Legislator Case Law & Legislation
II K 206/24 AI generated

II K 206/24 · Sąd powszechny

Case Number II K 206/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 206/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Legislator headnote

AI generated

art. 4 § 1 k.k, art. 193 k.k, art. 158 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 11 § 3 k.k, art. 70 § 1 k.k; II K 206/24 · Sąd powszechny: PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VI P. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd zastosował przepisy k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r., na mocy art. 4 § 1 k.k. Sąd miał tu na uwadze, że przepisy k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 poz. 2600), która weszła w życiu w dniu 1 października 2023 r., są mniej względne dla oskarżonego już choćby w tym zakresie, że nie przewidują przy wymiarze kary stosowania przesłanki wychowawczego oddziaływania kary (tylko odwet i represja).

Keywords

AI generated
sexual act with a prisoner alcohol abuse serious narcotics offense violent offenses criminal conduct repeated driving under influence

Cited Legislation

AI generated
art. 4 § 1 k.k
– po myśli art. 4 § 1 k.k.
art. 193 k.k
(1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 193 k.k.
art. 158 § 1 k.k
znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 k.k., zgodnie z którym kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 kk na podstawie niżej powołanych przepisów w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r.
art. 11 § 3 k.k
i za to w myśl art. 11 § 3 k.k.
art. 70 § 1 k.k
art. 73 § 1 k.k
na podstawie art. 73 § 1 k.k.
art. 72 § 1 pkt 5 k.k
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
AI generated
II K 551/23
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 351/19
w dniu 08 lipca 2019 roku w B.
II K 125/23
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 125/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 371/20
Sygn. akt II K 371/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł w obecności Prokuratora -------- po rozpoznaniu w dniach: 03.02.2021 r., 10.03.2021 r., 28.04.2021 r., 09.08.2021 r., 01.09.2021 r. sprawy 1. K. M. ur. (...) w W. syna K. i E. z d. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. o czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2018r. poz. 1030 z późn. zm.) oraz sprawy 2. A. S. ur. (...) w G. syna D. i I. z d. I. oskarżonego o to, że: IV. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk tj. o czyn z art. 158§1 kk 1. Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów i za to: a). za czyn z pkt. I na podstawie art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 158§1 kk wymierza oskarżanemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności, b). za czyn z pkt. II na podstawie art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 157§1 kk wymierza oskarżanemu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, c). za czyn z pkt. III na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) skazuje go na karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. 2. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk w zw. z art. 4§1 kk orzeka wobec oskarżonego K. M. karę łączną 1 (jeden) roku i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na podstawie art. 63§1 kk zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniu 18 kwietnia 2020 roku w godzinach od 13.15 do 18.00. 3. Oskarżonego A. S. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IV i za to na podstawie art. 158§1 kk skazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 kk i art. 73§1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 ( dwa) i oddaje w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora oraz na podstawie art. 72§1 pkt. 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. 4. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje solidarnie oskarżonych K. M. i A. S. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego D. U. (1) kwoty 5000 ( pięć tysięcy) złotych. 5. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje oskarżonego K. M. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonej D. U. (2) kwoty 2000 ( dwa tysiące) złotych. 6. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżyciela posiłkowego D. U. (1) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 7. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej D. U. (2) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 8. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 371/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. M. I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (Dz. U z 2020r. poz. 2050) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S. - zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1). 2. Wskutek zachowania obu oskarżonych pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. 3. K. M. w/w czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne II. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże. 2. Wskutek zachowania K. M. pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7. 3. Oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. III. 1. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. - cześciowo wyjaśnienia K. M. wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania J. S. - zeznania K. A. zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok - karta karna - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania D. U. (1) - zeznania K. D. (1) - zeznania J. S. - zeznania K. A. -zeznania D. U. (3) - zeznania D. U. (4) - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - wyrok - karta karna - cześciowo wyjaśnienia K. M. - zeznania A. Ł. - zeznania W. C. - protokół przeszukania - protokół oględzin rzeczy - opinia k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 336v: 193-194, k. 268-268v, 2-3, 71-72, 168-169, 167 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171,167 k. 270- 270v, 21, 73-74, 172-173, 167 k. 320v: 24-25 k. 302v- 303 k. 303- 303v k.303v k. 166, 336v- 337 k. 41- 45 k. 69-70, 64 k. 300v-301, 35 k. 10-13 k. 17-18, 19-20 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k.268-268v, 2-3, 71-72, 168-169 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171 k. 270-270v, 21, 73-74, 172-173 k. 320v: 24-25 k. 302v-303 k. 303-303v k.303v k. 41-45 k. 300v-301, 55 k. 4, 5, 38 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 271, 110 k. 271, 122-123 k. 86-88 k. 136-137 k.144-150 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------ 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. II. 1. III. 1. I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1 II. 1 I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. I. 2 I. 3 II. 3. II. 2. III. