I C 856/24 · Sąd powszechny

Sygn. Akt IC 856/24

UZASADNIENIE

(...) Sp. Z o.o. w W. wniosła pozew przeciwko N. S. o zapłatę kwoty 1996,95 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 21.03.2023r., tytułem zobowiązania z umowy pożyczki nr (...) z dnia 23.06.2022r., w kwocie 2700 zł, którą pozwana miała spłacić do 20.03.2023r. wraz z odsetkami (w kwocie 42,16 zł) i prowizją (w kwocie 505,94 zł). Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając brak udowodnienia istnienia i wysokości roszczenia, brak wskazania sposobu wyliczenia wysokości należności głównej i odsetek, brak skutecznego doręczenia wezwania do zapłaty, brak pełnego rozliczenia zadłużenia.

Na rozprawie przedstawiła rozliczenie pożyczki, przesłane jej drogą elektroniczną przez pracownika strony powodowej, z którego wynikało, że dokonane przez nią z tego tytułu wpłaty pokryły jej zobowiązanie w związku z zaciągniętą pożyczką. Stan faktyczny: W dniu 23.06.2022r. strony zawarły umowę pożyczki nr (...)., w kwocie 2700 zł, którą pozwana zobowiązała się spłacić w terminie 30 dni, tj. do 23.07.2022r. wraz z odsetkami (w kwocie 42,16 zł) i prowizją (w kwocie 505,94 zł). Całkowita kwota do spłaty wynosiła 3248,10 zł.

W przypadku naruszenia przez pozwaną warunków spłaty, całkowita kwota do zapłaty miała być podwyższona do 3483 zł, w tym wypadku zastrzeżono prowizje w kwocie 740,84 zł. Dowód: formularz informacyjny (k-7-12); potwierdzenie wykonania operacji (k-13,14); umowa pożyczki (k-15-31). Z tytułu zobowiązania z przedmiotowej umowy pozwana wpłaciła na rzecz powoda łącznie 6.546 zł, w okresie od 21.07.2022r. do 25.09.2024r., dokonując 26 wpłat miesięcznych w różnych kwotach: w dniu 21.07.2022r. – 490 zł, w dniu 8.08.2022r. – 490 zł, w dniu 21.09.2022r.

– 508 zł, w dniu 19.10.2022r. – 508 zł, w dniu 18.11.2022r. – 550 zł, w dniu 17.12.2022r. – 550 zł, w dniu 18.01.2023r. – 550 zł, w dniu 15.02.2023r,. – 550 zł, w dniach 11.04., 8.05, 9.06, 14.07, 9.08, 18.09, 27.10 i 14.11.2023r. – po 150 zł, w dniach 29.12.2023r. i 31.01., 29.02, 28.03, 2.05.2024r. – po 50 zł, w dniach 20.05, 10.06, 9.07, 12.08.2024r. – po 200 zł, w dniu 25.09.2024r. – 100 zł. Dowód: e-mail pozwanej z 3.10.2024r. wraz z odpowiedzią strony powodowej (k-56-57). Sąd zważył: Powództwo podlegało oddaleniu.

Strona powodowa domagała się w pozwie zapłaty kwoty 1996,95 zł, tytułem kwoty pożyczki, pozostałej do spłaty. Pomimo zarzutów pozwanej, nie wskazała sposobu rozliczenia żądanej kwoty. Wskazała jedynie, że w związku z zawartą umową pożyczki, pozwana miała spłacić kwotę 3248,10 zł, na którą składały się: 2700 zł – kwota wypłacona pozwanej; 42,16 zł – kwota odsetek umownych; 505,94 zł – kwota prowizji. Strona powodowa nie wskazała, w jaki sposób zarachowała wpłaty dokonane przez pozwaną, na poczet jakich należności zostały one zaliczone, jak również nie wyjaśniła podstawy faktycznej i prawnej przedłużonego terminu zapłaty – w pozwie bowiem termin spłaty został oznaczony na 20.03.2023r., podczas, gdy w umowie wprost wskazano termin zapłaty na 30 dni od dnia zawarcia umowy, tj. 23.07.2022r.

Pozwana zaś przedstawiła dowód zapłaty, w postaci pisma, skierowanego do niej, w toku niniejszego postępowania, przez pracownika Działu Prawnego strony powodowej, W. G., w formie elektronicznej, w odpowiedzi na jej prośbę z dnia 3.10.2024r. o informację, dotyczącą rozliczenia spłaty przedmiotowej pożyczki, w tym o wykaz wszystkich wpłat i ich wysokości (k-56-57). Z pisma tego wynika, że dotychczas pozwana wpłaciła na rzecz powoda łącznie kwotę 6546 zł, z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki (ostatnia wpłata w dniu 25.09.2024r.), która to kwota znacznie przekracza zobowiązanie pozwanej, nawet przyjmując podwyższoną kwotę prowizji, zastrzeżonej na wypadek nieterminowej spłaty, aczkolwiek sam powód na tą okoliczność się nie powoływał, wskazując w pozwie pierwotną kwotę prowizji.

Z wyjaśnień pozwanej wynika, że część powyższej kwoty została przez nią wpłacona, jako „ opłaty przedłużeniowe” (w łącznej kwocie 4196 zł (w okresie od 21.07.2022r. do 15.02.2023r., w kwotach po 490 zł, 508 zł i 550 zł). Z treści pozwu nie wynika jednak, aby powód obciążył pozwaną obowiązkiem zapłaty prowizji za przedłużenie okresu spłaty, nie przedłożyła też Tabeli Opłat i Prowizji, które pozwalałyby na zweryfikowanie wysokości ewentualnych żądań z tego tytułu (§14.1 umowy). Z treści pisma pracownika powoda wynika, że powyższe kwoty nie zostały pobrane jako opłaty przedłużeniowe, a jako „ opłaty za pakiet medyczny”, przy czym pozwana zaprzeczyła, aby korzystała, czy choćby zamawiała jakiekolwiek usługi medyczne u strony powodowej lub za jej pośrednictwem.

Żadne takie opłaty nie zostały zastrzeżone w umowie, łączącej strony, brak było zatem jakiejkolwiek podstawy prawnej i faktycznej do ich zastosowania. Wobec tego, strona powodowa miała obowiązek zaliczyć wszystkie dokonane przez pozwaną wpłaty na poczet zadłużenia z tytułu umowy pożyczki nr (...), gdzie całkowita kwota do spłaty wynosiła 3248,10 zł. W przypadku zaś, gdy dłużnik opóźnia się ze spełnieniem swojego zobowiązania pieniężnego, jedynym uprawnieniem wierzyciela w związku z tym jest możliwość domagania się odsetek (art. 481§ 1 i 2 ( 1) kc).

Wpłacona przez pozwaną suma kwot, tytułem wykonania przedmiotowej umowy (6546 zł), w całości pokrywa, a nawet przekracza, zobowiązanie pozwanej łącznie z umownymi odsetkami maksymalnymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia (skapitalizowana wysokość tych odsetek od kwoty 3248,10 zł od dnia 24.07.2022r. do dnia ostatniej wpłaty tj. 25.09.2024r., wynosi 1659,68 zł). W tych okolicznościach powództwo podlegało oddaleniu, jako bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 720§1 kc, orzeczono, jak w sentencji wyroku. (...); (...); 4.11.2024r.