II AKz 711/22 · Sąd powszechny

POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Przemysław Grajzer Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Zwierzchlewska przy udziale prokuratora --- po rozpoznaniu w sprawie Ł. M. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia (...) r. w sprawie o sygn. akt (...) o przejęciu do wykonania na terytorium R. kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela p. Ł. M. wyrokiem H. för N. N. (Sądu Apelacyjnego dla Regionu N. N.) z dnia (...) sygn. akt (...) na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy,

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Z., na skutek wystąpienia K. K. o przyjęcie do wykonania w R. prawomocnie orzeczonej kary 3 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem H. för N. N. (Sądu Apelacyjnego dla Regionu N. N.) z dnia (...) sygn. akt (...) wobec obywatela p. Ł. M. orzekł o przyjęciu do wykonania tej kary, określił kwalifikację prawną czynów, z które Ł. M. został skazany powyższym wyrokiem według p. prawa karnego na art.53 ust.1 i 2 i art.62 ust.1 i 2 polskiej ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 2 p. kodeksu karnego w zw. z art.65 § 1 i kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w art. 611tg § 1 kpk, w zw. z art.611tk § 1 pkt 3 lit.a kpk art.611tl § 1 kpk, art.611to § 1 kpk, art.611ts kpk i art.614 kpk. Zażalenie złożył obrońca skazanego, który zarzucił Sądowi I instancji: „…błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na wydanie postanowienia albowiem skazany nie wyraził zgody na przekazanie, jest obywatelem p. ale nie posiada on stałego, ani czasowego miejsca pobytu na terenie R., a zatem zgodnie z art.611 tk § 1 pkt 3 kpk, należało odmówić wykonania orzeczenia z art.611 tg § 1 kpk…” Podnosząc tak sformułowany zarzut obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez określenie, iż orzeczenie nie może zostać wykonane.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Kwestia wystąpienia państwa członkowskiego U. o wykonanie kary pozbawienia wolności uregulowana została w Rozdziale 66g kodeksu postępowania karnego, i tak: ⚫ Art. 611tg. § 1. stanowi, że „…W razie wystąpienia państwa członkowskiego U., zwanego w niniejszym rozdziale "państwem wydania orzeczenia", o wykonanie w R. prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd okręgowy ⚫ § 2. Sąd okręgowy na wniosek Ministra Sprawiedliwości, sprawcy lub z urzędu może zwrócić się do właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia o przekazanie orzeczenia, o którym mowa w § 1, do wykonania, jeżeli pozwoli to w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele kary.

⚫ Art. 611th. § 1. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 611tg § 1, 2 i 5 jest sąd okręgowy, w którego okręgu skazany posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu. ⚫ Art. 611tk. § 1. Odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611tg § 1, jeżeli: ⚫ 1) czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa p.; ⚫ 2) przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim U., a orzeczenie w zakresie kary pozbawienia wolności zostało wykonane;

⚫ 3) skazany nie wyraża zgody na przekazanie, chyba że: ⚫ a) jest obywatelem p. i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium R., ⚫ Art. 611tl. § 1. Orzekając o wykonaniu kary pozbawienia wolności, sąd określa kwalifikację prawną czynu według prawa p.. Art. 607s § 4 stosuje się odpowiednio. Na poczet orzeczonej lub wykonywanej kary pozbawienia wolności zalicza się okres faktycznego pozbawienia wolności w państwie wydania orzeczenia…” W niniejszej sprawie wszystkie wyżej określone przesłanki zostały spełnione.

Jak słusznie wskazał Sąd I instancji zgoda skazanego na przejęcie kary do wykonania na terenie R. nie jest niezbędna w przypadku gdy skazany jest obywatelem p. i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terenie R.. Zarzut zażalenia odnosi się tylko do tej ostatniej kwestii – innych przesłanek skutkujących przejęcie kary do wykonania obrońca skazanego nie kwestionuje. Wbrew twierdzeniom żalącego materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie pozwala przyjąć, że skazany ma stałe miejsce lub czasowe miejsce pobytu na terenie R..

W pierwszej kolejności wynika to z Zaświadczenia Systemu (...)-SAD Systemu Informatycznego Sądów, gdzie dane pobytu stałego dotyczące skazanego określono jako: N. ul. (...). (karty 64 – 66) Nadto z dokumentacji nadesłanej przez K. (...) (karta 147 akt) wynika, że skazany Ł. M. podał przed rozprawą w części dotyczącej sytuacji życiowej, że mieszka ze swoją partnerką i z dziećmi w N. S. . Ponieważ nie wyraża on zgody na przeniesienie wykonania kary, nie chce podać swojego adresu zamieszkania. Twierdzi, że dla polskich władz jego adres zameldowania powinien być znany.

Nadto – jak wynika z pisemnego uzasadnienia wyroku H. för N. N. (Sądu Apelacyjnego dla Regionu N. N.) z dnia (...) sygn. akt (...) sam skazany w toku prowadzonego postępowania wyjaśnił m.in., że „…zaczął przyjeżdżać do S. w (...) roku. Jeździ do S., aby kupowć używane samochody, używane łodzie, starsze silniki i używane opony, które następnie zabiera doP., żeby tam je sprzedawać. Było to również celem jego podróży (...)” (karta 151v.) Dalej z przedłożonej dokumentacji wynika, że skazany Ł. M. mieszka ze swoją rodziną w P..

Podał, że planowali przeprowadzkę do S., ale nigdy nie byli tu zameldowani. Jedynym jego związkiem ze S. jest zakupiona przez niego nieruchomość. Z treści wyroku wynika, że na terenie tej nieruchomości znaleziono sprzęt, który można przypisać do popełnionego przez skazanego przestępstwa. Powyższe okoliczności wskazują jednoznacznie, że skazany – wbrew twierdzeniom autora zażalenia - posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium R., ale instrumentalnie właśnie z uwagi na treść art. 611 tk § 1 pkt 3 kpk odmawia jego wskazania.

Uwzględniając powyższe zaskarżone postanowienia należało utrzymać w mocy. P. G. Pouczenie Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu