Legislator Case Law & Legislation
VIII K 1506/24 AI generated

VIII K 1506/24 · Sąd powszechny

Case Number VIII K 1506/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt: VIII K 1506/24 WYROK Dnia 01 października 2025 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Anna Kardas Protokolant Sekretarz sądowy Michalina Piórkowska w obecności oskarżyciela ---------- po rozpoznaniu dnia 17 września 2025r. sprawy: D. P. (1) s. S. i T. z domu S. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w nieustalonym miejscu i czasie jednak nie później niż 20 czerwca 2024r. dokonał przywłaszczenia samochodu specjalnego marki F./ (...) o nr rej. (...) i numerze nadwozia (...) o wartości 64680 zł oraz samochodu osobowego marki M. (...) o nr rej. (...) i numerze VIN (...) o wartości 45365,86 zł powierzonego do bezpłatnego korzystania na podstawie umowy przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 15 lutego 2023r. na szkodę spółki (...). P., E. P. sp. j. z siedzibą w R., tj. o czyn z art. 284 § 2 kk ORZEKA: I. Ustalając jedynie, że oskarżony D. P. (1) dokonał przywłaszczenia szczegółowo opisanych w akcie oskarżenia pojazdów mechanicznychw dniu 28 czerwca 2024r. oraz przyjmując, iż wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu D. P. (1) , który wyczerpuje znamiona występku z art. 284 § 2 kk nie są znaczne,a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na mocy art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonego na okres 2 (dwóch) lat próby; I. na podstawie art. 67 § 3 kk i art. 39 pkt 7 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz (...); II. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego B. spółki jawnej z siedzibą w R. kwotę 840 (ośmiuset czterdziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami postępowania w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych. Sygn. akt VIII K 1506/24 Z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu(...) odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia na formularzu określonym w art. 99 a § 1 kpk; UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2023 r. (...) B. P., E. (...) spółka jawna z siedzibą w R. oraz (...) z o.o. z siedzibą w T. zawarły umowę potyczki nr (...). Przedmiotem umowy była kwota 110 320,00 zł. Zwrot przedmiotu umowy oraz całości należności ubocznych miał nastąpić w ratach płatnych w stosunku miesięcznym od dnia wydania przedmiotu umowy pożyczki do dnia jego zwrotu, zgodnie z treścią harmonogramu spłat. Ponadto, strony zgodnie ustaliły, iż zabezpieczeniem spłaty pożyczki będą m. in. wskazane w niej ruchomości należące do D. P. (1). Wobec powyższego, (...) B. P., E. (...) spółka jawna z siedzibą w R. oraz (...) z o.o. z siedzibą w T. zawarli umowę przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie, zgodnie z którą D. P. (1) przystąpił w charakterze dłużnika solidarnego do długu (...) z o.o. oraz przeniósł na rzecz spółki (...) prawo własności ruchomości w postaci pojazdów mechanicznych tj. samochodu specjalnego marki F./ (...), o nr rej. (...) i nr nadwozia (...), rok produkcji 2016 oraz samochodu osobowego marki M. (...), nr rej. (...), i numerze VIN (...), rok produkcji 2012. Strony zgodnie ustaliły, że D. P. (1) może zatrzymać w swoim władaniu przewłaszczone ruchomości charakterze biorącego w użyczenie, na zasadach szczegółowo określonych w ww. umowie przewłaszczenia na zabezpieczenie. W umowie zawarto stwierdzenie, że Przewłaszczający może bezpłatnie używać ruchomości do czasu całkowitej spłaty pożyczki wraz z należnościami ubocznymi lub do dnia otrzymania pisma Pożyczkodawcy zawierającego żądanie zwrotu użyczonych ruchomości z powodu niewywiązania się przez Przewłaszczającego z postanowień umowy. Wierzytelność nie była spłacana terminowo. Następnie w dniu 11 marca 2024 r. pomiędzy (...) B. P., E. (...) spółką jawną z siedzibą w R., (...) z o.o. z siedzibą w T. oraz D. P. (1) i K. W. zawarte zostało porozumienie. Na mocy porozumienia strony ustaliły, iż termin spłaty pożyczki zostaje wydłużony do dnia 31 sierpnia 2024 r. a przedmiot umowy spłacony zostanie w ratach według harmonogramu stanowiącego załącznik do ww porozumienia. Spółka (...) umożliwiała swoim kontrahentom sprzedaż ruchomości przeniesionych na spółkę tytułem zabezpieczenia wierzytelności. Odbywało się to w ten sposób, że w momencie gdy potencjalny nabywca stawiał się by zawrzeć umowę sprzedaży spółka (...) przenosiła własność zwrotnie na osobę fizyczną – pierwotnego właściciela. Wtedy dłużnik spółki mógł dokonać zbycia ruchomości we własnym imieniu a z uzyskanych ze sprzedaży środków spłacał wierzytelność przysługującą spółce (...). Było to korzystniejsze dla dłużnika ze względów podatkowych – uzyskiwał więcej środków ze sprzedaży i mógł w większym stopniu zaspokoić wierzyciela. Takie rozwiązanie było również proponowane D. P. (1). Mógł on we własnym zakresie poszukiwać kupca przewłaszczonych pojazdów, a gdyby umowa miałaby zostać sfinalizowana spółka (...) przeniosłaby zwrotnie własność przedmiotów na D. P. (1). Od marca 2024 r. D. P. (1) wystawiał oferty zakupu pojazdów jednak z uwagi na zbyt wysoką cenę nie było osób zainteresowanych zakupem. Z powodu niewywiązania się przez Pożyczkobiorcę oraz Przystępujących do długu z postanowień określonych treścią porozumienia, w szczególności nieregulowania rat w terminach i kwotach, wynikających z porozumienia, spółka (...). P., E. P. pismem z 18 czerwca 2024 r. zażądała zwrotu od D. P. (1) ruchomości w postaci pojazdów mechanicznych przewłaszczonych na zabezpieczenie w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania. Wezwanie zostało doręczone D. P. (1) 20 czerwca 2024 r. (k.38) / dowody: umowa pożyczki wraz załącznikami k. 11-21; umowa przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie k.22-24; porozumienie wraz z załącznikami k.25-31; wezwanie do zapłaty k. 40-43; wezwanie do zwrotu ruchomości wraz z dowodem doręczenia k. 36 – 39; zeznania świadka K. A. k.45-46; 126-128; wyjaśnienia oskarżonego k.126-129/ Nie było przeszkód ku temu, by D. P. (1) wydał auta właścicielowi i jednocześnie poszukiwał chętnych nabywców. Auta mogły znajdować się we władaniu właściciela, który - w razie pojawienia się osoby zainteresowanej - przeniósłby własność na D. P. (1) celem ich odsprzedaży. D. P. (1), pomimo skierowania do niego pism zawierających żądanie wydania ruchomości, nie dokonał ich zwrotu w terminie 7 dni. D. P. (1) odmówił wydania pojazdów. Nie chciał wydać pojazdów mechanicznych właścicielowi ponieważ obawiał się, że zostaną one sprzedane przez spółkę (...) za cenę niższą niż oczekiwał. Chciał sprzedać je samodzielnie i otrzymać za nie jak najwyższą kwotę. Ostatecznie, sprawa w lipcu 2024 r. została skierowana na drogę postępowania sądowego. (...) B. P., E. (...) spółka jawna z siedzibą w R. wniosła powództwo przeciwko D. P. (1) o wydanie ruchomości określonych umową przewłaszczenia na zabezpieczenie. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym w T. (...) pod sygn. akt:(...) Pojazdy mechaniczne tj. samochód specjalny marki F./ (...), o nr rej. (...) i nr nadwozia (...), rok produkcji 2016 oraz samochód osobowy marki M. (...), nr rej. (...), i numerze VIN (...), rok produkcji 2012 zostały zwrócone spółce (...). P., E. P. w dniu 30 grudnia 2024 r. Zwrotu dokonał K. W.. Postępowanie cywilne o wydanie rzeczy zostało umorzone. / dowody: zeznania świadka K. A. k.45-46; 126-128pismo z 2 stycznia 2024 r. k. 95; protokoły zdawczo odbiorcze pojazdów k.96-97; wyjaśnienia oskarżonego k.126-129/ Ostatecznie pojazdy zostały sprzedane w marcu w marcu 2025 r. przez D. P. (1). Odbyło się to w ten sposób, że spółka (...) zwrotnie przeniosła prawo własności pojazdów na D. P. (1) a ten zawarł umowę sprzedaży jako osoba fizyczna. Z uzyskanych środków D. P. (1) spłacił część wierzytelności wobec spółki. / dowody: zeznania świadka K. A. k.45-46; 126-128; wyjaśnienia oskarżonego k.126-129; zwrotne przeniesienie prawa własności k.121-122; porozumienie dotyczące warunkowego przeniesienia prawa własności ruchomości k.123; umowa sprzedaży samochodu k. – 115-116; umowa sprzedaży samochodu k. – 117-118/ D. P. (1) ma (...), jest kawalerem. Posiada wykształcenie średnie. Ma (...) dziecko w wieku (...)lat. Prowadzi własna działalność gospodarczą z której uzyskuje miesięczne dochody w wysokości około (...) zł. Dotychczas nie był karany sądownie. / dowody: protokół przesłuchania podejrzanego k. 69-70; wyjaśnienia oskarżonego k.126-127, dane o karalności – k. 99 / D. P. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i na etapie postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień. Przed sądem złożył wyjaśnienia zgodne ze stanem faktycznym. Przyznał, że doszło do zawarcia umowy pożyczki oraz że przewłaszczył tytułem zabezpieczenia przedmiotowe pojazdy. Nie przyznawał się do popełnienia czynu ponieważ twierdził, że nie przyświecał mu zamiar przywłaszczenia. Twierdził, że nie chciał wydać pojazdów mechanicznych właścicielowi bo obawiał się, że zostaną one sprzedane przez spółkę (...) za cenę niższą niż oczekiwał. Chciał sprzedać je samodzielnie i otrzymać za nie jak najwyższą kwotę. Sąd - co do zasady - dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, choć nie podzielił jego argumentacji co do zamiaru popełnienia czynu zabronionego, o czym w dalszej części uzasadnienia. Oskarżony błędnie interpretował pojęcie zamiaru. W jego ocenie skoro chciał spłacić wierzytelność to nie można mu przypisać zamiaru przywłaszczenia rzeczy, ostatecznie bowiem pojazdy zostały sprzedane a spółka częściowo zaspokojona. Z kontekstu wypowiedzi oskarżonego wynikało, że nie chciał on zatrzymać pojazdów definitywnie dla siebie („na zawsze”), a jedynie do czasu ich sprzedaży. Za wiarygodne sąd uznał zeznania świadka K. A., znajdowały one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym oraz w wyjaśnieniach oskarżonego. Świadek mimo, że jest powiązana z pokrzywdzoną spółką zeznawała obiektywnie i uczciwie. Nie kwestionowała, iż oskarżony pozostawał w kontakcie telefonicznym z pokrzywdzoną jednakże podkreślała, że mimo wezwań nie zwrócił on ruchomości. Konieczne było powództwo o wydanie rzeczy. Ostatecznie dopiero po pół roku od wezwania ruchomości zostały zwrócone jednak nie przez oskarżonego, a przez K. W.. Sąd dał wiarę wszelkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów w szczególności dokumentom prywatnym w postaci umów i porozumień zawieranych miedzy pokrzywdzoną spółką a (...) z o.o. z siedzibą w T. oraz D. P. (1) i K. W. oraz umów sprzedaży pojazdów mechanicznych. Dokumenty nie były kwestionowane przez strony i znajdowały soje potwierdzenie w zeznaniach świadka oraz wyjaśnieniach samego oskarżonego. Dokumenty urzędowe w postaci protokołów oraz danych o karalności również nie budziły wątpliwości sadu. Zostały pozyskane i sporządzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Korespondowały one ze zgromadzonym materiałem dowodowym i potwierdzały okoliczności zdarzenia. D. P. (2) stanął pod zarzutem tego, że w nieustalonym miejscu i czasie jednak nie później niż 20 czerwca 2024r. dokonał przywłaszczenia samochodu specjalnego marki F./ (...) o nr rej. (...) i numerze nadwozia (...) o wartości 64680 zł oraz samochodu osobowego marki M. (...) o nr rej. (...) i numerze VIN (...) o wartości 45365,86 zł powierzonego do bezpłatnego korzystania na podstawie umowy przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 15 lutego 2023r. na szkodę spółki (...). P., E. P. sp. j. z siedzibą w R., tj. przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Zgodnie z art. 284 § 2 kk. karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 podlega kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. Powierzenie jest to przekazanie władztwa nad rzeczą z zastrzeżeniem obowiązku jej późniejszego zwrotu. Powierzenie może nastąpić z prawem do używania lub użytkowania rzeczy bądź bez tego prawa (Górniok [w:] Górniok i in., t. 2, s. 401). Przestępstwo przywłaszczenia jest przestępstwem umyślnym. Charakteryzuje je zamiar bezpośredni o szczególnym zabarwieniu, którego treścią jest cel przywłaszczenia. Cel przywłaszczenia oznacza dążenie do pozbawienia osoby uprawnionej określonej rzeczy ruchomej lub prawa. W judykaturze podkreśla się, że do istoty tego zamiaru nie należy dążenie do osiągnięcia korzyści majątkowej czy też powiększenia swego majątku, wszak sprawca może np. zniszczyć rzecz ruchomą, przez co jego majątek nie ulegnie powiększeniu (wyrok SA w Warszawie z 13.08.2014 r., II AKa 213/14, LEX nr 1504518). Sprawca może również dokonać przywłaszczenia rzeczy nie dla siebie a dla kogo innego, ponieważ postępuje z nią wtedy jak z własną. Stan faktyczny sprawy był w niniejszej sprawie bezsporny. Oskarżony przeniósł własność pojazdów na pokrzywdzoną, jednocześnie zostały mu one oddane w użyczenie z zastrzeżeniem obowiązku zwrotu na warunkach określonych w umowie stron. Z uwagi na niewykonanie zobowiązania oskarżony został wezwany do wydania rzeczy w terminie 7 dni. Oskarżony w terminie rzeczy nie wydał. Rozstrzygnięcie sprawy sprowadzało się zatem do przesądzenia czy oskarżonemu D. P. (1) przyświecał cel przywłaszczenia opisanych w zarzucie pojazdów mechanicznych. Przejawem zamiaru przywłaszczenia jest takie zachowanie sprawcy, które świadczy o traktowaniu rzeczy jako swojej własnej. Zamiar przywłaszczenia (animus rem sibi habendi) musi przy tym być powiązany ze świadomością sprawcy o braku tytułu prawnego do rzeczy. Na gruncie niniejszej sprawy nie było wątpliwości, iż oskarżony wiedział, że przeniósł własność pojazdów na pokrzywdzoną spółkę – wiedział zatem, że nie posiada do nich tytułu własności. Wiedział też, że rzeczy zostały mu powierzone z zastrzeżeniem zwrotu (oddane w użyczenie), ponieważ zapis taki został wprost zawarty w umowie. Otrzymał również wezwanie do wydania rzeczy w terminie 7 dni, poprzedzone zresztą wezwaniem do zapłaty. Oskarżony nie spełnił świadczenia – w dniu 28 czerwca 2024 roku nie wydał rzeczy, do czego był zobowiązany. W przekonaniu sądu okoliczności ekskulpującej oskarżonego nie może stanowić to, że liczył na samodzielną sprzedaż pojazdów mechanicznych, a to z kilku powodów. Po pierwsze, oskarżony nie mógłby sprzedać pojazdów bez współpracy z pokrzywdzonym ponieważ nie posiadał prawa własności do nich. Przed sprzedażą i tak musiałby uzyskać zwrotne przeniesienie własności od spółki (...). Po drugie, nic nie stało na przeszkodzie by oskarżony zwrócił auta w terminie wyznaczonym a następnie kontynuował poszukiwanie nabywcy pojazdu współpracując z pokrzywdzonym. Spółka akceptowała taki stan rzeczy. Po trzecie, należy zauważyć, że przecież nic nie świadczy bardziej o zamiarze wcielenia posiadanych przedmiotów do własnego majątku jak wyraźna niechęć ich wydania właścicielowi połączona z jednoczesnym zamiarem ich odpłatnego zbycia we własnym imieniu. Czy jest bardziej wyrazisty przejaw traktowania rzeczy jako swojej własnej niż rozporządzenie nią na rzecz innej osoby? W przekonaniu sądu oskarżony działał w opisany sposób ponieważ chciał uniemożliwić spółce (...) (tj. aktualnemu właścicielowi) zaspokojenie się z ruchomości, a świadczą o tym wprost jego wyjaśnienia „ja nie wydałem tych rzeczy bo chciałem je sprzedać z własnej ręki i otrzymać jak najwyższą kwotę za nie”, „nie przekazałem auta pokrzywdzonemu ponieważ dostałem informację od innych ludzi, że firma (...) zabiera rzeczy i sprzedaje za ułamek ceny. Nie chciałem żeby tak było z moimi samochodami”. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadka K. A. oraz szeregu niekwestionowanych dokumentów prywatnych nie ulegało wątpliwości, że D. P. (1) w dniu 28 czerwca 2024r. dokonał przywłaszczenia samochodu specjalnego marki F./ (...) o nr rej. (...) i numerze nadwozia (...) o wartości 64680 zł oraz samochodu osobowego marki M. (...) o nr rej. (...) i numerze VIN (...) o wartości 45365,86 zł powierzonych do bezpłatnego korzystania na podstawie umowy przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 15 lutego 2023r. na szkodę spółki (...). P., E. P. sp. j. z siedzibą w R.. Tym samym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Sąd dokonał niewielkiej modyfikacji w opisie czynu wskazując właściwą datę czynności wykonawczej. Oskarżony w istocie odebrał wezwanie w dniu 20 czerwca 2024 r. jednak zgodnie z wezwaniem miał siedem dni na dokonanie zwrotu. Tym samym zamiar przywłaszczenia można był przypisać oskarżonemu dopiero po upływie powyższego terminu - tj. w dniu 28 czerwca 2025 r. W każdym przypadku obowiązkiem sądu stojącego przed wyborem środka reakcji karnej na przestępstwo jest rozważenie, czy sięganie po karę jest konieczne, czy wystarczające będzie zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania (art. 66 § 1 k.k.). Każdy taki przypadek należy oceniać indywidualnie. Uznając oskarżonego za winnego wskazanego wyżej czynu, mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, sąd podjął decyzję o warunkowym umorzeniu niniejszego postępowania. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 kk Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 kk). Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia (art. 67 § 1 kk). Przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 5. Jak już wyżej wskazano sąd uznał, że okoliczności przedmiotowej sprawy nie budziły wątpliwości. Nie ulegało kwestii, że oskarżony dopuścił się czynu określonego w zarzucie. Sąd uznał również przy tym, że wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu nie są znaczne. Niewątpliwie oskarżony nie powinien zatrzymywać przedmiotów i „blokować” właścicielowi możliwości zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia – zwierając umowę przewłaszczenia świadomie się na to godził. Należało mieć jednak na uwadze, że oskarżony chciał zaspokoić, w jak największym zakresie, wierzytelność przysługującą spółce, co było korzystne dla obu stron umowy. Chociaż przez długi czas oświadczał, że wyda samochodów nie zerwał kontaktu z wierzycielem. Ostatecznie samochody po wielu miesiącach zostały zwrócone (przez inną osobę) i sprzedane co pozwoliło oskarżonemu spłacić częściowo zadłużenie. Wobec powyższego sąd uznał, że oskarżony jest winny, ale stopień jego winy należy ocenić jako nie będący znacznym. Podobnie należało ocenić stopień społecznej szkodliwości czynu – szkoda została naprawiona jeszcze przed pierwsza rozprawą karną. Sąd warunkowo umarzając postępowanie miał także, a może przede wszystkim na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz dotychczasowy sposób życia. Oskarżony jest mężczyzną w sile wieku, ma średnie wykształcenie, pracuje zawodowo. Do tej pory nie był karany sądownie, przestrzegał porządku prawnego. Sąd dostrzega przy tym oczywiście, że oskarżony nie zgodził się z postawionym mu zarzutem i nie przyznał się do winy, jednak nie stało to na przeszkodzie by uznać prognozę co do jego osoby za pozytywną. Przepis art. 67 k.k. stanowi, że okres próby może wynosić od roku do lat 3. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wiek podejrzanego i jego sytuację życiową, Sąd uznał, że właściwy dla oceny jego pozytywnej prognozy kryminologicznej wystarczający będzie dwuletni okres próby. Taki czas pozwoli zatem podejrzanemu wykazać, iż niniejsze postępowanie miało dla niego walor edukacyjny i nie naruszy on w przyszłości porządku prawnego. Kara, podobnie jak środki karne aby były skuteczne tzn. aby doprowadziły do zmiany zachowania sprawcy i świadomości obywateli muszą spełniać pewne warunki. Po pierwsze muszą być natychmiastowe, współmierne do winy oraz nieuchronne. W przekonaniu sądu, szczególną rolę odgrywają środki karne w przypadku warunkowego umorzenia postępowania. Przy braku kary to one spełniają funkcję wychowawczą i prewencyjną. Mając to na uwadze sąd skorzystał z dyspozycji art. 67 § 3 kk i orzekł obowiązek spełnienia świadczenia pieniężnego w wysokości 1000 zł. Orzeczenie to przyczyni się do wzmocnienia siły oddziaływania wyroku, a jednocześnie będzie dodatkowym bodźcem służącym powstrzymaniu oskarżonego od popełnienia w przyszłości kolejnego przestępstwa. W przypadku warunkowego umorzenia postępowania spełnienie świadczenia pozwoli również zweryfikować przebieg okresu próby u oskarżonego i jego stosunek do popełnionego czynu. Mając na uwadze wysokość uzyskiwanych dochodów na poziomie 5000 zł kwota ta nie jest wygórowana. Na podstawie art. 627 kpk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika w wysokości 840 zł. W oparciu o art. 627 kpk i 629 kpk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty sądowej oraz wydatki w kwocie 70 zł (koszty doręczeń za postępowanie sądowe i przygotowawcze 2x20 zł oraz koszt uzyskania karty karnej – 30 zł).

Legislator headnote

AI generated

art. 66 § 1 k.k, art. 284 § 2 k.k, art. 67 k.k; VIII K 1506/24 · Sąd powszechny: Sygn. akt: VIII K 1506/24 WYROK Dnia 01 października 2025 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Anna Kardas Protokolant Sekretarz sądowy Michalina Piórkowska w obecności oskarżyciela ---------- po rozpoznaniu dnia 17 września 2025r. sprawy: D. P. (1) s. S. i T. z domu S. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w nieustalonym miejscu i czasie jednak nie później niż 20 czerwca 2024r. dokonał przywłaszczenia samochodu specjalnego marki F./ (...) o nr rej. (...) i numerze nadwozia (...) o wartości 64680 zł oraz samochodu osobowego marki M. (...) o nr rej. (...) i numerze VIN (...) o wartości 45365,86 zł powierzonego do bezpłatnego korzystania na podstawie umowy przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 15 lutego 2023r. na szkodę spółki (...). P., E. P. sp. j. z siedzibą w R., tj. o czyn z art. 284 § 2 kk ORZEKA: I. Ustalając jedynie, że oskarżony D. P. (1) dokonał przywłaszczenia szczegółowo opisanych w akcie oskarżenia pojazdów mechanicznychw dniu 28 czerwca 2024r. oraz przyjmując, iż wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu D. P. (1) , który wyczerpuje znamiona występku z art. 284 § 2 kk nie są znaczne,a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na mocy art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonego na okres 2 (dwóch) lat próby; I. na podstawie art. 67 § 3 kk i art. 39 pkt 7 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz (...); II. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego B. spółki jawnej z siedzibą w R. kwotę 840 (ośmiuset czterdziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami postępowania w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych. Sygn. akt VIII K 1506/24 Z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu(...) odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia na formularzu określonym w art. 99 a § 1 kpk; UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2023 r. (...) B. P., E. (...) spółka jawna z siedzibą w R. oraz (...) z o.o. z siedzibą w T. zawarły umowę potyczki nr (...). Przedmiotem umowy była kwota 110 320,00 zł. Zwrot przedmiotu umowy oraz całości należności ubocznych miał nastąpić w ratach płatnych w stosunku miesięcznym od dnia wydania przedmiotu umowy pożyczki do dnia jego zwrotu, zgodnie z treścią harmonogramu spłat. Ponadto, strony zgodnie ustaliły, iż zabezpieczeniem spłaty pożyczki będą m. in. wskazane w niej ruchomości należące do D. P. (1). Wobec powyższego, (...) B. P., E. (...) spółka jawna z siedzibą w R. oraz (...) z o.o. z siedzibą w T. zawarli umowę przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie, zgodnie z którą D. P. (1) przystąpił w charakterze dłużnika solidarnego do długu (...) z o.o. oraz przeniósł na rzecz spółki (...) prawo własności ruchomości w postaci pojazdów mechanicznych tj. samochodu specjalnego marki F./ (...), o nr rej. (...) i nr nadwozia (...), rok produkcji 2016 oraz samochodu osobowego marki M. (...), nr rej. (...), i numerze VIN (...), rok produkcji 2012. Strony zgodnie ustaliły, że D. P. (1) może zatrzymać w swoim władaniu przewłaszczone ruchomości charakterze biorącego w użyczenie, na zasadach szczegółowo określonych w ww. umowie przewłaszczenia na zabezpieczenie. W umowie zawarto stwierdzenie, że Przewłaszczający może bezpłatnie używać ruchomości do czasu całkowitej spłaty pożyczki wraz z należnościami ubocznymi lub do dnia otrzymania pisma Pożyczkodawcy zawierającego żądanie zwrotu użyczonych ruchomości z powodu niewywiązania się przez Przewłaszczającego z postanowień umowy. Wierzytelność nie była spłacana terminowo. Następnie w dniu 11 marca 2024 r. pomiędzy (...) B. P., E. (...) spółką jawną z siedzibą w R., (...) z o.o. z siedzibą w T. oraz D. P. (1) i K. W. zawarte zostało porozumienie. Na mocy porozumienia strony ustaliły, iż termin spłaty pożyczki zostaje wydłużony do dnia 31 sierpnia 2024 r. a przedmiot umowy spłacony zostanie w ratach według harmonogramu stanowiącego załącznik do ww porozumienia. Spółka (...) umożliwiała swoim kontrahentom sprzedaż ruchomości przeniesionych na spółkę tytułem zabezpieczenia wierzytelności. Odbywało się to w ten sposób, że w momencie gdy potencjalny nabywca stawiał się by zawrzeć umowę sprzedaży spółka (...) przenosiła własność zwrotnie na osobę fizyczną – pierwotnego właściciela. Wtedy dłużnik spółki mógł dokonać zbycia ruchomości we własnym imieniu a z uzyskanych ze sprzedaży środków spłacał wierzytelność przysługującą spółce (...). Było to korzystniejsze dla dłużnika ze względów podatkowych – uzyskiwał więcej środków ze sprzedaży i mógł w większym stopniu zaspokoić wierzyciela. Takie rozwiązanie było również proponowane D. P. (1). Mógł on we własnym zakresie poszukiwać kupca przewłaszczonych pojazdów, a gdyby umowa miałaby zostać sfinalizowana spółka (...) przeniosłaby zwrotnie własność przedmiotów na D. P. (1). Od marca 2024 r. D. P. (1) wystawiał oferty zakupu pojazdów jednak z uwagi na zbyt wysoką cenę nie było osób zainteresowanych zakupem. Z powodu niewywiązania się przez Pożyczkobiorcę oraz Przystępujących do długu z postanowień określonych treścią porozumienia, w szczególności nieregulowania rat w terminach i kwotach, wynikających z porozumienia, spółka (...). P., E. P. pismem z 18 czerwca 2024 r. zażądała zwrotu od D. P. (1) ruchomości w postaci pojazdów mechanicznych przewłaszczonych na zabezpieczenie w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania. Wezwanie zostało doręczone D. P. (1) 20 czerwca 2024 r. (k.38) / dowody: umowa pożyczki wraz załącznikami k. 11-21; umowa przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie k.22-24; porozumienie wraz z załącznikami k.25-31; wezwanie do zapłaty k. 40-43; wezwanie do zwrotu ruchomości wraz z dowodem doręczenia k. 36 – 39; zeznania świadka K. A. k.45-46; 126-128; wyjaśnienia oskarżonego k.126-129/ Nie było przeszkód ku temu, by D. P. (1) wydał auta właścicielowi i jednocześnie poszukiwał chętnych nabywców. Auta mogły znajdować się we władaniu właściciela, który - w razie pojawienia się osoby zainteresowanej - przeniósłby własność na D. P. (1) celem ich odsprzedaży. D. P. (1), pomimo skierowania do niego pism zawierających żądanie wydania ruchomości, nie dokonał ich zwrotu w terminie 7 dni. D. P. (1) odmówił wydania pojazdów. Nie chciał wydać pojazdów mechanicznych właścicielowi ponieważ obawiał się, że zostaną one sprzedane przez spółkę (...) za cenę niższą niż oczekiwał. Chciał sprzedać je samodzielnie i otrzymać za nie jak najwyższą kwotę. Ostatecznie, sprawa w lipcu 2024 r. została skierowana na drogę postępowania sądowego. (...) B. P., E. (...) spółka jawna z siedzibą w R. wniosła powództwo przeciwko D. P. (1) o wydanie ruchomości określonych umową przewłaszczenia na zabezpieczenie. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym w T. (...) pod sygn. akt:(...) Pojazdy mechaniczne tj. samochód specjalny marki F./ (...), o nr rej. (...) i nr nadwozia (...), rok produkcji 2016 oraz samochód osobowy marki M. (...), nr rej. (...), i numerze VIN (...), rok produkcji 2012 zostały zwrócone spółce (...). P., E. P. w dniu 30 grudnia 2024 r. Zwrotu dokonał K. W.. Postępowanie cywilne o wydanie rzeczy zostało umorzone. / dowody: zeznania świadka K. A. k.45-46; 126-128pismo z 2 stycznia 2024 r. k. 95; protokoły zdawczo odbiorcze pojazdów k.96-97; wyjaśnienia oskarżonego k.126-129/ Ostatecznie pojazdy zostały sprzedane w marcu w marcu 2025 r. przez D. P. (1). Odbyło się to w ten sposób, że spółka (...) zwrotnie przeniosła prawo własności pojazdów na D. P. (1) a ten zawarł umowę sprzedaży jako osoba fizyczna. Z uzyskanych środków D. P. (1) spłacił część wierzytelności wobec spółki. / dowody: zeznania świadka K. A. k.45-46; 126-128; wyjaśnienia oskarżonego k.126-129; zwrotne przeniesienie prawa własności k.121-122; porozumienie dotyczące warunkowego przeniesienia prawa własności ruchomości k.123; umowa sprzedaży samochodu k. – 115-116; umowa sprzedaży samochodu k. – 117-118/ D. P. (1) ma (...), jest kawalerem. Posiada wykształcenie średnie. Ma (...) dziecko w wieku (...)lat. Prowadzi własna działalność gospodarczą z której uzyskuje miesięczne dochody w wysokości około (...) zł. Dotychczas nie był karany sądownie. / dowody: protokół przesłuchania podejrzanego k. 69-70; wyjaśnienia oskarżonego k.126-127, dane o karalności – k. 99 / D. P. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i na etapie postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień. Przed sądem złożył wyjaśnienia zgodne ze stanem faktycznym. Przyznał, że doszło do zawarcia umowy pożyczki oraz że przewłaszczył tytułem zabezpieczenia przedmiotowe pojazdy. Nie przyznawał się do popełnienia czynu ponieważ twierdził, że nie przyświecał mu zamiar przywłaszczenia. Twierdził, że nie chciał wydać pojazdów mechanicznych właścicielowi bo obawiał się, że zostaną one sprzedane przez spółkę (...) za cenę niższą niż oczekiwał. Chciał sprzedać je samodzielnie i otrzymać za nie jak najwyższą kwotę. Sąd - co do zasady - dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, choć nie podzielił jego argumentacji co do zamiaru popełnienia czynu zabronionego, o czym w dalszej części uzasadnienia. Oskarżony błędnie interpretował pojęcie zamiaru. W jego ocenie skoro chciał spłacić wierzytelność to nie można mu przypisać zamiaru przywłaszczenia rzeczy, ostatecznie bowiem pojazdy zostały sprzedane a spółka częściowo zaspokojona. Z kontekstu wypowiedzi oskarżonego wynikało, że nie chciał on zatrzymać pojazdów definitywnie dla siebie („na zawsze”), a jedynie do czasu ich sprzedaży. Za wiarygodne sąd uznał zeznania świadka K. A., znajdowały one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym oraz w wyjaśnieniach oskarżonego. Świadek mimo, że jest powiązana z pokrzywdzoną spółką zeznawała obiektywnie i uczciwie. Nie kwestionowała, iż oskarżony pozostawał w kontakcie telefonicznym z pokrzywdzoną jednakże podkreślała, że mimo wezwań nie zwrócił on ruchomości. Konieczne było powództwo o wydanie rzeczy. Ostatecznie dopiero po pół roku od wezwania ruchomości zostały zwrócone jednak nie przez oskarżonego, a przez K. W.. Sąd dał wiarę wszelkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów w szczególności dokumentom prywatnym w postaci umów i porozumień zawieranych miedzy pokrzywdzoną spółką a (...) z o.o. z siedzibą w T. oraz D. P. (1) i K. W. oraz umów sprzedaży pojazdów mechanicznych. Dokumenty nie były kwestionowane przez strony i znajdowały soje potwierdzenie w zeznaniach świadka oraz wyjaśnieniach samego oskarżonego. Dokumenty urzędowe w postaci protokołów oraz danych o karalności również nie budziły wątpliwości sadu. Zostały pozyskane i sporządzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Korespondowały one ze zgromadzonym materiałem dowodowym i potwierdzały okoliczności zdarzenia. D. P. (2) stanął pod zarzutem tego, że w nieustalonym miejscu i czasie jednak nie później niż 20 czerwca 2024r. dokonał przywłaszczenia samochodu specjalnego marki F./ (...) o nr rej. (...) i numerze nadwozia (...) o wartości 64680 zł oraz samochodu osobowego marki M. (...) o nr rej. (...) i numerze VIN (...) o wartości 45365,86 zł powierzonego do bezpłatnego korzystania na podstawie umowy przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 15 lutego 2023r. na szkodę spółki (...). P., E. P. sp. j. z siedzibą w R., tj. przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Zgodnie z art. 284 § 2 kk. karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 podlega kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. Powierzenie jest to przekazanie władztwa nad rzeczą z zastrzeżeniem obowiązku jej późniejszego zwrotu. Powierzenie może nastąpić z prawem do używania lub użytkowania rzeczy bądź bez tego prawa (Górniok [w:] Górniok i in., t. 2, s. 401). Przestępstwo przywłaszczenia jest przestępstwem umyślnym. Charakteryzuje je zamiar bezpośredni o szczególnym zabarwieniu, którego treścią jest cel przywłaszczenia. Cel przywłaszczenia oznacza dążenie do pozbawienia osoby uprawnionej określonej rzeczy ruchomej lub prawa. W judykaturze podkreśla się, że do istoty tego zamiaru nie należy dążenie do osiągnięcia korzyści majątkowej czy też powiększenia swego majątku, wszak sprawca może np. zniszczyć rzecz ruchomą, przez co jego majątek nie