XII Ga 30/23 · Sąd powszechny

Sygn. akt XII Ga 30/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 sierpnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Krakowie XII Wydział Gospodarczy – Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący- Sędzia: SSO Bożena Cincio-Podbiera Sędziowie: SSO Janusz Beim SSO Beata Kozłowska Protokolant - osobiście po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2023 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...)S.A. w W. przeciwko M. D. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 8 listopada 2022r., sygn.V GC 998/22/S oddala apelację; zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 1 800 zł /tysiąc osiemset złotych/ z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem kosztów postępowania apelacyjnego; przyznaje aplikantowi adwokackiemu D.

G. od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w Krakowie wynagrodzenie za pełnienie funkcji kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w kwocie 720 zł / siedemset dwadzieścia złotych/ ; nakazuje ściągnąć od pozwanego M. D. na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 720 zł /siedemset dwadzieścia złotych/ tytułem niepokrytych kosztów kuratora, wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa. SSO Janusz Beim SSO Bożena Cincio-Podbiera SSO Beata Kozłowska XII Ga 30/23

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa -Śródmieścia w Krakowie uwzględnił powództwo(...) Spółki Akcyjnej w W. zasądzając od pozwanego M. D. kwotę 27 284,39 gr z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 2 sierpnia 2020 r. oraz koszty procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że łącząca strony sporu umowa kredytu numer(...) nie była przez pozwanego realizowana albowiem po spłacie pierwszych 10 rat w terminie pozwany regulował raty ze znacznym opóźnieniem, a od 27 raty nie uiszczał rat w ogóle.

Wobec bezskuteczności wezwania z dnia 3 lipca 2017 r. do uregulowania całości zadłużenia pod rygorem wypowiedzenia umowy, zawierającego informację o możliwości ubiegania się o restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłat kredytu, (...) 7 września 2019 r. wypowiedział umowę kredytową, po czym w dniu 26 kwietnia 2018 r. wezwał (...) do zapłaty z tytułu gwarancji spłaty kredytu w ramach portfelowej linii gwarancyjnej the minimis kwoty 21 543,42 zł, co nastąpiło 16 sierpnia 2018 r..

Legitymacja Banku w niniejszej sprawie wynikała natomiast z treści umowy przelewu wierzytelność z dnia 12 października 2018 r. którą (...) przelał służącą mu względem pozwanego kredytobiorcy należność wraz z odsetkami w wysokości odsetek maksymalnych. Sąd Rejonowy przyjął, że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy kredytu, a strona powodowa wykazała, że dopełniono procedur przewidzianych w art. 75 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe. Kurator ustanowiony w sprawie dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego we wniesionej apelacji zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 75 związku z art. 75 c ust. 1 i 2 Ustawy prawo bankowe przez uznanie, że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy kredytowej, co umożliwiło uruchomienie gwarancji udzielonej przez (...), a następnie zawarcia umowy przelewu w sytuacji, gdy nie spełniono przesłanek z art. 75 c ust. 1 i 2 prawa bankowego.

Podniósł też zarzut naruszenia art. 233 par. 1 k.p.c. przez wadliwą ocenę materiału dowodowego i uznanie, że strona powodowa dopełniła procedury wypowiedzenia umowy, choć z dokumentów nie wynika by doszło do doręczenia lub próby doręczenia wezwania i pouczenia. Zarzucono także naruszenie art. 235 -2 par. 1 pkt. 4 k.p.c. przez pominięcie dowodu z przesłuchania pozwanego jako niemożliwego do przeprowadzenia, sytuacji gdy ustalenie adresu pozwanego jest możliwe przy użyciu dostępnych sądowi instrumentów prawnych oraz na skutek pominięcia dowodu z opinii biegłego ds. rachunkowości powołanego na okoliczność wysokości zadłużenia, którego rozmiar był przez kuratora kwestionowany.

W motywach apelacji podniesiono, że wydruk z książki nadawczej listów poleconych wskazuje, iż nadano na adres pozwanego wezwanie do zapłaty z 3 lipca 2017 r. lecz nie przedstawiono dowodu doręczenia pozwanemu tej przesyłki i to w sytuacji, gdy w książce nadawczej brak jest numeru nadawczego. Okoliczność ta świadczyć ma o możliwości niepodjęcia próby doręczenia przesyłki co skutkowałoby niezachowaniem procedur wskazanych w art. 75 c ust. 1 i 2 prawa barkowego. Pominięcie zaś przywołanych w apelacji dowodów prowadzić miało do poczynienia niewłaściwych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji do wydania zaskarżonego wyroku, który winien ulec zmianie.

