Legislator Case Law & Legislation
XII K 95/24 AI generated

XII K 95/24 · Sąd powszechny

Case Number XII K 95/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UWŁ sygnatura akt skazany XII K 95 / 24 J. Z. Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić części 3-8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie 10.02.2021r. III K 699 / 19 2. Sąd Rejonowy w Piasecznie 10.08.2022r. II K 1294 / 19 3. Sąd Rejonowy w Piasecznie 2.12.2022r.

Legislator headnote

AI generated

art. 175 ust. 1 Konstytucji RP; XII K 95/24 · Sąd powszechny: Zasadniczo nastąpił powrót do obowiązującej przed dniem 1 lipca 2015r. konstrukcji zbiegu przestępstw. Ustawodawca dokonując nowelizacji wprowadził przepis intertemporalny. Zawarty jest on w art. 81 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów ban­kowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020r. poz. 1086). Ustęp 1. stanowi, że przepisy rozdziału IX kodeksu karnego (czyli art. 85 i n.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020r. stosuje się do kar prawomocnie orze­czonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Keywords

AI generated
extensive criminal record criminal case files criminal recidivism prior conduct review of penal sanction crediting of pretrial detention

Cited Legislation

AI generated
art. 175 ust. 1 Konstytucji RP
1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP.

