III RC 696/23 · Sąd powszechny

Powódki A. O. (1) i małoletnia M. O. (1), reprezentowane przez zawodowego pełnomocnika, a małoletnia M. O. (1) działająca również przez swoją matkę, tj. jej przedstawicielkę ustawową, w dniu 23 lipca 2019 roku wystąpiły do tutejszego Sądu o podwyższenie kwoty alimentów należnych im od ich ojca M. O. (2), zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt X RC 2692/11. Przy czym małoletnia M. O. (1) wniosła o podwyższenie z kwoty 500 złotych miesięcznie do kwoty 2.000 złotych miesięcznie, zaś A. O. (1) wniosła o podwyższenie z kwoty 550 złotych do kwoty 1.600 złotych miesięcznie.

W pozwie złożonym w dniu 12 listopada 2015 roku powódka D.

S. – przedstawicielka ustawowa małoletniej J. S. wniosła o zasądzenie od pozwanego R. S. tytułem podwyższonych alimentów kwoty po 900 zł miesięcznie, płatne do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w wypadku opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 1 listopada 2016 roku, w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 28 kwietnia 2009 roku w sprawie VIRC 230/09. Wniosła również o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych. W uzasadnieniu powództwa przedstawicielka ustawowa wskazała, że pozwany zobowiązany jest do uiszczania alimentów na rzecz małoletniej w wysokości po 500 zł miesięcznie, na mocy wskazanego wyżej wyroku. Obecnie małoletnia ma 15 lat. Na zaspokojenie jej potrzeb konieczna jest kwota 1800 zł miesięcznie. Małoletnia zamieszkuje z matką, która ponosi opłaty za mieszkanie wysokości około 707 zł miesięcznie. W czerwcu 2016 roku zakupiła córce nowe łóżko za około 1400 zł. Małoletnia ma problemy ortodontyczne. Jedna wizyta u ortodonty to około 160-170 zł. Małoletnia nosi również okulary, które dotychczas były wymieniane co dwa lata. Koszt wizyty u okulisty oscyluje w granicach około 200 zł, natomiast okulary kosztują około 400-500zł. Matka małoletniej podała, że w wakacje 2016 roku zabrała małoletnią na wczasy do Turcji w całości pokrywając koszt pobytu dziecka. Pozwany jest zatrudniony w Izbie Celnej w O., zarabia około 4000-5000 zł. Pozwany w 2016 roku zakupił lokal mieszkalny. Wskazała, że pozwany nie ponosi innych kosztów utrzymania dziecka. Pozwany utrzymuje kontakty z córką około 2 razy w miesiącu. Matka małoletniej zarabia miesięcznie 1808,11 zł miesięcznie netto. Małoletnia ponadto korzysta z korepetycji.

Powódka W. K. w ostatecznie sprecyzowanym stanowisku domagała się od pozwanego K. K. (1) podwyższenia alimentów z kwoty po 400 zł miesięcznie do kwoty po 800 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podano, że powódka jest córką pozwanego. Dotychczasowe alimenty na rzecz powódki zostały ustalone w 2013 roku na kwotę po 400 zł miesięcznie. Na przestrzeni prawie siedmiu lat od czasu ustalenia dotychczasowych alimentów wzrosły koszty utrzymania powódki. Powódka obecnie uczęszcza do II klasy Szkoły Zawodowej w klasie sprzedawcy. Na praktyki szkolne musi dojeżdżać do J.. Z tytułu praktyk otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 170 zł. Możliwości finansowe matki powódki nie wystarczają aby zaspokoić usprawiedliwione potrzeby córki w zakresie wyżywienia, odzieży, opieki zdrowotnej, edukacji, wypoczynku, rozrywki oraz kultury. Pozwany nie utrzymuje kontaktu z powódką od około 4 lat i nie interesuje się jej losem. Od czasu ustalenia obowiązku alimentacyjnego powódka zmieniła sposób ubierania, żywienia oraz zainteresowania (k.3-4, 102).

Sygn. akt III RC 15/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sławomir Lewandowski Ławnicy: ---------------------- Protokolant starszy sekretarz sądowy Barbara Kotula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2022 r. w C. sprawy z powództwa D. G. przeciwko S. G. o podwyższenie alimentów, 1. zasądza od pozwanego S. G. na rzecz małoletniej powódki D. G. podwyższone alimenty w wysokości 1200 (jednego tysiąca dwustu) złotych miesięcznie, w miejsce dotychczasowych alimentów w wysokości 500 (pięciuset) złotych miesięcznie, ustalonych ugodą sądową z dnia 29 października 2009 roku, zawartą w sprawie o sygnaturze III RC 224/09 Sądu Rejonowego w Chełmnie, płatne począwszy od dnia 17 lutego 2022 r. do dnia 10 - tego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia z zapłatą każdej raty do dnia jej zapłaty. 2. oddala powództwo w pozostałej części 3. nakazuje pobrać od pozwanego S. G. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Chełmnie – kwotę 500 (pięciuset) złotych z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych, od których uiszczenia zwolniona była strona powodowa. 4. zasądza od pozwanego S. G. na rzecz powódki D. G. kwotę 1800 (jednego tysiąca ośmiuset) złotych z tytułu zwrotu kosztów procesu. 5. wyrokowi w punkcie pierwszym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III RC 15/22 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 15 lutego 2022 r., który wpłynął do tut. Sądu w dniu 17 lutego 2022 r., pełnomocnik powódki D. G. wniósł m.in. o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki alimentów w wysokości 1500,- zł od dnia 1 lutego 2022 r. płatnych do 10-go dnia każdego miesiąca do rąk własnych powódki wraz z odsetkami ustawowymi w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat. W pozwie tym pełnomocnik powódki zawarł również wniosek o udzielenie zabezpieczenie powództwa poprzez zobowiązanie pozwanego do łożenia na rzecz powódki, do czasu prawomocnego zakończenia procesu, tytułem alimentów kwoty po 1500,- zł miesięcznie płatnych, poczynając od dnia 1 lutego 2022 r., do rąk powódki do dnia 10-tego każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Ponadto pełnomocnik powódki wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że powódka jest córką pozwanego. Pozwany pozostaje w związku małżeńskim z matką powódki - M. G.. W 2009 roku matka małoletniej wówczas powódki podjęła decyzję o rozstaniu z pozwanym i wyprowadzce z rodzinnego domu. Chcąc uzyskać środki