VI Ka 753/24 · Sąd powszechny

Wyrok łączny Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim II Wydziału Karnego z dnia 16 stycznia 2024 roku wydany w sprawie II K 137/23.

Sygn. akt II Ka 609/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska (spr.) Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz SO Marek Korczyński Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale Prokuratora Leszka Soczewki po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy skazanego P. S. na skutek apelacji wniesionej przez skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 5 lipca 2024 r. sygn. akt II K 25/24 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. S. 295,20 złotych (w tym 55,20 złotych podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w imieniu skazanego w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 609/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 5 lipca 2024 r. w sprawie II K 25/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Skazany nie sformułował zarzutów określonych w art. 439 § 1 kpk i art. 438 pkt 1-4 kpk, jednakże w świetle art. 427 § 2 a contrario kpk nie miał takiego obowiązku. W apelacji osobistej skazany podniósł, iż: - nie popełnił czynu, który mu przypisano wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 22 listopada 2022 r. w sprawie II K 255/17, - Sąd Rejonowy prowadził przedmiotową sprawę, pomimo wniosku skazanego o odroczenie rozprawy, a następnie wydał wyrok łączny, mimo, że skazany chciał cofnąć wniosek o jego wydanie, - zachodzi rażąca niewspółmierność orzeczonej zaskarżonym wyrokiem kary łącznej, z uwagi na nieuwzględnienie w należytym stopniu jego sytuacji osobistej, finansowej, zdrowotnej oraz rodzinnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że przeprowadzone przez Sąd I instancji postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego było w pełni prawidłowe. Zgromadzony w sprawie, kompletny materiał dowodowy, został poddany rzetelnej i obiektywnej ocenie, zgodnej z dyrektywami określonymi w art. 7 kpk. Nadto nie budziło wątpliwości, w świetle pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, że sytuacja P. S., w szerokim jej ujęciu, została uwzględniona, w myśl art. 85a kk, przy ferowaniu wymiaru kary łącznej. Zastrzeżeń Sądu odwoławczego nie budziły ustalenia Sądu I instancji co do zaistnienia w sprawie warunków do wydania wyroku łącznego i możliwości orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 85 § 1 kk, tj. zaistnienia realnego zbiegu przestępstw, za które orzeczono kary tego samego rodzaju. Należy w tym miejscu podnieść, że procedowanie Sądu Rejonowego w tej sprawie mimo złożenia przez skazanego oświadczenia o cofnięciu wniosku o wydanie wyroku łącznego, nie stanowiło uchybienia, bowiem w postępowaniu tego rodzaju nie obowiązuje zasada skargowości. Zgodnie z treścią art. 570 kpk, Sąd może procedować w tym przedmiocie zarówno na wniosek skazanego jak też z urzędu. W myśl obowiązującej w polskiej procedurze karnej zasady odwoływalności oświadczeń woli stron, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej albo nie wystąpiły okoliczności uniemożliwiające odwołanie czynności, czynności procesowe są odwoływalne, jeżeli same w sobie są fakultatywne. Niewątpliwie do tego rodzaju oświadczeń należy wniosek o wydanie wyroku łącznego. Wniosek o wydanie wyroku łącznego może zatem zostać cofnięty. Jednak oświadczenie o cofnięciu wniosku nie powoduje od razu skutku w postaci umorzenia postępowania, gdyż sąd wydaje również wyrok łączny z urzędu. Oznacza to, że nie jest związany cofnięciem wniosku, bowiem w razie stwierdzenia podstaw do orzeczenia kary łącznej zobowiązany jest wydać wyrok łączny. Przenosząc tę uwagę na grunt postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że w sytuacji gdy skazany P. S. cofnął wniosek o wydanie wyroku łącznego, obowiązkiem sądu było dalsze procedowanie i wydanie decyzji procesowej kończącej postępowanie, co też Sąd uczynił prawidłowo. Na pełną akceptację Sądu II instancji zasługiwało również ustalenie, że konieczne było zastosowanie w tej sprawie przepisów prawa materialnego o karze łącznej, obowiązujących po wejściu w życie nowelizacji kodeksu karnego z dnia 24 czerwca 2020 r. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo oznaczył granice wymiaru kary łącznej możliwej do orzeczenia w stosunku do skazanego, w oparciu o przepisy art. 86 § 1 kk oraz art. 89 § 1b kk, uwzględniając ponadto wszystkie okoliczności jakie miały wpływ na wymiar kary łącznej. Decyzja Sądu Rejonowego o wymierzeniu skazanemu kary łącznej bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nie stanowiła obrazy obowiązujących przepisów, gdyż zgodnie z treścią art. 89 § 1 kk w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej w wymiarze nieprzekraczającym roku, przy spełnieniu dodatkowych, wskazanych w tym przepisie warunków. Mając na uwadze, że wymiar kary łącznej, najniższej jaka mogła być orzeczona w myśl art. 86 § 1 kk wynosił ponad rok, nie było możliwości skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nie sposób też przyjąć, aby wymierzona zaskarżonym wyrokiem kara łączna 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, była niewspółmierna i to w stopniu rażącym. Należy zauważyć, że granice możliwej do wymierzenia kary łącznej wynosiły w myśl art. 86 § 1 kk od 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności (najwyższa z kar podlegających łączeniu – kara orzeczona w sprawie II K 255/17 powiększona o co najmniej jedną jednostkę jej wymiaru), do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim w sprawach II K 255/17 i II K 458/22,przy przyjęciu, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a więc z uwzględnieniem treści art. 89 § 1b kk). Zatem, Sąd Rejonowy orzekł karę w najniższym możliwym wymiarze, czego zdaje się nie dostrzegać skazany. Sąd I instancji prawidłowo ocenił wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar kary łącznej orzeczonej wobec P. S., które określa art. 85a kk, w tym te wypracowane przez doktrynę i orzecznictwo, dotyczące właściwości i warunków osobistych skazanego, które w tej sprawie wynikały z treści wywiadu środowiskowego, bliski związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami (wynikający chociażby z tego, że były skierowane podobnym dobrom chronionym prawem), w kontekście dostosowania wymiaru kary łącznej do realizacji celów w zakresie prewencji indywidualnej. Ustalenia odnoszące się do okoliczności wynikających z treści wywiadu sporządzonego przez kuratora sądowego, na które wskazuje również skazany w środku odwoławczym, wobec dostrzeżenia jego prawidłowej postawy w środowisku lokalnym, a także w obliczu niewchodzenia przez niego na ścieżkę przestępczą od czasu popełnienia czynów, przypisanych mu w/w wyrokami, zdecydowały o wymiarze kary łącznej. Te ustalenia miał w polu widzenia Sąd orzekający, dokonując prawidłowej oceny postawy skazanego w procesie jego resocjalizacji, co wprost wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. W tym miejscu należy podkreślić, że Sąd a quo, w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego nie był uprawniony do ponownego rozważania tych samych okoliczności, które legły u podstaw wymiaru kar jednostkowych podlegających łączeniu. W postępowaniu o wydanie wyroku łącznego Sąd nie bada kwestii sprawstwa i winy, gdyż zostało ono już stwierdzone prawomocnym orzeczeniem. W związku z tym kwestionowanie przez skarżącego na obecnym etapie postępowania faktu popełnienia czynu przypisanego mu wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim w sprawie II K 255/17 nie znajduje uzasadnienia i nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości wydanego orzeczenia. Sąd odwoławczy nie stwierdził również, aby w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszenia prawa do obrony skazanego. Okoliczności, o których wspomina na łamach wywiedzionej przez niego apelacji, odnoszące się do jego sytuacji osobistej, materialnej, zdrowotnej, a także rodzinnej, stały się podstawą do przyznania mu obrońcy z urzędu (k. 88), który reprezentował go na wszystkich terminach rozprawy głównej (k. 113, 122-122v). Skazany został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, wyznaczonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 6 maja 2024 r. (k. 121). W sytuacji obecności obrońcy skazanego na tym terminie rozprawy głównej, przy jednoczesnym uznaniu przez Sąd Rejonowy stawiennictwa skazanego za nieobowiązkowe, dalsze procedowanie przez Sąd pod nieobecność skazanego było prawidłowe z uwagi na treść art. 117 § 3 a kpk, który umożliwia prowadzenie czynności procesowej niezależnie od przyczyny niestawiennictwa strony, gdy została należycie zawiadomiona o jej terminie, jeżeli stawił się jej obrońca, chyba, że udział strony w tej czynności jest obowiązkowy, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Wniosek Z uwagi na treść apelacji należało przyjąć, że skazany wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec niego kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, ewentualnie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie był zasadny ze względów wskazanych w rubryce 3.1. i nie zasługiwał na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 5 lipca 2024 r. w sprawie II K 25/24 – w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Bezzasadność apelacji oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III. Sąd Odwoławczy na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. S. kwotę 295,20 złotych (w tym 55,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w imieniu skazanego w postępowaniu odwoławczym. Wprawdzie apelacja skazanego okazała się w całości niezasadna i na podstawie art. 636 § 1 kpk winien on ponieść w całości wydatki za postępowanie odwoławcze, jednakże w oparciu o art. 624 § 1 kpk z uwagi na sytuację materialną skazanego, Sąd Okręgowy zwolnił go od obowiązku ich uiszczenia, ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację skazany Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 15 września 2021r., sygn..

