VI U 1649/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI U 1649/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2025 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Karolina Chudzinska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy A. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania ubezpieczonej od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 25 września 2023r. , znak: (...) 1. Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 12 lipca 2023r. ( tj. od zakończenia pobierania zasiłku chorobowego ) do dnia 4 czerwca 2026r.

2. Stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sędzia Karolina Chudzinska Sygn. akt VI U 1649/23

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 25 września 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił A. G. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2022r., poz. 504 ze zm. ), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 1 września 2023r., która nie uznała ubezpieczonej za osobę niezdolną do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w tym stan jej zdrowia nie uległ poprawie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki :

1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonej i jego wpływu na zdolność do pracy, w szczególności ustalenie, czy stan zdrowia ubezpieczonej powoduje jej całkowitą lub częściową niezdolność do pracy. W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych, lekarzy następujących specjalizacji: - specjalisty medycyny pracy, - reumatologa, - neurologa – specjalisty rehabilitacji medycznej, którzy rozpoznali u ubezpieczonej poniższe schorzenia: - seronegatywne reumatoidalne zapalenie stawów, - chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych, - stan po leczeniu artroskopowym stawu kolanowego lewego w 2008r. i prawego w 2018r.

– zakwalifikowana do kolejnej artroskopii stawu kolanowego prawego, - stan po radiosynowektomii stawu kolanowego prawego w 2023r., - nadciśnienie tętnicze kontrolowane. Zdaniem biegłych sądowych ubezpieczona jest osobą częściowo niezdolną do pracy, przy czym niezdolność ta jest okresowa – na okres 3 lat od dnia wystawienia zaświadczenia o stanie zdrowia, tj. od 05.06.2023r. do 04.06.2026r. - dowód – biegłych sądowych ( k. 39 – 40, 60 - 64 akt ). Żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii, przy czym organ rentowy w piśmie z dnia 28 kwietnia 2025r. poinformował Sąd, że w oparciu o stanowisko Przewodniczącego Komisji Lekarskiej ZUS nie wnosi zastrzeżeń do opinii biegłych sądowych.

W tej sytuacji, Sąd pozytywnie ocenił opinie biegłych sądowych. Sporządzone one zostały przez specjalistów z zakresu schorzeń, które dolegają ubezpieczonej, a oparte zostały na przeprowadzonych badaniach i dokumentacji medycznej. Wydane opinie nie tylko były spójne, logiczne, ale także przekonujące zarówno dla stron postępowania, jak i Sądu. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe było wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i nie wymagało prowadzenia dalszego postępowania dowodowego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinie biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie i zgodnie z art. 477 14 § 2 k.p.c. w pkt 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji.

Orzeczono też w pkt 2 wyroku o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, albowiem wprawdzie biegli sądowi, jak wskazali w opinii ( k. 64 akt ) dysponowali nową dokumentacją lekarską załączoną do akt, jednak o treści opinii zadecydowała wieloletnia dynamika schorzenia, a tą mogli już zaobserwować lekarze badający ubezpieczoną w ramach postępowania przed organem rentowym. SSO Karolina Chudzinska