Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I C 380/23 AI generated

I C 380/23 · Sąd powszechny

Case Number I C 380/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Stan faktyczny Właścicielką prawa do lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy (...) w G. jest M. L. (mieszkająca za granicą). Okoliczność bezsporna W dniu 11 stycznia 2005 r. pomiędzy stronami (w tym pozwanym jako najemcą) doszło do zawarcia umowy najmu, która po upływie pierwotnego terminu obowiązywania została przedłużona na czas nieoznaczony. Okoliczności bezsporne Pismem z dnia 22 grudnia 2016 r. powódka wypowiedziała pozwanemu umowę najmu uzasadniając to zamiarem powrotu do kraju i chęcią zamieszkania w przedmiotowym lokalu.

Legislator headnote

AI generated

art. 233 § 2 k.p.c, art. 5 k.c, art. 455 k.c, art. 100 k.p.c; I C 380/23 · Sąd powszechny: Opinia biegłego J. Ś. jest jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna. Pozwany uniemożliwił biegłemu osobiste oględziny wnętrza mieszkania, przy czym nie może on z takich zachowań (naruszających postanowienie z dnia 17 października 2023 r.) czerpać jakichkolwiek korzyści procesowych, w tym zakresie zastosowanie ma skutek z art. 233 § 2 k.p.c., tj. uznanie, że odmowa wpuszczenia biegłego do lokalu zmierzała do polepszenia swojej sytuacji procesowej (por. postanowienie, k. 173). Pozwany był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, który powinien wytłumaczyć reprezentowanemu konieczność respektowania postanowień sądu (pełnomocnik pozwanego w żaden sposób nie wypowiedział się w tej kwestii).

Keywords

AI generated
abusive claim by landlord rent arrears rent deduction in supplementary benefits landlord's additional performance unlawful rent termination of residential lease

Cited Legislation

AI generated
art. 233 § 2 k.p.c
Pozwany uniemożliwił biegłemu osobiste oględziny wnętrza mieszkania, przy czym nie może on z takich zachowań (naruszających postanowienie z dnia 17 października 2023 r.) czerpać jakichkolwiek korzyści procesowych, w tym zakresie zastosowanie ma skutek z art. 233 § 2 k.p.c., tj.
art. 5 k.c
Z pewnością nie jest to okoliczność, która miałaby skutkować zastosowaniem art. 5 k.c.
art. 455 k.c
zażądano ich od daty rozszerzenia powództwa, a prawidłowo – zgodnie z art. 455 k.c.
art. 100 k.p.c
Koszty Powódka przegrała jedynie w nieznacznej części, stąd zasądzono na jej rzecz od pozwanego całość poniesionych kosztów (art. 100 k.p.c., punkt III.
AI generated
I C 557/15
Strona powodowa Gmina W. wniosła pozew o zasądzenie od pozwanych A. G. i J. J., solidarnie, kwoty 20.303,49 zł wraz z ustawowymi odsetkami: W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że Gmina W. jest właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ul. (...). Pozwani natomiast nie posiadają tytułu prawnego do powyższego lokalu, ani do prawa korzystania z niego. Pozwani nie uiszczali opłat za korzystanie z lokalu i nie reagowali na wezwania do zapłaty. Strona powodowa naliczała pozwanym odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 01 października 2008 r. do dnia 30 kwietnia 2014 r.
I C 254/17
wniosła o zasądzenie od pozwanej A.
I C 936/15
Powódka E. S. wniosła o zasądzenie od pozwanego D. W. kwoty 7.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot i dat określonych w pozwie do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż pozew obejmuje należność w wysokości 800 zł z tytułu czynszu najmu za październik 2014 r. należnego powódce od pozwanego w oparciu o umowę z dnia 19 marca 2014 roku oraz łączną kwotę 6.400 zł jako odszkodowanie za bezumowne korzystanie przez pozwanego z lokalu należącego do powódki. Powódka wskazała, że odszkodowanie to zgodnie z umową należy się w podwójnej wysokości czynszu najmu, zaś pozwany nie wydał przedmiotu najmu powódce. W odpowiedzi na pozew (k.20-23) pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwany przyznał, że w marcu 2014 r. zawarł z powódką umowę najmu lokalu użytkowego przy ulicy (...) w S.. Umowa ta była zawarta na czas nieokreślony z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Pozwany w dniu 31 lipca 2014 r. wypowiedział powyższą umowę, a termin wypowiedzenia zakończył się w dniu 31 października 2014 r. Lokal został opuszczony przez pozwanego już w połowie sierpnia 2014 r. Pozwany za pośrednictwem swej pracownicy w połowie października 2014 r. chciał przekazać powódce kwotę 800 zł tytułem należnego czynszu oraz klucze do lokalu. Powódka odmówiła ich odebrania. Pozwany do maja 2015 r. wielokrotnie bezskutecznie próbował osobiście lub za pośrednictwem innych osób dokonać do rąk powódki zapłaty zaległego czynszu i oddać jej klucze do lokalu. Powódka nie odbierała jednak od niego telefonów albo była nieobecna w swoim miejscu zamieszkania. Dopiero w dniu 20 maja 2015 r. powódka po uprzednim telefonicznym umówieniu się przed wynajmowanym lokalem odebrała od pozwanego klucze, a kwota zaległego czynszu zgodnie z jej żądaniem została ostatecznie wpłacona na jej konto bankowe. W ocenie pozwanego, powódka celowo odmawiała odebrania kwoty należnego czynszu najmu oraz kluczy od wynajmowanego lokalu. Świadczy to, zdaniem pozwanego, o zamiarze osiągnięcia nieuprawnionych dochodów od pozwanego.
VIII C 978/21
W dniu 17 listopada 2020 roku powód Miasto Ł.
VIII C 924/21
- (...) w Ł. Ł., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych A. P. (obecnie R.), R. P., W. P. (1) i S. G. (1) kwoty 5.683,29 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 4.072,18 zł od dnia 1 października 2016 roku do dnia zapłaty oraz od kwoty 1.611,11 zł od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty, a także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 380/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 2024 r. w G. sprawy z powództwa M. L. przeciwko D. P. o zapłatę I. zasądza od pozwanego D. P. na rzecz powódki M. L. kwoty: a. 25.340 zł (dwadzieścia pięć tysięcy trzysta czterdzieści złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 18 marca 2022 r. do dnia zapłaty; b. 20.000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 marca 2024 r. do dnia zapłaty;

