Legislator Case Law & Legislation
I C 282/24 AI generated

I C 282/24 · Sąd powszechny

Case Number I C 282/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powódka A. K. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w (...) domagała się zasądzenia kwoty 2.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu jako odszkodowania za wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia w sprawie V S5/22 w postaci postanowienia z dnia 6 lutego 2022 roku odrzucającego skargę na przewlekłość postępowania do jej doszło w sprawie VIII GC 3018/19 . Na uzasadnienie żądania wskazała, że sąd błędnie uznał, iż postępowanie w sprawie zostało zakończone podczas gdy postępowanie nadal trwa albowiem postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności jest elementem sprawy.

Legislator headnote

AI generated

art. 98 k.p.c, art. 87 §1 k.p.c; I C 282/24 · Sąd powszechny: Analizując zebrany materiał dowody stwierdzić należy, że powódka nie wykazała żądanej z wymienianych przesłanek. Wydane orzeczenie jest zgodne z prawem słusznie bowiem sąd odrzucając skargę uznał, że postepowanie o nadanie klauzuli wykonalności zostało zakończone co uzasadnia odrzucenie skargi. Niezależnie od tego powódka nie wykazał szkody w żądanej prze siebie wysokości. Wobec powyższego sąd oddalił żądanie i na mocy art. 98 k.p.c. zasądził od powódki koszty procesu na które skalały się koszty zastępstwa procesowego strony pozwanej.

Keywords

AI generated
termination of proceedings extension of proceedings withdrawal of action action for rescission reopening of proceedings challenge of cancellation

Cited Legislation

AI generated
art. 98 k.p.c
Wobec powyższego sąd oddalił żądanie i na mocy art. 98 k.p.c.
art. 87 §1 k.p.c
Zgodnie bowiem z art. 87 §1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
VIII GC 3018/19
AI generated
I ACa 255/17
w pozwie z dnia 03 października 2014 r.
II Cz 377/15
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie wierzycieli T.
II S 82/14
W skardze złożonej w dniu 26 listopada 2014r.
SK 17/18
art. 4011 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, ze zm.), rozumianego w ten sposób, że wyłącza możliwość wznowienia postępowania w przypadku wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku interpretacyjnego, stwierdzającego w sentencji niezgodność z Konstytucją określonej wykładni aktu normatywnego, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, z art. 190 ust. 4 w związku z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 399 § 1 i 2 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, rozumianego w ten sposób, że wyłącza możliwość wznowienia postępowania o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko wspólnikowi spółki jawnej, z art. 190 ust. 4 w związku z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, orzeka:
II S 7/14
Skazany R. L. złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. akt V2 Kow 3927/13/wz i wniósł jednocześnie o zasądzenia zadośćuczynienia. Skarga ta wpłynęła do sądu w dniu 23 grudnia 2013r. Z analizy akt V 2 Kow 3927/13/wz wynika, że Sąd Okręgowy we Wrocławiu prawomocnie zakończył sprawę w dniu 19 listopada 2013r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 282/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 lipca 2024 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Sznajder Protokolant: starszy sekretarz sądowy Julia Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku w Gliwicach sprawy z powództwa A. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w (...) o zapłatę 1. oddala powództwo;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 900 (dziewięćset) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty uprawomocnienia się wyroku tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Katarzyna Sznajder Sygn. akt I C 282/24

UZASADNIENIE

Powódka A. K. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w (...) domagała się zasądzenia kwoty 2.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu jako odszkodowania za wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia w sprawie V S5/22 w postaci postanowienia z dnia 6 lutego 2022 roku odrzucającego skargę na przewlekłość postępowania do jej doszło w sprawie VIII GC 3018/19 . Na uzasadnienie żądania wskazała, że sąd błędnie uznał, iż postępowanie w sprawie zostało zakończone podczas gdy postępowanie nadal trwa albowiem postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności jest elementem sprawy.

