Legislator Case Law & Legislation
III Cz 552/14 AI generated

III Cz 552/14 · Sąd powszechny

Case Number III Cz 552/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Przewodniczący Sąd Rejonowego w Gliwicach w zarządzeniu z dnia 12 12 2013r. zwrócił wniosek J. Ł. o podział majątku wspólnego, uznając, że nie można nadać sprawie dalszego biegu, gdyż nie zostały usunięte w terminie jego braki formalne, w postaci: nie załączenia przez skarżącą do wniosku odpisu księgi wieczystej nieruchomości i dokumentów rejestracyjnych samochodów oraz nie podania przez nią składników majątku wspólnego służących uczestnikowi postępowania do prowadzenia działalności gospodarczej. Zarządzenie zaskarżyła wnioskodawczyni J. Ł., która wnosiła o jego uchylenie i zarzucała, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem regulacji art. 130 § 1 zd. 1 k.p.c. poprzez jej bezzasadne zastosowanie.

Legislator headnote

AI generated

art. 126 k.p.c, art. 567 § 3 k.p.c, art. 607 k.p.c, art. 688 k.p.c, art. 680 k.p.c, art. 130 § 2 k.p.c; III Cz 552/14 · Sąd powszechny: zwrócił wniosek J. Ł. o podział majątku wspólnego, uznając, że nie można nadać sprawie dalszego biegu, gdyż nie zostały usunięte w terminie jego braki formalne, w postaci: nie załączenia przez skarżącą do wniosku odpisu księgi wieczystej nieruchomości i dokumentów rejestracyjnych samochodów oraz nie podania przez nią składników majątku wspólnego służących uczestnikowi postępowania do prowadzenia działalności gospodarczej. Zarządzenie zaskarżyła wnioskodawczyni J. Ł., która wnosiła o jego uchylenie i zarzucała, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem regulacji art. 130 § 1 zd. 1 k.p.c. poprzez jej bezzasadne zastosowanie.

Keywords

AI generated
art. 126 k.p.c art. 567 § 3 k.p.c art. 607 k.p.c art. 688 k.p.c art. 680 k.p.c art. 130 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 126 k.p.c
wniosek skarżącej powinien czynić zadość przepisom o pozwie - w tym także ogólnym warunkom pisma procesowego (art. 126 k.p.c.).
art. 567 § 3 k.p.c
w związku z art. 567 § 3 k.p.c.
art. 607 k.p.c
art. 688 k.p.c
w związku z art. 688 k.p.c.
art. 680 k.p.c
Zgodnie jednak z regulacją art. 680 k.p.c.
art. 130 § 2 k.p.c
Ł., która wnosiła o jego uchylenie i zarzucała, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem regulacji art. 130 § 1 zd.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Dlatego zaskarżone zarządzenie jest wadliwe a zażalenie wnioskodawczyni uzasadnione, wobec czego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 386 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 552/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr) Sędziowie: SO Gabriela Sobczyk SR (del.) Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. Ł. z udziałem W. Ł. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia wnioskodawczyni na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ns 2455/13 postanawia: zmienić zaskarżone zarządzenie poprzez jego uchylenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 552/14

UZASADNIENIE

Przewodniczący Sąd Rejonowego w Gliwicach w zarządzeniu z dnia 12 12 2013r. zwrócił wniosek J. Ł. o podział majątku wspólnego, uznając, że nie można nadać sprawie dalszego biegu, gdyż nie zostały usunięte w terminie jego braki formalne, w postaci: nie załączenia przez skarżącą do wniosku odpisu księgi wieczystej nieruchomości i dokumentów rejestracyjnych samochodów oraz nie podania przez nią składników majątku wspólnego służących uczestnikowi postępowania do prowadzenia działalności gospodarczej. Zarządzenie zaskarżyła wnioskodawczyni J. Ł., która wnosiła o jego uchylenie i zarzucała, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem regulacji art. 130 § 1 zd. 1 k.p.c. poprzez jej bezzasadne zastosowanie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Stosownie do regulacji 511 § 1 k.p.c. wniosek skarżącej powinien czynić zadość przepisom o pozwie - w tym także ogólnym warunkom pisma procesowego (art. 126 k.p.c.). Ponadto powinien on dodatkowo wskazywać - między innymi - majątek podlegający podziałowi oraz należało do niego dołączyć dowód stwierdzający, że wskazana przez skarżącą nieruchomość wchodzi w skład tego majątku w postaci odpisu księgi wieczystej tej nieruchomości (art. 680 § 1 i § 2 k.p.c. w związku z art. 567 § 3 k.p.c. i art. 607 k.p.c. w związku z art. 688 k.p.c. w związku i art. 567 § 3 k.p.c.).

Skarżąca podała we wniosku, iż w skład majątku wspólnego uczestników postępowania wchodzą „składniki majątkowe wchodzące w skład działalności gospodarczej prowadzonej przez uczestnika postępowania na potrzeby wynajęcia: garażu, pracowni oraz ogrodu przy ul. (...) w G.”. Z twierdzeń wniosku wynika zatem w sposób dostatecznie jasny, że w jej ocenie w skład ich dorobku wchodzi najem: garażu, pracowni i ogrodu stanowiących części składowe wskazanej we wniosku nieruchomości gruntowej, wobec czego w tej części wniosek nie był dotknięty brakiem formalnym.

Natomiast słusznie Przewodniczący Sądu pierwszej instancji przyjął, iż w świetle wskazanej na wstępie regulacji prawnej wniosek skarżącej nie spełnia pozostałych wymogów formalnych leżących u podstaw wydania zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie jednak z regulacją art. 680 k.p.c. w związku z art. 567 § 3 k.p.c. na sądzie spoczywa obowiązek ustalenia z urzędu składu i wartości majątku podlegającego podziałowi, stąd też nie złożenie przez skarżącą żądanych od niej dokumentów nie wywołuje niemożności wszczęcia postępowania, przez co ich nie przedłożenie nie stanowi podstawy do zwrotu wniosku w oparciu o regulację art. 130 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. (w odniesieniu do wymogu wskazana przez skarżącą dowodów stwierdzających własność nieruchomości – uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 25 05 1957r.

I Co 39/56, OSNCK 1958 nr 4 poz. 91). Dlatego zaskarżone zarządzenie jest wadliwe a zażalenie wnioskodawczyni uzasadnione, wobec czego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c., art. 398 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk