I C 443/24 · Sąd powszechny

Sygn. akt: I C 443/24 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2025r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Kłek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Beata Bukiejko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2025 r. w K. sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w O. przeciwko (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 571,36 zł (pięćset siedemdziesiąt jeden złotych i trzydzieści sześć groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 18.06.2024 r. do dnia zapłaty, II. w pozostałej części powództwo oddala, III. zasądza od (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 441,63 zł (czterysta czterdzieści jeden złotych i sześćdziesiąt trzy grosze) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu, IV. nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych kwoty : - 283,48 zł (dwieście osiemdziesiąt trzy złote i czterdzieści osiem groszy) od powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w O., - 604,07 zł (sześćset cztery złote i siedem groszy) od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S..

Sygn. akt I C 443/24 upr

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w S. kwoty 839,46 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 18 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 31 sierpnia 2023 r. miało miejsce zdarzenie szkodowe - zalanie pomieszczenia łazienki, w wyniku którego uszkodzeniu uległy elementy wymienione w kosztorysie z dnia 24.05.2024 r.

Za powstałą szkodę odpowiedzialność ponosi pozwany, który umową ubezpieczenia przyjął na siebie obowiązek za tego typu zdarzenia. Poszkodowany zawarł z pozwanym umowę ubezpieczenia stwierdzoną polisę numer (...). Szkoda została zgłoszona i zarejestrowana przez pozwanego. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany decyzją z dnia 09.09.2023 r. uznał swoje zobowiązanie i przyznał poszkodowanym kwotę 309,88 zł tytułem odszkodowania za uszkodzone nieruchomości. Poszkodowani nie akceptując wydanej decyzji w zakresie wysokości przyznanego odszkodowania, zlecili powodowi - tj. firmie odszkodowawczej, weryfikację kosztorysu sporządzonego przez pozwanego.

Kosztorys z dnia 24.05.2024 r. określił koszt przywrócenia nieruchomości do stanu sprzed szkody na kwotę 1 341,57 zł. Powód w konsekwencji dużych rozbieżności pomiędzy kosztorysami odwołał się od decyzji pozwanego i wezwał go do zapłaty dalszej kwoty. Pozwany w odpowiedzi dokonał dopłaty do odszkodowania w kwocie 192,23 zł. Łączna wartość wpłat dokonanych przez pozwanego na naprawę szkód na nieruchomości wyniosła 502,11 zł, co nadal nie jest spełnieniem roszczenia w całości. Umową przelewu wierzytelności z dnia 06.06.2024 r. powód nabył wierzytelność od poszkodowanego.

Powód wskazał że podstawę odpowiedzialności pozwanego stanowią przepisy art 361 kc i 363 kc. Uszczegółowieniem tej odpowiedzialności są zaś przepisy ustawy z dnia 11 września 2015 roku o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, a także artykuł 805 i nast. kc oraz postanowienia polisy ubezpieczeniowej nr (...). Wobec wypłaty przez pozwanego kwoty niższej niż wysokość poniesionej przez powódkę szkody, pozew stał się konieczny. W odpowiedzi na pozew pozwany (...) S.A. z siedzibą w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.

Pozwany zakwestionował roszczenie powoda co do wysokości jako zawyżone. Pozwany zakwestionował jakoby żądanie w wysokości dochodzonej pozwem stanowiło koszt przywrócenia nieruchomości do stanu sprzed szkody. Żądanie dopłaty odszkodowania nie zostało przez powoda udowodnione, w tym w szczególności powód nie przedstawił dokumentacji wnioskowanej przez pozwanego. Pozwany stoi na stanowisku, że szkoda została rozliczona prawidłowo, a wypłacone odszkodowanie obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty przywrócenia zalanego lokalu do stanu sprzed szkody.

Sąd ustalił, co następuje: Poszkodowany D. W. zawarł z (...) S.A. z siedzibą w S. umowę ubezpieczenia mieszkania położonego przy ul. (...) w K. potwierdzoną polisą nr (...) w wariancie standard. (dowód : deklaracja zgody na objecie ubezpieczeniem z dnia 01.06.2016 r. k. 14, akta szkody k. 56 , bezsporne) W dniu 31.08.2023 r. doszło do pęknięcia rury, w wyniku którego zalany został sufit podwieszany w łazience w lokalu mieszkalnym położonym przy ul. (...) w K. należącym do poszkodowanego D. W. . Szkoda została zgłoszona u ubezpieczyciela (...) S.A. i zarejestrowana pod nr (...).

Pozwany uznał swoją odpowiedzialność. Po ustaleniu przyczyny szkody pozwany określił wysokość odszkodowania i wypłacił początkowo odszkodowanie w wysokości 309,88 zł a po złożeniu reklamacji przez powoda pozwany przyznał dopłatę odszkodowania w wysokości 192,23 zł. Łącznie pozwany wypłacił z tytułu przedmiotowej szkody kwotę 502,11 zł. (dowód: dokumentacja zdjęciowa k. 27-29, korespondencja – k. 15v, decyzja – k. 18, akta szkody k. 56, bezsporne ) Na mocy umowy przelewu wierzytelności z dnia 06.06.2024 r. poszkodowany D.

W. przeniósł na powoda (...) Sp. z o.o. wszelkie nieprzyznane dotychczas wierzytelności w tym wierzytelności przyszłe wynikające ze szkody z dnia 31.08.2023 r. w nieruchomości położonej przy ul. (...) likwidowanej przez (...) S.A. z siedzibą w S. pod numerem (...) wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do naprawienia szkody. (dowód: umowa przelewu wierzytelności – k. 24, pełnomocnictwo – k.

