Legislator Case Law & Legislation
V GC 675/24 AI generated

V GC 675/24 · Sąd powszechny

Case Number V GC 675/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

C. domagał się od (...) S.A. w W.-wie 9.779,46zł z odsetkami oraz 585,56zł skapitalizowanych odsetek. Ubezpieczył bo-wiem u pozwanej w zakresie AC samochód marki M., który uległ uszkodzeniu 6 kwietnia 2023r. na skutek wypadku stanowiącego zdarzenie ubezpieczeniowe. Poz-wana zaniżyła zaś należne świadczenie, co uzasadnia wystąpienie z pozwem ( k. 3 – 4 ). Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, ponieważ powód wyzbył się dochodzonego roszczenia; zakwestionowała też żądanie co do zasady podnosząc, że 6 kwietnia 2023r. nie doszło do wypadku objętego ochroną ubezpieczeniową i co wysokości, stwier-dzając, że prawidłowo ustaliła odszkodowanie kierując się treścią o.w.u. i zapłaciła 17.320,96zł ( k. 31 – 34 ).

Legislator headnote

AI generated

art. 230 k.p.c, art. 384 § 1 k.c, art. 6 k.c, art. 316 § 1 k.p.c, art. 384 k.c, art. 481 § 1 k.c; V GC 675/24 · Sąd powszechny: Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c. W pozostałym zakresie Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłego. Ekspertyza była bowiem jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Strony ją przy tym zaakceptowały. Dla porządku Sąd zaznacza, dokumenty złożone do akt nie budziły wątpliwości i nie były podważane przez strony.

Keywords

AI generated
repair costs security for party costs motor vehicle expenses insurance of third party liability for costs undue insurance benefit

Cited Legislation

AI generated
art. 230 k.p.c
Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c.
art. 384 § 1 k.c
Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( art. 384 § 1 k.c.
art. 6 k.c
Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( art. 6 k.c.
art. 316 § 1 k.p.c
Po czwarte, sąd orzeka w oparciu o fakty istniejące w momencie zamknięcia rozprawy ( art. 316 § 1 k.p.c.
art. 384 k.c
805 § 2 pkt 1 w związku z art. 384 k.c.
art. 481 § 1 k.c
Sąd zasądził od pozwanego zgodnie z art. 481 § 1 k.c.
art. 482 § 1 k.c
Na tej samej zasadzie i z uwzględnieniem art. 482 § 1 k.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VGC 675/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy Irena Serafin po rozpoznaniu dnia 29 października 2024r., w T. na rozprawie sprawy z powództwa M. C. ( NIP (...) ) przeciwko (...) S.A. w W. ( KRS (...) ) o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda M. C. kwotę 1.972,27zł ( tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt dwa złote i dwadzieścia siedem groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 października 2023r. do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałej części, III. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.607,45zł ( dwa tysiące sześćset siedem złotych i czterdzieści pięć groszy ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów. Sygn. akt VGC 675/24

UZASADNIENIE

M. C. domagał się od (...) S.A. w W.-wie 9.779,46zł z odsetkami oraz 585,56zł skapitalizowanych odsetek. Ubezpieczył bo-wiem u pozwanej w zakresie AC samochód marki M., który uległ uszkodzeniu 6 kwietnia 2023r. na skutek wypadku stanowiącego zdarzenie ubezpieczeniowe. Poz-wana zaniżyła zaś należne świadczenie, co uzasadnia wystąpienie z pozwem ( k. 3 – 4 ). Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, ponieważ powód wyzbył się dochodzonego roszczenia; zakwestionowała też żądanie co do zasady podnosząc, że 6 kwietnia 2023r. nie doszło do wypadku objętego ochroną ubezpieczeniową i co wysokości, stwier-dzając, że prawidłowo ustaliła odszkodowanie kierując się treścią o.w.u. i zapłaciła 17.320,96zł ( k. 31 – 34 ).

W odpowiedzi powód nadesłał umowę przelewu, na podstawie której nabył dochodzone roszczenie już po wytoczeniu sprawy, i „sprostował datę szkody” na inną ( k. 90 ). Sąd oddalił powództwo, ponieważ w postpowaniu uproszczonym nie jest dopuszczalna zmiana żądania i podstawienie nowego stanu faktycznego w miejsce opisanego w po-zwie ( k. 96 i 104 ) jednak Sąd Okręgowy w Toruniu uchylił wyrok uznając, że nie doszło do zmiany powództwa a sprostowania omyłki ( k. 138 i 142 ). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy powód oświadczył, że wywodzi roszczenie z umowy ubezpieczenia zawartej 30 maja 2022r. i zdarzenia, do którego doszło 15 marca 2023r. i podtrzymał dotychczasowe stanowisko ( k. 148 ); pozwana także pozostał przy swoim zdaniu ( k. 154 – 155 ).

Sąd ustalił, co następuje: W 2023r. M. C. miał samochód marki M., który ubezpieczył w zakresie AC w (...) S.A. Bezsporne. W 2023r. samochód M. C. został uszkodzony w czasie zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym przewidzianym umową stron. Bezsporne. Zgodnie z o.w.u. mającymi zastosowanie do umowy zawartej przez M. C. z (...) S.A. odszkodowanie jest obliczane w oparciu o zasady wynikające z systemów A., E. lub DAT z uwzględnieniem ceny oryginalnych części zamiennych i stawki za roboczogodzinę ustalonej w oparciu średnie cen usług stosowanych przez warsztaty porównywalnej kategorii znajdujące się na terenie tego samego województwa.

Dowód: polisa k. 39, o.w.u. § 17 pkt 1 i 3, k.

51. Naprawa samochodu M. należącego do M. C. zgodna z zasadami okreś-lnymi w systemach A., E. lub DAT z uwzględnieniem ceny oryginalnych części zamiennych i stawki za roboczogodzinę ustalonej w oparciu średnie ceny usług stosowanych przez warsztaty w województwie (...) kosztuje 19.180,88zł. Dowód: opinia biegłego k. 174. M. C. scedował roszczenie z umowy ubezpieczenia na osobę trzecią, jednak odzyskał je przed zamknięcie rozprawy. Bezsporne. (...) S.A. zapłaciła M. C. 17.320,76zł od-szkodowania. Niezaprzeczone.

Sąd zważył, co następuje:

1. Stan faktyczny w znacznej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c. W pozostałym zakresie Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłego. Ekspertyza była bowiem jasna, spójna i konkretna a wnioski biegłego logicznie wypływały z przeprowadzonych przez niego wywodów i obliczeń. Strony ją przy tym zaakceptowały. Dla porządku Sąd zaznacza, dokumenty złożone do akt nie budziły wątpliwości i nie były podważane przez strony.

2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy podkreślić, że po pierw- sze, de lege lata, proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej; strony są zatem zobowiązane przeprowadzić postępowania, w tym zwłaszcza dowodowe i ponoszą ryzyko zaniechań i niepowodzeń w tym zakresie. Po drugie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( art. 384 § 1 k.c. ). Po trzecie, w sprawie o odszkodowanie z umowy ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej, która jest zobowiązana wykazać zasadność zgłoszonych pretensji.

Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez siebie faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit ). W rezultacie onus probandi rozkłada się na obie strony. Po czwarte, sąd orzeka w oparciu o fakty istniejące w momencie zamknięcia rozprawy ( art. 316 § 1 k.p.c. ) 3. Spór dotyczył kosztu naprawy samochodu wobec czego Sąd oparł się na wnios-kach biegłego. Rację miała przy tym pozwana podnosząc, że o.w.u. określają wiążąco sposób obliczenia wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń, w oderwaniu od rzeczy-wistych kosztów naprawy samochodu.

Strony umowy ubezpieczenia działając w grani-cach swobody umów ( art. 353 1 k.c. ) mają bowiem prawo dokonać tego typu ustaleń; muszą je jednak potem respektować. Oceny zgłoszonego roszczenia należało zatem dokonać poprzez pryzmat umowy stron, a więc w szczególności o.w.u. Trzeba przy tym odnotować, że treść wzorca nie budziła kontrowersji pomiędzy stronami. Bezsporne było też, że powód nie naprawił samochodu w autoryzowanej stacji wobec czego średnie ceny należało ustalić w oparciu o stosowane także przez inne warsztaty.

Świadczenie pozwanej powinno być przy tym określone w kwocie brutto; ani w polisie ani w o.w.u. nie przewidziano bowiem obniżenia go do wartości netto a przecież podatek VAT jest cenotwórczy.

4. W rezultacie Sąd na podstawie art. 805 § 2 pkt 1 w związku z art. 384 k.c. zasądził od pozwanej na rzecz powódki 1.860,12zł ( 19.180,88zł obliczone przez bie-głego minus 17.320,76zł już spełnionego świadczenia ) i oddalił powództwo w pozosta-łej części.

5. Sąd zasądził od pozwanego zgodnie z art. 481 § 1 k.c. i 817 § 1 k.c. 112,15zł odsetek skapitalizowanych za opisany w pozwie okres i oddalił powództwo w pozostałej części, ponieważ należało je naliczać od 1.860zł zaległego świadczenia a nie od dochodzonej kwoty. Co do zasady, powód słusznie jednak żądał odsetek za opóźnienie. Na tej samej zasadzie i z uwzględnieniem art. 482 § 1 k.c. powodowi należały się odsetki za opóźnienie na przyszłość.

6. Wbrew wnioskom powoda Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym z uwagi na wysokość dochodzonego roszczenia ( art. 505 1 § 1 k.p.c. ). De lege lata przeprowadzania dowodu z opinii biegłego nie w nim wykluczona ( art. 505 7 § 1 k.p.c. ) a po-minięcie przepisów Działu VI Tytułu VII Księgi pierwszej Części pierwszej k.p.c. zależy wyłącznie od uznania sądu, który ma kierować względem na sprawności postępowania ( art. 505 1 § 3 k.p.c. ). Sąd uznał zaś, że nie jest celowe rozstrzyganie sporu na zasadach ogólnych; nie miało to jednak żadnego znaczenia, skoro wszystkie wnioskowane dowody zostały przeprowadzone.

7. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 w związku z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99, 98 § 1 1 k.p.c. przyjmując, że powód wygrał sprawę w 19 ( 1.973 z 10.367 ) a pozwany w 81 setnych, celowe koszty dochodzenia roszczenia wyniosły 6.617zł i obejmowały 750zł opłaty od pozwu, 17zł podatku od pełnomocnictwa, 3.600zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.500zł zaliczki na wynagrodzenie biegłego a na celowe koszty obrony w łącznej wysokości 4.771,22zł złożyły się 17zł podatku od pełnomocnictwa, 3.600zł wynagrodzenia pełnomocnika i 1.154,22zł wydatków. Powodowi należał się więc tytułem zwrotu 1.257,23zł ( 19 setnych z 6.617 ) a pozwanej 3.864,68zł ( 81 setnych z 4.771,22 ); na jej korzyść przypadała zatem różnica w sumie 2.607,45zł ( 3.864,68 minus 1.257,23 ).