Cited Case Law

AI generated
V KK 427/04
wyrok SN z dnia 10.02.2005r., V KK 427/04, Lex nr 159366).
AI generated
XII K 101/22
sygn. akt. XII K 101/22 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2022 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Agnieszka Wysokińska – Walczak protokolant: st. sekr. sąd. Monika Raczyńska w obecności prokuratora: Grzegorza Kiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2022 roku sprawy P. W., syna J. i M. z domu F., urodzonego w dniu (...) w G., skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 roku sygn. akt IV K 522/15, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016 roku sygn. akt VI Ka 1023/16, za czyn popełniony w dniu 9 grudnia 2008 roku z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; orzeczona niniejszym wyrokiem karę pozbawienia wolności została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19, która przez skazanego będzie wykonywana do dnia 14 sierpnia 2024 roku; 2. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 października 2016 roku sygn. akt XII K 140/16, utrzymanym w mocy w zaskarżonej części wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 roku sygn. akt II AKa 458/16, połączono kary orzeczone wobec P. W. wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt II K 1057/14, Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt XVIII K 232/14 i Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt XII K 136/14 oraz kary grzywny orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt II K 1057/14, Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt XVIII K 232/14 i wymierzono karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 450 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł; na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10 czerwca 2014 r. do dnia 9 grudnia 2014 r. oraz od dnia 19 listopada 2015 roku do dnia 12 października 2016 roku; orzeczona niniejszym wyrokiem karę pozbawienia wolności została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19, która przez skazanego będzie wykonywana do dnia 14 sierpnia 2024 roku; 3. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 19 maja 2017 roku sygn. akt IV K 48/12, za czyn: a) popełniony w czerwcu 2010 roku z art. 83 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 zł; b) popełniony w dniu 25 września 2008 roku z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 zł; na podstawie art. 39 § 1 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. w zw. z art. 85 § 1 k.k. wymierzono karę łączną grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 zł; na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 27 listopada 2013 roku do dnia 28 listopada 2013 roku; orzeczona niniejszym wyrokiem kara grzywny została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19 4. Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 16 września 2016 roku sygn. akt III K 850/11, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2018 roku, sygn. IX Ka 14/17, za czyn popełniony w dniu 5 stycznia 2011 roku z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; orzeczona niniejszym wyrokiem karę pozbawienia wolności została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19, która przez skazanego będzie wykonywana do dnia 14 sierpnia 2024 roku 5. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 lipca 2017 roku sygn. akt XII K 49/13, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2019 roku sygn. akt II AKa 17/18 za czyn popełniony w nieustalonym dniu od września 2009 roku do 24 listopada 2009 roku z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby oraz karę grzywny wymiarze 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 złotych; orzeczona niniejszym wyrokiem kara grzywny została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19 6. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 lipca 2019 roku w sprawie o sygn. akt XII K 71/19 połączono orzeczone: a) kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wyrokami: - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południa, sygn. akt IV K 522/15 - Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie, sygn. akt III K 850/11 - karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt XII K 140/16 i wymierzono karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, na której poczet zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XII K 140/16 od dnia 10 czerwca 2014 roku do dnia 9 grudnia 2014 roku oraz od dnia 19 listopada 2015 roku do dnia 12 czerwca 2019 roku b) kary grzywny orzeczone wyrokami: - karę łączną grzywny orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt XII K 140/16 - karę łączną grzywny orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie, sygn. akt IV K 48/12 - karę jednostkową grzywny orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt XII K 49/13 i wymierzono karę łączną grzywny w wymiarze 600 stawek dziennych po 30 złotych każda, na której poczet zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie sygn. akt IV K 48/12 od dnia 27 listopada 2013 roku do dnia 28 listopada 2013 roku, ustalając przy tym, że jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada dwóm stawkom dziennym grzywny; Postanowieniem z dnia 9 listopada 2020 roku dokonano prawidłowego zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny, tj. od dnia 27 listopada 2013 roku do dnia 3 grudnia 2013 roku, ustalając przy tym, że jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada dwóm stawkom dziennym grzywny. Orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności skazany odbywa od dnia 7 lipca 2022 roku do dnia 14 sierpnia 2024 roku. 7. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 30 maja 2018 roku w sprawie o sygn. akt VIII K 342/13, zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2020 roku w sprawie o sygn. akt VI Ka 1276/18 za czyny popełnione: a) w dniach 19.09.2008 roku, 28.11.2008 roku, 29.10.2008 roku, 29.10.2008 roku, 03.09.2008 roku, 18.07.2008 roku, 17.07.2008 roku (dwukrotnie), 30.06.2008 roku, 02.07.2008 roku, 06.08.2008 roku, 17.06.2008 roku, 18.07.2008 roku, 02.01.2009 roku i 09.01.2009 roku z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na karę 2 ( dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych po 300 złotych każda b) w dniu 17.11.2008 roku z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności Wymierzono karę łączną 2 ( dwóch) lat pozbawienia wolności; Orzeczoną karę skazany będzie wykonywał w okresie od dnia 14 sierpnia 2024 roku do dnia 14 sierpnia 2026 roku. 8. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie z dnia 10 marca 2020 roku w sprawie o sygn. akt IV K 433/19 za czyny popełnione: a) w okresie od dnia 15.10.2009 r. do dnia 29.09.2013 r. z art. 62 § 2 k.k.s. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 76 § 1 k.k.s. w zb. z art. 62§ 2 k.k.s. w zw. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności b) w okresie od dnia 15.10.2009 r. do dnia 29.11.2013 r. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności Wymierzono karę łączną 1 ( jednego) roku pozbawienia wolności. orzeka: 1. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 24 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego P. W. wyrokami: ⚫ wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie o sygn. akt XII K 71/19 (pkt 6a) ⚫ Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII K 342/13 (pkt 7) ⚫ Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie z dnia 10 marca 2020 roku w sprawie o sygn. akt IV K 433/19 (pkt 8) i wymierza skazanemu P. W. karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 24 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. łączy kary grzywny orzeczone wobec skazanego P. W. wyrokami: ⚫ wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie o sygn. akt XII K 71/19 (pkt 6 b) ⚫ Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII K 342/13 (pkt 7 a) i wymierza skazanemu P. W. karę łączną grzywny w wymiarze 600 (sześćset) stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych każda; 3. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt 1 wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu P. W. okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w połączonych sprawach, tj. w sprawie Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XII K 71/19 od dnia 10 czerwca 2014 roku do dnia 9 grudnia 2014 roku, od dnia 19 listopada 2015 roku do dnia 9 kwietnia 2020 roku oraz od dnia 7 lipca 2022 roku do dnia wydania wyroku, tj. do dnia 27 września 2022 roku; 4. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt 2 wyroku kary łącznej grzywny zalicza skazanemu P. W. okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w połączonych sprawach, tj. Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XII K 71/19 od dnia 27 listopada 2013 roku do dnia 3 grudnia 2013 roku, ustalając przy tym, że jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada dwóm stawkom dziennym grzywny; 5. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. w pozostałym zakresie połączone wyroki – w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym – podlegają odrębnemu wykonaniu; 6. na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umarza; 7. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego P. W. od ponoszenia kosztów postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego i obciąża nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt XII K 101/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie 5 kwietnia 2016 roku IV K 522/15 2. wyrok łączny Sądu Okręgowego w Warszawie 12 października 2016 roku XII K 140/16 3. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie 19 maja 2017 roku IV K 48/12 4. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli w Warszawie 16 września 2016 roku III K 850/11 5. Sąd Okręgowy w Warszawie 18 lipca 2017 roku XII K 49/13 6. wyrok łączny Sądu Okręgowego w Warszawie 26 lipca 2019 roku XII K 71/19 7. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie 30 maja 2018 roku VIII K 342/13 8. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie 10 marca 2020 roku IV K 433/19 0.1.1.2. Inne fakty 1.2.