Sygn. akt VI Ka 178/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w J. R. R. po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. sprawy M. J. (1) ur. (...) w J. c. K., B. z domu C. oskarżonej z art. 286 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 195/19 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonej M. J. (1) w ten sposób, że w pkt II a części dyspozytywnej obniża orzeczony obowiązek naprawienia szkody na pokrzywdzonej M. K. do kwoty 1597 złotych, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 178/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 grudnia 2019 r., sygn. akt II K 195/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ ---------------------------------------------------- ------------ ------------ 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Obraza prawa materialnego w rozumieniu art. 438 pkt 1 k.p.k., tj. art. 361 § 1 k.c. poprzez błędne uznanie, że oskarżona ponosi również odpowiedzialność za szkodę powstałą wskutek poznawawienia pokrzywdzonej możliwości zaciągnięcia kredytu celem wykonania remontu mieszkania i zakupu sprzętu AGD, podczas gdy brak jest adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy działaniem oskarżonej, a wskazaną przez pokrzywdzoną szkodą. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2. Mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku rażąca obraza przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k., poprzez dokonanie oceny wartości szkody spowodowanej popełnieniem przestępstwa, tj. szkody majątkowej oraz osobistej M. K. i oparcie stanu faktycznego w tym zakresie jedynie na oświadczeniu i dokumentacji złożonej przez pokrzywdzoną (oskarżycielkę posiłkową), co doprowadziło do ustalenia wysokości szkody i tym samym obowiązku jej naprawienia w sposób dowolny. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3. Mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku obraza przepisów prawa procesowego, tj. art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku kwestii związanych z ustaleniem rzeczywistego rozmiaru wyrządzonej szkody majątkowej, podczas gdy biorąc pod uwagę rozmiar zaciągniętych przez oskarżoną zobowiązań należałoby wskazać, dlaczego orzeczony środek karny rozmiarem odbiega w stopniu tak znaczącym od wysokości osiągniętej przez oskarżoną korzyści majątkowej. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 4. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść tego orzeczenia, którego skutkiem była rażąca niewspółmierność środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, polegający na błędnym uznaniu zeznań świadka M. K. k. 1-2, 182, 319-320 oraz załączonej przez nią dokumentacji i oparciu się wyłącznie na ich podstawie przy ustalaniu wysokości szkody, co skutkowało orzeczeniem środka karnego w wymiarze wnioskowanym przez pokrzywdzoną, który to rozmiar stanowi czterokrotność osiągniętej przez oskarżoną korzyści majątkowej, co w sposób kategoryczny wskazuje na rażącą niewspółmierność tegoż środka. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Powołany przez skarżącego przepis art. 361 § 1 k.c. stanowi, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W realiach przedmiotowej sprawy zawarcie przez M. J. (1) umów kredytowych, posługując się danymi osobowymi M. K., podszywając się pod pokrzywdzoną i nie mając zamiaru ani możliwości spłacenia zaciągniętych zobowiązań, skutkowało umieszczeniem wpisu na temat M. K. w BIK, co negatywnie rzutowało na ocenę jej zdolności kredytowej. Nie sposób zatem zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż brak jest adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy działaniem oskarżonej a szkodą w postaci pozbawienia pokrzywdzonej możliwości zaciągnięcia kredytu celem wykonania remontu mieszkania i zakupu sprzętu AGD. Zaznaczyć jednak należy, iż przepis art. 46 § 1 k.k., na mocy którego nałożono na oskarżoną obowiązek naprawienia szkody, odsyła do przepisów prawa cywilnego, co jest równoznaczne z przeniesieniem ciężaru dowodowego w zakresie wysokości szkody na pokrzywdzonego. Tymczasem M. K. nie udokumentowała w wystarczającym stopniu, iż deklarowana przez nią wysokość szkody, jaką