II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od pozwanego D. P. na rzecz powódki M. L. kwotę 6.884 zł (sześć tysięcy osiemset osiemdziesiąt cztery złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni na rzecz adwokata G. B. kwotę 4.428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych) tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu pozwanemu;

V. pozostałymi nieuiszczonymi kosztami sądowymi ostatecznie obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Gdyni. Sygn. akt I C 380/23

UZASADNIENIE

Stan faktyczny Właścicielką prawa do lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy (...) w G. jest M. L. (mieszkająca za granicą). Okoliczność bezsporna W dniu 11 stycznia 2005 r. pomiędzy stronami (w tym pozwanym jako najemcą) doszło do zawarcia umowy najmu, która po upływie pierwotnego terminu obowiązywania została przedłużona na czas nieoznaczony. Okoliczności bezsporne Pismem z dnia 22 grudnia 2016 r. powódka wypowiedziała pozwanemu umowę najmu uzasadniając to zamiarem powrotu do kraju i chęcią zamieszkania w przedmiotowym lokalu.

Pozwany odebrał wypowiedzenie na początku 2017 r., stąd okres wypowiedzenia upłynął z dniem 31 stycznia 2020 r. Okoliczności bezsporne Po upływie wypowiedzenia pozwany w dalszym ciągu zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Okoliczność bezsporna W okresie od 1 lutego 2020 r. do końca lutego 2022 r. powódka mogłaby uzyskać rynkowy czynsz najmu z wynajmu tego lokalu w kwocie łącznie 57.500 zł. Dowód: opinia biegłego J. Ś., k. 179-205 Za tenże okres pozwany łącznie zapłacił powódce kwotę 12.160 zł. Okoliczności bezsporne Ocena dowodów Stan faktyczny był w przeważającej mierze bezsporny i wynikał z wiarygodnych dokumentów prywatnych.

