II Ka 226/25 · Sąd powszechny

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2024 r., VIII AKa 38/23, Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 października 2021 r., XII K 152/14, skazujący K.

Sygn. akt III KK 93/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 czerwca 2017 r.,sprawy Ł. S.skazanego z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt VIII Ka (…),utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt XV K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A.

Sygn. akt IV KK 293/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie M. K. skazanego z art. 209 § 1a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 września 2021 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II K [...] na podstawie art. 535 § 5 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę M.

Sygn. akt VI Ka 818/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Bożeny Różańskiej po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2024r. sprawy B. C. ur. (...) w Z. s. A., L. z domu N. oskarżonego z art. 288 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 września 2023 r. sygn. akt II K 1956/22 uchyla zaskarżony wyrok w całości wobec oskarżonego B. C.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 818/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20. września 2023 r. sygn. akt II K 1956/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów prawa materialnego w wyniku którego orzeczenie nie odpowiada prawu tj. art. 72 § 1 k.k. który przewiduje obligatoryjne orzeczenie środka probacyjnego wymienionego w tym przepisie przy stosowaniu warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności a brak takiego orzeczenia sprawia że wyrok wydany w trybie art. 343 § 1 k.p.k. wymaga zmiany; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.obraza przepisów postępowania art. 424 § 1 i 2 k.p.k. mająca wpływ na treść orzeczenia a polegająca na zawarciu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku informacji stanowiących uzasadnienie orzeczenia wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności oraz danych nie odnoszących się do oskarżonego albowiem orzeczono wobec niego karę grzywny co sprawia że informacje zawarte w uzasadnieniu są sprzeczne z orzeczoną karą grzywny w pkt. III części dyspozytywnej wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1 i 2 Pierwszy z postawionych w apelacji zarzutów okazał się zasadny. W pierwszej kolejności wskazać należy na niekonsekwentne i nielojalne wobec wcześniej podejmowanych czynności stanowisko skarżącego prokuratora który najpierw złożył wniosek o skazanie oskarżonego B. C. bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 1 k.p.k. nie wnioskując o orzeczenie jednego z obowiązków z art. 72 § 1 k.k. mimo wniosku o warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności co do jednego z czynów, a następnie wniósł od braku takiego rozstrzygnięcia apelację. Mimo tego zastrzeżenia Sąd Okręgowy musiał uznać zasadność zarzutu apelacji dotyczącego obrazy prawa materialnego, jako że orzeczenie co najmniej jednego obowiązku z art. 72 § 1 k.k. w wypadku wymierzenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest obligatoryjne, chyba że Sąd orzekł środek karny, co nie miało miejsce w niniejszej sprawie ( orzeczono jedynie środki kompensacyjne z art. 46 § 1 k.k. ). W takiej sytuacji procesowej Sąd I instancji powinien na posiedzeniu uzyskać modyfikację wniosku prokuratora w kierunku orzeczenia obowiązku z art. 72 § 1 k.k. oraz akceptację do tej modyfikacji oskarżonego ( art. 343 § 3 k.p.k. ), a w przypadku braku możliwości powyższego ( np. z powodu niestawiennictwa oskarżonego ) nie uwzględnić wniosku i zwrócić sprawę prokuratorowi ( art. 343 § 7 k.p.k. ), tymczasem Sąd ten uwzględniając wniosek wydał w sprawie wyrok. Na rozprawie odwoławczej nie stawił się oskarżony, nie było więc możliwości uzyskania od niego akceptacji zmiany wyroku w wyżej wymienionym kierunku ( taka zmiana wyroku byłaby zmianą na niekorzyść oskarżonego ). Procedowanie w sprawie musi być więc powtórzone przed Sądem Rejonowym. Dotyczy to całości wyroku. Drugi z postawionych w apelacji zarzutów był niezasadny o tyle, że Sąd Rejonowy sprostował w trybie art. 105 § 1 k.p.k. część uzasadnienia wyroku odnoszącą się do orzeczonej kary grzywny za czyn z art. 217 § 1 k.k. ( k. 102 ). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy mógł tak uczynić albowiem nie ulega wątpliwości, mając na uwadze treść wyroku i dalszą część uzasadnienia ( k. 93 odwrót, uzasadnienie wysokości stawki dziennej ), że istniejące w uzasadnieniu sformułowania dotyczące kary ograniczenia wolności zawarte zostały omyłkowo. Niemniej zdaniem Sądu Okręgowego nie jest możliwe uwzględnienie wniosku i wydanie wyroku w trybie art. 335 § 1 k.p.k. i art. 343 § 6 k.p.k. co do jednego z zarzucanych czynów, a co do drugiego jego nieuwzględnienie i zwrócenie sprawy prokuratorowi ( art. 343 § 7 k.p.k. ) W sprawie złożony został przez prokuratora jeden wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 1 k.p.k. dotyczący dwóch czynów kwalifikowanych z art. 288 § 1 k.k. i z art. 217 § 1 k.k. i skoro błędy w procedowaniu Sądu Rejonowego wskazane powyżej odnoszące się do orzeczonej kary za czyn z art. 288 § 1 k.k. powodują konieczność powtórzenia postępowania przed Sądem I instancji, uchylenie musi dotyczyć całości wyroku. Wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem I instancji ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zważywszy na argumentację przedstawioną powyżej wniosek o wydanie wyroku kasatoryjnego był zasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej zachodzi konieczność powtórzenia postępowania na posiedzeniu przed Sądem I instancji, co skutkowało uchyleniem wyroku w całości i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. 3.1. Uchylenie i umorzenie postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy skieruje sprawę na posiedzenie i w oparciu o art. 343 § 3 k.p.k. uzyska od prokuratora zmianę wniosku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku lub obowiązków z art. 72 § 1 k.k. oraz akceptację oskarżonego do powyższego. W przypadku niemożności uzyskania modyfikacji wniosku i jej akceptacji Sąd I instancji nie uwzględni wniosku i zwróci sprawę prokuratorowi ( art. 343 § 7 k.p.k. ). 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do kary oraz uzasadnienia wyroku. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Sygn. akt II Ka 32/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 marca 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Łukasza Bańkowskiego po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2024 r. sprawy S. D. oskarżonego z art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 31 § 2 kk na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 5 grudnia 2023 r. sygn. akt II K 418/23 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w imieniu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustalając, że wydatki ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 32/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie II K 418/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec S. D. kary polegająca na niezastosowaniu w przedmiotowej sprawie przez Sąd I instancji instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary i nieorzeczenie wobec niego zgodnie z dyspozycją art. 60 § 6 pkt 4 kk kary grzywny albo kary ograniczenia wolności, w sytuacji występujących w niniejszej sprawie okoliczności łagodzących, które winny rzutować na wymiar kary, takich jak niska społeczna szkodliwość czynu oraz znaczny stopnień ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu jak i pokierowania postępowaniem przez oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut podniesiony przez obrońcę należało uznać za niezasadny. Zdaniem Sądu odwoławczego, orzeczonej wobec S. D. kary i środków karnych nie można uznać za noszące cechy rażącej surowości, a tylko tego rodzaju surowość mogłaby powodować, w myśl art. 438 pkt 4 kpk, wydanie orzeczenia reformatoryjnego. Orzeczona wobec oskarżonego kara 3 miesięcy pozbawienia wolności, a więc w minimalnym ustawowym wymiarze przewidzianym za czyn z art. 244 kk, dodatkowo warunkowo zawieszona tytułem próby na okres 2 lat, nie może być uznana za rażąco niewspółmierną. Obrońca wskazując, że zachowanie oskarżonego, będące przedmiotem osądu w niniejszym postępowaniu, cechowało się niską społeczną szkodliwością czynu z uwagi na to, że oskarżony jedynie przeparkował auto z ulicy na parking nie uwzględnił, iż Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne w tym zakresie zeznania świadka P. T., niekwestionowane przez skarżącego w ramach wniesionej apelacji, który wskazywał, że oskarżony ewidentnie poruszał się po drodze publicznej ul. (...) w S., jadąc od miejscowości H.. Odrzucono zatem wersję prezentowaną przez oskarżonego jakoby jedynie przestawiał auto na parkingu. Tym samym, w świetle przywołanych okoliczności inkryminowanego zajścia, nie można zaaprobować poglądu obrony o niskiej