ulegnie powiększeniu (wyrok SA w Warszawie z 13.08.2014 r., II AKa 213/14, LEX nr 1504518). Sprawca może również dokonać przywłaszczenia rzeczy nie dla siebie a dla kogo innego, ponieważ postępuje z nią wtedy jak z własną. Stan faktyczny sprawy był w niniejszej sprawie bezsporny. Oskarżony przeniósł własność pojazdów na pokrzywdzoną, jednocześnie zostały mu one oddane w użyczenie z zastrzeżeniem obowiązku zwrotu na warunkach określonych w umowie stron. Z uwagi na niewykonanie zobowiązania oskarżony został wezwany do wydania rzeczy w terminie 7 dni. Oskarżony w terminie rzeczy nie wydał. Rozstrzygnięcie sprawy sprowadzało się zatem do przesądzenia czy oskarżonemu D. P. (1) przyświecał cel przywłaszczenia opisanych w zarzucie pojazdów mechanicznych. Przejawem zamiaru przywłaszczenia jest takie zachowanie sprawcy, które świadczy o traktowaniu rzeczy jako swojej własnej. Zamiar przywłaszczenia (animus rem sibi habendi) musi przy tym być powiązany ze świadomością sprawcy o braku tytułu prawnego do rzeczy. Na gruncie niniejszej sprawy nie było wątpliwości, iż oskarżony wiedział, że przeniósł własność pojazdów na pokrzywdzoną spółkę – wiedział zatem, że nie posiada do nich tytułu własności. Wiedział też, że rzeczy zostały mu powierzone z zastrzeżeniem zwrotu (oddane w użyczenie), ponieważ zapis taki został wprost zawarty w umowie. Otrzymał również wezwanie do wydania rzeczy w terminie 7 dni, poprzedzone zresztą wezwaniem do zapłaty. Oskarżony nie spełnił świadczenia – w dniu 28 czerwca 2024 roku nie wydał rzeczy, do czego był zobowiązany. W przekonaniu sądu okoliczności ekskulpującej oskarżonego nie może stanowić to, że liczył na samodzielną sprzedaż pojazdów mechanicznych, a to z kilku powodów. Po pierwsze, oskarżony nie mógłby sprzedać pojazdów bez współpracy z pokrzywdzonym ponieważ nie posiadał prawa własności do nich. Przed sprzedażą i tak musiałby uzyskać zwrotne przeniesienie własności od spółki (...). Po drugie, nic nie stało na przeszkodzie by oskarżony zwrócił auta w terminie wyznaczonym a następnie kontynuował poszukiwanie nabywcy pojazdu współpracując z pokrzywdzonym. Spółka akceptowała taki stan rzeczy. Po trzecie, należy zauważyć, że przecież nic nie świadczy bardziej o zamiarze wcielenia posiadanych przedmiotów do własnego majątku jak wyraźna niechęć ich wydania właścicielowi połączona z jednoczesnym zamiarem ich odpłatnego zbycia we własnym imieniu. Czy jest bardziej wyrazisty przejaw traktowania rzeczy jako swojej własnej niż rozporządzenie nią na rzecz innej osoby? W przekonaniu sądu oskarżony działał w opisany sposób ponieważ chciał uniemożliwić spółce (...) (tj. aktualnemu właścicielowi) zaspokojenie się z ruchomości, a świadczą o tym wprost jego wyjaśnienia „ja nie wydałem tych rzeczy bo chciałem je sprzedać z własnej ręki i otrzymać jak najwyższą kwotę za nie”, „nie przekazałem auta pokrzywdzonemu ponieważ dostałem informację od innych ludzi, że firma (...) zabiera rzeczy i sprzedaje za ułamek ceny. Nie chciałem żeby tak było z moimi samochodami”. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadka K. A. oraz szeregu niekwestionowanych dokumentów prywatnych nie ulegało wątpliwości, że D. P. (1) w dniu 28 czerwca 2024r. dokonał przywłaszczenia samochodu specjalnego marki F./ (...) o nr rej. (...) i numerze nadwozia (...) o wartości 64680 zł oraz samochodu osobowego marki M. (...) o nr rej. (...) i numerze VIN (...) o wartości 45365,86 zł powierzonych do bezpłatnego korzystania na podstawie umowy przystąpienia do długu i przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 15 lutego 2023r. na szkodę spółki (...). P., E. P. sp. j. z siedzibą w R.. Tym samym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Sąd dokonał niewielkiej modyfikacji w opisie czynu wskazując właściwą datę czynności wykonawczej. Oskarżony w istocie odebrał wezwanie w dniu 20 czerwca 2024 r. jednak zgodnie z wezwaniem miał siedem dni na dokonanie zwrotu. Tym samym zamiar przywłaszczenia można był przypisać oskarżonemu dopiero po upływie powyższego terminu - tj. w dniu 28 czerwca 2025 r. W każdym przypadku obowiązkiem sądu stojącego przed wyborem środka reakcji karnej na przestępstwo jest rozważenie, czy sięganie po karę jest konieczne, czy wystarczające będzie zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania (art. 66 § 1 k.k.). Każdy taki przypadek należy oceniać indywidualnie. Uznając oskarżonego za winnego wskazanego wyżej czynu, mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, sąd podjął decyzję o warunkowym umorzeniu niniejszego postępowania. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 kk Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 kk). Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia (art. 67 § 1 kk). Przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 5. Jak już wyżej wskazano sąd uznał, że okoliczności przedmiotowej sprawy nie budziły wątpliwości. Nie ulegało kwestii, że oskarżony dopuścił się czynu określonego w zarzucie. Sąd uznał również przy tym, że wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu nie są znaczne. Niewątpliwie oskarżony nie powinien zatrzymywać przedmiotów i „blokować” właścicielowi możliwości zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia – zwierając umowę przewłaszczenia świadomie się na to godził. Należało mieć jednak na uwadze, że oskarżony chciał zaspokoić, w jak największym zakresie, wierzytelność przysługującą spółce, co było korzystne dla obu stron umowy. Chociaż przez długi czas oświadczał, że wyda samochodów nie zerwał kontaktu z wierzycielem. Ostatecznie samochody po wielu miesiącach zostały zwrócone (przez inną osobę) i sprzedane co pozwoliło oskarżonemu spłacić częściowo zadłużenie. Wobec powyższego sąd uznał, że oskarżony jest winny, ale stopień jego winy należy ocenić jako nie będący znacznym. Podobnie należało ocenić stopień społecznej szkodliwości czynu – szkoda została naprawiona jeszcze przed pierwsza rozprawą karną. Sąd warunkowo umarzając postępowanie miał także, a może przede wszystkim na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz dotychczasowy sposób życia. Oskarżony jest mężczyzną w sile wieku, ma średnie wykształcenie, pracuje zawodowo. Do tej pory nie był karany sądownie, przestrzegał porządku prawnego. Sąd dostrzega przy tym oczywiście, że oskarżony nie zgodził się z postawionym mu zarzutem i nie przyznał się do winy, jednak nie stało to na przeszkodzie by uznać prognozę co do jego osoby za pozytywną. Przepis art. 67 k.k. stanowi, że okres próby może wynosić od roku do lat 3. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wiek podejrzanego i jego sytuację życiową, Sąd uznał, że właściwy dla oceny jego pozytywnej prognozy kryminologicznej wystarczający będzie dwuletni okres próby. Taki czas pozwoli zatem podejrzanemu wykazać, iż niniejsze postępowanie miało dla niego walor edukacyjny i nie naruszy on w przyszłości porządku prawnego. Kara, podobnie jak środki karne aby były skuteczne tzn. aby doprowadziły do zmiany zachowania sprawcy i świadomości obywateli muszą spełniać pewne warunki. Po pierwsze muszą być natychmiastowe, współmierne do winy oraz nieuchronne. W przekonaniu sądu, szczególną rolę odgrywają środki karne w przypadku warunkowego umorzenia postępowania. Przy braku kary to one spełniają funkcję wychowawczą i prewencyjną. Mając to na uwadze sąd skorzystał z dyspozycji art. 67 § 3 kk i orzekł obowiązek spełnienia świadczenia pieniężnego w wysokości 1000 zł. Orzeczenie to przyczyni się do wzmocnienia siły oddziaływania wyroku, a jednocześnie będzie dodatkowym bodźcem służącym powstrzymaniu oskarżonego od popełnienia w przyszłości kolejnego przestępstwa. W przypadku warunkowego umorzenia postępowania spełnienie świadczenia pozwoli również zweryfikować przebieg okresu próby u oskarżonego i jego stosunek do popełnionego czynu. Mając na uwadze wysokość uzyskiwanych dochodów na poziomie 5000 zł kwota ta nie jest wygórowana. Na podstawie art. 627 kpk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika w wysokości 840 zł. W oparciu o art. 627 kpk i 629 kpk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty sądowej oraz wydatki w kwocie 70 zł (koszty doręczeń za postępowanie sądowe i przygotowawcze 2x20 zł oraz koszt uzyskania karty karnej – 30 zł).

