Legislator Case Law & Legislation
IV K 412/23 AI generated

IV K 412/23 · Sąd powszechny

Case Number IV K 412/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IV K 412/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. D. (1) Czyn przypisany w pkt 1 dyspozytywnej części wyroku w ramach zarzutu a.o.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; IV K 412/23 · Sąd powszechny: Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. D. (1) Czyn przypisany w pkt 1 dyspozytywnej części wyroku w ramach zarzutu a.o.

Keywords

AI generated
alcohol dependence extensive criminal record mental illness personal circumstances drug addiction dual criminality

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
VI Ka 832/23
Sygn. akt VI Ka 832/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Anety Kawki po rozpoznaniu w dniach 11 stycznia 2024 r. oraz 12 lutego .2024 r. sprawy J. R. ur. (...) w J. s. J., J. z domu B., oskarżonego z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 11 października 2023 r. sygn. akt II K 418/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego J. R.; II. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 832/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 11 października 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 418/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca oskarżonego ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty J. R. Oskarżony od wieku nastoletniego jest osobą uzależnioną od środków odurzających, psychotropowych oraz alkoholu, z krótkimi fazami abstynencji. Kwestionar- iusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień 182-186 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------------ -------------------------------------------------- -------------- --------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Kwestionariusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień Dokument sporządzony przez specjalistę psychoterapii uzależnień, brak jest jakichkolwiek zastrzeżeń co do rzetelności i wiarygodności zawartych w nim informacji. Przedstawione w nim spostrzeżenia korespondują ponadto z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w toku niniejszego postępowania. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- ------------------------------ -------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Rażącej obrazy przepisów postępowania karnego w postaci art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k i art. 424 § 1 k.p.k. poprzez przeprowadzenie przez Sąd bezkrytycznej i tendencyjnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego z całkowitym pominięciem lub zbagatelizowaniem dowodów, przemawiających na korzyść J. R., przy jednoczesnym uwypukleniu dowodów niekorzystnych, przejawiające się w przyjęciu przez Sąd I instancji, iż zeznania oskarżonego złożone w toku prowadzonego dochodzenia przez polskimi organami ścigania nie zasługiwały na uwzględnienie z uwagi na ich znaczną odległość czasową, podczas gdy istniały uzasadnione powody, dla których oskarżony przedstawiał różne wersje wydarzeń z dnia 25.03.2022 r., oskarżony z jednej strony obawiał się o życie swoich najbliższych i dalsze prowadzenie swojej działalności gospodarczej, a z drugiej strony został namówiony aby przyznać się do zarzucanego mu czynu, co miało uchronić go przed zastosowaniem tymczasowego aresztowania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na niewłaściwym przyjęciu, iż J. R. dokonał zakupu środków psychotropowych na terenie Polski, podczas gdy faktycznie dokonał zakupu na terenie Republiki Czeskiej, co sam wskazał w swoich zeznaniach a nadto okoliczność tą potwierdził świadek A. S. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 3. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na niewłaściwym przyjęciu, że czyn zarzucany oskarżonemu charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, podczas gdy szkodliwość popełnionego przestępstwa doznaje złagodzenia wobec przechwycenia środków odurzających przez organy ścigania, a tym samym unicestwienia zamiaru wyprowadzenia ich do obrotu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 4. rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego J. R. kar 5 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29/07/2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w stosunku do ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego sprawy w szczególności stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i 2 Najdalej idące były zarzuty apelacyjne odnoszące się do naruszenia przez sąd rejonowy art. 7 k.p.k., 410 k.p.k. i 424 § 1 k.p.k. oraz błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na niewłaściwym przyjęciu, iż J. R. dokonał zakupu środków psychotropowych na terenie Polski, bowiem kwestionują winę i sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu. Wymienione zarzuty pozostają spójne, zasadnym jest zatem odnieść się do nich łącznie. Podkreślić należy, że sąd rejonowy w pisemnych motywach wydanego rozstrzygnięcia w jasny i całościowy sposób dokonał oceny zgromadzonych w sprawie dowodów wskazując, którym z nich nadał walor wiarygodności, a którym wiarygodności odmówił. Przeprowadzona ocena dowodów odpowiadała zasadom wiedzy, prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, toteż nie ulega wątpliwości iż czyniła zadość wymogom wynikającym z art. 7 k.p.k. Poszczególne zebrane w niniejszej sprawie dowody miały rozbieżną wymowę, prawidłowo zatem sąd rejonowy dokonywał wnikliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Nie można skutecznie podnieść zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. przez wskazanie, że sąd rejonowy oparł się na dowodach obciążających oskarżonego, a nie uwzględnił zaś dowodów dla niego korzystnych, jeżeli całościowa ocena materiału dowodowego była swobodna. Skarżący wskazywał ponadto naruszenie przez Sąd Rejonowy prawa procesowego w zakresie art. 410 k.p.k. Wskazany zarzut może być skutecznie podniesiony jedynie w sytuacji gdy orzekający sąd ustalenia faktyczne opierał na dowodach, które nie zostały formalnie ujawnione w toku postępowania albo zostały pominięte przy procesie odtwarzania stanu faktycznego. Wskazana sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, toteż zarzuty apelacyjne zmierzały w rzeczywistości do zakwestionowania dokonanej oceny dowodów i poczynionych na tej podstawie ustaleń faktycznych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że sąd rejonowy wyraźnie wykazał w jakim zakresie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, jak również zeznaniom świadka A. S.. W toku postępowania czeskie organy zgromadziły materiał dowodowy, z którego wynika, że oskarżony podczas przesłuchania wskazał, że znaleziona przy nim substancja została zakupiona w Polsce. Wyjaśnienia oskarżonego składane przed czeskimi organami tuż po zdarzeniu były spontaniczne, z tego względu jawią się jako najbardziej wiarygodne. Twierdzenia jakoby treść wyjaśnień składanych w Czechach była zmanipulowana w celu uniknięcia tymczasowego aresztowania nie ma potwierdzenia w jakichkolwiek dowodach i przeczy zasadom logiki i doświadczenia życiowego. Brak jest jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania działania czeskich organów ścigania zgodnego z prawem. Ponadto wobec oskarżonego toczyło na terenie Czech postepowanie karne dotyczące innego czynu zabroniony przez tamtejszą ustawę karną. Forsowaną w apelacji tezę, iż oskarżony złożył nieprawdziwe wyjaśnienia w obawie o życie swoich najbliższych i dalsze prowadzenie swojej działalności gospodarczej uznać należy za bezzasadną. Wskazać dodatkowo należy, że powoływana przez oskarżonego okoliczność zakupu znalezionej przy nim substancji psychotropowej od sprzedawcy pochodzenia romskiego przed sklepem prowadzonym przez Wietnamczyka na terenie Czech słusznie została przez sąd rejonowy uznana jedynie za przyjętą linię obrony. Świadek A. S. w zeznaniach potwierdził obecność oskarżonego przed wskazanym sklepem, jednak treść zeznań pozostaje w rozbieżności odnośnie istotnych twierdzeń oskarżonego. Świadek zeznał, że nie widział, aby oskarżony wręczał jakąkolwiek zapłatę odbierając nieustaloną rzecz oraz dodatkowo na rozprawie wskazał, że towar został odebrany bezpośrednio od Wietnamczyka, nie zaś od osoby pochodzenia romskiego. Powstałe w ten sposób niespójności wskazują, że oskarżony w toku niniejszego postępowania przyjął linię obrony mającą zaprzeczyć aby znaleziona substancja została przywieziona z Polski. Dodatkowo w toku postępowania wykazano, że ich pobyt w Czechach miał incydentalny charakter i był związany jedynie z przewozem pojazdu lawetą dla klienta. Okoliczności zdarzenia pozostają zatem spójne z pierwszą wersją wskazaną przez oskarżonego w toku przesłuchania przed czeskimi organami, w której wskazywał znaleziony przy nim towar został przewieziony przez granicę. Ponadto w toku postępowania apelacyjnego przeprowadzony dowód z kwestionariusza zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień bezsprzecznie wykazał, że oskarżony jest uzależniony m.in. od substancji psychotropowych, które zażywa w znacznych ilościach, z krótkimi okresami abstynencji. Powyższa okoliczność potwierdza, że oskarżony posiada stały dostęp do takich środków, natomiast ich zakup w Czechach tuż przed zatrzymaniem go przez czeską policję stanowi niewiarygodną okoliczność, która nie ma potwierdzenia w jakichkolwiek obiektywnych dowodach. Słusznie zatem sąd rejonowy uznał za wiarygodną uprzednią wersję wydarzeń przedstawioną przez oskarżonego, zgodnie z którą metamfetaminę nabył w związku z imprezą firmową i substancja pozostała w kieszeni jego bluzy. Podzielić należy stanowisko sądu rejonowego odnośnie braku możliwości nadania przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, dążących do wykazania, iż znaleziona przy nim substancja nie została przewieziona przez granicę. Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że dokonana przez sąd rejonowy ocena dowodów była prawidłowa. Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania wykazał, że oskarżony swoim działaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. toteż prawidłowo uznano jego winę i sprawstwo w zakresie zarzucanego mu czynu. Powoływane w apelacji okoliczności stanowiły jedynie polemikę z prawidłowym ustaleniami poczynionymi przez sąd rejonowy. Apelujący nie wykazał bowiem we wniesionym środku odwoławczym jakichkolwiek uchybień po stronie sądu I instancji w zakresie oceny dowodów przeprowadzonej z uwzględnieniem prawidłowego i logicznego rozumowania popartego ponadto zasadami doświadczenia życiowego i dokonanych prawidłowych ustaleń stanu faktycznego. Poczynione przez sąd rejonowy ustalenia znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku czyniąc niewątpliwie zadość ustawowym wymaganiom wynikającym z art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. Ad. 3 i 4 Apelujący w podniesionym zarzucie dopatrywał się po stronie sądu rejonowego niesłuszności w zakresie rozstrzygnięcia o karze, wskazując na zaistnienie zarówno błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie zważenia stopnia społecznej szkodliwości czynu jak również rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Zasadnym jest zatem odnieść się do obu zarzutów łącznie. Na wstępie podkreślić należy, że nie każda różnica w ocenie wysokości wymierzonej kary stanowi o skuteczności zarzutu znajdującego oparcie w treści przepisu art. 438 pkt 4 k.p.k., lecz tylko taka, która jest dysproporcją znaczną; zachodzi różnica tak zasadniczej natury iż karę dotychczas wymierzoną należałoby nazwać "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować (tak m.in. Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25.04.2018r. sygn. II AKa 72/18, Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 28.01.2014r., sygn. II AKa 264/13, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 13.05.2015r., sygn. II AKa 101/15). Brak jest podstaw do poparcia wyrażonego w apelacji stanowiska odnośnie rażąco surowego wymiaru kary. Zarzucany oskarżonemu czyn z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożony jest kumulatywną karą grzywny oraz pozbawienia wolności do 5 lat. Orzeczone przez sąd rejonowy kary 100 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda oraz 5 miesięcy pozbawienia wolności są zatem zbliżone do ustawowego minimum. Sąd odwoławczy aprobuje rozwiązanie w zakresie konieczności orzeczenia wobec oskarżonego kary bezwzględnego pozbawienia wolności, albowiem jego postawa i właściwości nie pozwalają także na warunkowe zawieszenie jej wykonania. Zaznaczyć należy, że oskarżony był wielokrotnie karany, również za podobne przestępstwa, a wykonywanie kar o charakterze izolacyjnym nie pozwoliło wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego. Przy wymiarze kary starannie rozpatrzone zostały wszystkie okoliczności o jakich stanowi art. 53 k.k., co wynika wprost z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary mógłby być skuteczny jedynie w sytuacji gdy orzeczona kara pomimo, iż mieści się w ustawowych graniach określających jej wymiar nie uwzględniłaby okoliczności odnoszących się do dyrektyw jej wymiaru. Musi zatem dotyczyć rażącej niewspółmierności, a więc nienadającej się do zaakceptowania. Okoliczność taka nie zaistniała w niniejszej sprawie. Wskazać należy, że sąd rejonowy prawidłowo zważył stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Ustawodawca przewidział, że omawiane przestępstwo zagrożone jest karą surowszą, niż chociażby samo posiadanie zabronionych substancji. Nie można tracić z pola widzenia, że znaleziona przy oskarżonym ilość substancji była relatywnie wysoka – starczyła bowiem na więcej, niż doraźne jej zażycie. Nie umniejsza szkodliwości zarzucanego czynu forsowane w apelacji twierdzenie, że znalezienie przez czeską policję substancji psychotropowej uniemożliwiło potencjalne wprowadzenie jej do obrotu. Z perspektywy ustawowych znamion zarzucanego oskarżonemu czynu bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy nielegalne substancje trafią do użytku kolejnych osób. Na marginesie wskazać należy, że wprowadzenie substancji do obrotu podlega odrębnej penalizacji. Powyższe ustalenia przeczą zasadności zastosowania przy wymiarze kary wskazanego we wniosku apelacji art. 37a § 1 k.k. Zarówno w stanie prawnym obowiązującym w inkryminowanym czasie, jak i w znowelizowanym brzmieniu ustawodawca przewidział możliwość zastosowania powołanego przepisu jedynie w sytuacji, gdy czyn zabroniony jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do 8 lat. Skoro bowiem chodzi o przestępstwa zagrożone wyłącznie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, to zakres zastosowania tego przepisu nie obejmuje takich konfiguracji sankcji jak sankcja alternatywna czy kumulatywna. (art. 37a KK red. Stefański 2023, wyd. 6/Kosonoga-Zygmunt). Z tego powodu art. 37a § 1 k.k. nie mógł zostać skutecznie zastosowany w niniejszej sprawie. Ponadto wskazać należy, że w rozpoznawanym przypadku brak było podstaw do orzeczenia wyłącznie kar wolnościowych. Wymierzona kara bezwzględnego pozbawienia wolności wyraża niezbędną prawnokarną reakcję na lekceważącą postawę oskarżonego wobec porządku prawnego. Choć skarżący nie kwestionował słuszności wymiaru orzeczonej kary grzywny, należy również podzielić stanowisko sądu rejonowego w omawianej kwestii. Jej wymiar jest adekwatny do stopnia winy i uwzględnia sytuację życiową i możliwości finansowe oskarżonego i czyni zadość wymaganiom wynikającym z art. 53 k.k. W świetle powyższych ustaleń zarzuty apelującego kwestionujące prawidłowość zważenia stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego czynu, jak również wskazujące na rażącą surowość orzeczonej kary są niezasadne i w konsekwencji nie wpłynęły na zmianę zaskarżonego wyroku. Wniosek 1. o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2. o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 10 miesięcy ograniczenia wolności oraz kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda w myśl art. 37a k.k. zamiast pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na względzie stanowisko sądu okręgowego szerzej opisane w poprzedniej części uzasadnienia i uznaniu za niezasadne podniesionych zarzutów apelacyjnych brak było realnych podstaw do uwzględnienia wniosków skarżącego o zmianę wyroku zarówno w zakresie winy jak i orzeczonej kary. W konsekwencji oba wnioski należało uznać za niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 5. --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok utrzymany w całości w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec niezasadności zarzutów apelacyjnych należy stwierdzić, że zaskarżony wyrok był w pełni zasadny, a samo postępowanie nie jest obarczone żadną wadą, która winna skutkować jakąkolwiek ingerencją w jego treść z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany --------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------- ------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Ze względu na sytuację materialną oskarżonego sąd okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi skarb państwa. Oskarżony co prawda prowadzi własną działalność gospodarczą, nie posiada jednak składników majątkowych znacznej wartości a na utrzymaniu ma czworo dzieci. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucane mu przestępstwa, względnie rażąco surowy wymiar orzeczonej kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II K 75/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 138/17
R. (1) mieszkał w miejscowości (...), gmina W. wraz z matką Z. R. (1) i bratem K. R. (1). Z. R. (1) ma jeszcze dwie córki: J. M. i J. P., które nie mieszkają w tej miejscowości. R. (1), Z. R. (1) i K. R. (1) mają problemy z alkoholem. Z. R. (1) od ok. 25 lat pije alkohol praktycznie codziennie. Jej synowie również na ogół znajdowali się w stanie nietrzeźwości. W dniu 31 sierpnia 2016 r. J. M. złożyła w Gminnej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i Uzależnień wniosek o zobowiązania Z. R. (1) do podjęcia leczenia odwykowego. Matka J. M. nigdy nie podjęła terapii (opinia k. 328 – 339, wyjaśnienia oskarżonego k. 46-48, zeznania świadka K. R. (1) k. 101-201, zeznania świadka J. K. (1) k. 113-116, zeznania świadka Z. R. (2) k. 122-124, zeznania świadka T. M. k.134-136, zeznania świadka S. J. (1) k. 138-141, pismo wraz z wnioskiem k. 249 – 250, zeznania świadka J. M. k. 311-315).
II Ca 664/17
Postanowieniem wstępnym z dnia 27 lutego 2017 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IV K 412/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. D. (1) Czyn przypisany w pkt 1 dyspozytywnej części wyroku w ramach zarzutu a.o.