społecznej szkodliwości czynu podjętego przez oskarżonego. Odnosząc się zaś do nienależytego uwzględnienia, w kontekście sankcji karnej wymierzonej mu zaskarżonym wyrokiem, ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania przez niego zarzucanego mu czynu, jak i pokierowania swoim postępowaniem, należy podkreślić, że przepis art. 31 § 2 kk nie zawiera szczególnych reguł dotyczących wymiaru kary wobec sprawców o znacznie ograniczonej poczytalności, a jedynie przyznaje sądowi uprawnienie do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary. Podjęcie takich ustaleń wymaga jednak uwzględnienia nie tylko stopnia zawinienia, ale również pozostałych okoliczności, o jakich mowa w art. 53 § 1 kk, w tym okoliczności obciążających. Jak wynika z akt sprawy, S. D. pomimo świadomości konieczności przestrzegania porządku prawnego, wynikającej chociażby z uprzedniej karalności za czyny z art. 178a § 1 kk, nie zważając na zakaz sądowy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (k. 19 akt sprawy) i nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 29 marca 2021 r. (k. 5 akt sprawy), bez szczególnego motywu czy powodu, popełnił kolejny czyn zabroniony. Co więcej pod sygn. 4161-0.Ds.1609.2023 prowadzone jest przeciwko S. D. dochodzenie, w którym przedstawiono mu dwa zarzuty popełnienia czynu z art. 244 kk w dniach 27 sierpnia 2023 r. i 1 listopada 2023 r. (k. 73 akt sprawy). Analizując dane zawarte w karcie karnej podsądnego Sąd Okręgowy dostrzegł, że w przeszłości za czyny z art. 178a § 1 kk wymierzano oskarżonemu kary grzywny. Nie odniosło to jednak pozytywnego skutku wychowawczego i zapobiegawczego. W tej sytuacji, należało zgodzić się z Sądem I instancji, iż nie było podstaw, ażeby nadzwyczajnie łagodzić oskarżonemu karę w oparciu o art. 60 kk, tym bardziej, że Sąd Rejonowy zastosował w stosunku do jego osoby fakultatywne warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Z uwagi na powyższe nie sposób poprzeć stanowiska obrońcy, jakoby kara grzywny bądź ograniczenia wolności spełniła cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego i powstrzymała go od popełniania przestępstw w przyszłości. Taka kara miałaby też niewłaściwy wpływ na świadomość prawną społeczeństwa i mogłaby zostać odebrana jako przyzwolenie na łamanie prawa. Z tych samych względów Sąd Okręgowy nie stwierdził rażącej niewspółmierności orzeczonych przez Sąd merytoryczny środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, jak i świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Zgodnie z art. 56 kk do orzeczenia w przedmiocie środków karnych stosuje się odpowiednio, m.in. zasady uregulowane w art. 53 kk, a dotyczące wymiaru kary. Te same argumenty, przemawiały zatem, w ocenie Sądu Okręgowego, za celowością wyeliminowania oskarżonego z grona kierowców na okres 2 lat. Podkreślić należy, że jest to orzeczenie obligatoryjne w przypadku skazania za czyn z art. 180a kk i art. 244 kk w świetle art. 42 § 1a kk, zaś z uwagi na granice czasowe, jakie określa art. 43 kk, tj. od roku do 15 lat, należało uznać w odniesieniu do okoliczności niniejszej sprawy wymiar zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych za sprawiedliwy i w pełni uzasadniony. Świadczenie pieniężne o jakim mowa w art. 43a § 2 kk, co do którego również Sąd I instancji nie miał luzu decyzyjnego w razie skazania S. D. za czyn z art. 244 kk, zostało orzeczone w najniższej możliwej ustawowo wysokości, a zatem nie sposób stwierdzić jego rażącej niewspółmierności. Reasumując, zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy czyniąc rozważania co do sankcji karnej wymierzonej oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem, wziął pod uwagę wszystkie występujące w sprawie okoliczności obciążające i łagodzące, nadając im odpowiednią wartość i znaczenie. Podobnie właściwe było wnioskowanie Sądu meriti w zakresie oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu jakiego dopuścił się oskarżony, jak i stopnia zawinienia. Przeciwne wskazania obrońcy były zaś zupełnie nietrafione. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie wobec S. D. instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary i wymierzenie kary łagodniejszej rodzajowo zgodnie z dyspozycją art. 60 § 6 pkt 4 kk ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. niezasadność zarzutu powodowała, że wniosek wywiedziony przez obrońcę nie mógł zostać uwzględniony. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie II K 418/23 – w zaskarżonej części, tj. w zakresie kary Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sąd Okręgowy na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1184 z późn. zm.), a także § 17 ust. 2 pkt 4 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2631) uwzględnił wniosek złożony podczas rozprawy apelacyjnej w dniu 1 marca 2024 roku i zasądził od Skarbu Państwa kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 VAT) za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. III. z uwagi na konieczność uregulowania świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000 zł, wskutek utrzymania w mocy rozstrzygnięcia o karze, przez oskarżonego oraz jego sytuację materialną, Sąd Okręgowy w oparciu o art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, ustalając, że wydatki w tym zakresie poniesie Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IX Ka 1775/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 64/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt II Ka 480/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska (spr.) Sędziowie: SO Dariusz Półtorak SO Małgorzata Makarska Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale prokuratora Marka Kempki po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. sprawy K. F. oskarżonego z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2019r. poz. 852) G. K. oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz.U. z 2019r. poz. 852) D. O. oskarżonego z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U z 2019r. poz. 852)w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 500/23 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. R., adw. M. S. i r.pr. E. T. po 1033,20 zł (w tym 193,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w postępowaniu odwoławczym w imieniu oskarżonych D. O., K. F. i G. K.; III. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłatę za postępowanie odwoławcze, od D. O. w kwocie 180 złotych, od K. F. w kwocie 300 złotych, od G. K. w kwocie 1000 złotych; zwalnia oskarżonych od wydatków za II instancję ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 480/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 10 kwietnia 2024 r. w sprawie II K 500/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Apelacja obrońcy oskarżonego G. K. 1. obraza przepisów postępowania karnego mająca wpływ na treść orzeczenia, tj.: art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk polegająca na przekroczeniu prawa do swobodnej oceny dowodów i jednostronnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego wyłącznie pod kątem interpretacji na niekorzyść oskarżonego, wyrażająca się: - błędną oceną i uznaniem za niewiarygodne wyjaśnień G. K. oraz wyjaśnień D. O. w zakresie w jakim oskarżeni wskazywali, iż G. K. nie sprzedawał amfetaminy D. O., - błędną oceną wyjaśnień D. O. z postępowania przygotowawczego za wiarygodne, w zakresie w jakim wskazywał, iż nabywał amfetaminę od G. K. a następnie sprzedawał ją po 30 zł za gram innym konsumentom narkotyków (np. Ł. S.), podczas gdy z opisu czynu przypisanego G. K. wynika, iż G. K. miał od sprzedawać D. O. amfetaminę po 30 zł za gram, wobec czego prawidłowa ocena materiału dowodowego powinna prowadzić do wniosku, iż zeznania D. O. w zakresie nabywania amfetaminy od G. K. nie są wiarygodne, gdyż zgodnie z zasadami logiki, nabywanie narkotyku po cenie 30 zł za gram i sprzedawanie innym konsumentom po 30 zł lub też cenie niższej niż 30 zł za gram, za gram nie mogłoby mieć miejsca, co jednoznacznie potwierdza, iż wyjaśnienia D. O. w zakresie nabywania narkotyków od G. K. nie są wiarygodne, - błędną oceną wyjaśnień D. O. i uznaniem jego wyjaśnień z postępowania przygotowawczego za wiarygodne, podczas gdy oskarżony D. O. w postępowaniu sądowym nie potwierdził wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, wyjaśnił odmiennie, wskazując, iż wyjaśnienia były składane w związku atakiem padaczki, wskazał również przyczyny, z jakich względów wyjaśniał odmiennie, - błędną oceną zeznań świadka K. B. i uznaniem za wiarygodne zeznań świadka z postępowania przygotowawczego, podczas gdy świadek nie potwierdziła swoich zeznań z postępowania przygotowawczego, zeznawała odmiennie w postępowaniu sądowym i wyjaśniła, iż celowo z zemsty złożyła zeznania obciążające oskarżonego, co mogło mieć wpływ na treść wyroku przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. V wyroku oraz poczynienie błędnych ustaleń faktycznych, iż oskarżony i dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. 2. obraza przepisów prawa materialnego, tj. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii polegająca na jego nieprawidłowym zastosowaniu i przyjęciu, że oskarżony G. K. wyczerpał swoim zachowaniem znamiona określające czynność sprawczą zarzucanego mu przestępstwa w art. 56 ust. 3 ustawy, podczas gdy brak jest wiarygodnego dowodu na okoliczność, aby G. K. w okresie od dnia 1 maja 2016r. do dnia 28 lutego 2018 r. w G., woj. (...) i w Ż. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że udzielił D. O. występującemu pod pseudonimem (...) co najmniej 300 gramów amfetaminy za łączną kwotę co najmniej 9000 złotych, którą następnie D. O. udzielił odpłatnie konsumentom tego narkotyku za łączną kwotę co najmniej 12 000 złotych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego G. K. jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Ani wskazane w niej zarzuty, ani przytoczona na ich poparcie argumentacja, nie dostarczyły podstaw do uznania kontestowanych rozstrzygnięć za nietrafne. Nie doszło w trakcie ich ferowania do żadnego z podniesionych we wniesionym środku odwoławczym uchybień, ani też nie ujawniono w trakcie kontroli odwoławczej innych uchybień o charakterze bezwzględnym, które stwarzałyby konieczność wydania orzeczenia reformatoryjnego. Odnosząc się do zarzutów obrazy przepisów postępowania, tj. art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk oraz art. 7 kpk, należy wpierw przypomnieć, że niedające się usunąć wątpliwości mogą powstać dopiero w następstwie oceny dowodów przeprowadzonej zgodnie z regułami wyznaczonymi treścią art. 7 kpk. Oczywistym jest również, że skoro to Sąd meriti ma dokonać oceny i w ramach swobodnej oceny dowodów dojść do określonego przekonania, to wątpliwości te nie mogą być powzięte przez stronę, a przez organ procesowy. Samo zaś subiektywne przekonanie strony o istnieniu wątpliwości nie przesądza o naruszeniu zasady in dubio pro reo. Z kolei podnoszenie zarzutu opartego jedynie na odmiennej ocenie dowodów przez skarżącego, bez wskazania błędów natury faktycznej, logicznej, usterek w rozumowaniu czy chociażby oparcie się na części zgromadzonego materiału dowodowego, a więc z nieuwzględnieniem powinności wynikającej z treści art. 410 kpk, nie może prowadzić do podważenia zasadności wydanego przez Sąd a quo wyroku. Kontrola instancyjna kontestowanych rozstrzygnięć dotyczących oskarżonego G. K. wykazała, że Sąd Rejonowy przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe w tym zakresie, a zgromadzony w jego ramach materiał dowodowy poddał trafnej z punktu widzenia dyrektyw z art. 7 kpk ocenie. W rezultacie Sąd meriti wydał w zakresie ustaleń faktycznych i procesu subsumcji zachowania przypisanego oskarżonemu właściwe orzeczenie, które przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów obrony, jakoby ocena wyjaśnień oskarżonych G. K. i D. O. oraz zeznań świadka K. B. cechowała się dowolnością, a tylko w takim przypadku zarzuty te – zgodnie z ich istotą – mogłyby zostać uwzględnione. Należy podkreślić, że Sąd dokonuje oceny danego źródła osobowego w jego całokształcie, odnosząc jego treść do pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie. Co więcej ustawa karna procesowa nie przewiduje wartościowania dowodu w zależności od etapu na jakim został przeprowadzony. W związku z tym Sąd merytorycznie rozpoznający sprawę jest w pełni uprawniony – w granicach swobodnej oceny dowodów – do obdarzenia wiarą zarówno depozycji złożonych w toku postępowania przygotowawczego, jak i sądowego. Owszem może dojść do takiej sytuacji, że oskarżony składając wyjaśnienia znajduje się w stanie o jakim mówi art. 171 § 7 kpk, jednakże nie powoduje to a priori, że jego depozycje nie mogą stanowić dowodu, gdyż powód określony w cytowanym przepisie wymaga wykazania, że stan w jakim znajdował się w trakcie przesłuchania wyłączał swobodę jego wypowiedzi. Po dokonaniu analizy okoliczności zaistniałych w czasie przesłuchania oskarżonego D. O. w postępowaniu przygotowawczym, Sądu Okręgowy nie podzielił stanowiska obrońcy, że relację tą D. O. złożył w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi. Zaznaczyć należy, że z dołączonych do akt sprawy dokumentów, tj. Karty informacyjnej i Historii Choroby dotyczących D. O. wynika, że w dniu 12 września 2019 r. (w dniu przesłuchania) został przyjęty na szpitalny oddział ratunkowy po ataku padaczki o godzinie 7.43. Z adnotacji zawartych w karcie wynika, że był przytomny. Znajdują się tam również „uwagi dla Policji” wskazujące, że D. O. może być bezpiecznie przesłuchany w tym dniu po