VIII U 1189/24 · Sąd powszechny

VIII U 1189/24

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 7 czerwca 2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił S. B. prawa do emerytury, opierając swe rozstrzygnięcie na niespełnieniu przez niego przesłanek z art. 184 w zw. z art. 39 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z uwagi na brak wymaganego okresu pracy górniczej na dzień 31.12.1998r. oraz z art. 46 ust.1 tej ustawy, wskazując że jego wiek emerytalny po uwzględnieniu 9 lat, 2 miesięcy i 12 dni wyniósłby 60 lat i 6 miesięcy, jednak na 31.12.2008r. nie osiągnął wieku emerytalnego.

S. B. wniósł odwołanie od tej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 46 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS poprzez jego niezastosowanie pomimo spełnienia przez ubezpieczonego przesłanek przyznania mu emerytury. Wniósł o przyznanie mu emerytury i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: S. B. urodził się (...), zatem (...) miał 46 lat. W okresie od 2.09.1981r. do 9.03.1993 był pracownikiem (...) SA KWK (...), w tym w okresie od 9.11.1983r. do 9.03.1993r. pracował jako elektromonter pod ziemią.

W okresie późniejszym nie pracował już pod ziemią na kopalni, lecz jako monter- konserwator urządzeń dźwigowych od 1.10.1994r. do 31.08.2004r. i pomocnik montera urządzeń dźwigowych w okresie od 11.10.2004r. do 31.03.2005r., , jako monter- ślusarz od 11.07.2005r. do 31.07.2010r. obecnie nadal pracuje jako konserwator urządzeń dźwigowych. Bezspornym w sprawie było, że do 31.12.2008r. odwołujący udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat, w tym okres pracy pod ziemią stale i w pełnym wymiarze wynoszący 9 lat 2 miesiące i 12 dni.

Odwołujący zawarł we wniosku o emeryturę wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa. Powyższy stan faktyczny był w sprawie niesporny, wynikał z akt organu rentowego oraz zeznań odwołującego, które nie były kwestionowane, a ponadto pozostawały w zgodności z pozostałym materiałem w sprawie, a zatem zostały uznane za wiarygodne.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Odwołujący nie kwestionował decyzji w części, w jakiej odnosiła się ona do braku zrealizowania przesłanek z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Bezspornie na 31 grudnia 1998r. nie miał 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego. Swoje stanowisko skarżący opierał na zarzucie niewłaściwej interpretacji art. 46 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z tym przepisem, prawo do emerytury na warunkach określonych w art. 29, 32, 33 i 39 przysługuje również ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. a przed dniem 1 stycznia 1969 r., jeżeli spełniają łącznie następujące warunki: 1)nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa;

2) warunki do uzyskania emerytury określone w tych przepisach spełnią do dnia 31 grudnia 2008 r. W niniejszej sprawie, zważywszy na jej okoliczności, przepisu tego nie można rozważać w zw. z art. 29 (wymagającym dla mężczyzny 35 letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz całkowitej niezdolności do pracy), czy art. 32 ( wymagającym 15 letniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze) czy w zw. z art. 33( dotyczącym osób wykonujących pracę twórczą). Rozważenia zatem wymagało, czy za uwzględnieniem odwołania przemawia art. 46 w zw. z art.

39. Zgodnie z art. 39, ubezpieczonemu urodzonemu przed dniem 1 stycznia 1949 r., spełniającemu warunek określony w art. 27 pkt 2 i niespełniającemu warunków wymaganych do uzyskania górniczej emerytury na podstawie art. 50a, który ma co najmniej 5 lat:

1) pracy górniczej, o której mowa w art. 50c ust. 1, wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, albo 2) pracy górniczej, o której mowa w art. 50c ust. 1 pkt 4 i 5, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego oraz w kopalniach otworowych siarki - wiek emerytalny, o którym mowa w art. 27 pkt 1, obniża się o 6 miesięcy za każdy rok takiej pracy, nie więcej jednak niż o 15 lat. Zważywszy na art. 46, badać należy, czy odwołujący spełnił przesłanki określone w art. 39 na dzień 31 grudnia 2008r.

W ocenie sądu okręgowego, przepis ten został przez organ rentowy zastosowany odpowiednio i doprowadził do wniosku że przesłanki te nie zostały spełnione. Wśród tych przesłanek znajduje się także przesłanka uzyskania wieku emerytalnego, z tym że nie został on wskazany wprost, lecz wymaga ustalenia stosownie do liczby lat pracy górniczej. Może on wynosić najmniej 50 lat. W przypadku odwołującego z uwagi na 9 lat pracy górniczej, zasadnie organ rentowy wskazał, że wiek ten wynosi 60 lat 6 miesięcy. Wieku takiego odwołujący nie osiągnął w dniu 31 grudnia 2008r., gdyż wówczas miał 46 lat.

Tym samym nie spełnił jednej z przesłanek koniecznych do uzyskania prawa do emerytury wcześniejszej na podstawie art. 46 w zw. z art. 39 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Tożsamy pogląd został wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2023r., I USK 318/22, w którym wskazano, że przesłanką prawa do emerytury na podstawie art.46 jest spełnienie wszystkich jej warunków( w tym wieku emerytalnego) do dnia 31 grudnia 2008r. Podzielając ten pogląd, sąd okręgowy uznał odwołanie za niezasadne i jako takie je oddalił – na podstawie art. 477(14)§1kpc.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98§1 i 1(1) kpc w zw. z art. 99 kpc, stosownie do wyniku postępowania, obciążając nimi odwołującego. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie fachowego pełnomocnika organu rentowego – ustalone co do wysokości w oparciu o § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r w sprawie opłat za czynności radców prawnych( Dz. U. z 2023 poz. 1935 ze zm. ). (-) SSO Gabriela Sobczyk