2. P. B. (1) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony P. D. (1) (ur. (...)) nosi pseudonim (...), zamieszkuje w L. przy ul. (...), legitymuje się wykształceniem gimnazjalnym, pozostaje w konkubinacie z K. R., jest ojcem dwojga dzieci w wieku 4 i 3 lat, przy czym posiada na utrzymaniu łącznie pięcioro dzieci – dwoje własnych i troje konkubiny z poprzednich związków. Przed zastosowaniem tymczasowego aresztowania w niniejszej sprawie podejmował prace dorywcze, uzyskując miesięczny dochód w kwocie ok. 3000 zł netto miesięcznie.

Majątku nie posiada, jest osobą wielokrotnie karaną, wykazuje cechy osobowości nieprawidłowej, a nadto jest uzależniony od alkoholu oraz szeregu oraz innych substancji psychoaktywnych. Oskarżony leczy się laryngologicznie, cierpi na przewlekłe zapalenie ucha środkowego prawego i niedosłuch. W warunkach izolacji związanej z osadzeniem w AŚ w L. zachowywał się nagannie. Dane o karalności 2788-2789 Dane osoboznawcze 1653 Kwestionariusz wywiadu środowiskowego 490 Opinia sądowo - psychiatryczna 660-674 Dokumentacja lekarska 510-541, 1947, 2186-2187, 2546 Odpisy wyroków i obliczenia kary 682-691, 745-750 Informacja AŚ w L. 2002 Opinia otolaryngologiczna 2543-2544 Opinia o tymczasowo aresztowanym 1688-1696 Oskarżony P. B. (1) (ur. (...)) nosi pseudonim (...), zamieszkuje w L. przy ul. (...), legitymuje się wykształceniem gimnazjalnym, nie posiada wyuczonego zawodu, jest kawalerem, nie posiada ani dzieci ani innych osób na swoim utrzymaniu, przed tymczasowym aresztowaniem do niniejszej sprawy podejmował prace dorywcze.

Majątku nie posiada, jest osobą wielokrotnie karaną. Oskarżony cierpi na przewlekłe zapalenie trzustki. W warunkach izolacji związanej z osadzeniem w AŚ w L. zachowywał się co do zasady poprawnie. Oskarżeni są kolegami, często spotykali się i widywano ich razem na osiedlu (...) w L.. Często spożywali razem alkohol. P. D. (1) z kolei często bywał w piwnicy bloku przy ul. (...). Dane o karalności 2786-2787 Dane osoboznawcze 1654 Kwestionariusz wywiadu środowiskowego 490 Dokumentacja lekarska 1948, 2181, 2182 Opinia biegłego z zakresu gastroenterologii 2177-2178 Odpisy wyroków i obliczenia kary 693-700, 738-743 Opinia o tymczasowo aresztowanym 1684-1687 Zeznania M.

C. (1) 648 Na tym samym osiedlu, w bloku przy ul. (...), zamieszkiwał wraz z partnerką M. C. (1) oraz dwoma córkami S. M. (1). Ww. utrzymywał się z prac dorywczych w budownictwie oraz przy wykańczaniu wnętrz. Był on osobą uzależnioną od alkoholu. Mimo to nie był zbyt towarzyski, a co za tym idzie lubiany przez sąsiadów. Kilka lat przed 2022 r. S. M. (1) został pobity przez P. D. (1). Zdarzenie to nie było zgłaszane organom ścigania. W dniu 27 listopada 2022 r. S. M. (1) wyszedł z domu przed godz. 9.00. O godz. 9.06 zadzwonił na numer telefonu użytkowany przez P. B. (1).

Zeznania M. C. (1) 648 Częściowe zeznania S. M. (1) 816-817, 1609-1610, 2226-2230 (odpis k. 2231-2233) Analizy danych telekomunikacyjnych 460-461, 456-465 Częściowe wyjaśnienia P. B. (1) 149-150v, 232-232v, 1852v, 1956 Ok. godz. 12.40 P. D. (1) i P. B. (1) udali się do sklepu (...) przy ul. (...), gdzie kupili butelkę wódki, napój T., białe plastikowe kubeczki oraz znicz. Z zakupionymi towarami przyszli do bloku przy ul. (...) w L.. Na klatce schodowej spotkali się z S. M. (1). Następnie wszyscy zeszli z klatki schodowej do piwnicy i udali się do pomieszczenia piwnicznego zaadaptowanego przez mieszkańca tego bloku A.

K. (1) na siłownię, gdzie wspólnie pili, z zakupionych przez P. B. (1) i P. D. (1) kubeczków, alkohol. Częściowe zeznania S. M. (1) 816-817, 1609-1610, 2226-2230 (odpis k. 2231-2233) Częściowe wyjaśnienia P. B. (1) 149-150v, 232-232v, 1852v, 1956 Częściowe wyjaśnienia P. D. (1) 156-157v, 237-237v,1852-1852v, 1956 Zeznania K. K. 252-253, 1954v-1955v Zeznania M. C. (1) 3-4, 14-15v, 250-251, 647-648v, 1858-1861 Częściowe zeznania A. K. (1) 19-21, 210-212, 650-651, 1855-1856v Protokół oględzin pomieszczenia piwnicznego wraz z materiałem poglądowym 31-39, 597-628;

Protokół oględzin zapisu monitoringu 259-263 Opinia z zakresu badań genetycznych 1252-1266) W trakcie libacji, z nieustalonych bliżej powodów, doszło do nieporozumień pomiędzy P. D. (1) i P. B. (1), a S. M. (1). W ich wyniku P. D. (1) zaczął bić i kopać S. M. (1) po ciele, w tym po klatce piersiowej oraz po głowie. Po pewnym czasie przyłączył się do niego P. B. (1), podejmując względem pokrzywdzonego identyczne zachowania. Zdarzenie przeniosło się następnie na korytarz piwnicy oraz schody prowadzące z klatki schodowej do piwnicy.

Gdy S. M. (1) znajdował się na szczycie tych schodów, został uderzony w twarz przez P. D. (1) i spadł z nich na posadzkę korytarza piwnicy, tracąc przytomność. Został wówczas przez oskarżonych rozebrany z odzieży i pozostawiony w korytarzu piwnicznym. Częściowe zeznania S. M. (1) 816-817, 1609-1610, 2226-2230 (odpis k. 2231-2233) Opinie sądowo – psychologiczne dotyczące pokrzywdzonego 1632-1635, 2274-2276 Zeznania M. C. (1) 3-4, 14-15v, 250-251, 647-648v, 1858-1861 Zeznania M. D. (1) 1384v, 2189-2191v Częściowe zeznania F. Z. (1) 499-500, 1270-1271, 1950v-1954 Protokół oględzin korytarza piwnicznego i klatki schodowej wraz z materiałem poglądowym 7-9, 573-591 Opinia z zakresu badań genetycznych 1396-1404 Protokół oględzin pomieszczenia piwnicznego wraz z materiałem poglądowym 31-39, 597-628 Opinia z zakresu badań genetycznych 1252-1256 Protokoły zatrzymania rzeczy 16-18, 23-25, 138-140 Protokół przeszukania miejsca zamieszkania P. B. 49-51 Opinie z zakresu badań genetycznych dotyczące śladów ujawnionych na odzieży i butach P. B. 243-249, 1446-1471 Materiał poglądowy 1337-1347 Pozostałe opinie genetyczne 1323-1327, 1349-1365, 1446-1471 Opinia daktyloskopijna 1301-1315 Rysunek wykonany przez M.