od męża na utrzymanie córki, wytoczyła w imieniu małoletniej wówczas córki powództwo o alimenty do tutejszego Sądu. Postępowanie zakończyło się zawarciem ugody przez strony, zgodnie z którą pozwany zobowiązał się płacić na rzecz córki alimenty w wysokości 500,- zł. Poprawa relacji między rodzicami powódki doprowadziła do powrotu matki powódki wraz z małoletnią wówczas córką do rodzinnego domu w C. i stabilizacji finansowej między jej rodzicami. Rodzice powódki ponownie mieli wspólny budżet, z którego pokrywali wydatki na rzecz córki. Z końcem sierpnia 2020 roku matka powódki podjęła decyzję o rozstaniu z ojcem powódki i wyprowadzce z domu rodzinnego wraz z córką. W marcu 2021 roku matka powódki złożyła pozew rozwodowy przeciwko ojcu powódki do Sądu Okręgowego w Toruniu I Wydziału Cywilnego. Postępowanie toczy się pod sygnaturą I C 598/21. W pozwie tym matka powódki wniosła o udzielenie zabezpieczenia alimentów na rzecz małoletniej wówczas córki w wysokości 1500,- zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2021 r., zgodnie z pkt 2 Sąd udzielił zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w ten sposób, że na czas do prawomocnego zakończenia postępowania o rozwód zobowiązał pozwanego S. G. do łożenia na utrzymanie małoletniej córki alimentów w kwocie 1500,- zł miesięcznie. Jednocześnie Sąd nadał ww. punktowi rygor natychmiastowej wykonalności. W dalszej części uzasadnienia pełnomocnik powódki podniósł, że mimo udzielonego zabezpieczenia, któremu Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności, pozwany nie poczuwał się do spełnienia zobowiązań z niego wynikających, które na nim ciążyły. Nie wyraził chęci dobrowolnego dokonywania wpłat na rzecz matki powódki, która zgodnie z treścią postanowienia była uprawniona do otrzymywania alimentów na rzecz małoletniej wówczas powódki. W rozmowach z matką powódki pozwany próbował bronić się przed zapłatą alimentów, wskazując iż jego pełnomocnik zaskarży wydane postanowienie, ignorując tym samym nadany ww. zabezpieczeniu rygor natychmiastowej wykonalności. Matka powódki zakreśliła pozwanemu termin na dokonanie wpłaty, wskazując, że w przypadku jej braku - złoży w imieniu córki wniosek egzekucyjny. Z uwagi na brak dobrowolnej wpłaty, konieczne było złożenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Wniosek został złożony do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Toruniu M. Ś., a postępowanie egzekucyjne zostało zarejestrowane pod sygnaturą Kmp 18/21. Podano, że w ten sposób możliwe było regularne i terminowe uzyskiwanie roszczeń alimentacyjnych od pozwanego. Pełnomocnik powódki twierdził, że postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia zostało zaskarżone przez pozwanego zażaleniem z dnia 11 lipca 2021 r. Zażalenie to zostało rozpatrzone przez Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy postanowieniem z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt VIII Cz 43/22. Zgodnie z pkt 1 Sąd postanowił zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że „w punkcie 2 (drugim) udzielić powódce zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w ten sposób, że na czas do 6 stycznia 2022 r. zobowiązać pozwanego S. G. do łożenia na utrzymanie małoletniej córki stron D. G. , urodzonej dnia (...) w C., alimentów w kwocie po 1.000,00 zł miesięcznie (...). ”. Jednocześnie pełnomocnik podkreślił, że w ten sposób, na skutek osiągnięcia pełnoletności przez powódkę z dniem 6 stycznia 2022 r., udzielone zabezpieczenie przestało istnieć. To z kolei skutkowało koniecznością wytoczenia powództwa celem pozyskania środków na dalsze utrzymanie powódki. Dalej podano, że powódka jest osobą uczącą się i nie posiadającą żadnych dochodów. Jest uczennicą 3 klasy I Liceum Ogólnokształcącego im. M. K. w C.. Mieszka wraz z matką w wynajmowanym mieszkaniu. Leczy się ortodontycznie i endokrynologicznie, ponosząc z tego tytułu regularne wydatki związane z wizytami i badaniami lekarskimi oraz kupnem leków. Powódka regularnie uczęszcza na korepetycje szkolne, co również wiąże się z dodatkowymi kosztami. Powódka mieszka wraz z matką w wynajmowanym mieszkaniu, gdzie czynsz wynosi 900,- zł, a opłaty za media – 500,- zł. Pełnomocnik powódki wskazał, że opłaty za media zgodnie z umową miały opiewać na 350,- zł, jednak w październiku 2021 r. kwota ta została podwyższona do 500,- zł zgodnie z wykazem składników opłat. Koszty energii elektrycznej ponoszone przez powódkę i jej matkę oscylują w granicach 150 - 170 zł. Powódka korzysta z godzinnych korepetycji z matematyki co najmniej raz w tygodniu, a koszt jednej godziny zajęć wynosi 55,- zł. Nadto, powódka ponosi wydatek w wysokości 200,- zł co dwa miesiące tytułem wizyt u ortodonty. Powódka wymaga również leczenia endokrynologicznego - zdiagnozowano u niej niedoczynność tarczycy oraz początki choroby H.. Wskutek tego powódka będzie musiała do końca życia przyjmować leki. Co dwa miesiące konieczna jest wizyta u endokrynologa kosztująca 150,- zł, a co 3 miesiące - wykonywanie badań (ich koszt to około 80 zł). Nadto, powódka ponosi wydatek w wysokości około 50,- zł co 3 miesiące z uwagi na konieczność przyjmowania leków. Pełnomocnik dodał, że powódka jest w okresie dojrzewania, wskutek czego konieczne jest regularne kupowanie ubrań. Matka powódki w grudniu 2021 roku przekazała również powódce środki na wycieczkę szkolną do B. – 250,- zł przekazane przelewem oraz 20 EUR w gotówce. Twierdzono, że na koszty utrzymania powódki składają się następujące kwoty: a) udział w kosztach utrzymania mieszkania - 700 zł/miesięcznie, b) udział w kosztach opłaty za prąd - ok. 80 zł/miesięcznie, c) korepetycje (ok. 4-5 razy w miesiącu) - ok. 250 zł/miesięcznie, d) wizyty u ortodonty - 100 zł/miesięcznie (koszt jednej wizyty to 200 zł i jest ponoszony co 2 miesiące), e) wizyty u endokrynologa - 75 zł/miesięcznie (koszt jednej wizyty to 150 zł i jest ponoszony co 2 miesiące), f) badania lekarskie - 30 zł/miesięcznie (koszt badań oscyluje w granicach 80 zł І jest ponoszony co 3 miesiące), g) żywność - ok. 700 zł/miesięcznie, h) przejazdy komunikacją publiczną - ok. 50 zł/miesięcznie, i) odzież, obuwie - ok. 300 zł/miesięcznie, j) zabiegi kosmetyczne - ok. 100 zł/miesięcznie, k) środki higieny, kosmetyki - ok. 100 zł/miesięcznie, l) książki i artykuły szkolne - ok. 50 zł/miesięcznie, m) rozrywka - ok. 100 zł/ miesięcznie, n) 1ekarstwa, witaminy, suplementy - ok. 50 zł/miesięcznie. Podano, że łącznie, powyższe comiesięcznie ponoszone wydatki opiewają na kwotę ok. 2.655 zł. Wg strony powodowej nadto, w kwocie alimentów należy uwzględnić również wydatki, które powódka ponosi w skali roku. Kwota ta po jej podzieleniu na 12 miesięcy, daje sumę jaką oboje rodzice winni pokrywać po połowie: a) odzież i obuwie zimowe - 500 zł/rocznie, b) odzież i obuwie letnie - 400 zł/rocznie, c) odzież sportowa szkolna - 300 zł/rocznie, d) odzież okolicznościowa - 600 zł/rocznie, e) wakacje/ferie zimowe - 1.700 zł /rocznie, f) wycieczki szkolne - 400 zł/rocznie, g) prezenty (urodziny, imieniny, Dzień Dziecka, Boże Narodzenie, Wielkanoc) - 800 zł/rocznie, h) wyposażenie pokoju - 300 zł/rocznie, i) sprzęt elektroniczny - 400 zł/rocznie. Pełnomocnik powódki wskazał, że łącznie, powyższe wydatki w skali roku opiewają na kwotę 5400,- zł, co miesięcznie daje kwotę ok. 225,- zł miesięcznie na jednego rodzica. Reasumując, wszystkie wydatki powódki to koszt ok. 3000,- zł miesięcznie, wskutek czego pozwany winien być zobowiązany do zapłaty na rzecz powódki kwoty 1500,- zł tytułem alimentów. Pełnomocnik dodał, że w ocenie powódki pozwany jest w bardzo dobrej sytuacji finansowej i jest w stanie ponosić wydatek w wysokości 1500,- zł miesięcznie alimentów na jej rzecz. Pozwany jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) S.A. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego (zabezpieczenie alimentów w toku postępowania rozwodowego) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Toruniu M. Ś. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w C. celem pozyskania informacji o dochodach pozwanego. W piśmie z dnia 12 lipca 2021 r. Urząd wskazał m.in. dokumenty od płatników podatku dochodowego w okresie ostatnich 5 lat, tj. podmioty, na rzecz których pozwany świadczył pracę bądź usługi, co skutkowało powstaniem obowiązku złożenia deklaracji PIT-11. I tak, pozwany wykonywał pracę/świadczył usług na rzecz: a) (...) S.A. - pracodawca pozwanego, b) Starostwo Powiatowe w C., c) (...) Ziemi (...). W toku prowadzonego postępowania Komornik zajął wynagrodzenie otrzymywane przez pozwanego od jego pracodawcy ( (...) S.A.). Pismem z dnia 14 lipca 2021 r. pracodawca pozwanego potwierdził przyjęcie zajęcia wynagrodzenia oraz przekazał kartotekę wynagrodzeń pozwanego za ostatnie 3 miesiące. Zdaniem strony powodowej analiza ww. dokumentu pokazuje, że pozwany otrzymał następujące wynagrodzenie: a) w kwietniu 2021: 7.708,48 zł brutto, tj. 4.492,60 zł netto, b) w maju 2021: 6.934,52 zł brutto, tj. 5.089,22 zł netto, c) w czerwcu 2021: 8.500,92 zł brutto, tj. 5.250,61 zł netto. Pozwany – jak twierdzono w pozwie - dysponuje więc dużymi środkami finansowymi, co wskazuje na jego dobrą sytuację majątkową. Podano, że w przypadku pozostałych podmiotów wskazanych w piśmie Urzędu Skarbowego (Starostwo Powiatowe w C., (...) Ziemi (...)) powódka nie ma wiedzy, jakie dochody osiągał z tych tytułów. Wskazano również, że zgodnie z informacją z Urzędu Skarbowego pozwany prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą BRYGADA R/F S. G. z siedzibą w C.. Działalność ta polega na usługach z zakresu informacji turystycznej (pozwany jest przewodnikiem turystycznym). Pełnomocnik powódki twierdził, że wedle wiedzy powódki, co roku pozwany w okresie marca - kwietnia otrzymuje podwyżkę od swego pracodawcy w wysokości około 500,- zł, co również świadczy o jego dobrej kondycji finansowej. Pozwany w ostatnim czasie zaciągnął pożyczkę, by kupić łódź wędkarską, wskutek czego dokonywane przez niego decyzje finansowe – zdaniem strony powodowej - uznać należy za przejaw dobrej kondycji majątkowej i możliwości partycypowania w kosztach utrzymania powódki zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwany niedawno kupił również nowy samochód, co również wskazuje, iż jego sytuacja materialna jest stabilna i dobra. Pełnomocnik dodał, że matka powódki wystąpiła do Sądu Okręgowego w Toruniu z wnioskiem o uzasadnienie wydanego postanowienia, którym to Sąd jednocześnie obniżył alimenty z kwoty 1500,- zł do 1000,- zł oraz dokonał zmiany w zakresie okresu trwania zabezpieczenia, która spowodowała jego wygaśnięcie, bowiem z dniem 6 stycznia 2022 r. powódka osiągnęła pełnoletność. W ocenie powódki kwota 1500,- zł jest kwotą w pełni odpowiadającą jej potrzebom oraz uwzględniającą możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego. Pozwany ma stałą pracę, tylko ze stosunku pracy zarabia ok. 5000,- zł netto, a nadto ma dodatkowe źródła dochodu, w tym może wykonywać zawód przewodnika turystycznego. Z kolei wszechobecne podwyżki tym bardziej powodują, że obniżona przez Sąd kwota alimentów wydaje się być niezrozumiała - z miesiąca na miesiąc matka powódki ponosi coraz wyższe koszty utrzymania córki. Dalej wskazano, że matka powódki jest zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony i zarabia przeciętnie (dane za ostatnie 3 miesiące) kwotę 2.870 zł brutto miesięcznie, pracując jako sprzedawca w sklepie medycznym. Na utrzymaniu ma również 24-letniego syna z pozamałżeńskiego związku, który studiuje i mieszka w wynajętym pokoju w T.. Podano, że matka powódki wychowuje i utrzymuje go samodzielnie, gdyż jego ojciec nie żyje. Wskutek tego matka powódki nie posiada takich możliwości zarobkowych jak pozwany, a nadto czyni osobiste starania w wychowaniu córki, mieszkając z nią, sprawując nad nią osobistą opiekę i dbając o jej rozwój. Dodano także, że wraz z osiągnięciem przez powódkę