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania -zeznania J. S. - zeznania K. A., zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok, karta karna - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - zeznania A. Ł., zeznania W. C. - protokół przeszukania, protokół oględzin rzeczy - opinia - w części, w jakiej przyznaje się do czynu zarzuconego mu w pkt. III aktu oskarżenia - zasługują na wiarę - nie miał powodów, by składać w tym zakresie obciążające siebie wyjaśniania, gdyby rzeczywiście nie posiadał przy sobie zakwestionowanych środków i substancji - wyjaśniania w tej części korespondują z zeznaniami A. Ł. i W. C. oraz protokełm przeszukania, protokołem oględzin rzeczy i opinią - w/w dowody są spójne, jasne, brak jest podstaw, by kwestionować ich wiarygodność - w części, w jakiej potwierdza, że brał udział w zdarzeniu z udziałem obojga pokrzywdzonych, że zadawał ciosy D. U. (1) i odepchnłą D. U. (2)- korespondują z ich zeznaniami - brak podstaw, by podważać tę okoliczność, a która była w sprawie niesporna, podobnie jak fakt pozostawania wówczas oskarżonego pod wpływem alkoholu - w części w jakiej przyznaje się do udziału w pobiciu D. U. (1) - potwierdzone o zeznania pokrzywdzonych i K. D. (1) - nie miał powodów, by składać obciążające siebie wyjaśnienia, gdyby faktycznie nie był sprawcą tego pobicia - w części w jakiej opisuje okoliczności pobicia D. U. (1) oraz okoliczności w jakich sama była ofiarą przestępczych działań K. M. zasługują na wiarę, albowiem korespondują z zeznaniami D. U. (1), K. D. (1) oraz wyjaśnieniami K. M., w których przyznał się do popchnięcia pokrzywdzonej i zadawania ciosów D. U. (1)- ocena dotyczy tej części zeznań, które ostatecznie podtrzymała pokrzywdzona - świadek w sposób przekonywujący podała przyczyny, z jakich w początkowej fazie postępowania złożyła relację odbiegającą od tej, jaką ostatecznie podtrzymała na rozprawie - zeznania korespondują z zapisami dokumenatcji medycznej i opinią biegłego - niesporne co do tego, że świadek w czasie zdarzenia znajdowała się pod wpływem alkoholu, przy czym z relacji M. S. (2), M. G., K. D. (1) nie wynika, że ze świadkiem był utrudniony kontakt z uwagi na jej stan nietrzeźwości, więcej- żadne dowody nie wskazują, że stan świadka powodował utrudniony z nią kontakt - zeznania od początku konsekwentne, spójne, logiczne - niesporny fakt pozostawania świadka w chwili zdarzenia pod wpłwem alkoholu, niemniej z zapisu monotoringu - wbrew przyjętej przez K. M. linii obrony- jednoznacznie wynika, że pokrzywdzony nie zataczał się, poruszał się pewnie - zeznania korespondują z zeznaniami D. U. (2) ( w części, w jakiej Sąd dał im wiarę), zeznanimi K. D. (2), J. S., informacjami zawartymi w dokumentacji medycznej, a które korespondowały z opinią biegłego - okocznością niesporną jest, że świadek w chwili zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, ale brak jest dowodów, by z tego powodu kontakt ze świadkiem był utrudniony - świadek w sposób szczegółowy opisał okoliczności obu zajść z udziałem m.in. oskarżonego, nie miał wątpliwości, że w czasie pierwszego z nich ciosy zadawały mu dwie osoby - od początku spójne, konsekwentne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych - brak powodów, by podważać ich wiarygodność - co istotne - zbieżne z zeznaniami J. S. - znajomego oskarżonych- co do tego, że pokrzywdzony był rownocześnie atakowany przez obu oskarżonych - nie widział od początku zajścia z udziałem D. U. (1), ale zdana przez niego relacja nie pozostawia wątpliwości, że pokrzywdzony ten był jednocześnie atakowany przez dwie osoby - korespondują z zeznanimi pokrzywdzonych i K. D. (1) - informacje o przebiegu zdrzeń z feralnej nocy mieli od pokrzywdzonych - zeznania zbieżne, spójne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - powierdza fakt, że w dniu zdarzenia pokrzywdzony poruszał się pewnie, nie zataczał się - brak podstaw, by podwać w/w dowód - oparty na wyjaśnieniach K. M., potwierdza, że oskarżony brał udział w zajściu dotyczacym każdego z pokrzywdzonych - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego, który rozpoznał sprawcę pobicia - brak podstaw, by podważać jej wiarygodność - biegły wypowiedział się w sposób przekonywujący z jakich powodów niemożliwe jest ustalenie, które z obrażeń stwierdzonych u D. U. (1) było wynikiem pobicia go przez obu sprawców, a które wynikiem drugiego zajścia - zważywszy na przebieg obu tych zdarzeń, ich intensywność, fakt, że za pierwszym razem pokrzywdzony był atakowany przez obu sprawców, uderzany pięściami w okolice twarzy i kopany po całym ciele- nie budzi wątpliwości, że pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wstąpienie skutków określonych w art. 157§1 kk i powyższego ustalenia nie zmienia fakt, że po pewnym czasie ponownie otrzymał cios w twarz - sporządzona przez uprawnioną osobę - niekwestionowana przez strony - brak podstaw, by kwestionować zawarte tam zapisy - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego - koresponduje z domuentacją medyczną, zeznaniami pokrzywdzonego, niekwestionowana przez strony - dokumenty niekwestionowane przez strony - sporządzone przez uprawnione organy - sporządzona przez specjalistę - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonej - oparta na niekwestionowanej dokumentacji medycznej - zasługuje na akceptację Sądu - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznanimi pokrzywdzonej - korespondują z wyjaśnieniami K. M., w jakich przyznaje się do posiadania zakwestionowanych środków i substancji - brak podstaw, by podważać w/w zeznania - dowody niekwestionowane przez strony - korespondują z w/w wyjaśnieniami i zeznaniami, uzupełniają ten materiał dowodowy - niekwestionowana przez strony - koresponduje z w/w dowodami - nie pozstawia wątpliwości co do rodzaju substancji i środków, jakie posiadał K. M. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I 1. II. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania E. M., - zeznania J. C., P. Z. - zeznania M. S. (2), M. G. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy - nie zasługują na wiarę i pozostają odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - sprzeczne nie tylko z zeznanimi pokrzywdzonych co do powodów, z jakich doszło do zdarzenia z udziałem D. U. (1) i D. U. (2), ale także z zeznaniami K. D. (1) i J. S. co do przebiegu obu tych zajść - sprzeczne z wyjaśnieniami A. S., które co prawda ograniczone zostały do przyznania się w/w do popełnienia czynu z art. 158§1 kk, to z tak zajętego przez tego oskarżonego stanowiska jednoznacznie wynika, że obaj oskarżeni brali udział w pobiciu pokrzywdzonego - zastanawia fakt, że K. M.- mimo, że czuł się pokrzywdzony zachowaniem D. U. (1), że według relacji oskarżonego, został przez niego zaatakowany w określony sposób, na skutek czego doznał obrażeń w postaci rozcięcia wargi i ukruszenia zęba - nie zgłosił tego funkcjonariuszom policji przybyłym na miejsce, a o ukruszonym zębie wspomniał dopiero przed Sądem - dziwi niewspółmierny stopień agresji oskarżonego wobec pokrzywdzonego, gdyby przyjąć, że - tak jak twierdzi oskarżony zadał ciosy pokrzywdzonemu w obronie własnej, przy czym raz twierdził, że zadał mu 2-3 ciosy w twarz i powalił na ziemię, a z dalszych jego wyjaśnień wynika, że to A. S. zadawał ciosy pokrzywdzonemu, wskutek czego ten upadł, w innej części wyjaśnień przyznaje, że kopnął w twarz pokrzywdzonego i ten wówczas upadł - już opisy przebiegu zdarzeń wynikajace z wyjaśnień samego oskarżonego są wewnętrznie niespójne i sprzeczne ze sobą - nie sposób jest podzielić wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że jego zachowanie wobec D. U. (2) było wynikiem obrony koniecznej przed tą pokrzywdzoną w sytuacji, gdy oskarżony jest postawnym, rosłym mężczyzną, a pokrzywdzona drobną kobietą, uwzględniając przy tym fakt, z jakich powodów D. U. (2) zbliżała się do oskarżonego, a wynikający z jej zeznań, jak również opisane przez samego oskarżonego jego wcześniejsze agresywne zachowanie wobec D. U. (1) - oskarżony musiał sobie zdawać sprawę, że będąc silnym postawnym meżczyną, popychając drobną kobietę spowoduje jej upadek, co w konsekwencji może spowodować u pokrzywdznej obrażenia ciała - analiza zeznań tego świadka nie pozostawia wątpliwości, że zdawana przez nią w kolejnych etapach postępowania relacja różniła się co do tego, jakich faktycznie zdarzeń była świadkiem - w/w w sposób przekonywujący wyjaśniła z jakich