I ACz 1134/14 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedWnioskodawczyni wniosła zażalenie (nazwane błędnie apelacją – k. 119) na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sądu Okręgowego w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego wydziału cywilnego z dnia 14 maja 2014 r. została wezwania do uiszczenia w ciągu tygodnia opłaty od zażalenia w kwocie 30 zł pod rygorem odrzucenia jej odwołania (k. 122). Wobec nieuiszczenia opłaty, Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. zażalenie odrzucił (k. 125). W dniu 9 czerwca 2014 r. wnioskodawczyni złożyła zażalenie na zarządzenie z 14 maja 2014 r. na wymiar opłaty – jak wskazała „o opłacie 30 zł” (k. 127).
Legislator headnote
AI generatedart. 394 § 1 pkt 9 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c, art. 370 k.p.c; I ACz 1134/14 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu wskazywała na szereg okoliczności związanych z meritum sprawy jak i odnosiła się ogólnie do innych jej spraw toczących się przed sądem ale także podniosła, że złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z ogólnej treści własnoręcznego uzasadnienia zażalenia wynikało, że w istocie domagała się uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Sąd Apelacyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zażalenie, którego podstawą prawną stanowił przepis z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. było spóźnione. Skoro wnioskodawczyni została wezwana do opłacenia zażalenia w dniu 19 maja 2014 r. (k. 124) to tygodniowy termin do wniesienia zażalenia na wymiar tej opłaty upływał z dniem 26 maja 2014r.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IACz 1134/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2014r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Piotr Górecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca 2014 r. sprawy z wniosku A. K. Przy udziale M. S. o ubezwłasnowolnienie na skutek zażalenia wnioskodawczyni od zarządzenia z dnia 14 maja 2014 r. Przewodniczącego Wydziału I Cywilnego Sądu Okręgowego w Poznaniu, sygn. akt INs 244/12, postanawia: odrzucić zażalenie. P. Górecki
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni wniosła zażalenie (nazwane błędnie apelacją – k. 119) na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sądu Okręgowego w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego wydziału cywilnego z dnia 14 maja 2014 r. została wezwania do uiszczenia w ciągu tygodnia opłaty od zażalenia w kwocie 30 zł pod rygorem odrzucenia jej odwołania (k. 122). Wobec nieuiszczenia opłaty, Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. zażalenie odrzucił (k. 125). W dniu 9 czerwca 2014 r. wnioskodawczyni złożyła zażalenie na zarządzenie z 14 maja 2014 r. na wymiar opłaty – jak wskazała „o opłacie 30 zł” (k. 127).
W uzasadnieniu wskazywała na szereg okoliczności związanych z meritum sprawy jak i odnosiła się ogólnie do innych jej spraw toczących się przed sądem ale także podniosła, że złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z ogólnej treści własnoręcznego uzasadnienia zażalenia wynikało, że w istocie domagała się uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Sąd Apelacyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zażalenie, którego podstawą prawną stanowił przepis z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. było spóźnione. Skoro wnioskodawczyni została wezwana do opłacenia zażalenia w dniu 19 maja 2014 r. (k. 124) to tygodniowy termin do wniesienia zażalenia na wymiar tej opłaty upływał z dniem 26 maja 2014r.
Tymczasem wnioskodawczyni swoje zażalenie wniosła do sądu bezpośrednio w dniu 9 czerwca 2014 r. a zatem już po terminie. W tym stanie rzeczy należało zażalenie jako spóźnione odrzucić (art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c.) P. Górecki