25)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części. Sąd dokonał ustalenia stanu faktycznego na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów przedłożonych przez powoda i przez pozwanego, w tym akt szkody , których prawidłowość i wiarygodność nie budzi wątpliwości i nie była podważana przez żadną ze stron, a ponadto w oparciu o opinię biegłego z zakresu budownictwa. Bezspornym w sprawie było zarówno powstanie szkody w wyniku zalania w dniu 31.08.2023 r. pomieszczenia w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w K., przy ul. (...) jak i jej zakres.

Spornym był koszt przywrócenia nieruchomości do stanu sprzed zalania. Zgodnie z art. 805 § 1 i § 2 pkt 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Przy ubezpieczeniu majątkowym świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku, przy czym w myśl art. 824 1 § 1 k.c., o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody.

Odszkodowanie ma zasadniczo na celu naprawienie szkody wyrządzonej ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu w wyniku zajścia wypadku ubezpieczeniowego. W myśl art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Stosownie do poglądów utrwalonych w orzecznictwie i doktrynie, należy wskazać iż naprawienie szkody ma wyrównać ubytek majątkowy poszkodowanego. Odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy według cen występujących na lokalnym rynku (tak wyrok SN z 5 listopada 1980 r.

III CRN 223/80 OSNCP 1981/10 poz. 186; wyrok SN z 20 października 1972 r. II CR 425/72 OSNCP 1973/6 poz. 111). Pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności wynikającej z powyższych przepisów i w postępowaniu likwidacyjnym wypłacił odszkodowanie w łącznej wysokości 502,11 zł. W celu ustalenia rzeczywistego zakresu uszkodzeń powstałych wskutek zdarzenia z dnia 31 sierpnia 2023 r. w lokalu mieszkalnym położonym przy ul. (...) w K. oraz kosztów przywrócenia nieruchomości do stanu sprzed szkody Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu budownictwa.

Biegły z zakresu budownictwa J. S. (opinia k. 118 - 122), po dokonaniu oględzin nieruchomości i wykonaniu pomiarów dokonał kalkulacji – sporządził kosztorys przy zastosowaniu Katalogów Nakładów Rzeczowych i stawek robocizny, materiałów i sprzętu według cen średnich z III kwartału 2023 r. oraz stawek rynkowych z okresu powstania szkody. Przy przyjęciu stawki robocizny kosztorysowej netto 27,00 zł/rbg, wskaźnika narzutu kosztów pośrednich – 68,30%, wskaźnika kosztów zakupu – 7,50%, wskaźnika narzutu zysku – 11,60%, podatku VAT 8%, biegły w wydanej opinii wycenił wartość prac związanych z usunięciem szkody w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w K. przy ul. (...) na kwotę 993,95 zł netto, tj. 1.073,47 zł brutto.

Opinia biegłego, w ocenie Sądu, jest pełna, wyczerpująca, nie zawiera sprzeczności, błędów faktycznych ani logicznych, w związku z czym Sąd podzielił jej wnioski w całości. Żadna ze stron nie kwestionowała wniosków opinii i sposobu przyjęcia przez biegłego wyliczenia wartości szkody. Sąd w oparciu o opinię biegłego ustalił, że koszt naprawy uszkodzeń powstałych w mieniu poszkodowanego w wyniku zdarzenia z dnia 31.08.2023 r. wyniósł 1.073,47 zł. Ponieważ pozwany wypłacił tytułem odszkodowania łączną kwotę 502,11 zł, do zapłaty na rzecz powoda jako uprawnionego nabywcy wierzytelności pozostało odszkodowanie w kwocie 571,36 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uwzględnił powództwo w części przyznając powodowi kwotę 571,36 zł , zaś w pozostałej części powództwo oddalił jako nieuzasadnione. O roszczeniu odsetkowym Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 kc i art. 817§ 1 kc . Zgodnie z tym przepisem jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Zgodnie z treścią art. 817 § 1 kc ubezpieczyciel ( co do zasady) zobowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Pozwany otrzymał zgłoszenie szkody w dniu 06.09.2023 r. ( akta szkody k. 56). W dniu 18.06.2024 r. pozwany odmówił wypłaty odszkodowania ponad przyznaną kwotę w łącznej wysokości 502,11 zł , wobec czego od tego dnia pozostawał w zwłoce z zapłatą pozostałej kwoty odszkodowania.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., stosunkowo je rozdzielając. Na koszty procesu poniesione przez powoda w wysokości 887,00 zł, składały się: 100,00 zł opłaty od pozwu, 270,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwo oraz 500,00 zł z tytułu zaliczki na poczet kosztów opinii biegłego. Koszty procesu poniesione przez pozwanego wynosiły 507,38 zł, na które składały się: 7,38 zł opłaty za pełnomocnictwo oraz 500,00 zł z tytułu zaliczki na poczet kosztów opinii biegłego.

Powód wygrał proces w 68,06%, wobec czego należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 441,63 zł. Jednocześnie Sąd stosownie do treści art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obciążył strony kosztami sądowymi związanymi z kosztami opinii biegłego . Łącznie koszt związany z wydaną przez biegłego opinią w sprawie wynosił 1887,56 zł , kwota 1000 zł została pokryta z zaliczek uiszczonych przez powoda i pozwanego w kwotach po 500 zł. Do uiszczenia pozostała kwota 887,56 zł.

Sąd obciążył strony wynikającymi stąd kosztami sądowymi zgodnie z zasadami obowiązującymi przy zwrocie kosztów procesu w stosunku w jakim każda ze stron przegrała proces - powód 31,94 % , pozwany 68,06 %. ZARZĄDZENIE 1. (...); 2. (...); 3. (...). K., 2 czerwca 2025 r.