Pozwany wniósł o oddalenie żądania i zasądzenie kosztów procesu podnosząc, że powódka nie wykazał aby wydane , a kwestionowane, orzeczenie było niezgodne z prawem, jak również nie wykazała wysokość dochodowego odszkodowania oraz związku przyczynkowego . Sąd ustalił następujący stan fatyczny: Do Sądu Okręgowego w (...) wpłynęła skarga powódki z dnia 9 stycznia 2023 roku o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W uzasadnieniu skargi powódka wskazała, że sąd w dniu 9 sierpnia 2022 roku wydał postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności i postanowienie to zostało jej doręczone w dniu 18 sierpnia 2022 roku , ale nie został jej doręczony tytuł z nadaną klauzulą.

Pismem z dnia 18 listopada 2022 roku odmówiono wydania tytułu powołując się na fakt, że został jej taki tytuł wydany. Sąd Okręgowy w (...) postanowieniem z dnia 6 lutego 2023 roku skargę powódki odrzucił. Wydane orzeczenie sąd poprzedził ustaleniem, że przed Sądem Rejonowym w (...) toczyła się sprawa VIII GC 3018 /19 , która zakończyła się wyrokiem wydanym w dniu 27 maja 2021roku . W dniu 14 lipca 2022 roku Sąd Okręgowy w (...) oddalił apelacje obu stron w wyniku czego orzeczenie sądu pierwszej instancji się uprawomocniło.

Powódka wniosła o nadanie klauzuli wykonalności i wydanie tytułu wykonawczego. Wniosek przesłany został do Sądu Okręgowego gdzie znajdowały się akta . Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2022 roku wniosek został rozpoznany i w dniu 10 sierpnia 2022 roku tytuł wraz klauzulą wysyłano do powódki, a odbiór korespondencji potwierdził jej pełnomocnik w dniu 18 sierpnia 2022 roku. Dwa miesiące po otrzymaniu korespondencji zawierającej tytuł, pismem z dnia 10 października 2022 roku powódka wniosła o wydanie jej tytułu. Zarządzeniem z dnia 17 października 2022 wezwano ja do sprecyzowania wniosku pisząc ,że tytuł został odebrany w dnia 18 sierpnia 2022 roku przez jej pełnomocnika.

Finalnie postanowieniem z dnia 5 stycznia 2023 roku sąd postanowieniem odmówił nadania klauzuli wykonalności . Są odrzucając skargę wskazał, że wniesie skargi może nastąpić tylko w toku postepowania, po zaistnieniu stanu w którym w ocenie skarżącego uzasadnia podniesienie w niej zarzuty, nie później jednak niż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Wskazał sąd ,że skarga został wśniona po prawomocnym rozstrzygnięciu wniosku o nadanie klauzuli wykonalności co nastąpiło w dniu 9 sierpnia 2022 roku i po doręczeniu tytułu powódce co miało miejsce w dniu 18 sierpnia 2022 roku.

Wskazał sąd ponadto, że przedmiotem skargi jest etap postepowania zainicjowany pismem powódki z dnia 10 października 2022 roku kiedy to powódka wniosła o wydanie tytułu pisząc ,że go nie otrzymała i było to w czasie kiedy zakończyło się postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności co miało miejsce 9 sierpnia 2022 roku. Wobec tego sąd uznał , że brak jest podstaw do badania skargi albowiem wniosek nadanie kazali wykonalności został prawomocnie rozstrzygnięty, rozstrzygnięty został również wniosek powódki z dnia 10 października 2022 a to postanowieniem sądu z dnia 5 stycznia 2023 roku którym odmówiono nadania klauzuli wykonalności.

Sąd zważył co następuje:

powódka żądanie skierowane przeciwko Skarbowi Państwa uzasadniła założeniem ze wydane przez Sąd Okręgowy postanowienie odrzucające skargę jest niezgodne z prawem i to uzasadnia jej zdaniem zasadzeni kwoty żądanej pozwem. Zgodnie z art. 417 1 § 2 k.c. jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. I tak przepis art. 424 1b k.p.c. stanowi, że w wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje ( a takim z pewnością jest kwestionowane postanowienie Sądu Okręgowego w (...)) odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia jego niezgodności z prawem w postępowaniu ze skargi przewidzianej w treści art. 424 1 k.p.c. Niewątpliwe przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej jest wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia na skutek które strona poniosła szkodę oraz związek przyczynowy pomiędzy nimi.