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. Skazania wyrokami i związek podmiotowo – przedmiotowy. wyroki jednostkowe i dotyczące ich postanowienia, karty dłużnika, obliczenia kar, informacja o pobytach i orzeczeniach, dane o karalności, dane z systemu NOE – SAD, akta spraw k. 4 – 9, 2. Dotychczasowe zachowanie skazanego i jego postawa podczas odbywania kary pozbawienia wolności. Prognoza kryminologiczna. opinia o skazanym k.296-298 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------------- ------- -------- 2. Ocena Dowodów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2.1 Wyroki, dane o karalności i opinia o skazanym Dokumenty pochodziły od uprawnionych podmiotów, przyjęły właściwą formę, ich rzetelność nie była kwestionowana w toku procesu, żadna ze stron nie zgłaszała zastrzeżeń co do ich treści, ani też Sąd nie powziął wątpliwości co do ich autentyczności. 0.1.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów 0.2.(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --- ---- ----------------- 3. PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. Sąd Okręgowy w Warszawie z dnia 12 czerwca 2019 roku, sygn. akt XII K 71/19 a) kara łączna 7 lat pozbawienia wolności b) kara łączna grzywny w wymiarze 600 stawek dziennych po 30 złotych każda 2. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 30 maja 2018 roku, sygn. akt VIII K 342/13 a) 1 rok pozbawienia wolności b) 6 miesięcy pozbawienia wolności Kara łączna 1 rok pozbawienia wolności 3. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie z dnia 10 marca 2020 roku, sygn. akt IV K 433/19 a) 3 lata pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 300 złotych każda b) 6 miesięcy pozbawienia wolności Kara łączna: 2 lata pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Sąd dokonując analizy przesłanek warunkujących wydanie wyroku łącznego, o jakich mowa w art. 568a k.p.k., z urzędu wziął pod uwagę wszystkie wyroki skazujące P. W. za przestępstwa. Mając na uwadze, że P. W. został skazany wyrokami sprzed dnia 24 czerwca 2020 roku, za wyjątkiem wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie w sprawie VIII K 342/13, który uprawomocnił się z dniem 18 sierpnia 2020 roku (pkt 7 wyroku) należało rozważyć, które przepisy – stare czy nowe mają zastosowanie co do wydania wyroku łącznego. Art. 81 ust. 1 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz. U. 2020.1086) stanowi, że: 1. Przepisy rozdziału IX ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Przepisy rozdziału IX ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. W przypadku orzeczenia kary łącznej na zasadach wskazanych w ust. 1, do określenia właściwości sądu stosuje się przepis 569 § 1 ustawy zmienianej w 39, w brzmieniu dotychczasowym. Nie budzi zatem wątpliwości, że w odniesieniu do skazanego mają zastosowanie przepisy o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 roku. Zasady orzekania kary łącznej określone w dziale IX Kodeksu Karnego zostały w sposób istotny zmienione z dniem 1 lipca 2015 roku na skutek nowelizacji kodeksu karnego z 2015 roku. Na tym jednak tle zapadły dwa orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, które dotyczyły zasad wymierzenia kary łącznej w przypadku, gdy jedną z kar podlegających łączeniu jest orzeczona już kara łączna (uchylony art. 86 § 4 k.k.) oraz dotyczącym zasad łączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności (art. 87 § 1 k.k.). W obu przypadkach Trybunał Konstytucyjny wydał wyroki zakresowe stwierdzające ich niekonstytucyjność jedynie we wskazanym zakresie. Z dniem 24 czerwca 2020 roku ustawodawca dokonał zmiany w tym zakresie, jednakże tylko w zakresie art. 86 § 4 k.k. poprzez jego uchylenie ustawą z dnia 19 czerwca 2020 roku. Regułą wyrażoną w art. 86 § 4 k.k., jak wskazano później uchylonym a wprowadzonym na mocy nowelizacji z 2015 roku, jest to, że ogólne zasady łączenia kar określone w art. 86 § 1–3 k.k. odpowiednio stosować należy w sytuacji, jeśli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. Konsekwencją wprowadzenia art. 86 § 4 k.k. było to, że wymierzona kara łączna podlegała łączeniu z nową karą podlegającą łączeniu na takich samych zasadach, jakby to były dwie jednostkowe kary wymierzone za dwa przestępstwa. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 kwietnia 2019 roku o sygn. K 14/17, stwierdził, że art. 86 § 4 k.k. w zakresie, w jakim różnicuje sytuacje osób, wobec których zastosowanie miała już wcześniej instytucja kary łącznej, od osób, co do których ta instytucja zastosowania nie miała, w ten sposób, że umożliwia w stosunku do tej pierwszej kategorii osób podwyższenie dolnej granicy kary łącznej, a także orzeczenie kary rodzajowo surowszej, tj. kary 25 lat pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, Sąd uznał, że nadal połączeniu podlegają kary jednostkowe bądź kary łączne (przepisu art. 85 § 2 k.k. – według którego „podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu kary lub kary łączne”, nie wyeliminowano z obrotu prawnego), jednak z tą modyfikacją, że przy określaniu granic orzekanej kary łącznej należy brać jednak pod rozwagę wyłącznie kary jednostkowe wymierzone za poszczególne przestępstwa. Stanowisko, według którego można połączyć kary łączne, ale przy wymiarze kary trzeba brać pod uwagę kary wymierzone za jednostkowe przestępstwa, znalazł uznanie w judykaturze sądów powszechnych. Zgodnie z brzmieniem art. 85 § 1 i 2 k.k. obowiązującym przed dniem 24 czerwca 2020 roku podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, co do których orzeczono kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Tym samym dokonując analizy pod kątem spełnienia warunków do orzeczenia kary łącznej, Sąd ustalił, że połączeniu podlegałyby jedynie orzeczone kary: a) pozbawienia wolności: ⚫ kara łączna pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19 (pkt 6) ⚫ kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południa w Warszawie o sygn. akt IV K 433/19 (pkt 8) ⚫ kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie o sygn. VIII K 342/13 (pkt 7) b) kar grzywny: ⚫ kara łączna grzywny orzeczona wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt XII K 71/19 (pkt 6) ⚫ jednostkowa kara grzywny orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie o sygn. akt VIII K 342/13 (pkt7) 4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Określając wysokość kary łącznej pozbawienia wolności Sąd miał do wyboru zastosowanie zasady absorbcji (wymierzenie kary łącznej w wysokości najsurowszej z kar jednostkowych orzeczonych za zbiegające się przestępstwa), zasady kumulacji (zsumowanie wszystkich kar jednostkowych) lub zasady asperacji (wymiar kary w granicach od jednostkowej kary najsurowszej do sumy kar jednostkowych). Kara łączna może być wymierzona w granicach od najwyższej z wymierzonych kar podlegających łączeniu do sumy wymierzonych kar, o ile suma ta nie przekracza 20 lat pozbawienia wolności. Łączeniu podlegają przy tym kary jednostkowe wymierzone za poszczególne przestępstwa, chyba że wymierzono już skazanemu w przeszłości karę łączną, która może zostać połączona z innymi karami wyrokiem łącznym. Wówczas ta kara łączna zastępuje kary jednostkowe, które zostały nią objęte (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2019 roku, sygn. akt III KK 475/18). Przy wymiarze kary należało mieć jednak na uwadze, że w następstwie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 roku, sygn. akt K 14/17 (Dz.U. poz. 858, Legalis Numer 1895259) utracił moc z dniem 9 maja 2019 roku art. 86 § 4 k.k. w zakresie, w jakim różnicuje sytuacje osób, wobec których zastosowanie miała już wcześniej instytucja kary łącznej, od osób, co do których ta instytucja zastosowania nie miała, w ten sposób, że umożliwia w stosunku do tej pierwszej kategorii osób podwyższenie dolnej granicy kary łącznej, a także orzeczenie kary rodzajowo surowszej, tj. kary 25 lat pozbawienia wolności. Wobec czego Sąd wziął pod uwagę jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz kar grzywien wchodzące w skład kar łącznych, a także kary jednostkowe z połączonych wyroków. Ustalając wymiar kary łącznej wobec P. W.. Sąd wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć względem skazanego, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy wymiarze kary łącznej Sąd miał na względnie fakt, że skazany popełniał przestępstwa przeciwko różnym dobrom prawnym, z drugiej strony były one popełnione w zbliżonym do siebie okresie czasu - głównie w latach 2008-2009. Jak wynika z opinii z zakładu karnego P. W. przebywa od dnia 19.11.2015 roku w warunkach izolacji penitencjarnej, kiedy został doprowadzony do odbycia kary pozbawienia wolności. Następnie w dniu 09.04.2020 roku udzielono mu po raz kolejny przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Termin stawiennictwa po udzielonej przerwie przypadał na dzień 09.01.2022 roku, jednak skazany został doprowadzony przez funkcjonariuszy Policji dopiero w dniu 08.07.2022 roku. Zastępca Dyrektora Aresztu Śledczego w W. – G. ocenił zachowanie skazanego jako właściwe. Podkreślił wielokrotność nagradzania, m.in. za prawidłowe wywiązywanie się z obowiązków pracowniczych, sumienności, zdyscyplinowanie. Przy czym zaakcentowano, że skazany nie był karany dyscyplinarnie. Nie stosowano też wobec niego środków przymusu bezpośredniego. W stopniu właściwym dbał o porządek w celi mieszkalnej, prezentował właściwy stopień samodyscypliny i we właściwy sposób odnosił się do przełożonych. Podejmował naukę na kwalifikacyjnym kursie zawodowym montaż i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i sieci. W szkole był pozytywnie oceniany. Właściwie układał sobie relacje ze współosadzonymi. Nie deklarował przynależności do podkultury przestępczej. Nie prezentował zachowań agresywnych ani autoagresynych. Nie uczestniczył w sytuacjach konfliktowych. Jest postrzegany jako osoba koleżeńska i pomocna. W stosunku do przełożonych odnosi się regulaminowo. P. W. odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania, obecnie nie jest zainteresowany podjęciem nauczania. Obecnie jest zatrudniony wewnątrz jednostki penitencjarnej w grupie remontowej. Z obowiązków w miejscu pracy wywiązuje się należycie. Skazany uzależniony jest od alkoholu, w deklarowanej abstynencji od 2011 roku. Wskazał, że po opuszczeniu ZK w kwietniu 2020 roku profilaktycznie implantował esperal. Kontakt zewnętrzny utrzymuje z byłą żoną i córką. Deklaruje, że może liczyć na pomoc z ich strony. Za istotną okoliczność pozytywną wpływającą na wymiar należało uznać poprawę zachowania skazanego ( co potwierdza opinia) oraz jego obecny stan zdrowia. W rezultacie zasadnym było wymierzenie kary łącznej w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej grzywny w wymiarze 600 stawek dziennych po 30 złotych każda. Spełnią one wymagane prawem cele określone w art. 85a k.k. i w ocenie Sądu stanowią kary adekwatne. 5. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego -------------------------- 6. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w połączonych sprawach. 4. Na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w połączonych sprawach. 5. Na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. Sąd wskazał, że połączone wyroki podlegając odrębnemu wykonaniu w pozostałym zakresie. 6. Z uwagi na fakt, że inne kary nie zostały objęte węzłem kary łącznej, Sąd na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego w pozostałym zakresie. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7. Z uwagi na sytuację materialną skazanego, jego pobyt w zakładzie karnym i długość kary pozbawienia wolności do odbycia, zwolniono skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. 7. PODPIS sędzia Agnieszka Wysokińska – Walczak