powodów składała określone relacje, wobec czego Sąd sceptycznie odniósł się do tej części jej zeznań, którym ostatecznie zaprzeczyła i w tym zakresie nie opierał swoich ustaleń na tym dowodzie - świadkowie posiadali informajce na temat przebiegu zdarzeń z feralnej nocy jedynie od oskarżonego K. M., a ten miał interes, aby przedstwiać wersję zdarzeń korzystną dla siebie, jak również w/w świadkowie - osoby najbliższe dla oskarzonego miały powód, by nie obciążać go w sprawie - analiza tych zeznań jednoznacznie wskazuje, że świadkowie z jakichś powodów pominęli, lub nie mieli wiedzy, bo nie przekazał jej im oskarżony, na temat jego agresywnego zachowania wobec przede wszystkim pokrzywdzonego, a które wynika z jego wyjaśnień składanych w toku całego postępowania, stąd też relacja tych świadków nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie - zważywszy na dość znaczny upływ czasu pomiędzy zdarzeniami a przesłuchaniem tych świadków - dziwi szczegółowa pamięć w/w co do okoliczności przebiegu przedmiotowych zdarzeń a świadczących na korzyść K. M., a z drugiej strony niepamięć tych świadków co do innych okoliczności mających tym zdarzeniom towarzyszyć - potwierdziły jedynie fakt zaistnienia zdarzenia z udziałem stron, przy czym nie byli w stanie wskazać szczegółów jego przebiegu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a 1b 1c K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1a.- art. 158§1 kk- K. M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S.- zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. Oskarżony z pełną świadomością i premedytacją, a więc umyślnie - stosował przemoc fizyczną, musiał zdawać sobie sprawę, że takie zachowanie wobec pokrzywdzonego spowoduje u niego obrażenia ciała, narazi na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutków określonych w art. 157§1 kk. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 158§1 kk dopuścił się go jednocześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 158§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. I czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1b.- art. 157§ 1 kk - oskarżony dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk. Oskarżony świadomie zachowując się wobec w/w musiał się liczyć z tym, że zastosowana przez niego - postawnego mężczyznę- siła wobec drobnej kobiety spowoduje jej upadek i w konsekwencji obrażenia ciała. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 157§1 kk dopuścił się go jedncześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 157§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. II czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1c- art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2020r. poz. 2050) - oskarżony posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. Oskarżony miał pełną świadomość w posiadania jakich środków się znajduje 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- 3.4. Umorzenie postępowania ---------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 1a 1b 1c. 2. 4. 5. I II. III. I, II, III I. II. -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, -przestępstwo, jakie popełnił oskarżony, zdaniem Sądu, charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, zwłaszcza, kiedy mamy do czynienia z występkiem, którego skutki dotyczyły zdrowia pokrzywdzonego - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą agresywną i nieobliczalną, sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, że działał z premedytacją, swoim zachowaniem dał dowód, iż poważnie zagraża bezpieczeństwu innych osób, -jego zachowanie wobec pokrzywdzonego mogło skutkować jeszcze bardziej poważnymi konsekwencjami dla zdrowia pokrzywdzonego - mając na uwadze okoliczności sprawy wydaje się, że sprawca czuł się zupełnie bezkarny, - brak okoliczności łagodzących - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy pozostawianie w chwili czynu pod wpływem alkoholu i uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że oskarżony pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm. - w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, - sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, iż jest osobą agresywaną i nieobliczalną - nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w chwili czynu był pod wpływem alkoholu - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy jego uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm - brak okoliczności łagodzących - oskarżony miał pełną świadomość w posiadaniu jakich środków znajduje się - a co wynika z jego wyjaśnień -przedmiotowe przestępstwo charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, -powszechnie wiadomym jest, jakie skutki wiążą się z zażywanie narkotyków, jak wielkie spustoszenie czynią one w organizmie. Pomimo szeregu akcji przeprowadzanych celem uświadomienia o szkodliwości działania narkotyków – ilość osób zażywających narkotyki i uzależnionych od nich wciąż jest pokaźna. To z kolei jest niejako motorem napędowym dla osób handlujących narkotykami, które niejednokrotnie z tej działalności czynią sobie źródło dochodu. Z tych też względów, w ocenie Sądu, jedynie zdecydowana polityka karania daje gwarancję skutecznego przeciwdziałania popełnieniu przestępstw „związanych” z narkotykami - okoliczność łagodząca- przyznanie się do winy - okoliczność obciążąjąca- dotychczasowa karalność - w myśl postanowień art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeczono przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. - ilość popełnionych przestępstw - umyślny charakter wszystkich tych czynów - mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonym, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej wcześniej. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynów, albowiem przepisy dotyczące kary łącznej były wówczas dla sparwców względniejsze, niż są w dacie orzekania. - zgodnie z art. 63§1 kk na poczet kary łącznej zaliczono okres zatrzymania oskarżonego w sprawie - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonego będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonego na skutek doznanych obrażeń - zważywszy, że obaj oskarżeni działali wspólnie w i porozumieniu dopuszczając się przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego - zobowiązano ich do solidarnego uiszczenia nawiązki na jego rzecz - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonej będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - wzięto pod uwagę utrzymujące się trudności w normalnym funkcjonowniu przez pokrzywdzoną na skutek doznanych obrażeń - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonej na skutek doznanych obrażen 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 6,7 8. - rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk. - z uwagi na sytuację majątkowa oskrżonego - bez majątku, utrzymuje się z niewielkich dochodów - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
V K 212/22
UZASADNIENIE Sygnatura akt V K 212/22 1.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 206/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11/10/2024 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Agata Makowska - Boniecka Protokolant - starszy sekretarz sądowy (...) przy udziale Prokuratora - G. W. po rozpoznaniu w dniu 11/10/2024 r. sprawy: M. F. (1) s. R. i J. z domu (...) ur. (...) w L. oraz P. K. (1) s. T. i A. z domu S. ur. (...) w C. oskarżonych o to, że: w dniu 30 marca 2023 roku w miejscowości S., działając wspólnie i w porozumieniu wdarli się na teren ogrodzonej posesji nr (...), a następnie pobili R.

