II K 838/23 · Sąd powszechny

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 838/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) P. P. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z wyeliminowaniem z opisu słów „czym działał na szkodę Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Dyrektor Ośrodka Pomocy (...) w N. K. F.,”, tj. występek z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy zast. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.

M. D. mieszkał w N. i pracował w (...) sp. z o.o., gdzie poznał oskarżonego P. P. (1).

2. Po wybuchu wojny na Ukrainie do Polski przyjechała również żona M. D. – T. D. wraz z trójką małoletnich dzieci, którzy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa.

3. Od 1 kwietnia 2022 r. rodzina D. zamieszkała w lokalu należącym do oskarżonego.

4. M. D. umówił się ustnie z oskarżonym, że będzie płacił mu 1100 zł miesięcznie oraz będzie pokrywał czynsz i opłaty za media, w związku z czym w kolejnych miesiącach opłaty różniły się w zależności od zużycia energii elektrycznej i gazu.

5. Koszty opłacenia mieszkania oraz utrzymania rodzinnych ponosił od początku M. D., a poza godzinami pracy sprawował również na bieżąco opiekę nad dziećmi.

6. Oskarżony pomimo, że nie ponosił kosztów zakwaterowania i wyżywienia członków rodziny M. D. złożył 16 maja 2022 r. w Ośrodku Pomocy (...) w N. wniosek, w którym zawarł oświadczenie, że na własny koszt zapewnia zakwaterowanie i wyżywienie T. D. i trójce małoletnich dzieci.

7. Oskarżony swoim działaniem wprowadził w błąd upoważnionego pracownika (...) w N. weryfikującego poprawność złożonych wniosków w wyniku czego przyznano mu na każdą osobę świadczenie w wysokości 40 zł za każdy dzień pobytu.

8. Następnie oskarżony w okresie do 2 czerwca 2023 r. złożył kolejnych 10 wniosków o przyznanie świadczeń, w tym również od sierpnia 2022 r. wskazując, że zapewnia zakwaterowanie i wyżywienie T. D. i trójce jej dzieci pomimo, że po upływie 120 dni świadczenie mogło być przyznane w szczególnie uzasadnionych przypadkach, do których zaliczono sytuację matki (ojca), którzy samotnie sprawowali na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opiekę na trojgiem i więcej dzieci.

9. Oskarżony z przyznawanych mu kwot zostawiał sobie połowę, tj. około 2400 zł za miesiąc, a drugą połowę przekazywał w gotówce M. D., przy czym nadal pobierał od niego co miesiąc opłatę za mieszkanie, czynsz i media we wskazanej wcześniej wysokości.

10. Po złożeniu przez oskarżonego kolejnego wniosku z 2 czerwca 2023 r. pracownicy (...) w N. przeprowadzili kontrolę w miejscu zamieszkania T. D., podczas której ustalono, że nie sprawuje ona samotnie opieki nad trójką dzieci, lecz mieszka na stałe z mężem – M. D., a oskarżony nie dostarcza im żadnych produktów żywnościowych, zaś z pieniędzy otrzymywanych z (...) w N. przekazuje im jednie połowę pieniędzy, z których dodatkowo muszą oni zapłacić na jego rzecz opłatę za mieszkanie, czynsz i media – na skutek czego nie uwzględniono wniosku o wypłatę świadczeń.

11. W wyniku wprowadzenia w błąd upoważnionego pracownika (...) w N. weryfikującego poprawność złożonych wniosków, doszło do przyznania oskarżonemu nienależnych świadczeń w łącznej kwocie 61 440 zł, które w całości zostały mu wypłacone. zeznania T. D. zeznana Ż. P. zeznania A. N. zeznania M. D. wniosek o świadczenia zestawienie opłat wydruk korespondencji 227v 228v 228v 238 98-162 182 242-255 1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) P. P. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z wyeliminowaniem z opisu słów „czym działał na szkodę Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Dyrektor Ośrodka Pomocy (...) w N. K.

F.,”, tj. występek z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy zast. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 12. Początkowo opłaty pobierane za mieszkanie były symboliczne.

13. Oskarżony zatrzymywał sobie połowę z przyznawanych świadczeń, tj. około 2400 zł miesięcznie na poczet swoich kosztów utrzymania mieszkania za pobyt T. D. i jej dzieci.

