V GC 1030/24 · Sąd powszechny

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin po rozpoznaniu dnia 29 października 2024r., w(...) na rozprawie sprawy z powództwa (...)( KRS (...) ) przeciwko (...) S.A. w W. ( KRS (...) ) o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) w (...)na rzecz powoda (...) kwotę 72,07zł ( siedemdziesiąt dwa złote i siedem groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2023r. do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałej części, III. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.547,86zł ( tysiąc pięćset czterdzieści siedem złotych i osiemdziesiąt sześć groszy ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów, IV. nakazuje pobrać od powoda na rzecz(...) kwotę 791,03zł ( siedemset dziewięćdziesiąt jeden złotych i trzy grosze ) tytułem zwrotu części nieopłaconych wydatków, V. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz (...) kwotę 97,77zł ( dziewięćdziesiąt siedem złotych i siedemdziesiąt siedem gro- szy ) tytułem zwrotu pozostałej części nieopłaconych wydatków.

Sygn. akt (...)

UZASADNIENIE

(...) żądała od (...) (...) 652,84zł z odsetkami. Podniosła, że (...)ubezpieczyła u po-zwanej w zakresie AC samochód marki (...)który został uszkodzony w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym. Naprawa kosztowała 3.120,77zł, powódka nabyła roszczenie o od osoby na którą przelała ja uprawniona pozwana zapłaciła 2.467,93zł, co uzasadnia żądanie ( k. 3 – 4 ). Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, ponieważ ustaliła wysokość świadczenia zgodnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia ( powoływanymi dalej jako o.w.u. ) a za-płaciła już 2.592,93zł ( 90 – 91 ).

Sąd ustalił, co następuje: W lutym 2023r. (...) i (...)mieli (...) ubezpieczone w zakresie AC (...) Warszawie. Bezsporne. W lutym 2023r. B. należące (...), (...)i (...) zostało uszkodzone w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym prze-widzianym umową stron. Bezsporne. (...)zlecili naprawę swojego (...) (...) Bezsporne. Zgodnie z o.w.u. mającymi zastosowanie do umowy zawartej przez (...) i (...)odszkodo-wanie jest ustalane w oparciu o zasady opisane w systemie (...) (...) z uwzględnieniem norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do wy-konującego naprawę działające na terenie województwa, w którym się on znajduje i ceny części zamiennych podane w wymienionych systemach.

Dowód: polisa k. 89, o.w.u. § 17 pkt 1, k. 105. Naprawa samochodu należącego do (...)i (...) w oparciu o zasady podane w systemie (...) z uwzględnieniem norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do wykonującego naprawę działające na terenie województwa (...) i ceny części zamiennych podane w wymienionych systemach kosztuje 2390,13zł netto. Dowód: opinia biegłego k. 162. W 2023r. (...) mieli prawo rozliczyć z urzędem skarbowym połowę podatku od towarów i usług.

Bezsporne. W 2023r. (...) przelali roszczenie przeciwko (...). (...), która scedowała je na (...). Bezsporne. (...). zapłaciła (...)w (...)2.467,93zł. Niezaprzeczone.

Sąd zważył, co następuje:

1. Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w o- parciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c. W pozostałym zakresie Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłego. Ekspertyza była bowiem jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Dla porządku Sąd stwierdza, że dokumenty złożone do akt nie budziły wątpliwości z fo-rmalnego punktu i nie były podważane.

2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że po pierwsze, de lege lata, proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej; strony są zatem zobowiązane przeprowadzić postępowania, w tym zwłaszcza dowodowe i ponoszą ryzyko zaniechań i niepowodzeń w tym zakresie. Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( art. 384 § 1 k.c. ). Po trzecie, w sprawie o odszkodowanie z umowy ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej, która jest zobowiązana wykazać zasadność zgłoszonych pretensji. Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit ). W rezultacie onus probandi rozkłada się na obie strony.

3. Spór dotyczył kosztu naprawy samochodu wobec czego Sąd oparł się na wnios-kach biegłego. Rację miała przy tym pozwana podnosząc, że o.w.u. określają wiążąco sposób obliczenia wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń, w oderwaniu od rzeczy-wistych kosztów naprawy samochodu. Strony umowy ubezpieczenia AC działając w granicach swobody umów ( art. 353 1 k.c. ) mają prawo dokonać tego typu ustaleń; muszą je jednak potem respektować. Oceny zgłoszonego roszczenia należało zatem do-konać przez pryzmat umowy stron, a więc w szczególności o.w.u. Ich treść i znaczenie nie budziła zaś kontrowersji.

4. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 805 § 2 pkt 1 w związku z art. 384 k.c. za-sądził od pozwanej na rzecz powódki 72,07zł ( 2.390,13zł kosztu naprawy netto obli-czone przez biegłego plus 274,87zł połowy stawki podatku od towarów i usług minus 2.467,93zł już spełnionego świadczenia ) i oddalił powództwo w pozostałej części. Wysokość spełnionego świadczenia Sąd ustalił w oparciu o oświadczenie powódki; doszło bowiem w tym zakresie do sporu a pozwana nie udowodniła swojego stanowiska. Na niej zaś spoczywał onus probandi a jest jasne, że dowodem zapłaty nie jest oświadczenie o ustaleniu odszkodowania lecz dowód zapłaty. Takiego pozwana zaś nie przedstawiła. 5 Sąd zasądził od pozwanej odsetki zgodnie z żądaniem, ponieważ było usprawie- dliwione w świetle art. 481 § 1 k.c. i 817 § 1 k.c.

6. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 w związku z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99, 98 § 1 1 k.p.c. przyjmując, że powódka wygrała sprawę w 11 setnych ( 73zł w stosunku do 653zł ) a pozwana w 89 setnych, celowe koszty dochodzenia roszczenia wyniosły 387zł i obejmowały 100zł opłaty od pozwu, 17zł podatku od pełnomocnictwa, 270zł wynagrodzenia pełnomocnika a na celowe koszty obrony w łącznej wysokości 1.787zł złożyły się 17zł podatku od pełnomocnictwa, 270zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.500zł wydatków. Powódce należał się więc zwrot 42,57zł ( 11 setnych z 387 ) a pozwanej 1.590,43zł ( 89 setnych z 1.787 ); na jej korzyść przypadała zatem różnica w wysokości 1.547,86zł ( 1.590,43 odjąć 42,57zł ).

7. Na podstawie art. 113 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( tekst j. (...) Sąd nakazał pobrać od stron w stosunku w jakim uległy w sprawie 888,80zł nieopłaconych wydatków ( 2.388,80zł wynagrodzenia biegłego odjąć 1.500zł zaliczki ); na powódkę przypadało z niej 791,03zł a na pozwaną 97,77zł.