C. 1849 W wyniku pobicia S. M. (1) doznał: licznych otarć naskórka i podbiegnięć krwawych w obrębie tułowia w tym brzucha i kończyn, krwiaków okularowych obu oczodołów zaciskających szpary powiekowe, wymagającej zaopatrzenia chirurgicznego rany tłuczonej lewej powieki lub lewego łuku brwiowego, krwiaka podczepcowego grubszego po stronie prawej, cieńszego po lewej, krwawienia wewnątrzczaszkowego w okolicy mostu i rdzenia przedłużonego oraz wzdłuż sierpa mózgu z cechami niezbyt masywnego obrzęku mózgu z dołączającym się wkrótce krwawieniem podpajęczym w okolicy przysierpowej i ogniskowymi rozsianymi zmianami o charakterze krwotocznym i niedokrwiennoobrzękowym — skutkującymi m. in. koniecznością tracheostomii i intubacji, wentylacji mechanicznej, złamania żeber IV — VI po stronie prawej, VI — IX po stronie lewej, obecność niewielkiej ilości płynu w okolicy naczyń jądrowych po stronie prawej, skutkujących ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk.

Doznane obrażenia naraziły pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Dokumentacja lekarska 1074-1210, 1427-1439, 1503-1539, 1547-1575, 2277, 2719 Opinia z zakresu medycyny sądowej 2727v-2731 Około godz. 15.00 M. C. (1) wróciła wraz córką do domu. Na klatce schodowej zauważyła plamy krwi prowadzące do piwnicy. Początkowo udała się do mieszczącego się na parterze mieszkania, nakazała córkom pozostanie w mieszkaniu, sama zaś udała się do piwnicy. Schodząc po schodach usłyszała odgłosy „charczenia”.

Kiedy zapaliło się tam światło, zobaczyła rozebranego S. M. (1) leżącego na brzuchu, na posadzce, z głową skierowaną w prawo, który był nieprzytomny i posiadał widoczne ślady obrażeń. Przy schodach, po prawej stronie, leżała należąca do niego koszulka, natomiast po lewej stronie przy rurze jego spodnie. M. C. (1) wezwała pogotowie ratunkowe. Po chwili na miejsce przybyli funkcjonariusze z Komisariatu (...)Policji w L. oraz załoga karetki pogotowia ratunkowego. Przybyły na miejsce lekarz podjął decyzję o przetransportowaniu S. M. (1) do (...) Nr 4 w L., gdzie został przekazany na (...).

Zeznania M. C. (1) 3-4, 14-15v, 250-251, 647-648v, 1858-1861 Zeznania W. N. 113-114 Protokół oględzin korytarza piwnicznego i klatki schodowej wraz z materiałem poglądowym 7-9, 573-591 Po dokonaniu oględzin schodów i korytarza piwnicznego funkcjonariusze KP (...) w L. opuścili miejsce zdarzenia. M. C. (1) w rozmowie z sąsiadami dowiedziała się wówczas, że w piwnicy znajduje się pomieszczenie ogólnodostępne, w którym różne osoby spożywają alkohol, do którego klucz posiada sąsiad A. K. (1). Udała się do niego i razem zeszli do piwnicy.

W pomieszczeniu, znajdującym się na końcu korytarza piwnicznego – po otworzeniu przez A. K. (1) kłódki do niego - znalazła kurtkę, buty, bluzę i czapkę należące do S. M. (1) (które miał na sobie spożywając tego dnia alkohol z oskarżonymi) oraz zauważyła liczne ślady krwi. Znalezioną odzież i buty zabrała do domu, a następnie przekazała Policji. Zeznania M. C. (1) 3-4, 14-15v, 250-251, 647-648v, 1858-1861 Częściowe zeznania A. K. (1) 19-21, 210-212, 650-651, 1855-1856v Zeznania M. D. (2) 569-570v, 2014v-2016 Protokoły zatrzymania rzeczy 16-18, 23-25, 138-140 Po ponownym przyjeździe funkcjonariuszy Policji - z Wydziału Kryminalnego K. w L. - dokonano oględzin opisanego wyżej pomieszczenia piwnicznego, przy czym zobowiązany przez funkcjonariuszy do otworzenia jego drzwi A.

K. (1), poprowadził ich początkowo do pomieszczenia swojej piwnicy, a dopiero na wyraźne wezwanie M. C. (1), udał się z nimi do pomieszczenia ogólnodostępnego, w którym rozpoczęło się zdarzanie będące przedmiotem osądu w niniejszej sprawie. Zeznania M. C. (1) 3-4, 14-15v, 250-251, 647-648v, 1858-1861 Częściowe zeznania A. K. (1) 19-21, 210-212, 650-651, 1855-1856v Protokół oględzin pomieszczenia piwnicznego z materiałem poglądowym 31-39, 597-628 W dniu 28 listopada 2022 r., w godzinach porannych, doszło do zatrzymania obu oskarżonych, przy czym oskarżonego P. B. (1) zatrzymano po podjętym za nim pościgu, po tym jak przyszedł do miejsca zamieszkania P. D. (1) w czasie, gdy były przeprowadzane tam oględziny.

Protokoły zatrzymania osób 56, 59 Zeznania K. C. (1) 106-107, 1861-1861v Po zastosowaniu wobec obu oskarżonych środków zapobiegawczych w postaci tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym P. B. (1) podjął nielegalną próbę nawiązania kontaktu z P. D. (1). W tym celu napisał do niego gryps w którym informował go o treści złożonych przez siebie wyjaśnień, a w szczególności w jaki sposób – nie przyznając się do udziału w pobiciu - wytłumaczył fakt ujawnienia na zatrzymanej u niego odzieży i butach śladów krwi pokrzywdzonego.

Gryps ten został przejęty przez osadzonego w tym czasie w Areszcie Śledczym w L. F. Z. (1) i przekazany organom ścigania. Częściowe zeznania F. Z. (1) 499-500, 1270-1271, 1950v-1954 Opinie z zakresu badania dokumentów 2076-2092 Częściowo opinia z zakresu badania dokumentów 2035-2041 Opinia mechanoskopijna 1318-1319 Skrawki widomości tzw. „grypsu” przechowywane w kopercie 1320 Będąc osadzonym w Areszcie Śledczym w L. oskarżony P. D. (1) przebywał w jednej celi między innymi z M. D. (1). W czasie rozmów opowiadał mu o zdarzeniu w związku z którym został osadzony.

Mówił, że pobił S. M. (1) wraz z inną osobą, przy czym kontekst jego wypowiedzi nie pozastawiał wątpliwości, że drugim sprawcą tego zachowania był P. B. (1) (nazywany przez oskarżonego „wspólnikiem”). Oskarżony P. D. (1) informował M. D. (1) także o tym, iż w czasie zdarzenia uderzył pokrzywdzonego z taką siłą, że ten spadł ze schodów. Zeznania M. D. (1) 1384v, 2189-2191v S. M. (1) pozostawał nieprzytomny i niesamodzielny przez wiele tygodni, wymagał w tym czasie licznych konsultacji lekarskich, badań dodatkowych i wielokierunkowego leczenia.

Wskutek następstw związanych z organicznym uszkodzeniem mózgu w czasie opisanego powyżej zdarzenia, S. M. (1) cierpi aktualnie na organiczne zaburzenia osobowości i zachowania oraz zaburzenia pamięci, które uniemożliwiają mu w pełni samodzielne funkcjonowanie i skutkują koniecznością sprawowania nieprzerwanej opieki ze strony innych osób, które traktować należy z kolei jako „ciężką chorobę długotrwałą” oraz „inne ciężkie kalectwo” w rozumieniu przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kk. Nie rokuje on ona wyleczenie i w związku z tym stanem przebywa on w Zakładzie (...).

Pobyt ten jest odpłatny, a jego koszt wynosi około 3,5 tys. zł miesięcznie. Koszty te realnie ponosi jego matka K. M. (1), która mimo nabycia prawa do emerytury, musiała podjąć zatrudnienie. Zeznania M. W. (1) 28-29, 1857-1857v Zeznania D. P. 117-118 Zeznania K. M. (1) 1853-1854v Dokumentacja lekarska 2719 Uzupełniające opinie z zakresu medycyny sądowej 2707-2718, 2727v-2731 Opinie psychologiczne dotyczące pokrzywdzonego 1632-1635, 2274-2276 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.

P. D. (1) Czyn przypisany w pkt 1 dyspozytywnej części wyroku w ramach zarzutu a.o.

2. P. B. (1) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżeni nie wzięli udziału w pobiciu S. M. (1), a tym samym stwierdzone u niego obrażenia nie pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z ich zachowaniem. Wyjaśnienia P. D. (1) 156-157, 237, 1655-1656 Wyjaśnienia P. B. (1) 149-150, 232, 1657-1658 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zbiorczo Wyjaśnienia obu oskarżonych Dowody wiarygodne jedynie co do twierdzenia, że każdy z nich w dniu 27 listopada 2022 r. widział się z S. M. i spożywał z nim alkohol w piwnicy bloku przy ul. (...) w L..

Potwierdza to treść protokołu oględzin pomieszczenia piwniczego oraz opinia odnośnie śladów biologicznych ujawnionych w tym pomieszczeniu. Zauważyć przy tym należy, że każdy z oskarżonych pomija element obecności drugiego. Także wyjaśnienia oskarżonego P. B., że kupując w dniu 27 listopada 2022 r. w sklepie (...) znicz miał zamiar wybrać się na pogrzeb kolegi nie budzą zastrzeżeń. Zeznania S. M. (1) Co do zasady zeznania S. M. (1) są szczere, przy czym z uwagi na doznane przez świadka obrażenia w obrębie czaszki, ich wartość dowodowa nie jest wysoka, mimo woli współpracy z organami ścigania, a następnie Sądem i próby przekazania maksymalnie precyzyjnego opisu zdarzenia jakie rozegrało się z jego udziałem.

Największy walor poznawczy mają zeznania składne jako drugie z k. 1609-1610, kiedy to jego kondycja psychofizyczna świadka była lepsza niż w czasie ostatniego przesłuchania ( vide opinia biegłej k. 2276) i zapewne lepsza niż w czasie przesłuchania pierwszego, które odbyło się w warunkach szpitalnych w dniu 14 lutego 2023 r. (k. 808-809v), podczas którego świadek pamiętał jedynie, że podeszło do niego dwóch mężczyzn oraz że się przewrócił „odbiłem się od barierek” ale nie wie dlaczego. Taki stan rzeczy, z dużym prawdopodobieństwem, spowodowany był tym, że na tym etapie leczenia pokrzywdzony otrzymywał leki oddziaływujące pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy.

To właśnie w czasie składania drugich zeznań podał on, że na klatce schodowej spotkał dwóch mężczyzn, spożywał z nimi alkohol przy skrzynce pocztowej, a następnie w piwnicy, w miejscu do którego szli korytarzem. Tymczasem dowody w postaci pozostawionej odzieży pokrzywdzonego, ślady jego krwi i P. D. oraz materiału genetycznego jego oraz oskarżonych pozostawionych choćby na niedopałkach paierposów ( vide protokół oględzin pomieszczenia piwnicznego -k. 31-39, materiał poglądowy – k. 597-628; opinia z zakresu badań genetycznych 1252-1266) – korespondując z tymi depozycjami - wskazują na pomieszczenie do którego kluczem dysponował A.

K.. Dalej, z tej partii zeznań wynika, że w pomieszczeniu tym został zaatakowany „nie pamiętam czy od razu przez dwóch mężczyzn, czy przez jednego”. W ocenie Sądu tak sformułowana wypowiedź jednoznacznie wskazuje na udział w ataku, przynajmniej na jego końcowym etapie, dwóch mężczyzn, de facto oskarżonych, co z kolei koresponduje choćby z protokołami ich oględzin (k. 124-135, 136-137) oraz materiałem poglądowym z tych czynności ( (k. 636-638, 642-643), które wskazują na otarcia naskórka na dłoniach zarówno P. B. jak też P. D..

Pokrzywdzony jednoznacznie stwierdził też, że podczas pierwszego przesłuchania nic nie pamiętał. Zeznania M. C. (1) Dowód w całości wiarygodny. Znajduje potwierdzenie w protokołach oględzin pomieszczenia piwnicznego oraz korytarza piwnicy i klatki schodowej, a także w wiarygodnej części zeznań A. K. (1). Zeznania K. M. (1) Dowód w całości wiarygodny. Zeznania świadka dotyczą głównie aktualnej kondycji psychofizycznej pokrzywdzonego. Depozycje te są zgodne ze spostrzeżeniami Sądu poczynionymi w czasie czynności przesłuchania S. M. w miejscu jego pobytu oraz dotyczącymi go opiniami psychologicznymi jak też uzupełnioną opinią z zakresu medycyny sądowej.

Zeznania: M. W. (1), W. N., D. P. Zeznania wskazanych świadków są szczere. Są oni lekarzami, którzy na początkowym etapie leczenia mieli kontakt z S. M.. Korespondują one ze zgromadzoną następnie dokumentacją lekarską pokrzywdzonego i nie były przez żadną ze stron kwestionowane. Zeznania M. D. (1) Do oceny tego dowodu podejść należy z dużą ostrożnością albowiem oczywiste jest, że świadek, przekazując organom ścigania okoliczności rozmowy z P. D. (1) na temat zarzuconego temu oskarżonemu czynu, liczył na łagodniejsze potraktowanie w sprawie w której sam miał zarzuty i stosowano wobec niego tymczasowe aresztowanie.

Kluczową jednak kwestią było rozstrzygnięcie, czy P. D. rzeczywiście powiedział mu , że wraz z P. B. pobił S. M., w tym uderzył go w twarz tak mocno, że pokrzywdzony spadł ze schodów, a jeżeli tak, to czy taki opis zdarzenia odpowiada jego rzeczywistemu przebiegowi i nie stanowi np. przechwałki. Świadek nie miał z oskarżonym P. D. żadnego konfliktu, co wyklucza jego bezpodstawne obciążanie. Zwraca uwagę, że to z jego inicjatywy (vide list do Prokuratury – k. 1330) doszło do przesłuchania, co wyklucza taką wersje zdarzeń, iż organy ściągania, nie dysponując wystarczającymi dowodami, postanowiły w zamian za obietnicę korzystnego zakończenia postępowania wprowadzić ten dowód do procesu.

Z kolei, jak zostanie to omówione przy analizie wyjaśnień oskarżanych (w części w której Sąd je zdyskredytował), taki właśnie przebieg tego zdarzenia jest realny i koresponduje z protokołami oględzin klatki schodowej, korytarza piwnicy oraz pomieszczenia piwnicznego (do którego kluczem dysponował A. K.), opiniami z zakresu badań genetycznych oraz pierwszą opinią z zakresu medycyny sądowej wydaną przez katedrę i Zakład Medycyny Sądowej UM w L. (k. 1583-1593). Tym samym stwierdzić należy po pierwsze, że M. D. (1) przekazał dokładaną relację z rozmowy z oskarżonym P. D. na temat zarzuconego mu czynu.