R. (1), narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku opisanego w art. 156 § 1 kk lub art. 157 § 1 kk w ten sposób, że uderzali go pięściami oraz kopali noga po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany otwartej bocznie od powieki lewej, podbiegnięć krwawych w okolicy, otarć powłok głowy oraz obrzęku barku lewego. tj. o przestępstwo z art. 193 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na podstawie niżej powołanych przepisów w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r.

– po myśli art. 4 § 1 k.k. orzeka: I. uznaje oskarżonego M. F. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 193 k.k. i art. 158 § 1 k.k. w zw. art. 11 § 2 k.k. i za to w myśl art. 11 § 3 k.k. i na podstawie art. 158 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. F. (1) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata, III. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddaje oskarżonego M.

F. (1) w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, IV. na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązuje oskarżonego M. F. (1) do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby, V. na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. F. (1) nawiązkę w kwocie 1.000,- zł (jeden tysiąc złotych) na rzecz pokrzywdzonego R. R. (1), VI. uznaje oskarżonego P. K. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 193 k.k. i art. 158 § 1 k.k. w zw. art. 11 § 2 k.k. i za to w myśl art. 11 § 3 k.k. i na podstawie art. 158 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, VII. na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. K. (1) nawiązkę w kwocie 1.000,- zł (jeden tysiąc złotych) na rzecz pokrzywdzonego R.

R. (1), VIII. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet kary pobawienia wolności wymierzonej oskarżonemu P. K. (1) w puncie VI wyroku zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci zatrzymania w okresie od dnia 4 kwietnia 2023 roku godz. 9:00 do dnia 4 kwietnia 2023 roku godz. 11:57 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, IX. wymierza oskarżonemu M. F. (1) opłatę w kwocie 180,- zł (sto osiemdziesiąt złotych) i obciąża go połową wydatków postępowania w kwocie 272,97 zł (dwieście siedemdziesiąt dwa złote dziewięćdziesiąt siedem groszy) oraz wymierza oskarżonemu P. K. (1) opłatę w kwocie 180,- zł (sto osiemdziesiąt złotych) i obciąża go połową wydatków postępowania w kwocie 272,97 zł (dwieście siedemdziesiąt dwa złote dziewięćdziesiąt siedem groszy).

