniem wymiaru orzeczonych wobec niego kar, aniżeli miałoby to miejsce w przypadku ich wymierzania w bliższej datom przestępstw przestrzeni czasowej, rażąco sprzecznym z dyrektywami wymiaru kary było ich orzeczenie w sposób przyjęty w zaskarżonym wyroku. Wśród „błędów młodości” są takie, które nie powodują żadnych istotnych skutków i takie, które rodzą określone konsekwencje i chodź z upływem czasu ich ponoszenie staje się trudniejsze, to nie oznacza, by sam czas miał je zniwelować, jak błędnie uznał Sąd Okręgowy. Oskarżony musi mieć świadomość, że jego rozliczenie z tą przeszłością, na którą składa się działalność przestępcza, obejmuje obowiązek odbycia kary stanowiącej jej typowe, zatem naturalne następstwo. Dopiero w wyniku jego realizacji będzie on mógł zamknąć i to w sposób trwały wcześniejszy, rażąco naganny a przez to karygodny etap swojego życia. Wobec przywołanych okoliczności stwierdzić należy, że wyrok Sądu Okręgowego wobec T. R. w zakresie, w jakim skutkował jego zmianą w instancji odwoławczej, nie spełniał elementarnych kryteriów sprawiedliwości, czyniąc tym samym zasadnym zarzut apelacji prokuratora oparty na art. 438 pkt 4 kpk. Przedstawiona argumentacja czyni bezzasadnym i to w stopniu oczywistym zarzut apelacji obrońcy oskarżonego T. R.. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację prokuratora wobec oskarżonych R. G. i M. B. w takim zakresie, w jakim skarżący wykazał, że zastosowanie wobec obu oskarżonych instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności powoduje, że kary te są rażąco niewspółmiernie łagodne w rozumieniu art. 438 pkt 4 kpk. R. G. Sąd przypisał dwa przestępstwa o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, w tym popełnione w warunkach art. 65 § 1 kk (udział w obrocie znaczną ilością amfetaminy i ekstazy oraz puszczanie w obieg podrobionych banknotów o nominale 100zł). Jak słusznie podnosi prokurator, okolicznością istotnie obciążającą tego oskarżonego, poza samym charakterem przestępstw, jest jego wielokrotna karalność obejmująca 8 skazań (k. 3133). Uwzględniając nawet okoliczność, że zakład karny oskarżony opuścił w 2012r, nie sposób sformułować wobec niego na tyle pozytywnej prognozy kryminologicznej, by uznać, że kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni swoje cele tak wychowawcze, jak i zapobiegawcze. Jednocześnie okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, przede wszystkim znaczny upływ czasu od daty przestępstw i brak nowych skazań w okresie ostatnich lat, uprawniają wniosek, że kara łączna w wymiarze przyjętym przez Sąd Okręgowy, ale orzeczona jako kara bezwzględna, będzie wystarczająca dla osiągnięcia jej celów. Z tego powodu, jak również uwzględniając stosunkowo krótki przedział czasowy obu przypisanych oskarżonemu przestępstw, Sąd Apelacyjny nie podzielił argumentów prokuratora o konieczności jej podwyższenia, jak również orzeczenia dodatkowej sankcji w postaci grzywny za przestępstwo z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk. Argumentacja ta tym bardziej ma zastosowania wobec M. B.. Oskarżony ten został co prawda skazany tylko za jedno przestępstwo (puszczenie w obieg podrobionych banknotów 100zł), jednak popełnione w dłuższym przedziale czasu, aniżeli R. G.. Wobec M. B. zapadło dotychczas 10 wyroków, przy czym zakład karny opuścił 30 października 2019r. w związku z warunkowym przedterminowym zwolnieniem (k. 3067, 3130). Uwzględniając powyższe, także wobec tego oskarżonego uzasadniona jest ocena prokuratora o braku podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Kryminalna przeszłość skazanego stanowi taki wyznacznik jego właściwości i warunków osobistych, że bezpodstawne jest założenie, by dla realizacji jej celów wychowawczych, ale przede wszystkim zapobiegawczych, wystarczającym było jej orzeczenie z warunkowym zawieszeniem wykonania. Podobnie jak w przypadku współoskarżonego, Sąd Apelacyjny uznał, że orzeczenie kary w bezwzględnym wymiarze stanowi wystarczającą sankcję, brak tym samym podstaw do orzeczenia kary grzywny. Wniosek W apelacji prokuratora o zmianę wyroku poprzez: 1. wobec oskarżonego T. R.: - wymierzenie za przestępstwo z pkt. III kwalifikowane z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, - wymierzenie za przestępstwo z pkt. IV kwalifikowane z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk kary 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności, - wymierzenie kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności; 2. wobec oskarżonego R. G. wymierzenie za przestępstwo z pkt. VI obok kary pozbawienia wolności grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 zł stawka oraz kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny po 10 zł stawka; 3. wobec oskarżonego M. B. wymierzenie za przestępstwo z pkt. VII obok kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 zł stawka. W apelacji obrońcy oskarżonego T. R. o zmianę pkt. 3 wyroku poprzez ustalenie okresu próby z tytułu warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na 3 lata. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadne ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wskazano przy omówieniu zarzutów apelacji. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Część zaskarżona, co do której nie uwzględniono apelacji. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Omówiono wyżej. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Rozstrzygnięcia o karach wobec wszystkich oskarżonych. Zwięźle o powodach zmiany Omówiono przy ocenie zarzutów apelacji prokuratora. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. i IV. Wobec zmiany wyroku Sądu Okręgowego i nowego ukształtowania kar jednostkowych w stosunku do T. R., Sąd Apelacyjny orzekł wobec tego oskarżonego, na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk, karę łączną 4 lat pozbawienia wolności zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk, okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od 18 grudnia 2017r. do 15 marca 2018r. 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. S. kwotę 738 zł obejmującą 23 % VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w instancji odwoławczej oskarżonemu T. R.. Sąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania apelacyjnego w częściach na nich przypadających, w tym z tytułu opłaty za obie instancje: - od T. R. kwotę 700 zł, - od M. B. kwotę 300zł, - od R. G. kwotę 600 zł co znajduje uzasadnienie w treści art. 635 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 4 i 5, art. 3 ust. 1 i art. 10 Ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 1983. 49.223 ze zm). 7. PODPIS Ewa Gregajtys Anna Kalbarczyk Sławomir Machnio 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego T. R. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ zmiana

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text