godzinie 16.00. Jak wynika z protokołu jego przesłuchania, czynność ta była przeprowadzona od 15.47 do 16.20. Przesłuchujący prokurator nie stwierdził występowania u niego zaburzeń w swobodzie składania wyjaśnień, a sama treść ujętych procesowo depozycji - pod kątem logiki i złożoności – wskazuje na to, że nie wystąpiły warunki wyłączające swobodę ich przekazania. D. O. opisał bowiem zwięźle, aczkolwiek rzeczowo i ze szczegółami okoliczności sprzedaży mu przez oskarżonego G. K. substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, określając nabytą ilość, cenę za gram, czas i miejsce tych transakcji, a także okoliczności dalszej sprzedaży tego narkotyku przez niego z wyraźnym wskazaniem, że wiedział o tej okoliczności G. K.. Co więcej, po zapoznaniu się z treścią protokołu przesłuchania, złożył pod zapisanymi wypowiedziami własnoręczny podpis, w pełni akceptując treść tego dokumentu, co świadczy o tym, że utożsamiał się z relacją, którą wówczas przedstawił. Nadto, wersja ta w zakresie sprzedaży przez niego amfetaminy znajdowała pokrycie w zeznaniach Ł. S.. W związku z tym, że jego przekaz w postępowaniu sądowym cechował się lakonicznością, słusznie Sąd Rejonowy uznał z w/w powodów za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego z fazy przygotowawczej postępowania, natomiast nie obdarzył takim przymiotem tych złożonych przez niego na rozprawie głównej, zasadnie zwracając uwagę na to, że już w ramach tej pierwszej relacji z postępowania sądowego podniósł on, iż między nim, a oskarżonym G. K. zaistniał konflikt, którego źródłem były jego podejrzenia co do próby nawiązania przez G. K. bliższych kontaktów z jego żoną i od tego czasu zakończył z nim kontakty. Gdyby D. O. chciał bezpodstawnie obciążyć tego oskarżonego raczej ukryłby tę okoliczność niż ją eksponował. Ponowne wskazanie tej okoliczności na etapie postępowania rozpoznawczego – kiedy to podał, że nie znajduje się pod działaniem alkoholu i nie ma objawów padaczki alkoholowej – świadczy o tym, że podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym również nie znajdował się w stanie wyłączającym swobodę wypowiedzi. Zauważyć należy, że na początkowym etapie tego przesłuchania podał, iż kupował amfetaminę od chłopaka o pseudonimie (...) po czym wskazał, iż posługiwał się nim G. K.. Mówiąc o oskarżonym konsekwentnie tak go określał. W postępowaniu jurysdykcyjnym podczas przesłuchania, choć początkowo unikał takiego określania oskarżonego, niejako negując swoją znajomość z nim, co było zapewne spowodowane zmianą jego narracji procesowej i nieprzyznawaniem się przez niego do zarzucanego mu czynu z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w dalszej części wywodu podniósł, że zna się z nim od 20 lat, na którą to okoliczność analogicznie w postępowaniu przygotowawczym wskazywał G. K.. Warto też zwrócić uwagę, że osoby zaangażowane w proceder wprowadzania do obrotu narkotyków, funkcjonujące w środowisku przestępczym, zazwyczaj nie posługują się swoimi autentycznymi danymi osobowymi, a pseudonimami, gdyż łatwiej jest im ukryć swoją prawdziwą tożsamość. Wyżej opisane okoliczności wskazują, że D. O. chciał budować korzystną z punktu swojego widzenia, ale i oskarżonego G. K. linię obrony, która nie oddawała jednak rzeczywistego stanu faktycznego, przez co relacja ta zasadnie nie stanowiła podstawy dowodowej zaskarżonego wyroku. Twierdzenie przeciwne obrońcy nie zostało oparte na całości wyjaśnień D. O., a na wyrwanych z kontekstu zdaniach. Jednoznacznie z nich wynika, że nabytą od G. K. amfetaminę sprzedawał innym osobom, co zresztą znalazło odzwierciedlenie w relacji Ł. S.. W żadnym wypadku z treści wyjaśnień D. O. nie można wywieść, jak to czyni obrońca, że sprzedawał on amfetaminę za kwotę niższą lub taką samą jak ta, którą płacił za narkotyki G. K.. Owszem pada w jego przekazie kwota 30 zł, jednakże jednocześnie wskazywał on, że sprzedawał ten narkotyk po 40 zł i 50 zł. Pamiętać należy, że wprowadzanie do obrotu m.in. substancji psychotropowych polega na udostępnieniu ich odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim (wyrok SA we Wrocławiu z 22.05.2018 r., II AKa 92/18, LEX nr 2505797). Celem takiego działania jest zachęcenie osób trzecich do systematycznego nabywania takiego środka narkotycznego. Tym samym na podstawie tej okoliczności nie można stawiać tezy o wadliwości dokonanej przez Sąd I instancji oceny omawianego dowodu. Skoro Sąd obdarzył wiarą wyjaśnienia oskarżonego D. O. i K. B. z fazy przygotowawczej postępowania, to naturalnym jest, że