Po drugie, relacja ta odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzenia. Po trzecie, zeznania tego świadka wskazują, że po złożeniu zeznań przez F. Z. (1) P. D. zawiązał kontakt z ww. To z kolei logicznie uzasadnia dlaczego (z obawy przed tym oskarżonym – przyp. SO) F. Z. sporządził pismo z k. 1329, w którym zaprzecza aby takowe zeznania składał oraz tłumaczy treść jego zeznań z postepowania sądowego (k. 1950v-1954). Zeznania F. Z. (1) z postępowania przygotowawczego Dokonując oceny zeznań F. Z. (1) złożonych na etapie postępowania przygotowawczego należy uznać je za wiarygodne w zakresie, w jakim podał, że wszedł w posiadanie grypsu napisanego przez P. B. przeznaczonego dla oskarżonego P. D., co koresponduje z treścią tego dokumentu.

Jeśli zaś chodzi o przedstawiony przez świadka przebieg tego czynu (pobicie wyłącznie przez P. D. za to, że pokrzywdzony nie zgodził się przewieźć bliżej nieustalonych narkotyków) nie może być ona zaakceptowana. Jest chociażby sprzeczna z treścią samego grypsu, który świadek przekazał organom ścigania i w sposób ewidentny zmierza do ekskulpalacji P. B.. Zeznania K. K. Dowód wiarygodny. Potwierdza fakt zakupu przez oskarżonych przed pobiciem pokrzywdzonego alkoholu. Potwierdza również zakup przez P. B. znicza, które to jednak zachowanie nie miało żadnego związku ze sprawą.

Zeznania A. K. (1) Wiarygodne w zakresie w jakim wskakuje, że użytkował lokal, który był następnie przedmiotem oględzin (k. 31-39), a w którym ujawniono min. elementy garderoby pokrzywdzonego. Fakt ten pozostaje poza jakimkolwiek sporem. Wiarygodne są one także co do okoliczności powrotu do mieszkania w dniu zdarzenia w godzinach wczesno wieczornych, co potwierdza tak M. D. (2) jak też M. C. (1). Zeznania M. D. (2) Wiarygodne w zakresie w jakim potwierdza rozmowę jej partnera i M. C. oraz obecność Policji w zajmowanym przez nich mieszkaniu - co koresponduje z wiarygodną częścią zeznań A.

K. oraz zeznaniami M. C.. Odrzucić należy je w zakresie, w jakim podaje, że drzwi pomieszczenia piwnicznego w którym ujawniono min. odzież pokrzywdzonego były zawsze otwarte, skoro w dacie czynu, w czasie wykonywania oględzin klatki schodowej i korytarza piwnicy – jak wynika z zeznań M. C. – pozostawały zamknięte. Zeznania K. C. (1), K. D. Dowody wiarygodne. Świadkowie są funkcjonariuszami Policji. Ich wypowiedzi cechuje pełny obiektywizm. Opinie biegłych powołane przy poszczegól- nych elementach stanu faktycznego Wiarygodne.

Sporządzone przez kompetentne osoby. Nie były (poza uzupełniającą opinią z zakresu medycyny sądowej - w zakresie powodów obecnego stanu zdrowia pokrzywdzonego) kwestionowane przez żadną ze stron procesu. Przechodząc do oceny wskazanej opinii, dla Sądu oczywiste jest, że obecny stan zdrowia pokrzywdzonego jest następstwem urazów jakich doznał on w dniu 27 listopada 2022 r. (jak wynika z tego dowodu), wskutek pobicia przez oskarżonych. Nawet jeśliby w ślad za jego zeznaniami (k. 1950v-1954), w których podaje, że był wcześniej hospitalizowany w związku z urazami, przyjąć iż pomoc medyczna udzielana mu w dniach 10.08.2017 r. i 11.11.2017 r. (k. 2806, 2807) miała taki właśnie charakter, to nie były to urazy poważne, skoro nie skutkowały dłuższym niż dzień pobytem w szpitalu.

Ponadto miały miejsce ponad 5 lat wstecz, licząc od dnia pobicia. Jak wynika z zeznań M. C. oraz K. M. przed doznaniem urazów stwierdzonych 27 listopada 2022 r. pokrzywdzony funkcjonował dość dobrze i pracował zarobkowo. Stąd nie sposób przyjąć, że to dawne urazy są powodem jego obecnego stanu zdrowia czy też długotrwała intoksykacja alkoholowa – jak sugerują obrońcy oskarżonych w mowach końcowych. Pozostałe dowody z dokumentów Nie były – co do zasady - w toku procesu przez żadną ze stron kwestionowane. Wyjątek stanowi gryps, którego skrawki znajdują się w kopercie na k. 1320 (a zdjęcie na k 1319).

Mimo faktu, że badania indentyfikacyjne ani nie potwierdziły, ani nie zaprzeczyły jego autorstwa co do P. B. ( vide opinia biegłej z zakresu badania dokumentów – k. 2035-2041), to dowód z zeznań świadka F. Z. (1) złożonych na etapie postepowania przygotowawczego (k. 499-500), jak też zbieżna z tym grypsem (w zakresie relacji odnośnie wersji zdarzeń podanej organom ścigania) treść wyjaśnień tego oskarżonego z postępowania przygotowawczego (k. 149-150), jednoznacznie wskazują na autorstwo tego dokumentu co do P. B., zaś na P. D. jako jego adresata.

Zauważyć należy również, iż z treści tego dokumentu wynika, iż P. B. usiłuje wpłynąć na P. D., aby za pośrednictwem K. R. nakłonił A. K. (1) do złożenia fałszywych zeznań. Zawarty w tym grypsie zwrot: „Trzeba być dobrej myśli, że on powie, że to nie my” (odnoszący się do S. M.) jednoznacznie wskazuje na to, że to zarówno P. B. jak też P. D. wzięli udział w pobiciu pokrzywdzonego. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia P. B. i P. D.

Należy zdyskredytować wyjaśnienia obu oskarżonych, gdy negują swoje sprawstwo odnośnie zarzuconego im czynu albowiem zestawione poniżej dowody jednoznacznie wskazują na udział w pobiciu S. M. (1) zarówno P. D. jak też P. B.. Po pierwsze, dowodem, który jednoznacznie wskazuje na udział ich obu w tym czynie, jest gryps sporządzony przez P. B., którego adresatem jest P. D.. Dowód ten został już omówiony w poprzedzającej partii uzasadnienia. Po drugie, wiarygodna część wyjaśnień obu oskarżonych potwierdza obecność każdego z nich w dniu zdarzenia w klatce i piwnicy bloku położonego w L. przy ul. (...).

Co do zasady wersję tą potwierdzają ślady biologiczne ujawnione w pomieszczeniu piwnicznym do którego klucze posiadał A. K., na korytarzu piwnicy oraz na klatce schodowej. Jak wynika z przywołanych opinii genetycznych w szczególności na niedopałkach papierosów ujawnionych w tych miejscach obecny jest materiał genetyczny obu oskarżonych oraz S. M.. Ponadto – jak wynika z opinii daktyloskopijnej - na plastikowym kubeczku ujawniono odcisk palca P. D.. Poza licznymi plamami krwi pokrzywdzonego tak w pomieszczeniu piwnicznym, jak też na schodach do piwnicy, w tym w obrębie śladu traseologicznego oraz na dywanie przed drzwiami wejściowymi do schodów piwnicznych (potwierdzających fakt jego pobicia co do zasady), stwierdzono w pomieszczaniu piwnicznym także jego ząb (k. 1264 w zw. z k. 616 – ślad 19) wybity w trakcie zdarzenia.

Uwagę zwraca także, iż w tym pomieszczeniu ujawniono trzy ślady zawierające krew P. D. (nr 26, 27, 28 – vide k. 1264v w zw. z k. 620-621), a obrażenia skutkujące krwawieniem niewątpliwie powstały gdy zadawał on ciosy pokrzywdzonemu. Ponadto w śladzie nr 7 stwierdzono mieszaninę DNA P. D. i S. M. (k. 1265 w zw. z k. 600), co wskazuje na bliską interakcję miedzy nimi. Kontakt P. B. z ciałem i krwią pokrzywdzonego potwierdzają dodatkowo opinie genetyczna dotyczące zabezpieczonej u niego odzieży. I tak na zatrzymanych u niego spodniach dresowych stwierdzono zabrudzenia koloru brunatnego – w tym krwi S. M. (1) (k. 1467v-1468).