14. Pieniądze, które wpłacał oskarżonemu M. D. były tylko za jego pobyt w mieszkaniu. wyjaśnienia 227,228v,238 15. Oskarżony zapewniał wyżywienie i zakwaterowanie T. D. i jej dzieciom lub samo zakwaterowanie. oświadczenia 21,22 OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-11 zeznania T. D. zeznana Ż. P. zeznania A. N. zeznania M. D. wnioski o świadczenia zestawienie opłat wydruk korespondencji - wiarygodne były zeznania świadków, gdyż były spójne, logiczne i korespondowały ze sobą, a nadto znalazły potwierdzenie w treści przywołanych dokumentów, - treść wskazanych dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 1.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 12-14 wyjaśnienia - sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż pozostawały w sprzeczności z zeznaniami świadków, których relacje z przyczyn wskazanych powyżej uznano za wiarygodne, a z których wynikało, że M. D. od początku pobytu z rodziną w mieszkaniu oskarżonego uiszczał pełną odpłatność za najem i użytkowanie mieszkania, a nie tylko symboliczną, jak twierdził oskarżony, a nadto że P. P. na dzień złożenia wniosku w maju 2022 r. nie zapewniał T.

D. i jej dzieciom na własny koszt ani zakwaterowania ani wyżywienia, - co więcej skoro oskarżony w kwietniu 2022 r. nie wiedząc przecież jeszcze, że końcem maja 2022 r. otrzyma świadczenie z (...) w N., określił całkowitą należność za wynajem mieszkania przez rodzinę M. D. na 1700 zł, na którą to kwotę składała się opłata, którą jak to opisał w swoich wyjaśnieniach otrzymałby na wolnym rynku, czynsz na rzecz spółdzielni mieszkaniowej i opłaty za media, to jego twierdzenie, że w późniejszych miesiącach M. D. pomimo, że uiszczał nadal te same należności, płacił już tylko za siebie, sprzeczne było z zasadami logiki i nie zasługiwało na wiarę, - podobnie za niewiarygodne uznano twierdzenie oskarżonego, że z otrzymywanego z (...) w N. świadczenia zatrzymywał połowę, czyli około 2400 zł miesięcznie, na poczet swoich kosztów utrzymania mieszkania za pobyt T.

D. i jej dzieci (pomimo, że nadal pobierał przecież co miesiąc od M. D. ustalone wcześniej w kwietniu 2022 r. kwoty z tytułu wynajmu i kosztów użytkowania mieszkania), gdyż sprzeczne ono było z zasadami logiki i doświadczenia życiowego i wskazywało wprost, że traktował tę część jako swój „zysk”, - mając na uwadze powyższe, wyjaśnienia oskarżonego stanowiły wyłącznie linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej, 15 oświadczenia - sąd nie dał wiary tym dokumentom, które sporządzone były w trakcie nagłej kontroli pracowników (...) w N. i to pomimo istnienia bariery językowej (na rozprawie T.

D. potrzebowała pomocy tłumacza), tym bardziej, że po pierwsze był sprzeczne między sobą, po drugie nawet sam oskarżony nie wskazywał w swoich wyjaśnieniach by zapewniał w początkowych okresie wyżywienie rodzinie M. D., po trzecie zaś i co istotniejsze ich treści nie potwierdziła ani T. D. ani M. D. w swoich zeznaniach, jak również pozostawały one w sprzeczności z innymi dowodami z dokumentów, choćby zestawieniem comiesięcznych opłat za mieszkanie, pozostałe dowody z dokumentów pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 P. P. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 października 2023 r. nowelizacji Kodeksu karnego, zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r., gdyż porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawcy wskazywało in concreto, iż była ona dla niego względniejsza, a tym samym zastosowanie znalazła norma wyrażona w przepisie art. 4 § 1 k.k., który stanowi, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

Przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzymi mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Występek ten jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przedmiotem działania sprawcy jest z jednej strony osoba oszukana, a z drugiej mienie, które od niej uzyskuje. Inną osobą może być osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

Mienie obejmuje zarówno ruchomości, jak i nieruchomości oraz wszelkiego rodzaju prawa majątkowe. Zachowanie sprawcy musi polegać na wprowadzeniu pokrzywdzonego w błąd, wyzyskaniu jego błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd polega na wywołaniu przez sprawcę u innej osoby mylnego wyobrażenia o istniejącej rzeczywistości, zaś wyzyskanie błędu na wykorzystaniu błędnego wyobrażenia takiej osoby, gdy sprawca o tym wie. Działania sprawcy nie muszą przyjmować jakiejś szczególnej formy.

Konieczne jest natomiast by wynikiem działań sprawcy, podjętych w celu wprowadzenia w błąd lub wyzyskania błędu, było rozporządzenie mieniem. Rozporządzenie musi pozostawać w związku przyczynowym z działaniem sprawcy, a tym samym być wynikiem wyobrażenia sobie stanu rzeczy takim jakim przedstawia go sprawca, podczas gdy obiektywna rzeczywistość jest całkowicie lub w istotnym stopniu inna. Czyn zabroniony z art. 297 § 1 k.k. popełnia ten kto, w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi - kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, elektronicznego instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia.