Apelacja jest nieuzasadniona. W kwestii doręczenia pozwanemu pisma z 3 lipca 2017 r. wzywającego do uregulowania zadłużenia i zawierającego informację o możliwości restrukturyzacji zadłużenia , a następnie oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytowej wskazać trzeba, iż strona powodowa przedstawiła wyciąg z książki nadawczej z którego wynika, że pismo to zostało skierowane na adres pozwanego ujawniony przez niego Bankowi, przesyłka polecona została nadana w dniu 5 lipca 2017 r. co wynika z książki nadawczej przedłożonej przez stronę powodową, przy czym przyjęcie przesyłek poleconych zostało pokwitowane przez pracownika oddziału Poczty Polskiej- karta 70, 71 akt sprawy.

Nie budzi przy tym wątpliwości okoliczność, że dowód nadania przesyłki listem poleconym w oddziale Poczty Polskiej ma moc dokumentu urzędowego/ wyrok Sądu Najwyższego I PK 37/05/. Istotne jest przy tym czy adresat mógł zapoznać się z treścią przesyłki w trybie art. 61 par. 1 k.c. Domniemanie skuteczności doręczenia jest wszak obalalne. Trzeba więc zauważyć, że w treści § 9 pkt. 6 - II umowy wynika, iż pozwany zobowiązał się do wskazywania każdorazowo nowego adresu do doręczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przy przyjęciu, że w przypadku braku wskazania właściwego adresu ostatnio wskazany adres do doręczeń będzie adresem właściwym dla miejsca zamieszkania kredytobiorcy.

Dalej kredytobiorca zobowiązał się do informowania Banku o każdej zmianie swojej danych osobowych, także adresu zameldowania na pobyt stały i czasowy oraz adresu zamieszkania. Nie zostało zaś wykazane aby w czasie doręczenia wezwania, zawiadomienia i wypowiedzenia pozwany przebywał stale w innym miejscu niż to, które sam podał przy zawarciu umowy. W konsekwencji nie zostało obalone domniemanie skuteczności doręczenia przesyłki poleconej. Z uwagi na powyższe omówiony zarzut apelacji nie jest trafny. Za nietrafny należy także uznać zarzut bezpodstawnego pominięcia dowodu z zeznań pozwanego którego, wedle kuratora, miejsce zamieszkania można było ustalić.

Jak wynika z informacji zawartych w aktach sprawy- karta 119 korespondencja sądowa do pozwanego kierowana była na adres pobytu stałego z bazy PESEL, lecz bezskutecznie. Nie powiodła się też próba doręczenia korespondencji przez komornika mimo ustalenia przez nowego adresu także przy ulicy (...) lecz pod innym numerem budynku i lokalu. Niesłusznie zatem kurator wywodzi, iż ustalenie adresu zamieszkania pozwanego było możliwe przy użyciu dostępnych sądowi instrumentów prawnych skoro możliwość taka okazała się nierealna, co skutkowało ustanowieniem kuratora dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu.

Niezasadnym też pozostaje też zarzut naruszenia art. 235- 2 § 1 k.p.c.. A. podnosi, że dowód z opinii biegłego został zaoferowany na okoliczność wysokości zadłużenia pozwanego, które było kwestionowane tymczasem z treści sprzeciwu nie wynika by podniesiony został zarzut wysokości zadłużenia pozwanego. Sprzeciw bowiem zawierał zarzuty braku legitymacji czynnej po stronie powodowej oraz niezasadności roszczenia powoda z uwagi na nieudowodnienie faktu doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty wraz z pouczeniem o możliwości restrukturyzacji, o którym mowa w art. 75 c Ustawy prawo bankowe, które to zarzuty nie znalazły pokrycia.

W efekcie brak podstaw do uwzględnienia zarzutu błędnej oceny dowodów to jest zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. Reasumując apelację należało oddalić na podstawie art. 385 k.p.c.. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz w oparciu o treść Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O wynagrodzeniu kuratora orzeczono na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej /Dz.

U. 2013, poz. 1476 ze zm./ SSO Janusz Beim SSO Bożena Cincio-Podbiera SSO Beata Kozłowska