Plamy krwawe pochodzące od pokrzywdzonego stwierdzono również na należących do tego oskarżonego butach marki (...) i szarej bluzie marki (...) (k. 243-249). W szczególności rozmieszczenie tych śladów na jego obuwiu (k. 1338) wyklucza krótki kontakt przy udzieleniu pomocy z S. M. (jak twierdzi oskarżony) i w ocenie Sądu jednoznacznie wskakuje na kopanie. Zwraca też uwagę – stwierdzona opinią z zakresu badań genetycznych - obecność plam krwawych pochodzących od P. B. na drzwiach prowadzących z klatki do schodów piwnicznych (k. 1403 w zw. z k. 575-576 – ślady 2 i 3).

W kontekście tych dowodów nie budzi wątpliwości, że w dniu zdarzenia pokrzywdzony właśnie z P. D. i P. B. spożywał alkohol i to przez nich został pobity. Z najbardziej miarodajnej do czynienia ustaleń partii zeznań składanych w dniu 12 września 2023 r. (k. 1609-1610) wynika, że obaj mężczyźni z którymi spożywał alkohol go zaatakowali. Dalej, na udział obu oskarżonych w czynie wskazuje treść zeznań świadka M. D. (1), któremu P. D. (1) dość szczegółowo opisał przebieg zdarzenia w związku z którym został tymczasowo aresztowany, w tym między innymi fakt, że to on na schodach do piwnicy uderzył pokrzywdzonego w twarz z tak dużą siłą, że po zdaniu tego ciosu ww. spadł z tych schodów.

Ponadto na udział obu oskarżonych w tym czynie wskazuje treść materiału poglądowego wykonanego w czasie oględzin ich ciała. Wynika z niego, że P. B. posiada otarcia naskórka na lewej ręce powyżej nadgarstka, na małym palcu prawej dłoni oraz na głowie nad prawych uchem (k. 638). Z kolei P. D. posiada takowe na lewej dłoni na kostce przy małym palcu oraz opuchniętą lewą dłoń (k. 643). W oceni Sądu obrażenia te, jako stosunkowo świeże, wiązać należy z pobiciem S. M., zważywszy na ujawnione na miejscu przestępstwa ślady krwi obu oskarżonych.

Znamienna jest także próba ucieczki podjęta przez P. B. w dniu 28 listopada 2022 r., gdy po przybyciu do mieszkania P. D. zorientował się, że funkcjonariusze Policji wykonują tam czynności procesowe (vide zeznania K. C.). Zeznania F. Z. (1) z postepowania sądowego Dowód ten należy odrzucić w zakresie w jakim świadek: przeczy aby przekazał organom sciągania gryps sporządzony przez P. B., zainicjował swoje przesłuchanie, złożył zeznania o treści zawartej w protokołach z k. 499-500 i 1270-1271 oraz podpisał te dokumenty (k. 1950v-1954).

Są one sprzeczne z treścią opinii z zakresu badania dokumentów (k. 2577-2673) z której wynika, że pismo z k 949 będące prośbą o kontakt z organami ścigania, jak też podpisy o treści (...) znajdujące się na obu protokołach, zostały nakreślone ręką tego świadka. Jak już była o tym mowa przy ocenie zeznań M. D., przyczyna zmiany zeznań prze świadka została logicznie podana przez ww. i ma soje odzwierciadlenie w piśmie z k. 1329 Zeznania A. K. (1) Świadek nie jest szczery odnośnie swojej wiedzy odnośnie czynu zarzuconego oskarżonym.

Z wiarygodnych zeznań M. C. (1) wynika, że gdy po zakończonych oględzinach klatki schodowej i korytarza piwnicznego (które rozpoczęły się o godz. 16:30 – k.

7) spotkała ww. świadka, jak wracał z rodziną do mieszkania, to udała się z nim do piwnicy i ww. otworzył drzwi do pomieszczania, gdzie ujawniono między innymi elementy odzieży pokrzywdzonego. Wcześniej, w czasie wykonywania tych oględzin, drzwi te pozostawały zamknięte. Skoro zdarzenie będące przedmiotem osądu rozegrało się między 12.40 (zakupy w sklepie (...) dokonywane przez oskarżonych), a 15.00 (powrót M. C.), to pomieszczenie to musiało albo zostać zamknięte na kłódkę przez A. K. po pobiciu pokrzywdzonego przez A.

B. i P. D., albo jeden z oskarżonych dysponował kluczem do kłódki na którą zamknięto to pomieszczenie. Przy przyjęciu pierwszej wersji wydarzeń, świadek musiał wiedzieć co zaszło, a mimo to nie udzielić S. M. pomocy. Przy przyjęciu drugiej wersji, świadek pomija ten fakt. Znamienne jest przy tym, że w zeznaniach składanych jako drugie pokrzywdzony wspomina o obecności w tym pomieszczeniu jeszcze jednej osoby poza sprawcami (k. 1609-1610). Z kolei z zeznań M. C. (1) wynika, że świadek poproszony przez funkcjonariuszy Policji o otwarcie drzwi tego pomieszczenia udał się pod drzwi należącego bezpośrednio do niego pomieszczenia piwnicznego (k. 1860).

Ponadto – jako sprzeczne z zeznaniami M. C. (k. 1859) – odrzucić należy zeznania A. K., gdy przeczy, iż zna P. D. (1). Zeznania B. G. (k. 778-780, 1956v-1957v) Dowód nic do sprawy nie wnosi. Zeznania K. S. (k. 785-786v, 2011-2012v) Dowód nic do sprawy nie wnosi. Zeznania M. W. (2) (k. 1294-1295, 2013-2014) Dowód potwierdza jedynie pozostającą poza sporem okoliczność, iż w bloku przy ul. (...) znajduje się pomieszczenie użytkowane przez część lokatorów. Zeznania T. K. (k. 10-11) Dowód nic do sprawy nie wnosi. Informacja Centrum e - (...) (k. 2805-2809) Dowód nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Uzyskany celem rozważenia ewentualnego poszerzenia dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonego za okresy sprzed zdarzenia z dnia 27.11.2022 r., czego ostatecznie zaniechano ( vide postanowienie z k. 2812v-2813) Opinie biegłego T. I. (k. 202-203, 205-206) Sporządzone w oparciu o niepełną dokumentację medyczną pokrzywdzonego odpowiednio w dniach 28 i 29 listopada 2022 r. Pozostałe dowody z dokumentów Nieistotne dla sprawy. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.4.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 P. D. (1) P. B. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn przypisany oskarżonym, w ramach postawionego zarzutu, poddać należało kwalifikacji z art. 158 § 2 kk Jego strona przedmiotowa polegała na tym, że w dniu 27 listopada 2022 r. w L., wzięli oni udział w pobiciu S. M. (1), w ten sposób, że: uderzali go pięściami i kopali po całym ciele, w tym po głowie, przy czym P. D. (1) spowodował jego upadek ze schodów wskutek zadanego ciosu, a następnie pozostawili w korytarzu piwnicy bloku położnego przy ul. (...), wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci: licznych otarć naskórka i podbiegnięć krwawych w obrębie tułowia, w tym brzucha i kończyn, krwiaków okularowych obu oczodołów zaciskających szpary powiekowe, wymagającej zaopatrzenia chirurgicznego rany tłuczonej lewej powieki lub lewego łuku brwiowego, krwiaka podczepcowego grubszego po stronie prawej, cieńszego po lewej, krwawienia wewnątrzczaszkowego w okolicy mostu i rdzenia przedłużonego oraz wzdłuż sierpa mózgu z cechami niezbyt masywnego obrzęku mózgu z dołączającym się wkrótce krwawieniem podpajęczym w okolicy przysierpowej i ogniskowymi rozsianymi zmianami o charakterze krwotocznym i niedokrwiennoobrzękowym — skutkującymi m. in. koniecznością tracheostomii i intubacji, wentylacji mechanicznej, złamania żeber IV — VI po stronie prawej, VI — IX po stronie lewej, obecność niewielkiej ilości płynu w okolicy naczyń jądrowych po stronie prawej, skutkujących ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk, narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, który wskutek następstw związanych z organicznym uszkodzeniem mózgu w czasie tego zdarzenia, cierpi aktualnie na organiczne zaburzenia osobowości i zachowania oraz zaburzenia pamięci, które uniemożliwiają mu w pełni samodzielne funkcjonowanie i skutkują koniecznością sprawowania nieprzerwanej opieki ze strony innych osób, które traktować należy jako ciężką chorobę długotrwałą oraz inne ciężkie kalectwo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk.