Występek ten jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Art. 12 § 1 k.k. dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego. Przy czym zgodnie z art. 57b k.k. skazując za przestępstwo określone w art. 12 § 1 k.k. sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia.

W świetle przepisu art. 13 § 1 k.k. odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Zgodnie z przepisem art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

Zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie art. 72 § 1 k.k. zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego m.in. do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Przepis art. 43b k.k. stanowi, że sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości w określony sposób, jeżeli uzna to za celowe, w szczególności ze względu na społeczne oddziaływanie skazania, o ile nie narusza to interesu pokrzywdzonego.

Na podstawie art. 46 § 1 k.k. w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Art. 13 ust. 1 ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa stanowi, że każdemu podmiotowi, w szczególności osobie fizycznej prowadzącej gospodarstwo domowe, który zapewni, na własny koszt, zakwaterowanie i wyżywienie obywatelom Ukrainy, którzy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, może być przyznane na jego wniosek świadczenie pieniężne z tego tytułu nie dłużej niż za okres 120 dni od dnia przybycia obywatela Ukrainy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Tym samym ustawa przewiduje możliwość wypłaty świadczenia tylko w przypadku zapewnienia na własny koszt łącznie zakwaterowania i wyżywienia. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz ustalony w sprawie stan faktyczny sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od 16 maja 2022 roku do 2 czerwca 2023 roku, ubiegając się w (...) w N. o wypłatę świadczeń, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa przedkładał fałszywe oświadczenia, gdyż nie zapewniał T.

D. i jej dzieciom na własny koszt zakwaterowania i wyżywienia, co było wymogiem ustawowym dla przyznania świadczeń, a oświadczenia te miały istotne znaczenie dla uzyskania tego wsparcia, czym wprowadził w błąd upoważnionego pracownika (...) w N. weryfikującego poprawność złożonych wniosków, doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę świadczeń w łącznej kwocie 61 440 zł, a nadto składając wniosek z 2 czerwca 2023 r. usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 7 360,00 zł, jednak korzyści nie osiągnął z uwagi na negatywne rozpatrzenie wniosku, wskutek działań kontrolnych urzędników (...) w N., a tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy zast. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Wina oskarżonego nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy.

☐ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.5. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.6. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. P. (1) 1 1 - za popełnione przestępstwo na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 57b k.k. i w zw. z art. 4 § 1 k.k. sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k., - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżony zdecydował się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż miał inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, - stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny, gdyż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy tym w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i przez długi okres czasu, - okolicznością łagodzącą było to, że oskarżony nie był karany sądownie, jak również jego dotychczasowy sposób życia, w tym ustabilizowana sytuacja życiowa, co pozwalało przypuszczać, że czyn miał charakter incydentalny i nie popełni on więcej przestępstwa, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż zapobiegnie podobnym sytuacjom w przyszłości, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że niedopuszczalne jest bezpodstawne wyłudzanie świadczeń z opieki społecznej, a zachowania takie spotkają się ze stanowczą reakcją, 2 1 - biorąc pod uwagę wspomniane powyżej okoliczności łagodzące sąd uznał, że oskarżony zasługuje na danie mu szansy i zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, - w ocenie sądu orzeczona kara, mimo, że nie będzie efektywnie wykonywana spełni swój wychowawczy cel w stosunku do oskarżonego, a przede wszystkim zapobiegnie ponownemu popełnieniu przestępstwa, - na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata, 3 1 - dla wzmocnienia celu w zakresie prewencji indywidualnej zobowiązano oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy, 4 1 - mając na uwadze wysoką naganność zachowania oskarżonego oraz potrzebę oddziaływania społecznego, celem zapobieżenia podobnym sytuacjom w przyszłości, sąd zgodnie z przepisem art. 43b k.k. orzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości (po anonimizacji danych pokrzywdzonych) poprzez ogłoszenie w czasopiśmie (...) na koszt oskarżonego, 5 1 na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz (...) w N. 61 440 zł, albowiem w związku z tym, że P. P. nie spełniał wymogu z art. 13 ust. 1 ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, świadczenie na jego rzecz nie powinno być w ogóle przyznane, a tym samym jego zwrot w całości jest konieczny, celem umożliwienia przeznaczenia tych środków na pomoc państwa dla osób, które rzeczywiście potrzebują wsparcia w związku z konfliktem zbrojnym na Ukrainie, 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6 na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 698,07 zł, w tym opłatę w wysokości 180 zł. 1Podpis