Z uwagi na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku dotyczącego tylko oskarżonego P. K. (1), Sąd ograniczył uzasadnienie do części wyroku objętej wnioskiem.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 206/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) P. K. (1) W dniu 30 marca 2023 roku w miejscowości S., działając wspólnie i w porozumieniu z M. F. (1) wdarli się na teren ogrodzonej posesji nr (...), a następnie pobili R. R. (1), narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku opisanego w art. 156 § 1 kk lub art. 157 § 1 kk w ten sposób, że uderzali go pięściami oraz kopali noga po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany otwartej bocznie od powieki lewej, podbiegnięć krwawych w okolicy, otarć powłok głowy oraz obrzęku barku lewego. tj. przestępstwo z art. 193 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M.

F. (1) i P. K. (1) zamieszkują w S., P. K. (1) pozostaje w konflikcie z R. R. (1). W dniu 30 marca 2023 roku przechodzili koło posesji nr (...) należącej do R. R. (1), będąc w stanie upojenia alkoholowego. R. R. (1) widząc zbliżających się mężczyzn podszedł do bramy w celu jej zamknięcia mówiąc do mężczyzn, że nie mają wchodzić na teren posesji. Między R. R. (1) a M. F. (1) i P. K. (1) doszło do sprzeczki. P. K. (1) widząc R. R. zamykającego bramę, wdarł się na teren ogrodzonej posesji, odpychając R. R. (1). Następnie P. K. (1) zaczął szarpać się z R.

R. (1), obaj przewrócili się. M. F. (1) wszedł na teren posesji i uderzał R. R. (1) po całym ciele, a P. K. (1) kilkukrotnie go kopnął. Po chwili M. F. (1) i P. K. (1) uciekli z posesji. R. R. (1) zadzwonił do siostry, a następnie na Policję. Pokrzywdzony w wyniku zdarzenia doznał: - otarcia naskórka, zasinienia i obrzęku barku lewego, - rany tłuczonej i zasinienia okolicy powiek oka lewego, - otarcia naskórka głowy, zasinienia lewej okolicy policzkowej, wargi górnej po stronie lewej oraz okolicy brody. Biegły sądowy z zakresu medycyny sądowej w sporządzonej opinii wskazał, iż obrażenia te należy zakwalifikować jako naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, mogły one powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego .

Mając na uwadze rodzaj zadawanych uderzeń oraz przebieg zdarzenia uznać należy, iż narażały one pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. - zeznania świadka R. R. - zeznania świadka U. T. (1) - wyjaśnienia M. F. - wyjaśnienia P. K. Dokumentacja medyczna Protokół oględzin Fotografie Opinia biegłego medycyny sądowej 2-3, 23, 110-110v, 166v-167 26 34, 56, 109v-110v, 166v 45, 59, 109v-110v 6-8, 72-79 9-22 50 85-87 P. K. (1) ma 27 lat, jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu, ma wykształcenie podstawowe, z zawodu stolarz i murarz, utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód w wysokości ok. 2.000 zł, nie posiada nieruchomości ani wartościowych ruchomości, był kilkukrotnie karany sądownie. - notatka urzędowa - dane o karalności - wyjaśnienia oskarżonego -kserokopie wyroków 29 71, 140, 164-165 45, 59, 109 82, 83 1.2.

Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -Wyjaśnienia oskarżonych M. F. i P. K. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonych za wiarygodne i rzeczowe. Oskarżony M. F. wskazał, że weszli na teren posesji pokrzywdzonego wbrew jego woli. Przyznał też, że uderzył pokrzywdzonego, gdy ten szarpał się z P. K., ale go nie kopał, bo kopał go drugi ze sprawców.

Fakt szarpaniny i przebieg zdarzenia potwierdził na rozprawie pokrzywdzony. Również oskarżony P. K. (1) przyznał się do winy, a jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w zgromadzonych dowodach. - zeznania świadka R. R. (1) Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na treści zeznań złożonych przez pokrzywdzonego R. R. (1), które były jasne, logiczne i konsekwentne. Materiałem uzupełniającym, lecz również znaczącym dla odtworzenia przejawów zachowania się oskarżonych okazały się być zeznania świadka U. T. (1) oraz dokumentacja medyczne i fotograficzna oraz opinia biegłego, potwierdzająca mechanizm powstałych u pokrzywdzonego obrażeń.

Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego, albowiem były one spójne, konsekwentne i logiczne w toku całego postępowania. Każda podniesiona w toku ich zeznań okoliczność znajduje potwierdzenie w również innym wiarygodnym dowodzie. Co więcej oskarżeni przyznający się do winy co do zasady nie zaprzeczyli wersji przedstawionej przez pokrzywdzonego. - zeznania świadka U. T. Świadek zeznała w sposób wiarygodny, jakie informacje przekazał jej pokrzywdzony. Dokumentacja medyczna, notatka, protokoły, dane o karalności, odpisy wyroków Sąd jako w pełni wiarygodne uwzględnił załączone do akt sprawy dokumenty w postaci notatek urzędowych, informacji o dochodach oskarżonych i danych o ich karalności, protokołu oględzin rzeczy stwierdzając, iż zostały one sporządzone z zachowaniem przewidzianych prawem wymogów przez osoby do tego upoważnione, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.