uznał, iż wyjaśnienia G. K. –w zakresie w jakim są z nimi sprzeczne – nie zasługują na taki przymiot. Konsekwencja w zaprzeczaniu sprawstwu przestępstwa nie wystarcza do uniewinnienia, gdy są dowody godne uwzględnienia, które w sposób jednoznaczny, bez cienia wątpliwości prowadzą do przypisania sprawcy winy. Depozycje wskazanych powyżej osób z postępowania przygotowawczego takimi dowodami były. Nie można było podzielić twierdzeń skarżącego jakoby ocena zeznań K. B. została dokonana wbrew dyrektywom z art. 7 kpk. Uwzględnia ona całość depozycji tego świadka. Nadto decyzja o jedynie ich częściowej wiarygodności została podjęta po odniesieniu ich treści do całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, na co wskazują pisemne motywy zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy zasadnie zwrócił uwagę, że K. B. nie pozostając w związku partnerskim z G. K. – co jawi się również z jej zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym – nie miała powodu, aby składać obciążające go zeznania, tym bardziej, że pozostawała z nim w dobrych relacjach, które objawiały się ich częstymi spotkaniami towarzyskimi. Wersja przedstawiona przez świadka na rozprawie nie odpowiada zasadom logiki oraz doświadczenia życiowego i niewątpliwie została skonstruowana po to, by wesprzeć G. K. w przyjętej przez niego linii obrony. Nie można tego samego powiedzieć o rzeczowej, obfitującej w szczegóły relacji z fazy przygotowawczej postępowania. Wówczas K. B. opisała ich wzajemne stosunki, w tym także okoliczności istotne z punktu widzenia odpowiedzialności karnej G. K. za zarzucany mu czyn z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Podnosząc, że ten oskarżony posiadał amfetaminę i to w 2016 r. i częstował ją tym narkotykiem potwierdziła niejako pośrednio relację oskarżonego D. O. co do sprzedaży mu przez G. K. takiej substancji psychotropowej w przypisanym temu oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem czasookresie. Z tych też względów zarzut ten należało uznać za nietrafny. Z uwagi na to, że Sąd nie naruszył żadnego z przepisów ze sfery gromadzenia i oceny dowodów, brak było podstaw do kwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych w zakresie czynu przypisanego G. K. zaskarżonym wyrokiem. W związku z tym również następczy zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie przyjętej kwalifikacji prawnej z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie mógł zostać uwzględniony. Z treści apelacji wynika, że w istocie, stawiając ten zarzut, obrońca kwestionuje dokonaną przez Sąd I instancji ocenę dowodów i poczynione na ich podstawie ustalenia faktyczne w zakresie wypełnienia przez oskarżonego znamion przypisanego mu występku. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Garwolinie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niezasadności zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonego G. K. wnioski apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie, co objaśniono powyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 10 kwietnia 2024 r. w sprawie II K 500/23 – w zaskarżonej części Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Niezasadność podniesionych w ramach apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych zarzutów oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III Apelacja obrońcy oskarżonego G. K. nie została uwzględniona, zatem na podstawie art. 636 § 1 kpk, zgodnie ze stawkami określonymi w art. 2 ust. 1 pkt 5 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.) i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663 z późn. zm.), Sąd Okręgowy zasądził od tego oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1000 zł tytułem opłaty, jednocześnie z uwagi na konieczność odbycia kary pozbawienia oraz uiszczenia grzywny na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił go od wydatków za II instancję, ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. Z uwagi na to, że oskarżony G. K. reprezentowany był przez obrońcę ustanowionego z urzędu, Sąd Okręgowy na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1184 z późn. zm.), a także § 17 ust. 2 pkt 4 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego E. T. kwotę 1033,20 złotych (w tym 193,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w imieniu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca G. K. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja rozstrzygnięcia dotyczące G. K. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana