Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I C 139/22 AI generated

I C 139/22 · Sąd powszechny

Case Number I C 139/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Stan faktyczny Lokal mieszkalny przy ul. (...) w G. jest własnością Gminy M. G.. Okoliczność niesporna Brak dowodów na okoliczność tego, że lokalem tym włada (lub w nim zamieszkuje) A. Ł.. Ocena dowodów Strona powodowa nie udowodniła (art. 6 k.c.), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne. Karty 18-20 nie wymieniają imiennie żadnej osoby o „wątpliwej reputacji”, która miałaby stać za organizowaniem w lokalu „imprez”.

Legislator headnote

AI generated

art. 6 k.c, art. 222 § 1 k.c, art. 98 k.p.c; I C 139/22 · Sąd powszechny: (...) w G. jest własnością Gminy M. G.. Okoliczność niesporna Brak dowodów na okoliczność tego, że lokalem tym włada (lub w nim zamieszkuje) A. Ł.. Ocena dowodów Strona powodowa nie udowodniła (art. 6 k.c.), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne. Karty 18-20 nie wymieniają imiennie żadnej osoby o „wątpliwej reputacji”, która miałaby stać za organizowaniem w lokalu „imprez”.

Keywords

AI generated
unlawful entry right of habitation abusive claim by landlord location of property proof of ownership rental property

Cited Legislation

AI generated
art. 6 k.c
Ocena dowodów Strona powodowa nie udowodniła (art. 6 k.c.), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne.
art. 222 § 1 k.c
Kwalifikacja prawna Powód nie udowodnił, że pozwana włada lokalem, stąd powództwo uznano za bezzasadne w świetle art. 222 § 1 k.c.
art. 98 k.p.c
sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda, uznając je za poniesione (art. 98 k.p.c.).
AI generated
I C 380/21
Gmina B. w dniu 20 sierpnia 2021 roku wytoczyła powództwo przeciwko S. M. i M. T. o zapłatę kwoty 639,86 złotych solidarnie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powódka wskazała, że 28 października 2016 roku została zawarta umowa najmu mieszkalnego pomiędzy Gminą B., a S. M. na najem lokalu mieszkalnego nr (...) o powierzchni użytkowej 32,70 m
VIII C 275/14
W pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu strona powodowa Gmina W.
I1 C 843/22
Powódka Gmina M. G. wystąpiła z powództwem przeciwko G. O., T. O. i A. O. o zapłatę kwoty 2.348,43 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że pozwani zamieszkują lokal mieszkalny położony w G. przy ul. (...), do którego nie mają tytułu prawnego, albowiem umowa najmu wygasła z dniem 31 października 2015 r. Z uwagi na fakt posiadania zaległości w opłatach, powódka jako właściciel lokalu nie zawarła z pozwanymi kolejnej umowy najmu. Jako podstawę powództwa powódka wskazała przepisy art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (dalej jako: u.o.p.l.). Zaległość pozwanych z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie oraz opłat niezależnych od właściciela wynosi 2.112,39 zł, zaś suma odsetek naliczonych do dnia 30 czerwca 2020 r. wynosi 236,04 zł. Zaległość obejmuje okres od 1 stycznia 2017 r. 30 czerwca 2020 r. Pomimo wezwań do zapłaty, pozwani nie uregulowali zaległości.
I C 561/22
(żądanie i podstawa faktyczna pozwu) 1.
I C 361/15
Pozwem Gmina G. zażądała zasądzenia od pozwanego S. S. kwoty 6125,46 zł. w tym kwoty 5.633,50 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 01 listopada 2014r. oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu podała, że pozwany zajmuje lokal mieszkalny powódki, położony w G. przy ul. (...) bez tytułu prawnego i jest zobowiązany do uiszczenia odszkodowania i opłat eksploatacyjnych za korzystanie z lokalu, które wg stanu na dzień 31 października 2014r. wynoszą 5.633,50 zł. oraz 491,96 zł. skapitalizowanych ustawowych odsetek.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 139/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2024 r. w G. sprawy z powództwa Gminy M. G. przeciwko A. Ł. o eksmisję I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powódkę, uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 139/22

UZASADNIENIE

Stan faktyczny Lokal mieszkalny przy ul. (...) w G. jest własnością Gminy M. G.. Okoliczność niesporna Brak dowodów na okoliczność tego, że lokalem tym włada (lub w nim zamieszkuje) A. Ł.. Ocena dowodów Strona powodowa nie udowodniła (art. 6 k.c.), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne. Karty 18-20 nie wymieniają imiennie żadnej osoby o „wątpliwej reputacji”, która miałaby stać za organizowaniem w lokalu „imprez”.

Nie wiadomo, kto to był (lub byli). Komornik sądowy w maju 2022 r. ustalił, że pozwana nie przebywa w tym lokalu już od około pół roku (k. 49). W marcu 2023 r. Policja ustaliła, że lokal jest „wyłączony z eksploatacji” i „nie jest zamieszkany” (k. 88). Z informacji Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej wynika, że ostatni zarejestrowany wpis dotyczący pozwanej miał miejsce we wrześniu 2021 r. na lotnisku w G.-R. (kierunek: WYJAZD, k. 90). Należy przypomnieć, że pozew został złożony w marcu 2022 r. Reasumując, nic nie wskazuje na to, aby pozwana – poza samym faktem zameldowania – w jakikolwiek sposób władała lokalem – wyłączonym obecnie w ogóle z eskploatacji.

Kwalifikacja prawna Powód nie udowodnił, że pozwana włada lokalem, stąd powództwo uznano za bezzasadne w świetle art. 222 § 1 k.c. ( punkt I. sentencji). Meldunek administracyjny nie kreuje domniemania faktu władania cudzą rzeczą, co jest oczywiste. Zresztą, w świetle treści omówionej wyżej dokumentacji takie domniemanie jest wykluczone. Zakończenie władania rzeczą może nastąpić także poprzez jej porzucenie (opuszczenie lokalu) lub w inny sposób ( per facta concludentia), w szczególności przez osobę, która w ogóle nie miała uprawnienia do władania nią.

Trudno od takiej osoby oczekiwać aktów staranności oczekiwanych przez powoda. Koszty procesu W punkcie II. sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda, uznając je za poniesione (art. 98 k.p.c.).