IV Ka 409/24 · Sąd powszechny

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 409 / 24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1.

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 7 maja 2024 r. w sprawie II K 7 / 23 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.2.

Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut a) błędnych ustaleń faktycznych mogących mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku;

b) obrazy prawa materialnego, tj. art. 296 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Przed ścisłym odniesieniem się do przedstawionych w apelacji zarzutów podnieść należy, iż w istocie skarżący nie kwestionuje w ich ramach ustalonych przez sąd I instancji faktów, ani też nie podnosi, by ich niezbędny dla orzekania zakres był niepełny. W rzeczywistości, jego apelacja opiera się na próbie wykazania, że w oparciu o te fakty, które ustalił sąd I instancji, winny zostać wyprowadzone odmienne wnioski natury prawnej, a w szczególności ten, że przydzielony oskarżonej B.

S. zakres uprawnień i obowiązków w związku ze świadczeniem przez nią na rzecz prowadzonej przez J. B. firmy Zakłady (...) J. B. z/s w K. pracy, sytuował ją w obrębie tej jednostki gospodarczej w charakterze osoby, która zajmowała się jej sprawami majątkowymi. Alternatywnie ( co odkodować można było już jedynie z lektury uzasadnienia tego środka odwoławczego ) skarżący podnosił, że nawet jeśli założyć, że B. S. w przyjętym stanie faktycznym nie mogła być podmiotem występku z art. 296 § 1 kk, to jej zachowanie ustalone w ramach tych faktów winno być ocenione jako realizujące znamiona występku z art. 303 § 2 kk.

Odnosząc się do powyższych zarzutów – przywołując w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku obszerne poglądy orzecznictwa i doktryny sąd I instancji przekonująco wskazał powody, dla których przyjąć należy, iż w ich świetle oraz w ramach poczynionych ustaleń odnoszących się do jej pozycji wewnątrz w/w firmy, B. S. nie da się uznać za osobę, która zajmowała się jej sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą w rozumieniu, o jakim mowa w art. 296 § 1 kk. Wpływu na wyprowadzenie takiego wniosku nie mogą wywrzeć – jakkolwiek rzeczywiście nie oderwane od realiów sprawy – argumenty skarżącego, iż oczywiste nieprawidłowości i uchybienia stwierdzone w związku z wykonywaniem przez oskarżoną powierzonych jej obowiązków wywarły realny ( negatywny ) wpływ na sytuację majątkową przedsiębiorstwa, w którym była zatrudniona, wyrażający się opisaną w akcie oskarżenia szkodą.

Jednakże te jej zaniedbania wystąpiły na „ przedpolu ” realnych decyzji wpływających na sytuację materialną i gospodarczą firmy o charakterze menadżerskim, ale podejmowanych już przez inną już osobę ( właściciela firmy ). Rolą oskarżonej było jedynie uprzednie „ przygotowanie bazy ” na użytek i potrzeby podjęcia takich decyzji, poprzez zgromadzenie oraz dokonywanie wstępnej, formalno – prawnej i rachunkowej oceny dokumentów ( faktur ), a następnie, po takiej ich weryfikacji, przygotowanie właścicielowi w ramach systemu bankowej płatności elektronicznej, możliwości podjęcia przez niego własnej, samodzielnej, autonomicznej decyzji o określonym rozdysponowaniu ( bądź nie ) mieniem firmy.

Faktem jest, że podejmowane przez J. B. w tej materii decyzje oparte były na zaufaniu do staranności i rzetelności w podejściu i wykonywania przez oskarżoną powierzonych jej obowiązków, tym niemniej to nie do niej należało realne uprawnienie podjęcia samodzielnej i władczej decyzji o realizacji płatności poszczególnych faktur. Tymczasem, jak podkreśla się w orzecznictwie, dla przypisania występku z art. 296 § 1 kk nie jest wystarczającą możliwość jakiegokolwiek sposobu wpływania na sytuację majątkową określonego podmiotu, a jedynie takiego, które ma charakter decyzyjny ( por. wyr.

SN z 30 października 2013 r., II KK 81 / 13. Legalis el. ). O ile więc można byłoby nawet zgodzić się ze skarżącym, że na oskarżonej ciążył typowy – bo obciążający w istocie każdego pracownika – obowiązek dbałości o interesy majątkowe pracodawcy i uchronienie go przed uszczerbkiem w mieniu, pomniejszeniem jego stanu majątkowego, czy wystąpieniem strat ( tzw. kryterium statyczne, do którego odwołuje się przywoływane w zaskarżonym wyroku orzecznictwo SN oraz sądów powszechnych ), to jednak jej zarówno umowne ( vide treść umowy o pracę ), jak i faktyczne usytuowanie w ramach schematu organizacyjnego ( a zwłaszcza decyzyjnego ) firmy nie pozwala przyjąć, by w gestii oskarżonej pozostawały znajdujące oparcie w przepisach prawa, zapisach umownych, czy realiach faktycznych uprawnienia do bezpośredniego, autonomicznego, samodzielnego i władczego wykorzystywania bądź rozdysponowania powierzonego mienia, mającego na celu jego powiększenie bądź wzrost jego wartości ( tzw. kryterium dynamiczne ).

Nie sposób też uznać, by oskarżona zrealizowała znamiona występku z art. 303 § 2 kk. W przypadku tego czynu zabronionego, o jakim mowa w przywoływanym przepisie, ustawodawca postawił z kolei określone wymogi dla spełnienia tzw. znamienia czasownikowego oraz strony podmiotowej – bezprawne i karalne wyrządzenie szkody majątkowej osobie fizycznej, prawnej albo jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, musi być wyłącznie następstwem umyślnego nieprowadzenia dokumentacji działalności gospodarczej albo prowadzenia jej w sposób nierzetelny lub niezgodny z prawdą, w szczególności poprzez przykładowo wskazane czynności polegające na jej niszczeniu, usuwaniu, ukrywaniu, przerabianiu lub podrabianiu dokumentów dotyczących tej działalności.

Tymczasem oskarżona w żaden podobny bądź inny sposób nie ingerowała ani w zupełność, ani rzetelność dokumentów, którymi dysponowała. Dokumentację gromadziła i prowadziła w sposób pełny i nie rzutujący na jej autentyczność i wiarygodność, tak w odniesieniu do poszczególnych dokumentów, jak i ich całości. Uchybieniem po jej stronie było, że wskutek braku należytej dbałości i staranności podczas wykonywania obowiązków pracowniczych, w określonej ilości przypadków nie wychwyciła złożenia przez kontrahentów firmy dwóch postaci faktur odnoszących się do tych samych zdarzeń gospodarczych, doprowadzając finalnie do ich zdublowanego przedłożenia osobie decyzyjnej ( właścicielowi firmy ) i do zrealizowania przez niego podwójnych za nie płatności.

Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. z powodów wyżej opisanych – przypisane oskarżonej zachowanie nie realizowało znamion czynu zabronionego przez prawo karne 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy 0.1W całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Z powodów wyżej opisanych 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Mając na uwadze treść art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk, wobec uniewinnienia oskarżonego, Skarb Państwa obciążono obowiązkiem ponoszenia kosztów procesu w sprawie.

7. PODPIS