Opinia biegłego medycyny sądowej Sąd uznał za miarodajną również opinię sądowo – lekarską na okoliczność odniesionych przez pokrzywdzonego obrażeń, albowiem sporządzona ona została po przeanalizowaniu przedłożonej dokumentacji medycznej i wnioski zawarte w opinii są tego logiczną konsekwencją. Opinia biegłego medycyny sądowej była jasna, pełna i rzetelna, odpowiadała na tezy postawione w postanowieniu o dopuszczeniu opinii. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VI P. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd zastosował przepisy k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r., na mocy art. 4 § 1 k.k. Sąd miał tu na uwadze, że przepisy k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 poz. 2600), która weszła w życiu w dniu 1 października 2023 r., są mniej względne dla oskarżonego już choćby w tym zakresie, że nie przewidują przy wymiarze kary stosowania przesłanki wychowawczego oddziaływania kary (tylko odwet i represja).

Zdaniem Sądu w świetle całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sprawstwo i wina P. K. (1) i M. F. (1) nie budzą wątpliwości. Sąd także podzielił zasadność przyjętej w akcie oskarżenia kwalifikacji prawnej czynu. W związku z powyższym Sąd uznał P. K. (1) i M. F. (1) za winnych popełnienia wspólnie i w porozumieniu zarzucanego im czynu z art. 193 k.k. i art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. Należy bowiem zdecydowanie podkreślić, iż o działaniu wspólnym mówimy nie tylko wtedy, gdy każda ze współdziałających osób realizuje część znamion składającą się na opis czynu zabronionego, a suma ich zachowań stanowi pełną realizację znamion określonego typu czynu zabronionego, ale nawet wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego popełnionego wspólnie czynu zabronionego, ale wykonywana przez niego czynność ma istotne znaczenie dla popełnienia tego czynu (por. wyrok S. Apel. w Łodzi z dnia 23.11.2000 r., II Aka 169/00, Prok. i Pr. 2001/6/13).

W przedmiotowej sprawie oczywistym jest, iż taką czynnością o kluczowym znaczeniu, dokonaną przez obu oskarżonych było bicie pokrzywdzonego w tym samym czasie, a wcześniej jeszcze wsparcie P. K. w początkowej fazie zajścia przez M. F. już samą jego obecnością i brakiem reakcji na wtargnięcie przez P. K. na posesję R. R.. Dzięki temu obaj sprawcy tak znacząco przyczynili się do wspólnego popełnienia przestępstwa, że bez ich łącznego zachowania się dokonanie go byłoby co najmniej utrudnione. O tym zaś, iż działanie oskarżonych wynikało z istniejącego między nimi porozumienia, świadczy okoliczność, iż obaj mężczyźni znali się i doskonale widzieli, że inni oskarżeni też zadawali ciosy.

Godnym odnotowania jest fakt, iż dla przyjęcia istnienia porozumienia wystarczyłoby już występowanie u współdziałających jedynie świadomości wspólnego wykonywania czynu zabronionego, tj. przynajmniej wiedzy o sobie i uzmysławianie sobie przynależności podejmowanej czynności do realizacji wykonywanej całości przedsięwzięcia (por. w/w wyrok S. Apel. w Łodzi). W doktrynie prezentowany jest słuszny pogląd o konieczności uwzględnienia w procesie oceny bezprawności czynu także zachowań pozostałych współdziałających, gdyż odrębne i niezależne wartościowanie zachowania jednego ze współdziałających jest niewystarczające.

Punktem wyjścia bowiem do uznania, iż doszło do naruszenia normy prawnokarnej, jest w wypadku sprawczego współdziałania całokształt zachowań dwóch lub więcej osób szczególnie ze sobą powiązanych (por. P. Kardas, Problem zbiegu przepisów ustawy karnej a różne postaci współdziałania, Prok.i Pr. 2005/7-8/88). Mając na uwadze powyższe i po ustaleniu, iż P. K. (1) i M. F. (1) działali w porozumieniu wdzierając się na posesję wbrew woli pokrzywdzonego i bijąc R. R. (1), którego treścią było wspólne popełnienie czynu zabronionego, zakres odpowiedzialności każdego z oskarżonych delimitowany jest całością akcji przestępczej, a nie tylko jej częścią zrealizowaną bezpośrednio przez niego.

Co więcej – w pewnych wypadkach nawet stwierdzenie, że oskarżony własnym zachowaniem nie wypełnił całości lub części znamion któregoś z czynów zabronionych, nie wykluczy uznania go za winnego wykonania „ogółu” czynności w ramach zrealizowanego przestępstwa, pod warunkiem istotności jego roli, co było już przedmiotem wcześniejszych rozważań (por. A. Marek, Prawo karne, 3 wyd., Warszawa 2001, s. 211-213). Swoim zachowaniem sprawcy wypełnili m.in. znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 k.k., zgodnie z którym kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 lub w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Konstrukcja bójki lub pobicia nie wymaga z reguły bardzo trudnego dowodowo ustalenia, który z uczestników zajścia zadał cios pociągający za sobą skutki decydujące o kwalifikacji prawnej. Konstrukcja bójki lub pobicia pozwala na ograniczenie się do ustalenia, czy dana osoba brała udział w bójce i jakiego typu była to bójka z uwagi na jej skutki (zob. wyrok SA w Łodzi z 12.10.2000 r., II AKa 181/00, KZS 2001/7–8, poz. 65, a także wyrok SA w Warszawie z 3.03.2016 r., II AKa 357/15, LEX nr 2112342). Komentarza wymaga teza zawarta w wyroku SA w Krakowie z 29.06.2010 r., II AKa 69/10, KZS 2010/9, poz.