Przepis odnosi się do prawomocnych orzeczeń, od których skarga o stwierdzenie niezgodności nie przysługuje. Wyłączenie dopuszczalności jej wniesienia nie oznacza, iż stronie zostaje zamknięta droga do dochodzenia roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa. Strona może wystąpić z takim żądaniem pomimo braku uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi. Zawsze jednak muszą być spełniane przesłanki : niezgodności z prawem wydanego orzeczenia , szkoda i związek przyczynowy . Błąd judykacyjny popełniony przez sąd musi być przy tym rażący.

Tak skonstruowany zarzut musi mieć swoje oparcie w faktach ustalonych przez sąd w zaskarżonym orzeczeniu. Nie jest dopuszczalne, aby skarżący konstruował zarzut naruszenia prawa materialnego zarówno w opozycji do tych ustaleń , jak i w oparciu o hipotetyczny stan faktyczny, który skarżący ustala na potrzeby skargi, bądź aby skonstruowany zarzut naruszenia prawa materialnego zmierzał w rzeczywistości do zakwestionowania ustalonych w orzeczeniu faktów. Naruszenie prawa materialnego w przypadku oparcia zarzutu na jego błędnej wykładni lub zastosowaniu musi mieć charakter rażący i oczywisty W judykaturze wyjaśniono, że niezgodność orzeczenia z prawem, powodująca powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej, ma charakter kwalifikowany.

Zachodzi tylko wtedy, gdy orzeczenie zostało wydane na skutek rażąco błędnej wykładni prawa lub rażąco niewłaściwego zastosowania prawa, tj. uchybień odnoszących się do regulacji prawnych istotnych i nieuzasadniających odmiennych ocen, a niezgodność ta ma charakter oczywisty i niewymagający głębszej analizy prawniczej . W przypadku zatem, gdy określony przepis dopuszcza możliwość jego odmiennego zastosowania poprzez przyjęcie jednego z możliwych sposobów wykładni, nie oznacza to, że orzeczenie wydane na podstawie tego przepisu mieści się w pojęciu niezgodności z prawem, o którym mowa w komentowanym przepisie .

Analizując zebrany materiał dowody stwierdzić należy, że powódka nie wykazała żądanej z wymienianych przesłanek. Wydane orzeczenie jest zgodne z prawem słusznie bowiem sąd odrzucając skargę uznał, że postepowanie o nadanie klauzuli wykonalności zostało zakończone co uzasadnia odrzucenie skargi. Niezależnie od tego powódka nie wykazał szkody w żądanej prze siebie wysokości. Wobec powyższego sąd oddalił żądanie i na mocy art. 98 k.p.c. zasądził od powódki koszty procesu na które skalały się koszty zastępstwa procesowego strony pozwanej.

Sąd odmówił udziału w sprawie pełnomocnikowi powódki . Zgodnie bowiem z art. 87 §1 k.p.c. pełnomocnikiem w sprawie może być między innymi osoba sprawującą zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca w stałym stosunku zlecenia , jeśli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia . Z dołączonej do akt umowy wynika , że M. J. ( osoba której sad odmówił udziału w sprawie) powódka zleciła jako pracownikowi prowadzenie dokumentacji przewozowej za wykonane przewozy pojazdami wskazanymi w umowie, prowadzenie postępowań reklamacyjnych i windykacyjnych oraz zarząd i prowadzenie w imieniu pracodawcy ewentualnych postepowań sądowych i administracyjnych związanych z zarzadzaniem taborem pracodawcy oraz windykacją i postępowań reklamacyjnych.

Charakter rozpoznawanej sprawy nie mieścił się w zakresie umowy zawartej pomiędzy powódką a M. J., co uzasadniało decyzję sądu o odmowie dopuszczenia go do udziału w sprawie jako pełnomocnika. Jednocześnie podkreślić należy ,że wszystkie pisma procesowe powódka podpisywała osobiście. Katarzyna Sznajder .