VI U 212/24 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI U 212/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2025 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Przemysław Chrzanowski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy M. R. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności w związku z odwołaniem M. R. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 2 kwietnia 2024 roku, Nr WN-III. (...).1. (...).2023 zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 2 kwietnia 2024 roku, Nr WN-III. (...).1. (...).2023, oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia 11 grudnia 2023 roku, nr:

PCPR.ON.721. (...).2023, w ten sposób, że zalicza M. R. do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 7 listopada 2023 roku do dnia 30 listopada 2025 roku. Sygn. akt VI U 212/24

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 11 grudnia 2023 roku, nr: (...).ON.721. (...).2023, Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w O. nie zaliczył M. R. do osób niepełnosprawnych. Orzeczeniem z dnia 02 kwietnia 2024 roku, Nr WN-III. (...).1- (...).2023, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. utrzymał w mocy ww. orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia 11 grudnia 2023 roku. (orzeczenie MZON; orzeczenie WZON – akta WZON) Od powyższego orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 02 kwietnia 2024 roku, Nr WN-III. (...).1- (...).2023, odwołanie złożył M. R.. Wskazał, że nie zgadza się z ustaleniem, że nie został zaliczony do osób niepełnosprawnych. (odwołanie – k.

1) W odpowiedzi na odwołanie WZON wniósł o jego oddalenie wskazując, na zasadność wydanego orzeczenia. (odpowiedź na odwołanie – k. 3-4) Sąd ustalił, co następuje: U M. R. rozpoznano wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego oraz bólowe ograniczenie zakresów ruchomości stawów barkowych. Odwołujący cierpi na cukrzycę typu II, otyłość, dnę moczanową i nadciśnienie tętnicze. Ze względu na poziom funkcjonowania, należało uznać M. R. za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 07 listopada 2023 roku do dnia 30 listopada 2025 roku. (opinia biegłego ortopedy -traumatologa – k. 21-21v; dokumentacja zgromadzona w aktach WZON) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego lekarza specjalisty z zakresu ortopedii-traumatologii.

Opinia biegłego została sporządzona przez specjalistę z zakresu schorzenia dotyczącego M. R.. Wydanie opinii zostało poprzedzone analizą złożonej dokumentacji medycznej. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił także na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy i aktach WZON oraz przede wszystkim na podstawie dowodu z pisemnej ww. opinii. Dowody te, w ocenie Sądu, są rzetelne i przedstawiają kompleksowy obraz stanu zdrowia M. R., wyczerpująco opisując jego schorzenia. Opinia biegłego jest spójna wewnętrznie, tworzy logiczną całość i stanowi podstawę dokonania ustaleń przez Sąd.

Do sporządzonej opinii Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w zakreślonym przez Sąd terminie nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń – k.

27. Sąd nie powoływał innego biegłego, nie można bowiem skutecznie wnioskować o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, jedynie na tej podstawie, że dotychczasowa opinia jest niekorzystna dla strony. Stanowisko to jest uzasadnione utrwalonym już orzecznictwem sądowym. Przykładowo można wskazać w tym miejscu wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2011r. (I ACa 316/11 LEX nr 1095795) zgodnie z którym, niedopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego jest prawidłowe w sytuacji, jeżeli opinia nie odpowiada oczekiwaniom strony i nie zgłasza ona żadnych merytorycznych uwag do opinii.

Samo stwierdzenie strony, że się z nią nie zgadza, nie oznacza, że opinia jest wadliwa. Podobnej treści jest również teza 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2009r. (V ACa 139/09 LEX nr 551993) zgodnie z którą, o ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi być uznany za zmierzający wyłącznie do nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, co winno skutkować jego pominięciem.

Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego.

Sąd zważył, co następuje:

M. R. domagał się zaliczenia go do osób niepełnosprawnych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych:

1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.

4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Z ustaleń Sądu, dokonanych na podstawie sporządzonej opinii wynika, że odwołujący jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 07 listopada 2023 roku do dnia 30 listopada 2025 roku. M. R. ma 52 lata.

Rozpoznano u niego wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego. Ponadto cierpi na otyłość, cukrzycę typu II, dnę moczanową i nadciśnienie tętnicze. Leczy się w Poradni Reumatologicznej. Biegły lekarz specjalista ortopeda traumatolog potwierdził że z przyczyn ortopedycznych może wykonywać pracę dostępną na ogólnym rynku pracy, z wyjątkiem ciężkiej pracy fizycznej, nie powinien wykonywać prac wymagających podnoszenia i przenoszenia ciężkich przedmiotów, prac wymagających długotrwałego stania w pozycjach wymuszonych.

Może wykonywać lżejsze prace bez ryzyka pogorszenia funkcji układu ruchu. Reasumując, biegły uznał M. R. za osobę o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 07 listopada 2023 roku do dnia 30 listopada 2025 roku. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie wskazanych przepisów zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 2 kwietnia 2024 roku, Nr WN-III. (...).1. (...).2023, oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia 11 grudnia 2023 roku, nr: (...).ON.721. (...).2023 i zalicza M.

R. do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń oznaczonych symbolem niepełnosprawności 05-R od dnia 7 listopada 2023 roku do dnia 30 listopada 2025 roku.