28. Sąd ten stwierdził: „Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem, że każdy z nich możliwość nastąpienia ich przewidywał albo mógł i powinien był przewidzieć”. Przez pobicie należy rozumieć czynną napaść przynajmniej dwóch osób na jedną osobę albo grupy osób na grupę, przy czym w tym ostatnim wypadku do atakujących należy przewaga.

W odróżnieniu od bójki, w wypadku pobicia można jednoznacznie wskazać na atakujących i broniącego (broniących) się. Z wniosków opinii sądowo-lekarskiej wynikało, że biegły nie dopatrzył się podstaw jedynie do przyjęcia, że „w przebiegu przedmiotowego zdarzenia (zważywszy również na obrażenia doznane przez w/w) pokrzywdzony w sposób bezpośredni był narażony na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu” (k. 87). Biegły nie stwierdził natomiast, by zdarzenie miało taki charakter, że nie wiązało się z narażeniem pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania uszczerbku na zdrowiu, o którym mowa w art. 157 § 1 k.k. Sąd w tej sytuacji oparł ustalenia w zakresie niebezpieczeństwa doznania przez pokrzywdzonego w trakcie zajścia poważnych obrażeń, o których mowa w art. 158 k.k., na samodzielnej analizie całokształtu okoliczności tego zajścia.

Należało zatem uwzględnić sposób działania sprawców, siłę, kierunek i umiejscowienie uderzeń (okolice głowy) czy właściwość przedmiotów użytych do zadawania ciosów (pięści i obuta stopa). Nie bez znaczenia było także miejsce i czas w jakim rozgrywało się zajście, gdzie dwóch młodych, silnych mężczyzn zaatakowało starszego pana na jego własnej posesji. Gdy zważyć na okoliczności takie, jak: duża liczba obrażeń i umiejscowienie ich w newralgicznych okolicach ciała, przewaga liczebna napastników, ich działanie pod wpływem alkoholu, dysproporcję pomiędzy stopniem sprawności fizycznej oskarżonych i pokrzywdzonego Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że zachowanie sprawców mogło – choć nie musiało – spowodować poważny uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego.

Swoim czynem oskarżony ponadto wypełnił znamiona przestępstwa z art. 193 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 października 2023 r., które w niniejszej sprawie znajdowało zastosowanie na mocy art. 4 § 1 k.k.), zgodnie z którym kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Sąd Rejonowy zgodnie z zaleceniem Sądu odwoławczego uwzględnił fakt, że po zmianie kodeksu karnego, jaka miała miejsce z dniem 1 października 2023 r., przestępstwo z art. 193 k.k. stało się przestępstwem ściganym na wniosek pokrzywdzonego, co obligowało Sąd ponownie rozpoznający sprawę do odebrania stosownego oświadczenia od pokrzywdzonego, czy domaga się ścigania oskarżonych w związku z zachowaniem polegającym na wtargnięciu oskarżonych na jego posesję (vide k. 166).

Wyczerpanie znamion dwóch przestępstw nastąpiło jednak jednym czynem (w ramach jednego zamiaru), a więc przypisać można sprawcy popełnienie jednego przestępstwa. Oddanie zaś całej zawartości kryminalnej zachowania oskarżonego możliwe było dzięki przyjęciu kumulatywnej kwalifikacji prawnej jego czynu (art. 11 § 2 kk), poprzez wskazanie wszystkich zbiegających się przepisów, określających znamiona, które ów czyn wyczerpał. Odnośnie winy oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu należy zauważyć, iż oskarżony to osoba dorosła, nie cierpiąca na niedostatki intelektualne, które miałyby wpływ na zawinienie, tym samym w ocenie Sądu nie zachodziły okoliczności mogące wyłączyć lub umniejszyć jego winę. 3.2.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. K.

VI VI Sąd na mocy art. 11 § 3 k.k. i na podstawie art. 158 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zastosował przepisy k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r., na mocy art. 4 § 1 k.k. Sąd miał tu na uwadze, że przepisy k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 poz. 2600), która weszła w życiu w dniu 1 października 2023 r., są mniej względne dla oskarżonego już choćby w tym zakresie, że nie przewidują przy wymiarze kary stosowania przesłanki wychowawczego oddziaływania kary (tylko odwet i represja).

Na podstawie art. 11 § 3 k.k., wobec tego, że czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd zobligowany był wymierzyć oskarżonemu karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Przepis art. 53 k.k. stanowił, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu. Przy tym, okoliczności wypływające na wymiar kary uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą. Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu oraz stopnia jego winy.

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn z art. 158 § 1 k.k. Sąd miał na uwadze wskazania z art. 53 k.k., zatem w pierwszej kolejności granice zagrożenia ustawowego powyższego występku karą pozbawienia wolności do lat 3. Sąd miał możliwość wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju poprzez sięgnięcie do przepisu art. 37a § 1 k.k., ale wobec wysokiego stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego uznał to za nieuprawnione i zdecydowanie niewystarczające. Sąd miał na względzie znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu z art. 158 § 1 k.k. z uwagi na rodzaj naruszonego dobra, jakim jest życie i zdrowie człowieka.

Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na względzie również całokształt zachowań oskarżonego wobec pokrzywdzonego. Sąd miał również na uwadze, aby wymierzona kara nie przekroczyła stopnia winy oskarżonego, który był niewątpliwie wysoki. Jednocześnie Sąd miał na względzie jego motywację oraz sposób popełnienia czynu. Nadto Sąd miał na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego, zwłaszcza jego dotychczasowy sposób życia. Okolicznością łagodzącą wpływającą na wymiar kary było jedynie przyznanie się do winy oskarżonego.

Natomiast okolicznością obciążającą był rozmiar krzywdy, jaką oskarżony wyrządził pokrzywdzonemu R. R. (1), u którego zdarzenie wywołało szereg konsekwencji nie tylko bezpośrednio wynikających z przestępstwa (gojenie się odniesionych ran), ale także wynikających pośrednio z tego czynu (cierpienie psychiczne). Mając na uwadze powyższe wskazania, a także z uwagi na konieczność spełnienia celów kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Oskarżony w istocie działając wspólnie i w porozumieniu z pijanym kolegą dokonał bandyckiego napadu na niewinnego człowieka, bez żadnego logicznego uzasadnienia, w poczuciu całkowitej bezkarności. Jego zachowanie cechowało się brutalnością i brakiem jakichkolwiek zahamowań moralnych w postaci szacunku dla cudzego zdrowia, a nawet życia. Sąd doszedł do przekonania, że jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze będzie dla oskarżonego dostatecznie dolegliwa. Duże znaczenie dla wymiaru kary miał tu fakt wyczerpania znamion dwóch przepisów ustawy karnej.

Sąd zważył zatem stopień demoralizacji oskarżonego, który przejawia się nie tylko przez ogólne popadanie w konflikty z prawem uprzednio, ale także w bezwzględnym sposobie realizacji przestępstwa, które było aktualnie przedmiotem osądu i doszedł do wniosku, że nie można okoliczności młodego wieku oskarżonego nadawać w niniejszej sprawie znaczenia w sensie łagodzącym, gdyż takie jej potraktowanie oznaczałoby z kolei nieuwzględnienie lub niedocenienie pozostałych dyrektyw wymiaru kary wymienionych w art. 53 k.k. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie istnieją podstawy do twierdzenia, że P. K. jest osobą już zdemoralizowaną, o czym świadczy jego uprzednia karalność, m.in. za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k..

Dotychczas wymierzone kary w postaci pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania oraz ograniczenia wolności, a nawet dwukrotny pobyt w izolacji penitencjarnej nie wywołały u P. K. żadnej refleksji odnośnie nieopłacalności popełniania przestępstw. Ostatnio wymierzonej kary wolnościowej w sprawie II K 530/18 SR w (...) oskarżony nie wykonał, co skutkowało koniecznością osadzenia go w zakładzie karnym. Podobnie w sprawie II K 117/17 SR (...) wykonanie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za czyn z art. 178a § 1 k.k. zostało wobec oskarżonego zarządzone.

P. K. VII VII Sąd na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego P. K. (1) nawiązkę w kwocie 1.000,- zł (jeden tysiąc złotych) na rzecz pokrzywdzonego R. R. (1). W ocenie Sądu, ustalony w niniejszej sprawie rozmiar krzywdy uzasadniał zasądzenie w/w kwoty 1.000 zł na rzecz pokrzywdzonego. Kwota ta zdaniem Sądu jest kwotą adekwatną do rozmiaru krzywdy, jaką poniósł pokrzywdzony, który zmuszony był korzystać z pomocy lekarskiej oraz faktu, że zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny, zatem musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość.

Kwota ta w satysfakcjonującym stopniu złagodzi doznane przez pokrzywdzonego cierpienia psychiczne i fizyczne oraz ujemne konsekwencje, jakie pokrzywdzony musiał znieść (był naprawdę mocno poobijany, doznał obrażeń ciała w postaci rany otwartej bocznie od powieki lewej, podbiegnięć krwawych w okolicy, otarć powłok głowy oraz obrzęku barku lewego). Zachowanie oskarżonego odbiło się bezspornie na zdrowiu psychicznym pokrzywdzonego i jej komforcie życia, gdyż został zaatakowany na własnej posesji, nie mogąc czuć się bezpiecznie na własnym terenie.

Rozmiar wyrządzonej krzywdy pomogły ustalić zeznania samego pokrzywdzonego, a także dokumentacja medyczna. Kwota zadośćuczynienia zasądzona w wyroku nie jest wygórowana i mieści się z całą pewnością w rozsądnych granicach, odpowiadających rozmiarowi doznanych cierpień psychicznych. Możliwości zarobkowe oskarżonego pozwalają na uiszczenie nawiązki w orzeczonej kwocie. Należy w tym miejscu podkreślić, że oczywiście doceniając walor kompensacyjny nawiązki nie sposób zaprzeczyć, w przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu zmusi ona oskarżonego do refleksji nad swoim dotychczasowym zachowaniem i spowoduje, że w przyszłości nie będzie on już skłonny do skrzywdzenia innej osoby.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności PK VIII VIII W punkcie VIII wyroku, zgodnie z regułą wyrażoną w art. 63 § 1 i 5 kk, na poczet kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu P. K. Sąd zaliczył okres zatrzymania od dnia 4 kwietnia 2023 roku od godz. 9:00 do dnia 4 kwietnia 2023 roku do godz. 11:57 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności IX O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 626 § 1 kpk, art. 627 kpk i art. 633 kpk. Zgodnie z tym ostatnim przepisem koszty procesu przypadające od kilku oskarżonych Sąd zasądza od każdego z nich według zasady słuszności, mając w szczególności na uwadze koszty związane ze sprawą każdego z nich.

Dlatego Sąd wymierzył P. K. (1) opłatę w kwocie 180 zł na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 ze zm.) i obciążył go wydatkami postępowania w 1/2 części w kwocie 272,97 zł (na wydatki postepowania złożyły się: koszty post. przygotowawczego – 425,94 zł, ryczałty za doręczenia w post. sądowym: 3 x 20 zł, koszt kart karnych – 60 zł).

8. PODPIS