Keywords

AI generated
sale in self-help contract for vehicle sale vehicle keeper confiscation of motor vehicle pledge of movable property withdrawal of driving license

Cited Legislation

AI generated
art. 66 § 1 k.k
art. 284 § 2 k.k
art. 67 k.k
AI generated
II K 1802/22
Sygn. akt: II K 1802/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód w Toruniu ----------------------- po rozpoznaniu dnia 23 stycznia 2024r. sprawy K. W. (1) s. K. i E. z domu M. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: W dniu 10 stycznia 2022 roku w nieustalonym miejscu dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego V. (...) numerze rejestracyjnym (...) r. o wartości około 35 000 zł brutto wraz z kluczykiem, dowodem rejestracyjnym oraz kartą pojazdu, który został mu przekazany do nieodpłatnego używania przez (...) Sp. z o.o. w dniu 31 marca 2021 roku na podstawie zawartej tego dnia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie nie dokonał zwrotu tych rzeczy pomimo otrzymania pisemnego wezwania do opisanej ruchomości, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...). tj. o czyn z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art.11§2 kk orzeka: I. uznaje oskarżonego K. W. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art.11§2 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 284 § 2 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69§ 1 kk i art. 70§ 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesza oskarżonemu warunkowo na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; III. na mocy art. 72§ 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego w okresie próby do informowania sądu o przebiegu próby co 3 (trzy) miesiące; IV. zasądza od K. W. (1) na rzecz radcy prawnego A. G. kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu z wyboru; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem wydatków postępowania. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1802/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. W. (1) W dniu 10 stycznia 2022 r. w nieustalonym miejscu dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości około 35 000 zł brutto wraz z kluczykiem, dowodem rejestracyjnym oraz kartą pojazdu, który został mu przekazany do nieodpłatnego używania przez (...) sp. z o.o. w (...) w dniu 31 marca 2021 r. na podstawie zawartej tego dnia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie nie dokonał zwrotu tych rzeczy pomimo otrzymania pisemnego wezwania do zwrotu opisanych ruchomości, czym działał na szkodę (...) sp. z o.o. w (...) tj. o czyn z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty (...) sp. z o.o. w T. nabyła pojazd marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...), nr karty pojazdu: (...). Zakup pojazdu był finansowany z pożyczki leasingowej nr (...) z dnia 27 kwietnia 2018 r. zawartej z (...) sp. z o.o. w K.. Do wskazanej umowy zawarta została umowa przewłaszczenia, zgodnie z którą pożyczkodawca przeniósł na pożyczającego udział w prawie własności auta w wysokości 51%. Pozostała część własności miała zostać przeniesiona na przewłaszczającego w dacie całkowitej spłaty pożyczki. Raty pożyczki nie były regulowane, wobec tego pożyczka została rozliczona. pismo (...) sp. z o.o. w K. 191 wiadomość mailowa z 18 maja 2023 r. 192 wydruk z (...) 149-150 W dniu 30 marca 2021 r. K. W. (1) nabył od (...) sp. z o.o. w T. samochód osobowy marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...), nr karty pojazdu: (...) za cenę 52.000 zł faktura vat nr (...) 21 umowa sprzedaży samochodu z 30 marca 2021 r. 188 W dniu 31 marca 2021 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) zawarła z K. W. (1) umowę pożyczki o numerze (...). Pożyczka została zawarta na czas określony tj. od 31 marca 2021 r. do 31 maja 2021 r. , jej spłata miała nastąpić w 3 ratach. Przedmiotem pożyczki była kwota 27.000 zł. Całkowity koszt pożyczki wynosił 1.372,50 zł , w tym kwota 1.043,10 zł stanowiła prowizję dla pożyczkodawcy, a pozostała część stanowiła odsetki umowne . W umowie przewidziano możliwość przedłużenia terminu zapłaty ). W celu zabezpieczenia spłaty umowy pożyczki wraz z należnościami ubocznymi ustanowiono zabezpieczenie w postaci weksla in blanco wraz z deklaracją wekslową wystawioną przez K. W. (1). Ustalono również, że dodatkowym zabezpieczeniem spłaty pożyczki wraz ze wszystkimi należnościami jest przewłaszczenie na rzecz pożyczkodawcy samochodu osobowego marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...), nr karty pojazdu: (...) . W tym celu do umowy pożyczki zawarto dodatkowo umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 31 marca 2021 r. W umowie tej zastrzeżono, że przeniesienie prawa własności następuje z zastrzeżeniem warunku, że jeżeli wierzytelności z umowy pożyczki zostaną w całości spłacone w terminie spłaty, nastąpi zwrotne przeniesienie własności pojazdu na przewłaszczającego. Pojazd został powierzony pożyczkobiorcy K. W. (1) wraz z kartą pojazdu, kluczykami, dowodem rejestracyjnym . Pożyczkodawca zezwolił przewłaszczającemu na bezpłatne używanie oddanego mu w tym celu samochodu osobowego do czasu spłaty pożyczki lub do dnia otrzymania przez przewłaszczającego pisma pożyczkodawcy zawierającego żądanie zwrotu użyczonych ruchomości z powodu niewywiązania się przewłaszczającego z postanowień umowy . Bez zgody pożyczkodawcy przywłaszczający nie mógł oddać przedmiotu przewłaszczenia osobie trzeciej do używania, nie mógł jej zbywać , ani obciążać przez cały czas trwania obowiązania umowy. umowa pożyczki nr (...) wraz z załącznikami ( §1 ust.2, §4,§10 ,§11, §12, §12 ust.3 §21 4--10 umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie z (...) (§3,§5,§6,8) 15 -18 potwierdzenie przelewu 187 zeznania świadka B. P. 24-26 W dniu 1 czerwca 2021 r. zawarto aneks nr (...) do umowy pożyczki nr (...), w którym zmieniono warunki umowy w zakresie terminu jej spłaty: przedłużono go do 30 listopada 2021 r. oraz wysokości całkowitego kosztu pożyczki, który wynosić miał 5.422,50 zł, w tym prowizja 4.121 zł plus odsetki umowne. Tego samego dnia zawarto aneks nr (...) z dnia 1 czerwca 2021 r. do(...) dostosowując deklarację do zmian umowy. aneks nr (...) 11-12 aneks nr (...) do (...) z (...) r. wraz z załącznikiem 13-14 zeznania świadka B. P. 24-26 Wobec braku spłaty pożyczki na rzecz (...) sp. z o.o. w (...), pismem z dnia 9 grudnia 2021 r. zażądano zwrotu pojazdu stanowiącego zabezpieczenie umowy pożyczki, do dnia 16 grudnia 2021 r. Przesyłka pomimo awizowania nie została odebrana przez K. W. (1). wezwanie do zwrotu ruchomości wraz z potwierdzeniem nadania 19-20 (...) sp. z o.o. w(...) zainicjował postępowania cywilne o nakazanie wydania ruchomości ( pojazdu) oraz o zapłatę przeciwko K. W. (1). W sprawie o nakazanie wydania nieruchomości wydano w Sądzie Rejonowym w Toruniu wyrok zaoczny w dniu 27 maja 2022 r. pod sygnaturą akt(...). Po uzyskaniu klauzuli wykonalności, na podstawie tytułu wykonawczego ( wyroku zaocznego w sprawie (...))zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne przed (...) M. H. w sprawie o sygn. akt (...) wyrok zaoczny (...) 28 informacja w sprawie (...) 172-175, 177 zeznania świadka B. P. 24-26 K. W. (1) mimo zobowiązania umownego do nierozporządzania przedmiotem umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, działając z ramienia (...) sp. z o.o. w T. prowadził działania mające na celu spłatę zobowiązań leasingowych wobec (...) sp. z o.o. w K. oraz zadłużenia z innego tytułu wobec M. B. (1), a dążył do tego poprzez faktyczne zbycie na rzecz tego ostatniego przedmiotowego pojazd, co miało uwolnić go od zobowiązań, mimo tego, że pojazd był pod kątem prawnym w 49% własnością (...) sp. z o.o. w K., a z drugiej strony własnością (...) sp. z o.o. w (...). W tym celu podejmował próby sprzedaży auta M. B. (1) i wydał mu pojazd dniu 13 listopada 2021 r., za co ten ostatni zapłacił kwotę 50.000 zł z 75.000 zł wskazanych w fakturze (...). K. W. (1) nie rozliczył umowy pożyczki leasingowej, a do tego uznał, że M. B. (1) nie uiścił całej ceny pojazdu i wezwał go do zwrotu pojazdu do dnia 5 stycznia 2022 r. protokół oględzin rzeczy - akt postepowania przygotowawczego(...) 96-147 K. W. (1) działając z ramienia (...) sp. z o.o. w T. w dniu 7 stycznia 2022 r. złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez M. B. (1) w postaci przewłaszczenia pojazdu marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...) na szkodę zawiadamiającego, w okresie od 5 stycznia 2022 r. Dochodzenie w tym przedmiocie zostało umorzone postanowieniem z 18 lutego 2022 r. na podstawie art. 17§1 pkt 2 kpk z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że M. B. jest w posiadaniu pojazdu, jednak jest on przedmiotem umowy kupna-sprzedaży między nim a spółką (...) sp. z o.o. w T. reprezentowaną przez K. W. (2). protokół oględzin rzeczy - akt postępowania przygotowawczego(...) 96-147 Pojazd , który był w posiadaniu M. B. (1), 10 stycznia 2022 r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy (...) T. -Ś. w T. i oddany na przechowanie M. B. (1). protokół oględzin rzeczy - akt postępowania przygotowawczego (...) 96-147 W dniu 12 lutego 2023 r. M. B. (1) wydał (...) sp. z o.o. w (...) w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym o wydanie pojazdu, pojazd marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...) wraz z dwoma kompletami kluczy do pojazdu i dowód rejestracyjny. protokół wydania pojazdu 194 K. W. (1) jest osobą niekaraną. informacja dotycząca karalności 41 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu pismo (...) sp. z o.o. w K. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, spójny i logiczny, którego prawdziwość nie budzi wątpliwości, sporządzony przez niezależny podmiot. wiadomość mailowa z 18 maja 2023 r. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, spójny i logiczny, którego prawdziwość nie budzi wątpliwości, sporządzony przez niezależny podmiot. wydruk z (...) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, uzyskany przez uprawnionego tego funkcjonariusza policji. faktura vat nr (...) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości. umowa sprzedaży samochodu z 30 marca 2021 r. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości. Dyspozycje w nim zamieszone stanowiły dla oskarżonego podstawę do możliwości zaciągnięcia pożyczki z zabezpieczeniem w postaci nabytego auta. umowa pożyczki nr (...) wraz z załącznikami ( §1 ust.2, §4,§10 ,§11, §12, §12 ust.3 §21 Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie z 31 marca 2021 r. (§3,§5,§6,8) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. potwierdzenie przelewu Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, uzyskany z systemu bankowego. aneks nr (...) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. aneks nr (...) do (...) wraz z załącznikiem Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. wezwanie do zwrotu ruchomości wraz z potwierdzeniem nadania Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. Konsekwencją braku realizacji wezwania było zawiadomienie o przestępstwie. wyrok zaoczny(...) Dokumenty zostały sporządzone w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać je za wiarygodne. Ich prawdziwość nie budzi wątpliwości . informacja w sprawie (...) Dokumenty zostały sporządzone w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać je za wiarygodne. Ich prawdziwość nie budzi wątpliwości . protokół oględzin rzeczy - akt postepowania przygotowawczego (...) Jako dowody uzyskane z akt innego toczącego się postepowania przygotowawczego, brak jest podstaw do kwestionowania ich prawdziwości. Protokół oględzin z załącznikami wskazuje na podejmowane przez organy ścigania czynności procesowe. protokół wydania pojazdu Dokument wiarygodny, co do którego nie złożono zastrzeżeń. Widnieją na nim podpisy stron, które nie wskazywały na wątpliwość co do ich autentyczności. informacja dotycząca karalności Dokument urzędowy został sporządzony w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać go za wiarygodny. Jego prawdziwość nie budzi wątpliwości – dokument jest rzetelny, natomiast strony w tym zakresie nie wnosiły żadnych zastrzeżeń. zeznania świadka B. P. Zeznania świadka B. P. zostały uznane za wiarygodne, logiczne i spójne w całości. Ich treść w sposób pełny potwierdziła się w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie było żadnych danych, które mogłyby podważać prawdziwość zeznań. Oskarżony się do nich nie ustosunkował. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zawiadomienie w przedmiocie doręczenia korespondencji Dowód nie miał znaczenia dla sprawy. Żądania pokrzywdzonego o zapłatę przeciwko oskarżonemu nie nie wpływają na ocenę zrealizowania przez oskarżonego znamion zarzucanych mu przestępstw. umowa sprzedaży udziałów w pojeździe przez (...) sp. z o.o. w (...) Dowód nie miał żadnego znaczenia dla sprawy. Fakt, że między pokrzywdzonym a leasingodawcą doszło do rozliczeń wzajemnych roszczeń, nie miał wpływał zupełnie na realizację przez oskarżonego znamion czynu zabronionego. Znamieniem czynu było bowiem przywłaszczenie pojazdu i ukrycie dokumentów z nim związanych, nie zaś brak spłaty zobowiązań czy to z umowy pożyczki, czy to z umowy pożyczki leasingowej. pismo ze Starostwa Powiatowego w T. Dowód nie miał znaczenia dla toczącego się postępowania. Trudności jakie napotykał pokrzywdzony w związku z rejestracją pojazdu, już po jego odzyskaniu, nie miały wpływu na kwalifikację czynu. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. W. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej K. W. (1) został oskarżony o to, że dniu 10 stycznia 2022 r. w nieustalonym miejscu dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości około 35 000 zł brutto wraz z kluczykiem, dowodem rejestracyjnym oraz kartą pojazdu, który został mu przekazany do nieodpłatnego używania przez (...) sp. z o.o. w(...) w dniu 31 marca 2021 r. na podstawie zawartej tego dnia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie nie dokonał zwrotu tych rzeczy pomimo otrzymania pisemnego wezwania do zwrotu opisanych ruchomości, czym działał na szkodę (...) sp. z o.o. w (...) tj. o czyn z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk. Przestępstwo przywłaszczenia różni się od kradzieży brakiem elementu zaboru rzeczy, która znajduje się w posiadaniu sprawcy, przy czym sposób wejścia przez sprawcę w jej posiadanie jest obojętny dla bytu przestępstwa .Przywłaszczenie może więc dotyczyć rzeczy wypożyczonej, oddanej sprawcy w celu wykonania określonych zleceń (np. materiał oddany do uszycia ubrania, samochód do dokonania przeglądu lub naprawy), sprawca może też wejść w posiadanie w wyniku omyłkowego doręczenia mu rzeczy (np. przesyłki pocztowej nie dla niego przeznaczonej). Kwalifikowanym typem przywłaszczenia jest sprzeniewierzenie (art. 284 § 2). Polega ono na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej sprawcy (np. oddanej na przechowanie, w zastaw, użyczonej, oddanej w komis). Powierzenie jest w swej istocie przekazaniem rzeczy z zastrzeżeniem jej zwrotu. Przywłaszczenie wymaga działania w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z cudzą rzeczą (lub prawem majątkowym), tak jakby się było jej właścicielem. O zamiarze przywłaszczenia może świadczyć odmowa zwrotu cudzej rzeczy, zaprzeczenie jej posiadania, sprzedaż lub darowanie innej osobie, przerobienie rzeczy itp. Strona przedmiotowa przestępstwa z art. 276 kk polega zaś na niszczeniu, uszkadzaniu, czynieniu bezużytecznym, ukrywaniu lub usuwaniu dokumentu, którym sprawca nie ma prawa wyłącznie rozporządzać.„Możliwość przypisania oskarżonemu przestępstwa określonego w art. 276 k.k. w postaci ukrywania wskazanego tam dokumentu zachodzi jedynie wówczas, gdy wykazane zostanie, że on sam podjął działanie, w wyniku którego dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, został ukryty przed osobą uprawnioną do dysponowania nim, czyli umieszczony w takim miejscu, o którym osoba ta nie wie lub do którego nie ma dostępu lub ma dostęp utrudniony, lub uczynił to wspólnie z inną osobą albo z innymi osobami, ale nie wtedy, gdy dostrzegł on jedynie, że inna osoba ma dany dokument i nie podejmuje działań uniemożliwiających jej ukrycie go, czyli nie reaguje na to” (wyrok SN z 23.05.2002 r., V KKN 404/99, OSNKW 2002/9–10, poz. 72). W ocenie Sądu , nie ma żadnych wątpliwości , że oskarżony swoim zachowaniem w okresie przypisanym mu przez Sąd , wypełnił znamiona w/w przepisów, przy czym ich naruszenie nastąpiło jednym czynem (zgodnie z ar.t 11 §2kk). Bezsprzecznie na mocy umowy przewłaszczenia z 31 marca 2021 r. oskarżony użytkował pojazd będący jej przedmiotem, należący do pokrzywdzonego , a następnie pomimo niedotrzymania warunków umowy, zażądania od niego natychmiastowego zwrotu pojazdu nie uczynił tego. Oskarżony ponadto ukrywał dokumenty związane z identyfikacją pojazdu - kartę pojazdu i dowód rejestracyjny. Na powyższe wskazują zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów, którym dano wiarę ( przede wszystkim umowa nabycia pojazdu przez oskarżonego, umowa pożyczki i przewłaszczenia na zabezpieczenie wraz z aneksami , wezwanie do zwrotu ) . Zła wola oskarżonego i zamiar działań sprzecznych z umowami, a także działanie bezpośrednio nakierowane na przywłaszczenie pojazdu i ukrywanie dokumentów go identyfikujących wynikają również z akt sprawy(...) T. (...). Oskarżony mimo zobowiązań umownych rozporządzał pojazdem w imieniu spółki (...) sp. z o.o., w której pełnił nieustaloną funkcję, która faktycznie nie była już właścicielem auta. Motywem działań oskarżonego było uwolnienie się od zobowiązań z tytułu umowy pożyczki leasingowej, jak również zobowiązań wobec M. B. (1). Wiedząc, że pokrzywdzony wysnuwa przeciwko niemu żądania, dążył do spreparowania sytuacji, w której to (...) sp. z o.o. miał być pokrzywdzonym na skutek czynów M. B. (2), któremu zarzucał przywłaszczenie auta, mimo niezapłacenia za auto pełnej ceny sprzedaży. Oskarżony nie przyznał się do winy, nie złożył wyjaśnień, co również w konsekwencji doprowadziło do tego, że wszelkie zgormadzone dowody, istotne dla sprawy, ocenione zostały swobodnie w myśl art. 7 kpk, jako świadczące przeciwko oskarżonemu. Sąd nie uwzględnił wniosku pokrzywdzonego złożonego na podstawie art. 46 §1 kk o zobowiązanie oskarżonego do naprawienia w całości szkody wyrządzonej w majątku pokrzywdzonego poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 30.436,80 zł wraz z odsetkami karnymi w wysokości równiej maksymalnym odsetkom ustawowym za opóźnienie w stosunku rocznym od kwoty 27.944,38 zł tytułem odszkodowania. W tym zakresie należy wskazać, że pokrzywdzona w toku postępowania odzyskała przewłaszczony pojazd. Z tego powodu nie można uznać ( w postępowaniu karnym), że odniosła jakąkolwiek szkodę z tytułu popełnienia przez oskarżonego przestępstwa. Rozliczenia między pokrzywdzoną a (...) sp. z o.o. w K. i wartość udziałów jednego i drugiego podmiotu w pojeździe nie są przedmiotem zainteresowania sądu karnego, a ewentualne roszczenia mogą być przeciwko oskarżonemu dochodzone w postępowaniu cywilnym. Przedmiotem ochrony popełnionych przestępstw jest bowiem własność rzeczy oraz wszelkich praw majątkowych. Sąd nie uwzględnił wniosku pokrzywdzonej o zobowiązanie oskarżonego by w okresie próby wykonywał pracę zarobkową, bowiem jak wynika z ustaleń, takową stale wykonuje. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. W. (1) I, II I Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. przestępstwa z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to na podstawie art. 11§3 kk w zw, z art. 284§2 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Bacząc na treść art. 11§3 kk sąd wymierzył karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, tj. art. 284§2 kk, gdyż przewiduje on konsekwencje przestępstwa większe niż te określone w art. 276 kk. Zgodnie z art. 284§2 kk kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą,podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wymierzając oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Orzeczona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności Sąd uwzględnił również wymogi prewencji generalnej, kształtowania wyobrażenia o konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych i budowania autorytetu porządku prawnego. Sąd na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. Decydując o tym czy kara pozbawienia wolności ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd kierował się tym w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa. Sąd oceniając postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia uznał, że dla wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego wystarczające będzie orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania. Sąd orzekając o warunkowym zawieszeniu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności miał na uwadze, że ta instytucja przysługuje jedynie wobec sprawców, co do których istnieje pozytywna prognoza resocjalizacyjna na przyszłość. Kluczowe znaczenie w przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej miały warunki osobiste oskarżonego, w szczególności dotychczasowy sposób życia (oskarżony nie był dotychczas karany, nie jest osobą zdemoralizowaną, jest osobą aktywną zawodowo, a przestępstwo, którego się dopuścił było incydentalnym konfliktem z prawem. Sąd miał na uwadze, że czyn, za który został skazany oskarżony nie wiązał się godzeniem w najwyższe dobra , a więc życie, zdrowie, czy wolność, a motywem działania było to, by uwolnić się od długów, w których spirali znalazł się oskarżony. W ocenie Sądu niskie jest prawdopodobieństwo, że pomimo zawieszenia wykonania kary, powróci on na drogę przestępstwa. Tym samym w rozpatrywanej sprawie, zgodnie z art. 69 § 1 k.k., warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności będzie wystarczające dla osiągnięcia w stosunku do oskarżonego celów postępowania. Orzeczony przez Sąd okres dwóch lat próby będzie właściwy do wykazania się przez oskarżonego wolą nie popełniania więcej czynów zabronionych oraz potwierdzeniem zasadności zastosowania wobec nich instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. K. W. (1) III I Mając na względzie obligatoryjną treść art. 72§1 kk, sąd za zasadne uznał zobowiązanie oskarżonego, by w okresie próby informował on sąd o przebiegu próby, co trzy miesiące. W ocenie Sądu nałożony obowiązek będzie adekwatnym elementem oddziaływania poprawczego i wychowawczego. W ocenie Sadu nałożony na oskarżonego obowiązek pozwoli na systematyczne dokonywanie oceny czy oskarżony nie narusza porządku prawnego. Orzeczony obowiązek jest formą dodatkowego oddziaływania wychowawczego wobec oskarżonego i skłonienia go do stałej refleksji nad własnym postępowaniem w trakcie trwania okresu próby. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz radcy prawnego A. G. pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu, który wstąpił do sprawy w charakterze oskarżyciela posiłkowego kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu z wyboru ( na podstawie §11ust.2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2022 r. poz. 1166 oraz z 2023 r. poz. 1860) V Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 zł tytułem wydatków postępowania. W ocenie Sądu brak było podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych oraz opłaty, albowiem oskarżony zadeklarował, że osiąga stały dochód. Podpis
II K 578/18
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżony A.
II K 557/17
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: G.
II K 297/20
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 297/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. S. (1) Czyn przypisany oskarżonemu przez Sąd Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.w dniu 20.03.2017 roku oskarżony M. S. (1) zawarł z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. umowę pożyczki konsumenckiej nr (...) , na mocy której w/w Spółka udzieliła mu pożyczki gotówkowej w kwocie 35.000 zł. na okres 47 miesięcy. W celu zabezpieczenia wierzytelności pożyczkodawcy wynikających z przedmiotowej umowy pożyczki , oskarżony w dniu 20.03.2017 roku dokonał przewłaszczenia na rzecz (...) Sp. z o.o. samochodu marki M. (...) o nr rej. (...). Do dnia 12.03.2018 roku oskarżony spłacał pożyczkę zgodnie z harmonogramem załączonym do w/w umowy , Następnie , pomimo wielokrotnych ponagleń telefonicznych , mailowych oraz listownych ze strony pożyczkodawcy , oskarżony zaprzestał spłaty pożyczki, czym spowodował szkodę w kwocie 17.590 zł. na rzecz pokrzywdzonego. Pismem z dnia 08.05.2018 roku (...) Sp. zo.o. wypowiedziała oskarżonemu przedmiotową umowę pożyczki ze skutkiem na dzień 13.05.2018 roku i wezwała go do natychmiastowego wydania samochodu będącego zabezpieczeniem niniejszej umowy , a wskazanego w umowie przewłaszczenia z uwagi, iż przeszedł on na własność w/w Spółki. Oskarżony , pomimo wielokrotnych deklaracji zwrotu przedmiotu umowy przewłaszczenia ,w/w pojazd zwrócił pokrzywdzonemu dopiero w dniu 23.03.2020 roku w stanie nie nadającym się do użytku. Zeznania świadka M. S. (2) ; Kserokopie umowy z załącznikami ; Wypowiedzenie umowy ; Dokumentacja fotograficzna ; Protokół odbioru pojazdu k-16,73; k-2-10; k-11-12v; k-34-40; k-62 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. S. (1) Czyn przypisany oskarżonemu przez Sąd Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.Fakt , że oskarżony M. S. (1) nie przywłaszczył samochodu , który na mocy umowy pożyczki i przewłaszczenia , jakie zawarł z pokrzywdzonym , przeszedł na własność (...) Sp. z o.o. Wyjaśnienia oskarżonego M. S. (1) k-73 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania świadka M. S. (2) ; Kserokopie umowy z załącznikami ; Wypowiedzenie umowy ; Dokumentacja fotograficzna ; Protokół odbioru pojazdu Zgodne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie a zwłaszcza z umową pożyczki i przewłaszczenia, dokumentacją fotograficzną i protokołem odbioru pojazdu; Nie kwestionowane przez żadną ze stron; Nie kwestionowane przez żadną ze stron; Nie kwestionowana przez żadną ze stron; Nie kwestionowany przez żadną ze stron 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Wyjaśnienia oskarżonego M. S. (1) Wyjaśnienia oskarżonego , w których kwestionuje swoje sprawstwo podając , iż nie zwrócił pokrzywdzonemu pojazdu albowiem ,wynajął go osobie , której danych nie pamięta , albowiem zbierał pieniądze , aby spłacić pożyczkę nie mają potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie , a zwłaszcza z zeznaniach świadka M. S. (2). 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. M. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn zarzucany oskarżonemu wyczerpał znamiona art. 284§2 kk . Przestępstwo przywłaszczenia różni się od kradzieży brakiem elementu zaboru rzeczy, która znajduje się w posiadaniu sprawcy, przy czym sposób wejścia przez sprawcę w jej posiadanie jest obojętny dla bytu przestępstwa .Przywłaszczenie może więc dotyczyć rzeczy wypożyczonej, oddanej sprawcy w celu wykonania określonych zleceń (np. materiał oddany do uszycia ubrania, samochód do dokonania przeglądu lub naprawy), sprawca może też wejść w posiadanie w wyniku omyłkowego doręczenia mu rzeczy (np. przesyłki pocztowej nie dla niego przeznaczonej). Kwalifikowanym typem przywłaszczenia jest sprzeniewierzenie (art. 284 § 2). Polega ono na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej sprawcy (np. oddanej na przechowanie, w zastaw, użyczonej, oddanej w komis). Powierzenie jest w swej istocie przekazaniem rzeczy z zastrzeżeniem jej zwrotu. Przywłaszczenie wymaga działania w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z cudzą rzeczą (lub prawem majątkowym), tak jakby się było jej właścicielem. O zamiarze przywłaszczenia może świadczyć odmowa zwrotu cudzej rzeczy, zaprzeczenie jej posiadania, sprzedaż lub darowanie innej osobie, przerobienie rzeczy itp. W ocenie Sądu , nie ma żadnych wątpliwości , że oskarżony swoim zachowaniem w okresie przypisanym mu przez Sąd , wypełnił znamiona w/w przepisu, albowiem na mocy umowy przewłaszczenia z dnia 20.03.2017 roku użytkował pojazd będący jej przedmiotem , a następnie pomimo wypowiedzenia umowy pożyczki konsumenckiej (...) przez pokrzywdzonego oraz żądaniem natychmiastowego zwrotu w/w pojazdu , uczynił to dopiero w dniu 23.03.2020 roku ( stąd też Sąd zmienił czasokres zarzucanego mu czynu). ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---------- -------------------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania ----------------- --------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania ---------- ---------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie --------------- ------------------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S. (1) I. II. III IV. I II. III. IV Okoliczności obciążające: - uprzednia karalność oskarżonego ; Okoliczności łagodzące: - zwrot przedmiotu umowy przewłaszczenia; Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności , uznając iż będzie to wystarczające do osiągnięcia celów kary ; Oskarżony popełnił zarzucany ma czyn w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby , aby sprawował kontrolę nad jego zachowaniem 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- --- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---- 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Sąd na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, aby umożliwić mu spłatę zadłużenia u pokrzywdzonego 1.1Podpis
II K 49/16
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: J.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text