pełnoletności, jej matka nie może już otrzymywać świadczenia 500+ na częściowe pokrycie kosztów jej utrzymania. W ten sposób matka powódki utraciła znaczne źródło finansowania utrzymania powódki. W końcowej części pisma podkreślono, że w ocenie strony powodowej powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości. Powódka jako córka pozwanego jest osobą uprawnioną do otrzymywania alimentów od swego ojca, a kwota 1500,- zł jest niezbędna do zaspokojenia podstawowych potrzeb i kosztów utrzymania powódki. Z kolei alimenty w wysokości 500,- zł zaproponowane przez pozwanego są kwotą zdecydowanie zaniżoną i nie odzwierciedlającą faktycznych kosztów ponoszonych przez powódkę i jej matkę na utrzymanie powódki (k. 2 – 10). Postanowieniem z dnia 23 lutego 2022 r. tutejszy Sąd zabezpieczył powództwo w ten sposób, że zobowiązał pozwanego S. G. do płacenia na rzecz powódki D. G. kwoty 1000,- zł miesięcznie, płatnej począwszy od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia 10-go każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia z zapłatą każdej raty od dnia jej zapłaty, w miejsce dotychczasowych alimentów w kwocie 500,- zł miesięcznie, ustalonych ugodą sądową z dnia 29 października 2009 r., zawartą w sprawie o sygnaturze III RC 224/09 Sądu Rejonowego w Chełmnie – do dnia prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie, natomiast dalej idący wniosek oddalił (k. 47). Pozwany S. G. w odpowiedzi na pozew z dnia 7 marca 2022 r. (data prezentaty Biura Podawczego 9 marca 2022 r.) wskazał m.in., że na podstawie nieprawdziwych oskarżeń go przez pasierba żona wyprowadziła się razem z córką w sierpniu 2020 r. i od tego czasu zamieszkują osobno. To sprawia, że muszą opłacać dwa mieszkania. Wskazał także, że pozostał sam na 160 m 2 domu i musi z tego tytułu ponosić wszelkie koszty. Wielokrotnie z żoną oraz z córką rozmawiał o ich powrocie do domu, wówczas – jak twierdził pozwany - nie będzie tego problemu. Podniósł, że jest skłonny podpisać ugodę na kwotę 750,- zł. Ponadto już wstępnie ustalił z córką oraz z żoną, że na razie żona jest mu winna 3500,- zł za nadpłacone alimenty z poprzedniego wyroku. Jednocześnie wskazał, że M. G. złożyła pozew rozwodowy i dlatego teraz córka nie ma pieniędzy, a jeżeli matka powódki będzie też płacić 750,- zł to córka otrzyma akurat tyle ile jest w pozwie, czyli 1500,- zł. W dalszej części pisma pozwany podkreślił, że życie jest coraz droższe, a on jest zwykłym robotnikiem w zakładzie (...), nie zarabia zbyt dużo, np. za miesiąc luty 2022 r. otrzymał wynagrodzenie w kwocie 3817,- zł netto, a ponadto dojeżdża do pracy 10 km. Wskazał, że do stycznia 2022 r. posiadał też firmę, która zajmowała się oprowadzaniem wycieczek i wędkarzy, jako że jest przewodnikiem turystycznym i wędkarzem. Twierdził, że niepewna sytuacja podatkowa oraz to, że M. G. już nie chce mu pomagać w sprawach rozliczeniowych w firmie spowodowały, że został zmuszony do zawieszenia działalności. Zaproponował aby córka wraz z żoną powróciły do ich wspólnego domu. Podkreślił, że do czasu wyprowadzenia się z domu strony prowadziły zgodnie wspólne gospodarstwo domowe. Ich finanse były wspólnie na bardzo dobrym poziomie. Ponadto jest też skłonny wziąć udział w mediacjach (k. 57 – 57v). Na rozprawie w dniu 9 maja 2022 r., pełnomocnik powódki oświadczył, że D. G. skłonna byłaby wyrazić zgodę na ustalenie alimentów w wysokości po 1350,- zł, z kolei pozwany uznał powództwo do kwot po 800,- zł na rzecz powódki. Wobec rozbieżności ostatecznych stanowisk, nie doszło do zawarcia ugody (k. 104). Ostatecznie na rozprawie w dniu 15 czerwca 2022 r. pozwany uznał powództwo do kwoty 800,- zł miesięcznie (k. 111). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. G. i S. G. zawarli związek małżeński w dniu 23 lutego 2002 r. w C.. Ze związku małżeńskiego strony posiadają córkę D. G., urodzoną (...) w C.. W wyniku zawartej ugody w dniu 29 października 2009 r. przed Sądem Rejonowym w Chełmnie (sygn. akt III RC 224/09) S. G. zobowiązał się płacić na rzecz małoletniej D. G. alimenty w kwocie 500,- zł miesięcznie poczynając od dnia 1 października 2009 r. płatne do 15-go każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia z zapłatą do rąk matki małoletniej powódki M. G.. Ponadto strony ustaliły, że zaległe alimenty za miesiąc październik 2009 r. w kwocie 500,- zł S. G. przekaże matce małoletniej powódki do 15 grudnia 2009 r. W związku z zawarciem ugody Sąd Rejonowy w Chełmnie umorzył postępowanie w sprawie w dniu 29 października 2009 r. (dowód: kserokopia odpisu skróconego aktu urodzenia D. G. – k. 13; kserokopia odpisu skróconego aktu małżeństwa M. G. i S. G. – k. 14; protokół rozprawy z dnia 29 października 2009 r. – k. 9 – 10 akt sprawy o sygnaturze III RC 224/09 Sądu Rejonowego w Chełmnie; postanowienie Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 października 2009 r. – k. 11 akt sprawy o sygnaturze III RC 224/09 Sądu Rejonowego w Chełmnie) W dacie zawarcia powyższej ugody D. G. miała 5 lat i uczęszczała do przedszkola. Nie chorowała przewlekle. Matka powódki M. G. mieszkała z córką i 11-letnim synem z innego związku w wynajętym mieszkaniu w C.. Otrzymywała alimenty na syna w kwocie 550,- zł miesięcznie. M. G. była zatrudniona w (...) Sp. z o.o. na stanowisku specjalisty ds. sprzedaży od dnia 1 sierpnia 2005 r. na czas nieokreślony z wynagrodzeniem ok. 2000 – 2100 zł netto miesięcznie. W dacie ugody sądowej zawartej w sprawie o sygnaturze III RC 224/09 pozwany S. G. pracował na stanowisku mielarza w (...) S.A. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia 7 września 1989 r. z wynagrodzeniem ok. 2500,- zł netto miesięcznie (w sierpniu 2009 r. pozwany otrzymał wynagrodzenie w wysokości ok. 3240 zł, na które składało się wynagrodzenie zasadnicze + dodatki zmianowe, dodatek urlopowy + premia półroczna). Poza pracą zasadniczą pozwany miał działalność gospodarczą polegającą na wypożyczalni rowerów. Z tego tytułu płacił 212,- zł ZUS. W 2009 r. S. G. nie osiągnął przychodów z tytułu działalności gospodarczej. Oprócz powódki pozwany nie miał innych dzieci. Mieszkał sam w domu położonym w C.. Utrzymywał kontakty z D., zabierał córkę do siebie nawet kilka razy w tygodniu. We wrześniu 2009 r. przekazał na jej utrzymanie kwotę 200 zł. (dowód: protokół rozprawy z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt III RC 224/09 tut. Sądu – k. 9 - 10 akt sprawy o sygnaturze III RC 224/09 Sądu Rejonowego w Chełmnie) Powódka D. G. obecnie ma 18 lat. Jest osobą uczącą się i nie posiadającą żadnych dochodów. Jest uczennicą 3 klasy I Liceum Ogólnokształcącego im. M. K. w C.. Mieszka wraz z matką w wynajmowanym mieszkaniu. Leczy się ortodontycznie i endokrynologicznie, ponosząc z tego tytułu regularne wydatki związane z wizytami i badaniami lekarskimi oraz kupnem leków. Powódka regularnie uczęszcza na korepetycje szkolne, co również wiąże się z dodatkowymi kosztami. Powódka mieszka wraz z matką w wynajmowanym mieszkaniu, gdzie czynsz wynosi 900,- zł, a opłaty za media – 500,- zł. Od lipca 2022 r. M. G. z tytułu wynajmu mieszkania ma płacić o 200 zł więcej. Koszty energii elektrycznej ponoszone przez powódkę i jej matkę oscylują w granicach 150 – 170,- zł. Powódka korzysta z godzinnych korepetycji z matematyki co najmniej raz w tygodniu, a koszt jednej godziny zajęć wynosi 55,- zł. Nadto, powódka ponosi wydatek w wysokości 200,- zł co dwa miesiące tytułem wizyt u ortodonty. Powódka wymaga również leczenia endokrynologicznego - zdiagnozowano u niej niedoczynność tarczycy oraz początki choroby H.. Wskutek tego powódka będzie musiała do końca życia przyjmować leki. Co dwa miesiące konieczna jest wizyta u endokrynologa kosztująca 150,- zł, a co 3 miesiące - wykonywanie badań (ich koszt to około 80 zł). Nadto, powódka ponosi wydatek w wysokości około 50,- zł co 3 miesiące z uwagi na konieczność przyjmowania leków. Powódka jest w okresie dojrzewania, wskutek czego konieczne jest regularne kupowanie ubrań. Matka powódki w grudniu 2021 roku przekazała również powódce środki na wycieczkę szkolną do B. – 250,- zł przekazane przelewem oraz 20 EUR w gotówce. Wg D. G. na koszty jej utrzymania składają się następujące kwoty: a) udział w kosztach utrzymania mieszkania - 700 zł/miesięcznie, b) udział w kosztach opłaty za prąd - ok. 80 zł/miesięcznie, c) korepetycje (ok. 4-5 razy w miesiącu) - ok. 250 zł/miesięcznie, d) wizyty u ortodonty - 100 zł/miesięcznie (koszt jednej wizyty to 200 zł i jest ponoszony co 2 miesiące), e) wizyty u endokrynologa - 75 zł/miesięcznie (koszt jednej wizyty to 150 zł i jest ponoszony co 2 miesiące), f) badania lekarskie - 30 zł/miesięcznie (koszt badań oscyluje w granicach 80 zł i jest ponoszony co 3 miesiące), g) żywność - ok. 700 - 800 zł/miesięcznie, h) przejazdy komunikacją publiczną - ok. 50 zł/miesięcznie, i) odzież, obuwie - ok. 300 zł/miesięcznie, j) zabiegi kosmetyczne - ok. 100 zł/miesięcznie, k) środki higieny, kosmetyki - ok. 100 zł/miesięcznie, l) książki i artykuły szkolne - ok. 50 zł/miesięcznie, m) rozrywka - ok. 100 zł/ miesięcznie, n) 1ekarstwa, witaminy, suplementy - ok. 50 zł/miesięcznie. Zatem – w ocenie powódki - łącznie, powyższe comiesięcznie ponoszone wydatki opiewają na kwotę ok. 2.655 zł. Zdaniem strony powodowej nadto, w kwocie alimentów należy uwzględnić również wydatki, które powódka ponosi w skali roku. Kwota ta po jej podzieleniu na 12 miesięcy, daje sumę jaką oboje rodzice winni pokrywać po połowie: a) odzież i obuwie zimowe - 500 zł/rocznie, b) odzież i obuwie letnie - 400 zł/rocznie, c) odzież sportowa szkolna - 300 zł/rocznie, d) odzież okolicznościowa - 600 zł/rocznie, e) wakacje/ferie zimowe - 1.700 zł /rocznie, f) wycieczki szkolne - 400 zł/rocznie, g) prezenty (urodziny, imieniny, Dzień Dziecka, Boże Narodzenie, Wielkanoc) - 800 zł/rocznie, h) wyposażenie pokoju - 300 zł/rocznie, i) sprzęt elektroniczny - 400 zł/rocznie. Strona powodowa wskazała, że łącznie, powyższe wydatki w skali roku opiewają na kwotę 5400,- zł, co miesięcznie daje kwotę ok. 225,- zł miesięcznie na jednego rodzica. Reasumując, twierdzono, że wszystkie wydatki powódki to koszt ok. 3000,- zł miesięcznie. D. G. pozostaje z ojcem w dobrych relacjach, w maju 2022 r. otrzymała od niego pieniądze w kwocie 500,- zł; w czerwcu 2022 r. 1000,- zł; z okazji Dnia Dziecka 150,- zł; z okazji 18 urodzin – 700 zł. Pozwany opłaca córce abonament za telefon w wysokości 25,- zł miesięcznie. (dowód: kserokopia zaświadczenia z dnia 8 lutego 2022 r. o statusie ucznia – k. 23; kserokopia umowy najmu z dnia 1 września 2021 r. – k. 24 - 26; kserokopia pisma ze Wspólnoty Mieszkaniowej 3 maja 1 ze wskazaniem składników opłat – k. 27; kserokopia faktury VAT za energię elektryczną za okres od 8 września 2021 r. do 15 listopada 2021 r. – k. 28; kserokopia faktury VAT za energię elektryczną za okres 16 listopada 2021 r. do 14 stycznia 2022 r. – k. 29; kserokopie dokumentacji medycznej - skierowanie do endokrynologa, elektroniczna recepta, skierowanie do laboratorium – k. 30; potwierdzenia płatności kartą w sklepach odzieżowych - k. 32 – 34; potwierdzenie przelewu w kwocie 250,- zł na rzecz powódki – k. 36; kserokopia pisma ze Wspólnoty Mieszkaniowej 3 maja 1 z dn. 6 kwietnia 2022 r. – k. 103; przesłuchanie świadka M. G. – k. 111v – 112; przesłuchanie powódki D. G. – k. 112) M. G. w 2009 roku podjęła decyzję o rozstaniu z pozwanym i wyprowadzce z rodzinnego domu. Poprawa relacji między rodzicami powódki doprowadziła do powrotu matki powódki wraz z małoletnią wówczas córką do rodzinnego domu w C. i stabilizacji finansowej między jej rodzicami. Rodzice powódki ponownie mieli wspólny budżet, z którego pokrywali wydatki na rzecz córki. Z końcem sierpnia 2020 roku matka powódki podjęła decyzję o rozstaniu z ojcem powódki i wyprowadzce z domu rodzinnego wraz z córką. W marcu 2021 roku matka powódki złożyła pozew rozwodowy przeciwko ojcu powódki do Sądu Okręgowego