I C 1111/24 · Sąd powszechny

sygn. akt IC 1111/24

UZASADNIENIE

(...) S.A. w B. wniosła pozew przeciwko A. S. o zapłatę kwoty 7014,16 zł z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 28.06.2024r. do dnia zapłaty, tytułem zobowiązania z weksla, wystawionego na zabezpieczenie zwrotu pożyczki, udzielonej pozwanemu na podstawie umowy nr (...) z dnia 17.03.2023r. W dniu 2 października 2024r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym (sygn. akt I Nc 2003/24). W zarzutach od nakazu zapłaty pozwany wniósł o uchylenie nakazu i o oddalenie powództwa, zgłosił zarzut braku legitymacji czynnej, nieudowodnienia roszczenia, braku wymagalności roszczenia i przedwczesności powództwa, przedawnienia roszczenia oraz stosowania w umowie klauzul niedozwolonych.

W odpowiedzi na zarzuty, w piśmie procesowym z dnia 20.12.2024r., strona powodowa podtrzymała powództwo w całości. Stan faktyczny: Pozwany wystawił w dniu 20.03.2023r. weksel in blanco, tytułem zabezpieczenia spłaty pożyczki, zobowiązując się do zapłaty w dniu 27.06.2024r. na rzecz powoda kwoty 7014,16 zł (k. 8). Strony zawarły umowę pożyczki w dniu 17.03.2023r. (k. 2-5). Pozwany zobowiązał się do zapłaty na rzecz powoda kwoty 10404 zł (Całkowita Kwota do Zapłaty), w 36 ratach miesięcznych, po 298 zł, począwszy od kwietnia 2023r., zgodnie z harmonogramem spłat (k. 5).

Powód udzielił pozwanemu pożyczki gotówkowej w kwocie 7701 zł, na którą składała się: kwota 5500 zł (Całkowita Kwota Pożyczki) udostępniona pozwanemu, kwota 2201 zł (Kredytowany Koszt Pożyczki), stanowiąca sumę opłaty przygotowawczej w kwocie 340 zł, prowizji pośrednika finansowego w kwocie 550 zł, prowizji pożyczkodawcy w kwocie 1311 zł. Całkowity koszt pożyczki wynosił 4904 zł. Pozwany nie wywiązał się należycie ze swojego zobowiązania. Zaprzestał regularnej spłaty rat pożyczki. W okresie od 2.05. do 22.03.2024r., tytułem rat, wpłacił łącznie 3179 zł (11 rat po 289 zł).

Pismem z dnia 40.04.2024r. powód wezwał pozwanego do zapłaty zaległych dwóch rat, wymagalnych w dniach 27.03. i 27.04.2024r. w łącznej wysokości 522 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki (k. 7). Wezwanie doręczono pozwanemu w dniu 6.05.2024r. (k-11). Pismem z dnia 29.05.2024r. (doręczonym pozwanemu w dniu 3.06.2024r.) strona powodowa wypowiedziała pozwanemu umowę pożyczki, wobec niepłacenia zobowiązań zgodnie z ustalonym kalendarzem spłat. Zawiadomiła zarazem pozwanego o wypełnieniu wystawionego przez niego weksla in blanco oraz o wysokości długu w kwocie 7014,16 zł, wzywając do jej natychmiastowej zapłaty (k. 10).

W.w. pisma zostały wysłane do pozwanemu listami poleconymi na wskazany w umowie adres za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. (k. 11-12). Weksel został wypełniony zgodnie z deklaracją wekslową (k. 8-9). Nie został wykupiony w terminie. Dowód: umowa pożyczki, harmonogram spłat (k-2-5); wniosek o udzielenie pożyczki z 17.03.2023r. (k-46), Załącznik do wniosku (k-13); wykaz operacji finansowych na koncie rozliczeniowym klienta (k-6); deklaracja wekslowa (k-9), weksel (k-8); wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie umowy (k-7,10-12).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Samo wniesienie zarzutów przeciwko nakazowi, w którym uwzględniono powództwo na podstawie weksla in blanco nie stanowi podstawy do tego, aby rozpoznawać roszczenie nie w ramach stosunku wynikającego z weksla, lecz w ramach stosunku materialnoprawnego, którego wykonanie zostało zabezpieczone przez wręczenie weksla in blanco. Takie przeniesienie badania na stosunek podstawowy ma miejsce wtedy, gdy pozwany w relacji do powoda jest w stanie podnieść i wykazać, że wręczony mu weksel został wypełniony niezgodnie z porozumieniem (art. 10 i 17 w zw. z art. 101 i art. 102 ustawy z 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe).

Stosunek podstawowy, do zbadania którego sąd musi przystąpić w związku z wniesieniem zarzutów, w których pozwany twierdzi, że powód wypełnił weksel niezgodnie z porozumieniem, obejmuje ustalenia stron na temat sposobu uzupełnienia weksla stwierdzonych w umowie (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 24 lipca 2024 r., II CSKP 1568/22). Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, przedstawionych przez powoda, potwierdzających okoliczności zawarcia umowy, podpisania weksla i częściowej spłaty zobowiązania.

Pozwany zaprzestał spłat rat pożyczki w terminach uzgodnionych przez strony, co skutkowało wypowiedzeniem. Pozwany nie wykazał (a nawet nie powoływał takich zarzutów), że spełnił świadczenie w wysokości i terminie wskazanym w umowie. Przedstawione przez powoda dokumenty stanowią dowód na potwierdzenie istnienia wierzytelności (zobowiązania pozwanego wobec powoda), jej wysokości i wymagalności. Dowody te stanowiły dostateczną podstawę do wyprowadzenia ustaleń faktycznych, zgodnych z twierdzeniami pozwu. Powód wskazał także sposób wyliczenia i skapitalizowania odsetek, pozwany zaś nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów przeciwko twierdzeniom powoda, ograniczając swoje stanowisko procesowe do negowania żądania pozwu i nie wykazując żadnej inicjatywy dowodowej, uchylając się zarazem od oświadczenia, czy fakty, przedstawione przez powoda w pozwie miały miejsce, w szczególności czy, w jakiej wysokości i kiedy dokonał spłat rat kredytu, od jakiej daty według niego pozostaje w opóźnieniu ze spłatą i jaka jest prawidłowa wysokość naliczonych odsetek.

Jak ustalono, pismem z dnia 30.04.2024r., doręczonym pozwanemu w dniu 6.05.2024r., powód wezwał pozwanego do zapłaty zaległych dwóch rat, wymagalnych w dniach 27.03. i 27.04.2024r. w łącznej wysokości 522 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki. Termin minął bezskutecznie (a przynajmniej pozwany nie wykazał faktu zapłaty – art. 6 kc). W tej sytuacji, zgodnie z deklaracją wekslową, powód – upoważniony przez pozwanego - mógł wypełnić weksel na sumę odpowiadającą zadłużeniu pozwanego z tytułu umowy pożyczki.

Zarzuty pozwanego, który twierdził, że powód wypełnił weksel niezgodnie z porozumieniem, jako gołosłowne nie zasługiwały na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów i art. 493§4 kpc w zw. z art. 720§1 kc, art. 720 1 kc, art. 720 2 kc, art. 481§ 1 i 2 1 kc w zw. z art. 353 § 1 kc, art. 354 § 1 kc, orzeczono, jak w sentencji wyroku.