Strona podmiotowa tego zachowania cechowała się umyślnością w formie zamiaru bezpośredniego w zakresie podejmowanych przez oskarżonych czynności czasownikowych realizujących znamię pobicia, jak kopanie i zadawanie ciosów, co jest oczywiste. Jeśli chodzi o realizację znamienia narażenia na zgon, to nastąpiło ono umyślnie, z zamiarem ewentualnym, do której to konstatacji uprawnia znaczne nasilenie agresji oskarżonych, które skutkować musiało godzeniem się z narażeniem pokrzywdzonego na taki właśnie skutek. Jeśli chodzi o następstwa zdarzenia w postaci obrażeń, w tym w szczególności skutkujące chorobą realnie zagrażającej życiu, a następnie ciężką chorobą długotrwałą oraz innym ciężkim kalectwem, to przeprowadzone dowody nie pozwalają na przypisanie konkretnemu oskarżonemu spowodowania konkretnych obrażeń.

Co więcej, pozwalają one odtworzyć stan faktyczny jedynie w zasadniczym zarysie, poprzez przyjęcie, że w pobiciu brali udział obaj oskarżeni. Tym samym, bez ryzyka popełnienia błędu orzeczniczego, nie sposób przyjąć, iż mimo znacznego nasilenia agresji, którykolwiek z nich miał zamiar (choćby ewentualny) wywołania u pokrzywdzonego kwalifikowanych z art. 156 § 1 pkt 1 kk obrażeń, chociaż obiektywnie wystąpienie tego skutku zarówno P. D. jak też P. B. powinni byli i mogli przewidzieć. Takiego stanowiska Sądu nie zmienia okoliczność, iż najbardziej prawdopodobnym wydaje się powstanie obrażeń w obszarze wewnątrzczaszkowym wskutek upadku pokrzywdzonego ze schodów, wywołanego ciosem P. D..

Mechanizm ten, choć wysoce prawdopodobny, nie może być uznany za pewny w tym sensie, ze obrażenia te mogły też powstać na innym etapie zdarzenia. Tym samym nie sposób zgodzić się z kwalifikacją proponowaną przez Autorkę aktu oskarżenia. Jej przyjęcie sprowadzałoby się w realiach niniejszej sprawy do czynienia domniemań na niekorzyść oskarżonych. ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. D. (1) 1, 2, 3 w pkt 1 Stopień winy oskarżonych odnośnie przypisanego im czynu jest bardzo wysoki. Brak jest okoliczności, które pozwalałyby go zredukować w znaczeniu prawnym. Podobnie należy ocenić stopień społecznej szkodliwości przypisanego przestępstwa przejawiający się w: - znacznym natężeniu agresji; - działaniu bez wyraźnego powodu; - pozostawieniu pokrzywdzonego bez pomocy, a dodatkowo rozebranego, na miejscu przestępstwa; - fakcie, iż poza skutkiem w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, powstałe w wyniku pobicia u S. M. obrażenia wywołały następstwa w realny sposób wpływające na jego funkcjonowanie nawet przeszło 2 lata po tym zdarzeniu; bezpośredni kontakt sędziego delegowanego ze składu z ww. na przesłuchaniu w miejscu pobytu w dniu 12 czerwca 2024 r. uprawnia do konstatacji, że pokrzywdzony przestał funkcjonować jako członek rodziny oraz osoba w znacznym stopniu przyczyniająca się do jej utrzymania.

Wymierzając oskarżonym kary Sąd nie dostrzegł żadnej okoliczności łagodzącej. Oskarżony P. B. (1) wprawdzie w okresie wykonywania wobec niego tymczasowego aresztowania zachowywał się poprawnie, ale jest to efektem przystosowania do tego rodzaju warunków (k. 1220-1226). Jako okoliczności obciążające uwzględnił zaś: ich dotychczasową karalność, działanie pod wpływem alkoholu, identyfikowanie się z zasadami podkultury przestępczej, a co do P. D. nadto negatywną opinię z AŚ w L. (k. 1212-1219), jego dyssocjalną osobowość (k. 673-674) oraz bardziej aktywny udział w pobiciu pokrzywdzonego, przejawiający się tym, że to po zadanym przez niego ciosie spadł on ze schodów.

Mając na uwadze stopień winy oskarżonych, społecznej szkodliwości przypisanego im czynu oraz wskazane wyżej okoliczności obciążające, za zasadne uznał wymierzyć P. D. (1) karę 8 lat pozbawienia wolności (która odpowiada górnej granicy ustawowego zagrożenia występku z art. 158 § 2 kk obowiązującą w dacie jego popełnienia) zaś P. B. (1) karę 7 lat pozbawienia wolności (która jest zbliżona do tej granicy). Tak ukształtowane kary, choć surowe, zrealizują dyrektywę prewencji szczególnej, wykazując oskarżonym nieopłacalność dalszych konfliktów z prawem, a także prewencji ogólnej, uzmysławiając środowisku w którym się obracają, że brutalne czyny przeciwko życiu i zdrowiu, spotykać się będą ze zdecydowaną reakcją Państwa.

Na podstawie art. 62 kk ustalono, że tak orzeczona kara wobec oskarżonego P. D. (1) winna być wykonywana w systemie terapeutycznym, w związku z uzależnieniem tego oskarżonego od alkoholu oraz innych substancji psychoaktywnych. Orzeczenie to daje większy stopień prawdopodobieństwa, że wykonanie orzeczonej kary przyczyni się do jego resocjalizacji. Na podstawie art. 46 § 2 kk zasądzono od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego S. M. (1) po 100 000 złotych tytułem nawiązki. Niewątpliwie wskutek pobicia przez oskarżonych i jego następstw doznał on cierpień fizycznych i moralnych, które trudno oszacować.

Utracił on również zdolność do pracy, a nadto członkowie jego rodziny ponoszą zwiększone koszty związane z jego utrzymaniem w ZOL. Prowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego w tym zakresie przedłużyłoby postępowanie w głównym wątku, a w zakresie należnego odszkodowania zakończone takim postępowaniem rozstrzygnięcie sprowadzać musiałoby się do zasądzenia skapitalizowanej renty. Tymczasem zasądzenie renty o jakiej mowa w art. 444 kc w postępowaniu karnym jest nieodpuszczalne - art. 46 § 1 kk in fine. Rozstrzygnięcie to nie zamyka pokrzywdzonemu dochodzenia od oskarżonych roszczeń ponad wskazane kwoty w postępowaniu cywilnym.

P. B. (1) 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. D. (1) P. B. (1) 4.

1. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczono: - oskarżonemu P. D. (1) okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 listopada 2022 r. godz. 9.30 do dnia 20 lutego 2023 r. godz. 9.30 oraz od dnia 16 listopada 2023 r. godz. 9:30 do dnia 27 listopada 2024 r. godz. 8:40 (z uwagi na wprowadzenie do wykonania kar orzeczonych w innych sprawach w czasie wykonywania tego środka zapobiegawczego – k. 1067, 1293, 2799); - oskarżonemu P. B. (1) okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 listopada 2022 r. godz. 10:50 do dnia 27 listopada 2024 r. godz. 8:40 (k. 2798). 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5.

Oskarżeni znajdują się w trudnej sytuacji finansowej, a nadto orzeczono wobec nich długoterminowe kary pozbawienia wolności. W takich okolicznościach, na podstawie art. 624 § 1 kpk, zasadne było zwolnienie ich od kosztów sądowych. 1.1Podpis SSO Adam Daniel