w Toruniu I Wydziału Cywilnego. Postępowanie toczy się pod sygnaturą I C 598/21. W pozwie tym matka powódki wniosła o udzielenie zabezpieczenia alimentów na rzecz małoletniej wówczas córki w wysokości 1500,- zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2021 r., zgodnie z pkt 2 Sąd udzielił zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w ten sposób, że na czas do prawomocnego zakończenia postępowania o rozwód zobowiązał pozwanego S. G. do łożenia na utrzymanie małoletniej córki alimentów w kwocie 1500,- zł miesięcznie. Jednocześnie Sąd nadał ww. punktowi rygor natychmiastowej wykonalności. Matka powódki zakreśliła pozwanemu termin na dokonanie wpłaty, wskazując, że w przypadku jej braku - złoży w imieniu córki wniosek egzekucyjny. Ostatecznie wniosek został złożony do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Toruniu M. Ś., a postępowanie egzekucyjne zostało zarejestrowane pod sygnaturą Kmp 18/21. Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia zostało zaskarżone przez pozwanego zażaleniem z dnia 11 lipca 2021 r. Zażalenie to zostało rozpatrzone przez Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy postanowieniem z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt VIII Cz 43/22. Zgodnie z pkt 1 Sąd postanowił zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że „w punkcie 2 (drugim) udzielić powódce zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w ten sposób, że na czas do 6 stycznia 2022 r. zobowiązać pozwanego S. G. do łożenia na utrzymanie małoletniej córki stron D. G. , urodzonej dnia (...) w C., alimentów w kwocie po 1.000,00 zł miesięcznie (...)”. Matka powódki jest zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony i zarabia przeciętnie kwotę 2870,- zł brutto miesięcznie, pracując jako sprzedawca w sklepie medycznym. Na utrzymaniu ma również 24-letniego syna z pozamałżeńskiego związku, który studiuje i mieszka w wynajętym pokoju w T.. Matka powódki wychowuje i utrzymuje go samodzielnie, gdyż jego ojciec nie żyje. Nadto M. G. czyni osobiste starania w wychowaniu córki, mieszkając z nią, sprawując nad nią osobistą opiekę i dbając o jej rozwój. Wraz z osiągnięciem przez powódkę pełnoletności, jej matka nie otrzymuje świadczenia 500+ na częściowe pokrycie kosztów jej utrzymania. W styczniu 2022 r. M. G. zaciągnęła kredyt w wysokości 20000,- zł (z okresem spłaty – 5 lat), gdyż miała długi z poprzedniego roku. Pieniądze przeznaczyła na życie, część zwróciła rodzinie, pokryła także częściowo córce prawo jazdy i urządziła jej przyjęcia urodzinowe za 3500 zł. Pozostała jej jeszcze kwota 2000 zł. W maju 2022 r. D. otrzymała od matki 300 zł kieszonkowego. Obecnie M. G. przekazuje córce na bieżąco pieniądze na jej drobne wydatki. Matka powódki ma samochód marki F. (...) rocznik 2006. Koszt utrzymania samochodu wynosi ok. 100,- zł miesięcznie, nie licząc paliwa. Jeździ ona samochodem z córką na wizyty do psychologa do Ś. (które nie są odpłatne), a do ortodonty do T.. W sierpniu 2022 r. powódka będzie miała zdejmowany aparat ortodontyczny i z tego tytułu będzie musiała ponieść wydatek w wysokości 2000,- zł. Matka powódki poniosła koszty zakupu lodówki, łóżka i naczyń do wynajmowanego mieszkania. Lodówka i rogówka zostały zakupione na raty, które spłaca w wysokości 184,- zł miesięcznie. W skali miesiąca M. G. przeznacza kwotę ok. 100,- zł na zakup artykułów gospodarstwa domowego. (dowód: kserokopia postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 7 czerwca 2021 r., sygn. akt I C 598/21 – k. 16 - 17; kserokopia postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. akt I C 598/21 – k. 18; kserokopia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego – k. 19 - 20; kserokopia postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 26 stycznia 2022 r. – k. 21 – 22; kserokopia zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości zarobków matki powódki M. G. – k. 43; rozliczenie PIT matki powódki za 2021 rok – k. 44 – 46; kserokopia umowy o pożyczkę zawartej 22 grudnia 2021 r. – k. 101; kserokopia polisy samochodu – k. 102; przesłuchanie świadka M. G. – k. 111v - 112; przesłuchanie powódki D. G. – k. 112) Pozwany S. G. jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) S.A i z tego tytułu otrzymał wynagrodzenie: w styczniu 2022 r. w wysokości 3343,07 zł netto; w lutym 2022 r. w wysokości 3817,52 zł netto; w marcu 2022 r. w wysokości 3776,85 zł netto, w kwietniu 2022 r. w wysokości 9101,60 zł netto (w tym nagroda roczna w wysokości 3606,35 zł). Zatem w okresie od stycznia 2022 r. do kwietnia 2022 r. pracodawca pozwanego wypłacił mu wynagrodzenie w łącznej kwocie 20.039,04 zł. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego (zabezpieczenie alimentów w toku postępowania rozwodowego) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Toruniu M. Ś. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w C. celem pozyskania informacji o dochodach pozwanego. W piśmie z dnia 12 lipca 2021 r. Urząd wskazał m.in. dokumenty od płatników podatku dochodowego w okresie ostatnich 5 lat, tj. podmioty, na rzecz których pozwany świadczył pracę bądź usługi, co skutkowało powstaniem obowiązku złożenia deklaracji PIT-11. I tak, pozwany wykonywał pracę/świadczył usług na rzecz: a) (...) S.A. - pracodawca pozwanego b) Starostwo Powiatowe w C. c) (...) Ziemi (...). W toku prowadzonego postępowania Komornik zajął wynagrodzenie otrzymywane przez pozwanego od jego pracodawcy ( (...) S.A.). Pismem z dnia 14 lipca 2021 r. pracodawca pozwanego potwierdził przyjęcie zajęcia wynagrodzenia oraz przekazał kartotekę wynagrodzeń pozwanego za ostatnie 3 miesiące, z której wynikało, że pozwany otrzymał następujące wynagrodzenie: a) w kwietniu 2021: 7.708,48 zł brutto, tj. 4.492,60 zł netto, b) w maju 2021: 6.934,52 zł brutto, tj. 5.089,22 zł netto, c) w czerwcu 2021: 8.500,92 zł brutto, tj. 5.250,61 zł netto. Poza wynagrodzeniem z pracy pozwany uzyskuje dochód z uwagi na