Opinia biegłego J. Ś. jest jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna. Pozwany uniemożliwił biegłemu osobiste oględziny wnętrza mieszkania, przy czym nie może on z takich zachowań (naruszających postanowienie z dnia 17 października 2023 r.) czerpać jakichkolwiek korzyści procesowych, w tym zakresie zastosowanie ma skutek z art. 233 § 2 k.p.c., tj. uznanie, że odmowa wpuszczenia biegłego do lokalu zmierzała do polepszenia swojej sytuacji procesowej (por. postanowienie, k. 173). Pozwany był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, który powinien wytłumaczyć reprezentowanemu konieczność respektowania postanowień sądu (pełnomocnik pozwanego w żaden sposób nie wypowiedział się w tej kwestii).

Kwalifikacja prawna Zasada odpowiedzialności pozwanego jest spełniona i wynika z art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów […]. Wysokość możliwego do uzyskania pożytku cywilnego z lokalu wynika z opinii biegłego, po pomniejszeniu o rzeczywiste wpłaty dokonywane w spornym okresie przez pozwanego. Stanowisko pełnomocnika pozwanego (k. 140) należy zinterpretować w ten sposób, że w sposób wyraźny zakwestionował jedynie wysokość kwoty głównej. W pozostałym zakresie zaprzeczenie jest gołosłowne: trudno logicznie zrozumieć dlaczego adwokat będący pełnomocnikiem pozwanego w okolicznościach niniejszej sprawy kwestionując wszystkie twierdzenia powódki obejmuje zaprzeczeniem także prawo własności lokalu oraz fakt i skuteczność wypowiedzenia – nie sposób potraktować tego inaczej, jak tylko przejaw rażącego nadużycia uprawnień procesowych (art. 4 1 k.p.c.) i takie zaprzeczenie jest nieskuteczne.

Skoro pełnomocnik pozwanego mógł niezwykle detalicznie roztrząsać szczegóły obliczeń należnego mu wynagrodzenia (k. 232), mógł i powinien z co najmniej taką samą precyzją omawiać wszystkie kwestionowane motywy pozwu. Zarzut pełnomocnika pozwanego, że pozwany jest emocjonalnie związany z lokalem, bo długo tam mieszka jest chybiony; tego rodzaju okoliczność wg obowiązujących przepisów nie pozbawia właściciela przewidzianej prawem ochrony jego prawa własności. Z pewnością nie jest to okoliczność, która miałaby skutkować zastosowaniem art. 5 k.c. na korzyść pozwanego: fakt, że dość długo tam mieszka wynika po prostu z ponad 10-letniego czasu obowiązywania umowy najmu oraz kilkuletniego już bezprawnego stanu zamieszkiwania bez tytułu prawnego.

Powództwo było niezasadne jedynie w zakresie daty początkowej odsetek od sumy głównej rozszerzenia powództwa – w piśmie z dnia 28 sierpnia 2023 r. zażądano ich od daty rozszerzenia powództwa, a prawidłowo – zgodnie z art. 455 k.c. – przysługują one od daty po dniu doręczenia odpisu rozszerzenia pełnomocnikowi pozwanego (czyli od 1 marca 2024 r., por. k. 230). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów […] w zw. z art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. (punkt I. sentencji).

W punkcie II. sentencji powództwo częściowo oddalono na mocy art. 455 k.c. – co do części odsetek od kwoty rozszerzonego powództwa. Koszty Powódka przegrała jedynie w nieznacznej części, stąd zasądzono na jej rzecz od pozwanego całość poniesionych kosztów (art. 100 k.p.c., punkt III. sentencji). Składa się nań: opłata sądowa od pozwu (1267 zł + 1000 zł), zaliczka na biegłego (1000 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).

W punkcie IV. zasądzono na rzecz pełnomocnika pozwanego z urzędu wynagrodzenie (3.600 zł + 23%VAT) na mocy § 2 pkt 5 rozp. MS z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (ze zm.). W punkcie ostatnim na mocy art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie obciążono pozwanego pozostałymi kosztami sądowymi, lecz – ostatecznie – przejęto na rachunek Skarbu Państwa, gdyż nie są znaczne.