poniosła, pozostawała w związku z zachowaniem oskarżonej i stanowiła następstwo popełnionego przez nią przestępstwa. Z akt sprawy nie wynika bowiem, czy poza otrzymaniem informacji z BIK w chwili ubiegania się o kredyt na zakup sprzętu AGD, oskarżona występowała z wnioskiem kredytowym, chociażby w banku który prowadzi jej rachunek bieżący, i otrzymała decyzję odmowną. Mając na względzie niewielką wysokość zaciągniętych przez oskarżoną zobowiązań, a następnie podjęcie kroków prawnych przez pokrzywdzoną w celu usunięcia wpisów na jej temat z rejestru BIK nie jest wykluczone, iż po przedstawieniu w banku dokumentów potwierdzających złożenie przez M. K. zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa na jej szkodę, ocena jej zdolności kredytowej zostałaby przez bank zweryfikowana. Jak wynika z zeznań pokrzywdzonej złożonych na rozprawie w dniu 20 maja 2019 r. (k 319 – 320), rozważała ona zaciągnięcie kredytu w banku na kwotę od 50.000 do 70.000 złotych, zaś sprzęt AGD miał kosztować prawie 20.000. Skoro pokrzywdzona deklarowała, iż kontaktowała się wcześniej z bankiem w sprawie tego kredytu i wstępnie ustaliła, iż będzie on spłacany przez 2 lata, kwestią niewyjaśnioną pozostaje ewentualna możliwość zakupu sprzętu AGD ze środków pochodzących z tego kredytu. Pokrzywdzona nie wykazała także, iż wobec braku innych źródeł finansowania remontu w postaci oszczędności czy lokat, rzeczywiście zmuszona była do sprzedaży akcji na niekorzystnych dla siebie warunkach. Z zeznań pokrzywdzonej wynika, iż wobec odmowy udzielenia jej kredytu, nie rozważyła ograniczenia prac remontowych bądź odsunięcia ich w czasie. Z drugiej zaś strony rozpoczęcie takiego przedsięwzięcia z założeniem, iż będzie ono finansowane ze środków pochodzących z kredytu bez uprzedniego upewnienia się, że może on zostać udzielony, wydaje się być zachowaniem co najmniej nierozsądnym. Jak wynika z zeznań pokrzywdzonej, wobec braku możliwości sfinansowania remontu z innych środków, M. K. zdecydowała się na sprzedaż akcji, które traktowała jako zabezpieczenie na przyszłość. Rację jednak należy przyznać skarżącemu, iż brak jest adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem oskarżonej a dokonaniem przez pokrzywdzoną sprzedaży akcji na niekorzystnych dla niej warunkach. Dlatego też Sąd Odwoławczy, przyznając rację skarżącemu, zmienił zaskarżony wyrok i zmniejszył wysokość nałożonego na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody do kwoty 1597 złotych, która stanowi sumę udokumentowanych przez pokrzywdzoną wydatków związanych z zamówieniem raportów z BIK, prowadzenia związanej z tym postępowaniem korespondencji oraz skorzystania z profesjonalnej pomocy prawnej. Rozstrzygnięcie to nie zamyka jednak drogi do dochodzenia przez M. K. należnej jej zdaniem i niezaspokojonej część roszczenia na drodze postępowania cywilnego. Ad. 2 Jak już wspomniano, niewystarczającym było określenie przez Sąd Rejonowy wysokości wyrządzonej przestępstwem szkody w oparciu jedynie o oświadczenie pokrzywdzonej i przedstawienie przez nią skromnej dokumentacji, co w ocenie Sądu Odwoławczego było niewystarczające do poczynienia ustaleń faktycznych w tym zakresie. Ponadto, jak słusznie podniósł skarżący, Sąd orzekający także w tym przypadku zobligowany jest do stosowania regulacji zawartej w art. 7 k.p.k., odnosząc się do zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego i przed orzeczeniem obowiązku naprawienia szkody w deklarowanej przez pokrzywdzoną wysokości, zbadać powinien, czy są ku temu dostateczne podstawy. Ad. 3 Lakoniczne odniesienie się przez Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wydanego rozstrzygnięcia do podstawy określenia wysokości wyrządzonej szkody jedynie do oświadczenia pokrzywdzonej i przedłożonej przez nią dokumentacji dotyczącej cen sprzedanych akcji i wysokości dywidendy, które to Sąd Odwoławczy uznał za niewystarczającą podstawę do poczynienia takich ustaleń faktycznych, jakie Sąd I instancji zawarł w zaskarżonym wyroku, w realiach przedmiotowej sprawy każe uznać za zasadny podniesiony przez skarżącego zarzut obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. Ad. 4 Jak już wspomniano, Sąd Odwoławczy nie zaaprobował ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji w zakresie wysokości szkody, do której naprawienia zobowiązał oskarżoną na podstawie art. 46 § 1 k.k., co skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku w tym zakresie. Podkreślić jednak należy, iż do środków kompensacyjnych, które mogą być orzeczone na postawie powołanego przepisu, nie mają zastosowania dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k., a zatem nietrafnym był zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonego wobec M. J. (1) obowiązku naprawienia szkody, chociaż – jak już wspomniano – Sąd Odwoławczy uwzględnił wniosek o jego obniżenie. Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku w punkcie II a poprzez orzeczenie wobec oskarżonej obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej M. K. kwoty 1597 złotych. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Konsekwencją uznania za zasadne podniesionych przez obrońcę oskarżonej zarzutów było uwzględnienie wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie zawartego w pkt II a części dyspozytywnej wyroku obowiązku naprawienia szkody wobec pokrzywdzonej do kwoty 1597 złotych, która stanowi sumę udokumentowanych przez pokrzywdzoną wydatków związanych z zamówieniem raportów z BIK, prowadzenia związanej z tym postępowaniem korespondencji oraz skorzystania z profesjonalnej pomocy prawnej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w zakresie pkt I, częściowo pkt II a - w zakresie zadość uczynienia za doznaną krzywdę, II b oraz III – IX części dyspozytywnej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Punkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku dotyczył przypisania M. J. (1) sprawstwa i winy w zakresie zarzucanych jej czynów oraz rozstrzygnięcie o karze, a poczynione w tym zakresie ustalenia Sądu Rejonowego nie były kwestionowane przez obrońcę oskarżonej w wywiedzionym środku odwoławczym. Ponadto utrzymaniu w mocy podlegał również zawarty w pkt II a części dyspozytywnej nałożony na M. J. (1) obowiązek zapłaty za rzecz pokrzywdzonej kwoty 2000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Punkt II b części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku zawierał obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. w siedzibą w K., którego wysokość ani zasadność również nie była kwestionowana przez obronę. Z kolei pkt III – IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku dotyczyły warunkowego zawieszenia kary wymierzonej oskarżonej oraz obowiązków probacyjnych, zaś pkt V – VI części dyspozytywnej zawierały rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Punkty VI – IX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku dotyczyły współoskarżonego M. J. (2) i nie były kwestionowane w wywiedzionym środku odwoławczym. Rozstrzygnięcia te nie wymagały także ingerencji Sądu Odwoławczego z urzędu, dlatego jako trafne i prawidłowe podlegały utrzymaniu w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zmiana zaskarżonego wyroku wobec oskarżonej M. J. (1) poprzez obniżenie orzeczonego w pkt II a części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku obowiązku naprawnienia szkody na rzecz pokrzywdzonej do kwoty1597 złotych. Zwięźle o powodach zmiany Sąd Odwoławczy uwzględnił zarzuty podniesione przez obrońcę oskarżonej w wywiedzionym środku odwoławczym i obniżył zawarty w pkt II a części dyspozytywnej wyroku obowiązek naprawienia szkody wobec pokrzywdzonej do kwoty 1597 złotych, która stanowi sumę udokumentowanych przez pokrzywdzoną wydatków związanych z zamówieniem raportów z BIK, prowadzenia związanej z tym postępowaniem korespondencji oraz skorzystania z profesjonalnej pomocy prawnej. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Sąd Odwoławczy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., mając na względzie trudną sytuację majątkową oskarżonej, zwolnił ją od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wymiar obowiązku naprawienia szkody 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

B. oskarżonego z art. 177 § 1 i 2 kk w zw. z art. 178§1 kk i in. oraz sprawy uniewinnia oskarżonego od zarzutu czynu przypisanego w pkt VI tj. czynu z art.