to, że jest przewodnikiem turystycznym na umowę zlecenie. Ilość wycieczek bardzo spadła w porównaniu do 2020 r. Teraz ma miesięcznie 2 wycieczki. Pozwany jest również przewodnikiem wędkarskim. Poprzednio działalność wędkarska rozwijała się bardzo dobrze i dlatego kupił on większą łódkę wędkarską. Łódka kosztowała 7000,- zł, jest ona kupiona na firmę. W ciągu całego roku miał 6 wycieczek, były to dochody po 200 zł za jedną osobę. Jako przewodnik turystyczny uzyskał kwotę wynagrodzenia w wysokości 1200,- zł za cały sezon, natomiast jako przewodnik wędkarski otrzymuje obecnie dochód rzędu 500 zł miesięcznie. Pozwany przekazał córce ok. 2500,- zł na pokrycie kosztów założenia aparatu ortodontycznego. S. G. ma wspólny majątek z małżonką, oprócz samochodu który ona użytkuje. Na koszty utrzymania domu przez pozwanego składają się m.in. wydatki na zakup węgla (3,5 tony węgla/rok) bądź zużycia gazu w celu ogrzania domu; prądu 270,- zł co 2 miesiące; wywozu śmieci 88,50 zł miesięcznie. Pozwany ponadto płaci kwotę 25,- zł miesięcznie za abonament telefoniczny, za Internet ok. 59 zł miesięcznie. Wysokość podatku od nieruchomości za rok 2021 wyniosła ok. 728 zł., zaś koszt ubezpieczenia mieszkania to kwota 374 zł rocznie. Do pracy S. G. dojeżdża samochodem bądź rowerem. Jest to 10 km w jedną stronę. Na paliwo wydaje około 350,- zł miesięcznie, na składkę ubezpieczenia OC samochodu przeznacza kwotę ok. 650 zł rocznie, składki ubezpieczenia OC przyczep SAM i N. odpowiednio ok. 85 zł i ok. 54 zł rocznie. Pozwany nie przeznacza dużych pieniędzy na zakup ubioru, zaś na wyżywienie wydaje miesięcznie kwotę 800,- zł. Jest pacjentem poradni neurologicznej od 2015 r. z powodu nawracających dolegliwości bólowych kręgosłupa. W czerwcu 2021 r. poniósł wydatek rzędu 170,- zł na zabieg rehabilitacyjny. Natomiast pod koniec 2019 r. otrzymywał skierowanie od lekarza na zabiegi fizjoterapeutyczne w warunkach ambulatoryjnych. (dowód: kserokopia pisma z Urzędu Skarbowego w C. z dnia 12 lipca 2021 r. – k. 37 - 38; kserokopia pisma od pracodawcy pozwanego wraz z kartoteką wynagrodzeń za ostatnie 3 miesiące – k. 39 – 40; wydruk (...) pozwanego – k. 41 – 42; kserokopie pism od pracodawcy pozwanego dot. wysokości wynagrodzenia – k. 58 – 59, 62, 109 – 110; kserokopia PIT 11 pozwanego za 2020 rok – k. 60 – 61; potwierdzenia transakcji – k. 63, 66, 69 - 71; kserokopia faktury VAT za zakup węgla – k. 64; potwierdzenie zakupu węgla z Składu (...) – k. 65; kserokopia rozliczenia za gaz z 17 lutego 2022 r. – k. 67; kserokopia rozliczenia za energię elektryczną z 31 maja 2021 r. – k. 68; kserokopia faktury za zakup oleju napędowego z 27 czerwca 2021 r. – k. 72; kserokopia decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości z 4 lutego 2021 r. – k. 73; kserokopia historii zdrowia i choroby pozwanego – k. 74 – 82; kserokopia skierowania na zabiegi fizjoterapeutyczne w warunkach ambulatoryjnych – k. 83; kserokopia faktury za zabiegi rehabilitacyjne pozwanego z 25 czerwca 2021 r. – k. 84; kserokopia polisy OC samochodu – k. 85; kserokopia pisma z (...) S.A. dot. ubezpieczenia mieszkania – k. 86; kserokopia zaświadczenia z 29 września 2020 r. – k. 87; kserokopie polis OC przyczep – k. 88; kserokopia faktury za zakup paliwa z 28 czerwca 2021 r. – k. 89; kserokopia zawiadomienia o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – k. 90; przesłuchanie pozwanego S. G. – k. 112v) Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie powyżej powołanych dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania i nadesłanych na żądanie Sądu, których prawdziwość nie była przez strony kwestionowana i które nie budziły wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Sąd nie oparł się na paragonach złożonych do sprawy, albowiem nie są one rachunkami imiennymi i nie stanowią one dowodu zakupu określonej rzeczy lub usługi dla konkretnej osoby. Nadto należało uznać za wiarygodne zeznania stron i świadka M. G. w takim zakresie, w jakim są spójne, logiczne i korespondują z pozostałym materiałem zebranym w sprawie. Sąd dokonał także ustaleń stanu faktycznego w oparciu o akta sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Chełmnie o sygnaturze III RC 224/09, z których to akt sprawy Sąd dopuścił w niniejszej sprawie dowód. Sąd zważył, co następuje: Na podstawie art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Jednocześnie ustalając wysokość obowiązku alimentacyjnego Sąd bierze pod uwagę nie tylko usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, ale także ustala na jakiej stopie życiowej żyją uprawnieni i zobowiązany do alimentacji (art. 135 § 1 kro). W sytuacji gdy rodzic, który nie wykonuje bieżącej pieczy nad dziećmi jest wówczas zobowiązany finansowo do łożenia na ich rzecz celem zapewnienia utrzymania. Orzekając w niniejszej sprawie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zdaniem Sądu, powództwo o podwyższenie alimentów zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Przede wszystkim podnieść należy, że obowiązek alimentacyjny na rzecz powódki był ustalony w odległym okresie tj. w 2009 r. Wówczas powódka miała 5 lat, uczęszczała do przedszkola. Aktualnie powódka jest osobą pełnoletnią, kontynuuje naukę w liceum ogólnokształcącym w C.. Zdaniem Sądu, powyższe okoliczności powodują, że wysokość alimentów ustalona ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Chełmnie w 2009 r. jest nieadekwatna do zmienionych kosztów utrzymania powódki. Dlatego też, pomoc pozwanego w finansowaniu córki powinna być zwiększona. Pozwany oprócz płacenia alimentów praktycznie nie uczestniczy w codziennym wychowaniu córki, a cały ciężar w tym zakresie spoczywa na matce, która stara się zapewnić córce jak najlepsze warunki, łoży na utrzymanie córki z własnych dochodów. Jednocześnie zauważyć należy, iż sytuacja majątkowa pozwanego od 2009 r. poprawiła się. Zarobki pozwanego zwiększyły się i w styczniu 2022 r. osiągnął on dochód z tytułu zatrudnienia w (...) S.A. w wysokości 7526,13 zł. brutto (3343,07 zł netto) – w tym premia kwartalna w wysokości 1811,37 zł. brutto; w lutym 2022 r. w wysokości 5717 zł. brutto (3817,52 zł netto); w marcu 2022 r. w wysokości 5691,72 zł. brutto (3776,85 zł netto), w kwietniu 2022 r. w łącznej wysokości 13 471,60 zł. brutto (9101,60 zł netto) - w tym premia kwartalna w wysokości 1823,98 zł. brutto i nagroda roczna za rok 2021 w wysokości 5272,03 zł brutto – podczas gdy w 2009 r. zarabiał on ok. 2500 zł netto miesięcznie. Należy w tym miejscu zauważyć, że z kwoty netto wynagrodzenia, jaką pozwany otrzymał z tytułu wynagrodzenia za styczeń 2022 r., została przed wypłaceniem jej pozwanemu pobrana przez pracodawcę kwota 1650 zł. z tytułu alimentów na rzecz małoletniej jeszcze wówczas powódki. Dodatkowo Sąd miał na uwadze, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą BRYGADA R/F S. G. z siedzibą w C.. Działalność ta polega na usługach z zakresu informacji turystycznej. Jako przewodnik turystyczny uzyskał on kwotę wynagrodzenia w wysokości 1200,- zł za cały sezon, natomiast jako przewodnik wędkarski otrzymuje obecnie dochód rzędu 500 zł miesięcznie. Ponadto pozwany oprócz płacenia alimentów praktycznie nie uczestniczy w codziennym wychowaniu D., a cały ciężar w tym zakresie spoczywa na matce, która stara się zapewnić córce jak najlepsze warunki do nauki i rozwoju. Oceniając natomiast przedstawiony przez stronę powodową zakres usprawiedliwionych potrzeb powódki Sąd stoi na stanowisku, że powódkę – jako osobę uczącą się i nie mającą z tego względu żadnych własnych źródeł dochodów – nie można obciążać udziałem w stałych kosztach mieszkaniowych ponoszonych przez jej matkę, którą również obciąża obowiązek alimentacyjny wobec powódki i z którą powódka mieszka, odnośnie tej części tych kosztów, których wysokość jest niezależna od ilości zamieszkujących w mieszkaniu osób i od zużywanych przez nich mediów, tzn. takich kosztów jak n. p.: czynsz, opłata na rzecz wspólnoty mieszkaniowej czy koszty ogrzewania mieszkania, a które strona powodowa określiła na kwotę 700 zł. miesięcznie. Wysokość takich kosztów jest bowiem niezależna od ilości zamieszkujących w mieszkaniu osób i matka małoletniej powódki musiałaby je uiszczać w takiej samej wysokości niezależnie od tego czy powódka mieszkałaby z nią w tym mieszkaniu czy nie. Koszty te powinno natomiast uwzględniać się przy ustalaniu możliwości zarobkowych i majątkowych matki powódki, a tym samym przy ustalaniu możliwego do realizacji przez matkę powódki zakresu obowiązku alimentacyjnego, który również ją wobec powódki obciąża i który w części jest realizowany przez nią poprzez jej osobiste starania o utrzymanie powódki. Powyższe rozważania nie obejmują oczywiście takich opłat mieszkaniowych, których wysokość uzależniona jest od ilości osób zamieszkujących w danym mieszkaniu czy od ilości zużywanych przez każdą z tych osób tzw. mediów, t. j. np. opłaty za śmieci, należności za zużywaną energię elektryczną czy wodę i odprowadzone ścieki. Sąd zatem doszedł do przekonania, że pozwany powinien w przeważającym zakresie pokrywać koszty utrzymania nie mogącej się jeszcze samodzielnie utrzymać powódki i łożyć na utrzymanie powódki alimenty podwyższone o kwotę 700 zł miesięcznie tj. alimenty w wysokości po 1200 zł miesięcznie. Pozwany powinien czynić to proporcjonalnie do kosztów utrzymania powódki i swoich aktualnych możliwości finansowych. Pozwany bowiem posiada środki, które – przy uwzględnieniu ponoszonych przez niego kosztów mieszkaniowych i innych obciążeń - pozwalają mu żyć na stosunkowo dobrym poziomie, zatem alimenty w wysokości 1200 zł miesięcznie na rzecz córki nie będą dla niego nadmiernym obciążeniem finansowym i odpowiadają również zakresowi usprawiedliwionych potrzeb powódki. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd w oparciu o przepis art. 138 k.r.o., art. 133 § 1 k.r.o. i art. 135 § 1 i § 2 k.r.o. zasądził od pozwanego S. G. na rzecz powódki D. G. podwyższone alimenty w wysokości 1200 (jednego tysiąca dwustu) złotych miesięcznie, w miejsce dotychczasowych alimentów w wysokości 500 (pięciuset) złotych miesięcznie, ustalonych ugodą sądową z dnia 29 października 2009 roku, zawartą w sprawie o sygnaturze III RC 224/09 Sądu Rejonowego w Chełmnie, płatne począwszy od dnia 17 lutego 2022 r., tj. dnia złożenia pozwu, do dnia 10 - tego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia z zapłatą każdej raty do dnia jej zapłaty (pkt 1 wyroku). Resztę usprawiedliwionych potrzeb powódki musi zabezpieczyć matka. W pozostałym więc zakresie Sąd powództwo oddalił jako nieuzasadnione (pkt 2 wyroku). O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o art. 98 § 1 i § 3 k. p. c. w zw. z art. 99 k. p. c., wskazując, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W niniejszej sprawie Sąd zasądził podwyższenie alimentów o 700,- zł, dlatego też wartość przedmiotu sporu wyniosła 8400,- zł. Koszty postępowania poniesione przez powódkę obejmują kwotę 1800,- zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika powódki będącego radcą prawnym, określonego w wysokości stawki minimalnej na podstawie § 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 9 w zw. z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Nadto zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 pkt 5 u.k.s.c. w sprawach o prawa majątkowe pobiera się od pisma opłatę stałą ustaloną według wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej: ponad 7500 złotych do 10 000 złotych - w kwocie 500,- złotych, co oznacza strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest uiścić nieopłacone koszty sądowe, stąd kwota 500,- złotych, którą Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Chełmnie tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych (punkt 3 i 4 wyroku). Na podstawie art. 333 § 1 pkt. 1 kpc wyrokowi w pkt pierwszym nadano rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 5 wyroku).