XII K 335/25
UZASADNIENIE Formularz UWŁ sygnatura akt skazany XII 1 K 335/25 A.
II K 235/24
Sygn. akt II K. 235/24 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2025 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Dera w obecności Prokuratora R.. ------------ po rozpoznaniu dnia 21 stycznia 2025 roku sprawy K. D. s. J. i J. z domu B. ur. (...) w T. skazanego prawomocnymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu z dnia 29 grudnia 2023 roku w sprawie II K 353/22 za przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione w okresie od dnia 6 września 2022 roku do dnia 7 września 2022 roku 1 roku pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 26 września 2023 oku w sprawie II K 20/23 z art. 279 § 1 kk na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo popełnione w okresie od 8 września 2022 roku do 9 września 2022 roku. ORZEKA I. na mocy art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 § 1 kk, art. 86 § 1 kk w miejsce: - jednostkowej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu w sprawie II K 353/22; - jednostkowej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie II K 20/23 wymierza skazanemu K. D. karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia zawarte w łączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu; III. na mocy art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres zatrzymania w sprawie II K 353/22 od 14 września 2022 roku godz. 14.00 do dnia 15 września 2022 roku godz. 12.45 oraz okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 353/22; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat E. S. kwotę 295 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; V. kosztami związanymi z wydaniem wyroku łącznego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz (...) Sygnatura akt II K 235/24 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu 29 grudnia 2023 roku II K 353/22 1.1.2. Sąd Rejonowy w Chełmnie 26 września 2023 II K 20/23 1.2. Inne fakty 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. Funkcjonowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej opinia o skazanym k. 19-21 1.2.1.2. Uprzednia karalność skazanego karta karna, informacja o pobytach i orzeczeniach k. 5-9 k. 22-24 odpisy wyroków k. 31 k. 41-42 k. 45-46 1.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. 2. Ocena Dowodów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2.1.1 opinia o skazanym Opinia została odczytana w trakcie rozprawy głównej. Uwagi w niej zawarte, odnoszące się do funkcjonowania skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej sąd uznał za wiarygodne. Żadna ze stron nie miała wobec niej krytycznych uwag. Skazany funkcjonuje poprawnie, układa zgodne relacje ze współosadzonymi. Skazany został jeden raz ukarany dyscyplinarnie (nagana) z powodu odmowy podjęcia zatrudnienia w jednostce oraz został nagrodzony za wyróżniające się dobre zachowanie podczas odbywania kary. K. D. nie uczestniczy w programach resocjalizacyjnych, nie podjął zatrudnienia, a także nie podejmuje nauczania w warunkach izolacji penitencjarnej. 1.2.1.2 karta karna, informacja o pobytach i orzeczeniach Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości, nie został zakwestionowany przez strony niniejszego postępowania. Został sporządzony przez osoby uprawnione, zgodnie z przepisami prawa. odpis wyroków Dokumenty urzędowe, których wiarygodność nie budziła wątpliwości. Nie zostały zakwestionowane przez strony niniejszego postępowania. Zostały sporządzone przez osoby uprawnione, zgodnie z przepisami prawa. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu, 29 grudnia 2023 roku, II K 76/23 1 rok pozbawienia wolności 3.1.2. Sąd Rejonowy w Chełmnie, 26 września 2023 roku, II K 20/23 1 rok i 10 miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej W przedmiotowej sprawie kwestia wydania wyroku łącznego była badana w związku z zapadłymi wyrokami w sprawach: 1. II K 76/23 Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu; 2. II K 20/23 Sądu Rejonowego w Chełmnie. Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. warunkiem orzeczenia kary łącznej (a zatem także wyroku łącznego) jest zaistnienie tzw. zbiegu przestępstw. Innymi słowy, do orzeczenia kary łącznej niezbędne jest stwierdzenie, iż skazany popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo kary podlegające łączeniu. Przekładając powyższe wskazania na realia niniejszej sprawy, należało zważyć, iż pierwszy wyrok we wskazanych sprawach zapadł w sprawie II K 22/23 Sądu Rejonowego w Chełmie. Wyrok w tej sprawie wydano 26 września 2023 roku. Czyny w sprawie II K 353/22 Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu skazany popełnił od dnia 6 września 2022 roku do dnia 7 września 2022 roku tj. przed datą wyroku w sprawie II K 20/23. Zatem należało stwierdzić, że zachodzi tzw. zbieg przestępstw określony w art. 85 § 1 kk. Sąd zważył następnie, że w obu wskazanych sprawach orzeczono kary podlegające łączeniu - bowiem w obu sprawach orzeczono kary pozbawienia wolności. Zważywszy na powyższe należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki określone w art. 85 § 1 k.k. co pozwoliło sądowi na połączenie węzłem kary łącznej w wyroku łącznym powyższe orzeczenia o karach. 4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej W związku z uwagami poczynionymi powyżej, sąd połączył węzłem kary łącznej karę: 1. 1 roku pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie II K 353/22; 2. 1 roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności w sprawie II K 20/23 W myśl art. 86 § 1 kk sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak (...) 30 lat pozbawienia wolności. Wobec tego w wyroku łącznym można było orzec karę pozbawienia wolności w wymiarze od 1 roku i 11 miesięcy do 2 lat i 10 miesięcy. W tym stanie rzeczy orzeczenie kary łącznej w wymiarze 2 lat i 3 miesięcy należy uznać za reakcję wyważoną i nierażącą swą surowością. Sąd odstąpił w tym wypadku od zastosowania zasady kumulacji kar ze względu na łączność przedmiotową popełnionych czynów (oba czyny stanowiły przestępstwa przeciwko mieniu – kradzieży i kradzieży z włamaniem). Sąd miał zarazem na uwadze poprawne funkcjonowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej oraz pozytywną prognozę kryminologiczną. Zważyć należy, iż w tym wypadku kara łączna jest łagodniejsza niż suma kar w łączonych sprawach o 7 miesięcy. Dodatkowo zaznaczyć należało, że celem kary łącznej nie jest złagodzenie kar orzeczonych prawomocnymi wyrokami. Sąd uwzględnił prawidłowe funkcjonowanie skazanego w zakładzie karnym, jednak skazany nie przejawiał szczególnych zachowań, które mogłyby sugerować o pozytywnie przebiegającym procesie resocjalizacji, bowiem między innymi nie podjął on zatrudnienia, a poprawne zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest jego obowiązkiem. Na wymiar kary wpływ miał również fakt ukarania dyscyplinarnego. Zważywszy na powyższe w ocenie sądu orzeczona kara łączna nie może jawić się jako nazbyt surowa. 5. Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego 6. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach jednostkowych podlegają odrębnemu wykonaniu. III Na podstawie art. 577 kpk na poczet kary łącznej zaliczono skazanemu okres zatrzymania w sprawie II K 353/22 oraz okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 353/22. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV i V O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 624 § 1 kpk, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. S. kwotę 295 złotych tytułem obrony z urzędu, a wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia fakt osadzenia skazanego w zakładzie karnym. W związku z tym skazany nie posiada środków, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów procesu. Zasadnym było zatem obciążenie nimi Skarbu Państwa. 8. PODPIS
XII K 372/25
formularz UWŁ sygnatura akt skazany XII 1 K 372 / 25 M.
IV Ka 485/24
Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 485/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XII K 95 / 24 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2024r. Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XVIII Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Maksymowicz Protokolanci: Natalia Moskal i Ewelina Sidz przy udziale Roberta Skawińskiego i Grzegorza Kiec – Prokuratorów Prokuratury Okrę­gowej w W. po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024r. i dnia 12 lipca 2024r. w Warszawie na rozprawie sprawy: J. Z. (Z.) syna A. i A. z domu K. ur. dnia (...) w W. skazanego prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 10 lutego 2021r. (sygn. akt II K 699/19) za popełnione w warunkach ciągu przestępstw (art. 91 § 1 kk):

a) czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 190a § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk dokonany dnia 29 czerwca 2017r., b) czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zb. z art. 190a § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk dokonany dnia 4 lipca 2017r. na jedną karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na świadczeniu nie­odpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie;

2. Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 10 sierpnia 2022r. (sygn. akt II K 1294/19) zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2023r. (sygn. akt IX Ka 1360/22) za czyn z art. 178b kk popełniony dnia 17 kwietnia 2018r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na świadczeniu nieodpłatnej, kontrolowa­nej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie; orzeczono zakaz prowa­dzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku; postępowanie wykonawcze w zakresie kary ograniczenia wolności zostało zawieszone;

3. Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 2 grudnia 2022r. (sygn. akt II 651/22) za czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w okresie od dnia 30 czerwca 2017r. do dnia 4 lipca 2017r. na karę 11 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na świadczeniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wy­miarze 40 godzin miesięcznie; postępowanie wykonawcze w zakresie kary ograniczenia wolności zostało zawieszone;

4. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 lutego 2023r. (sygn. akt VIII K 263/22) utrzy­manym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2024r. (sygn. akt VIII AKa 224/23) za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 275 § 1 kk w zb. z art. 189 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony dnia 5 sierpnia 2022r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na której poczet zaliczono okres tym­czasowego aresztowania od dnia 5 sierpnia 2022r. (godz. 17:40) do dnia 9 lutego 2023r., którą skazany odbywał do dnia 12 stycznia 2024r. (godz. 17:40); skazany aktualnie odby­wa tę karę od dnia 10 maja 2024r. (godz. 17:40) – jej koniec obliczono na dzień 20 ma­ja 2026r. (godz. 17:40);

5. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 3 lipca 2023r. (sygn. akt II K 1352/20) utrzyma­nym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 listopada 2023r. (sygn. akt X Ka 986/23) za czyn z art. 278 § 1 kk popełniony dnia 7 maja 2020r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, na której poczet zaliczono okres zatrzymania w dniu 26 sierpnia 2020r. (w godz. 13:55-16:30); skazany odbył tę kare w okresie od dnia 12 stycznia 2024r. (godz. 17:40) do dnia 10 maja 2024r. (godz. 17:40); w przedmiocie wydania wyroku łącznego orzeka 1. na podstawie art. 568a § 1 pkt 2) kpk, art. 569 § 2 kpk w zw. z art. 85 § 1 kk, art. 85a kk i art. 86 §§ 1 i 3 kk oraz art. 91 § 3 kk łączy kary ograniczenia wolności wymierzone skazanemu wyrokami opisanymi w punktach 1., 2. i 3. ( pierwszym, drugim i trzecim) części wstępnej, to jest wyrokami:

 [ 1.] Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 10 lutego 2021r. (sygn. akt II K 699/19),  [ 2.] Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 10 sierpnia 2022r. (sygn. akt II K 1294/19),  [ 3.] Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 2 grudnia 2022r. (sygn. akt II 651/22) i wymierza skazanemu J. Z. karę łączną 1 (jednego) roku i 11 (jedenastu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na świadczeniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;

2. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach opisanych w punktach 1., 2. i 3. ( pierw­szym, drugim i trzecim) części wstępnej, nie objęte wyrokiem łącznym podlegają odręb­nemu wykonaniu;

3. na podstawie art. 572 kpk w pozostałym zakresie postępowanie umarza;

4. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UWŁ sygnatura akt skazany XII K 95 / 24 J. Z. Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić części 3-8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie 10.02.2021r. III K 699 / 19 2. Sąd Rejonowy w Piasecznie 10.08.2022r. II K 1294 / 19 3. Sąd Rejonowy w Piasecznie 2.12.2022r.

II K 651 / 22 4. Sąd Okręgowy w Warszawie 9.02.2023r. VIII K 263 / 22 5. Sąd Rejonowy w Pruszkowie 3.07.2023r. II K 1352 / 20 0.1.1.2. Inne fakty 1.2.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. dotychczasowa karalność skazanego odpisy wyroków w sprawach wskazanych w punkcie 1.1. oraz informacja o karalności 51, 52, 53, 55, 58-60, 61, 63, 64, 11-12 2. przebieg postępowań wykonawczych odpisy posta­nowień dot. postępowań wykonawczych 54, 56 3. okresy odbywania kar wydruki sys­temu Noe-Sad, informacja o pobytach 13, 14, 25 4. zachowanie skazanego w czasie odbywania kar opinia o skazanym 24-24v 1.2.2.

Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --- --- --- --- 1.Ocena Dowodów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. i.2. odpisy wyroków, postanowień, infor­macja o karalności dokumenty sporządzone przez uprawnione organy we właściwej formie 3. wydruki z systemu Noe-Sad miarodajna informacja o okresach pozbawienia wolności skaza­nego i o tym, kiedy które kary były wykonywane 4. opinia o skazanym sporządzona przez organ uprawniony; przedstawia tak pozytyw­ne, jak i negatywne zachowania J.

Z. w jednostce penitencjarnej ( szerzej o opinii w sekcji dotyczącej wymiaru kary) 0.1.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów 0.2.(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --- --- --- 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu [ 1.] [ 1.] Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie 10.02.2021r.

III K 699/19 kara 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności [ 2.] [ 2.] Sąd Rejonowy w Piasecznie 10.08.2022r. II K 1294/19 kara 4 miesięcy ograniczenia wolności [3.] [ 3.] Sąd Rejonowy w Piasecznie 2.12.2022r. II K 651 / 22 kara 11 miesięcy ograniczenia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej W pierwszej kolejności wskazać należało, że J. Z. części przestępstw (czyny przypi­sane wyrokami z pozycji [ 1.], [ 2.], [ 3.] i [ 5.]) dopuścił się przed dniem 23 czerwca 2020r.

Tylko jednego (czyn przypisany wyrokiem Sądu Okręgowego w sprawie z pozycji [ 4.]) po tej dacie. Natomiast wszystkie wyroki zostały wydane i uprawomocniły się po dniu 23 czerwca 2020r. Na przestrzeni ostatnich lat dochodziło do zmian przepisów dotyczących zasad wymierzania kary łącznej w wyroku łącznym. Z dniem 1 lipca 2015r. odstąpiono od konstrukcji zbiegu przestępstw zastępując ją konstrukcją zbiegu kar podlegających wykonaniu. Z dniem 24 czer­wca 2020r. nastąpiła kolejna zmiana przepisów dotyczących zasad wymierzania kary łącznej.

Zasadniczo nastąpił powrót do obowiązującej przed dniem 1 lipca 2015r. konstrukcji zbiegu przestępstw. Ustawodawca dokonując nowelizacji wprowadził przepis intertemporalny. Zawarty jest on w art. 81 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów ban­kowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020r. poz. 1086). Ustęp 1. stanowi, że przepisy rozdziału IX kodeksu karnego (czyli art. 85 i n.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020r. stosuje się do kar prawomocnie orze­czonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z kolei z ustępu 2. wynika, że przepisy znowelizowane stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie ustawy. Wyżej wspomniano, że wszystkie wyrok wobec skazanego zostały wydane i uprawomocniły się w okresie obowiązywania aktualnego reżimu łączenia kar. Dlatego zastosowanie musiały znaleźć przepisy kodeksu karnego obowiązujące po dniu 23 czerwca 2020r. Zmiana art. 86 § 1 kk, która nastąpiła od dnia 1 października 2023r. (podwyższenie górnej granicy kary pozba­wienia wolności) nie miała znaczenia w przypadku skazanego, skoro łączeniu podlegały wy­łącznie kary ograniczenia wolności.

Stosownie do brzmienia art. 85 § 1 kk jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przes­tępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przes­tępstwa. Art. 86 § 1 kk stanowi, że sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 sta­wek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności.

Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zgodnie z art. 86 § 3 ab initio kk wymierzając karę łączną ograniczenia wolności, sąd określa na nowo obo­wiązki lub wymiar potrącenia, o których mowa w art. 34 § 1a kk. Łączeniu ze sobą podlegają kary tego samego rodzaju. Dopuszczalne jest również połączenie kary pozbawienia wolności oraz kary ograniczenia wolności i wymierzenie kary łącznej pozba­wienia wolności według zasad przewidzianych w art. 87 kk § 1 kk – zagadnienie to zostanie poddane szerszemu omówieniu w dalszej części uzasadnienia.

Pierwszy chronologicznie wyrok zapadł wobec skazanego dnia 10 lutego 2021r. [ 1.]. Zatem zbieg realny stanowiły czyny, za które J. Z. został skazany wyrokami:  [ 1.] Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 10 lutego 2021r. (sygn. akt III K 699/19) ( kara ograniczenia wolności);  [ 2.] Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 10 sierpnia 2022r. (sygn. akt II K 1294/19) ( kara ograniczenia wolności);  [ 3.] Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 2 grudnia 2022r. (sygn. akt II K 651/22) ( kara ograniczenia wolności);  [ 5.] Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 3 lipca 2023r. (sygn. akt II K 1352/20) ( kara pozbawienia wolności).

Przestępstwa, których dotyczą przywołane wyroki zostały popełnione – odpowiednio – dnia 29 czerwca 2017r. i dnia 4 lipca 2017r. [ 1.a)-b)], dnia 17 kwietnia 2018r. [ 2.], od dnia 30 czer­wca 2017r. do dnia 4 lipca 2017r. [ 3.] i dnia 7 maja 2020r. [ 5.], czyli przed dniem 10 lute­go 2021r. (data wydania wyroku w sprawie III K 699/19 [ 1.] – data graniczna realnego zbiegu przestępstw). W ramach tego zbiegu połączeniu podlegały wyłącznie kary ograniczenia wolności. Co prawda art. 87 § 1 kk dopuszcza połączenie kary ograniczenia wolności z karą pozbawienia wolności, ale jego treść nakazuje wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności (przy zastosowaniu odpowiedniego przelicznika).

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2019r. (sygn. akt P 20/17, Dz. U. z 2019 roku, poz. 1135) uznał, że art. 87 § 1 kk w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP. Zauważyć wypada, że skazany nie uchyla się od wykonania kar ograniczenia wolności. Nie może ich wykonać z przyczyn obiektywnych, to jest wobec pozbawienia wolności w innych sprawach.

Z tego powodu postępowania wykonawcze są zawieszone (np. k. 54 i k. 56). Dlate­go postępowanie w zakresie połączenia kary pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem w sprawie II K 1352/20 [ 5.] umorzono. Połączono natomiast kary ograniczenia wolności. Zakresem rozstrzygnięcia o umorzeniu objęto też karę pozbawienia wolności wymierzoną wy­rokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VIII K 263/22 [ 4.]. Została ona wymierzona za czyn dokonany w dniu 5 sierpnia 2022r., a zatem już po wydaniu wyroku w sprawie III K 699/19 [ 1.] – data graniczna realnego zbiegu przestępstw.

Nie jest możliwe objęcie wyrokiem łącznym kary wymierzonej za przestępstwo popełnione po wydaniu wyroku skazującego za inne wcześniej dokonane przestępstwo (np. wyrok SN z dnia 10.02.2005r., V KK 427/04, Lex nr 159366). Skazany i jego obrońca postulowali połączenie kar pozbawienia wolności wymierzonych wy­rokami wymierzonymi w sprawach VIII K 263/22 [ 4.] i II K 1352/20 [ 5.]. Wyżej wykazano, że przestępstwa, których orzeczenia te dotyczą nie pozostawały w zbiegu realnym ze sobą (ze względu na wyrok z dnia 10 lutego 2021r.), toteż kary nie mogły być połączone przy zastoso­waniu przepisów obowiązujących po dniu 23 czerwca 2020r.

Nie rozstrzygając w tym miejscu sporu, czy art. 81 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. o dopła­tach do oprocentowania kredytów bankowych… wyłącza zastosowanie art. 4 § 1 kk wskazać należało, że nawet zastosowanie przepisów obowiązujących od dnia 1 lipca 2015r. do dnia 23 czerwca 2020r. nie pozwoliłoby na połączenie tych dwóch kar pozbawienia wolności. Art. 85 kk stanowił wtedy:  jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną (§ 1),  podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrze­żeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1.

Karą podlegającą wykonaniu w przypadku kary pozbawienia wolności jest aktualnie wykony­wana kara tego rodzaju oraz kara oczekująca na wprowadzenie do wykonania w dalszej ko­lejności. Skazany karę 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną w sprawie II K 1352/20 [ 5.] odbył od dnia 12 stycznia 2024r. do dnia 10 maja 2024r. (por. k. 25). Toteż na datę wy­dawania uzasadnianego wyroku łącznego nie było innej kary pozbawienia wolności podlega­jącej wykonaniu. Na dzień wyrokowania karami podlegającymi wykonaniu były wyłącznie kara 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona w sprawie VIII K 263/22 [ 4.] i trzy kary ograniczenia wol­ności (sprawy z punktów [ 1.], [ 2.] i [ 3.]).

Wyjaśniono już, że kary ograniczenia wolności nie mogły zostać połączone z karą pozbawienia wolności. Zastosowanie reżimu zbiegu kar dopro­wadziłoby do połączenia wyłącznie kar ograniczenia wolności, toteż uzyskano by taki sam re­zultat jak przy zastosowaniu aktualnie obowiązujących przepisów. 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Orzekając w punkcie 1. wyroku karę łączną ograniczenia wolności Sąd kierował się dyrekty­wami określonymi w art. 85a kk i zastosował tzw. zasadę asperacji (zasadę mieszaną), sto­sownie do oceny stopnia związku podmiotowego, przedmiotowego oraz czasowego łączą­cego poszczególne przestępstwa.

Kara łączna ograniczenia wolności mogła zostać wymierzona w przedziale od 1 roku i 7 mie­sięcy (miesiąc powyżej najsurowszej kary jednostkowej wymierzonej za czyny opisane w pun­ktach [ 1.a)-b)]) do 2 lat ograniczenia wolności (górna granica z art. 86 § 1 kk). Od dnia 1 lipca 2015r. w kodeksie karnym pojawił się nowy przepis. To art. 85a stanowiący orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wycho­wawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Jego wprowadzenie zostało ocenione po­zytywnie, bowiem dotychczas w polskich ustawach karnych bardzo brakowało przepisu ok­reślającego tzw. ogólne dyrektywy wymiaru kary łącznej (J. Majewski, Kodeks karny. Komen­tarz do zmian 2015, Warszawa 2015, s. 306). Z rozważań tego komentatora ( ibidem, s. 308) należy przyłączyć się do poglądu, że partykuła przede wszystkim eksponuje w art. 85a kk cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, to wyróż­nia je w stosunku do potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

W rezultacie przepis ten ustanawia osobny, zamknięty katalog ogólnych dyrektyw wymiaru kary łącznej (odrębny od katalogu z art. 53 kk) składający się z dwóch dyrektyw: dyrektywy prewencji indywidualnej (szczególnej) oraz dyrektywy prewencji generalnej (ogólnej), a jed­nocześnie wyznacza, że pierwsza z nich ma być dyrektywą wiodącą. Pogląd ten częściowo stracił na aktualności wobec nowelizacji art. 85a kk, który od dnia 1 października 2023r. sta­nowi: Orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego.

Wydaje się zatem, że ustawodawca punkt ciężkości przesunął na prewencję generalną. Niemniej stwierdzić trzeba, że ukonstytuowanie w art. 85a kk ogólnych dyrektyw wymiaru kary łącznej nie zdezaktualizowało dotychczasowej praktyki określania jej wysokości w zależ­ności od oceny nasilenia związku przedmiotowego, podmiotowego i czasowego spajającego przestępstwa, za które wymierzono kary podlegające łączeniu. Uzależnienie ukształtowania kary łącznej z wykorzystaniem dwóch zasad skrajnych lub jednej zasady pośredniej od istnie­nia (lub braku) związku przedmiotowego, podmiotowego i czasowego przestępstw nie wyni­kało wprost z żadnego przepisu kodeksu karnego z 1997 roku (tak samo wcześniej kodeksu karnego z 1969 roku).

Był to wynik dorobku doktryny i judykatury. Zarazem i komentatorzy, i sądy wskazywały, że to właśnie wymogi prewencji indywidualnej i generalnej przemawiają by wymiar kary łącznej uzależniać od oceny nasilenia związku przedmiotowego, podmioto­wego i czasowego spajającego konkretne przestępstwa. Dlatego w ocenie Sądu Okręgowego art. 85a kk nie eliminuje trafności dotychczasowych rozwiązań orzeczniczych dotyczących zasad kształtowania kary łącznej (tak samo P. Kozłowska-Kalisz [w:] M. Mozgawa (red.), Ko­deks karny. Komentarz, Warszawa 2015, teza 1 in fine do art. 85a kk).

Przez związek podmiotowo-przedmiotowy rozumie się głównie podobieństwo rodzajowe zbie­gających się przestępstw, motywację i czas popełnienia każdego z nich (por. wyrok SA w Kra­kowie z dnia 2.07.1992r., II AKr 117/92, KZS 1992/3-9/50). Charakter więzi zachodzących mię­dzy pozostającymi w realnym zbiegu przestępstwami, objawiającej się zwartością czasową, ale i popełnieniem czynów powiązanych ze sobą wspólnym zamiarem czy ciągiem działań sprawcy sprawia, że przy tego typu sytuacjach zaciera się indywidualny charakter poszcze­gólnych przestępstw, a ponownej oceny wymaga całe zjawisko, na które złożyły się wszystkie przypisane czyny (wyrok SA w Gdańsku z dnia 5.11.1998r., II AKa 260/98, Biul.

SA w Gdańsku 1999/1/108). Podobnie Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 8 marca 2001r. (II AKa 59/01, Prok. i Pr. 2002/3/21) zauważył, że zasadę absorpcji stosuje się, gdy przestępstwa ob­jęte realnym zbiegiem w liczbie nie więcej niż dwa wskazują na bliską więź przedmiotową i podmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miej­scowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem, mimo godzenia w różne dobra osobiste. Całkowitą absorpcję można zastosować albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre z czynów kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś inne szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 14.03.2012r., II AKa 51/12, Lex nr 1143438).

Absorpcja czy wymierzenie kary łącznej zbliżonej w swojej wysokości do najsurowszej kary jednostkowej jest uzasadnio­ne w sposób szczególny w dwóch przypadkach: zbiegu bardzo poważnego przestępstwa z przestępstwem lub przestępstwami wyraźnie mniej groźnymi oraz w sytuacji, gdy przyjęcie wielu przestępstw zamiast jednego jest merytorycznie wątpliwe ze względu na nieostrość kryteriów jedności czynu czy przestępstwa, tzn. gdy między przestępstwami istnieje ścisły związek rzeczowy, np. objęcie jednym planem działania, choć art. 12 kk nie znalazł zastoso­wania.

Nadto wymiar kary łącznej w oparciu o zasadę absorpcji może mieć miejsce w takich przypadkach, gdy z dwóch lub więcej przestępstw pozostających w zbiegu jedno dominuje w ocenie całości zdarzenia lub gdy związek czasowo-przestrzenny między nimi jest ścisły (wy­rok SA w Warszawie z dnia 22.10.2015r., II AKa 307/15, Lex nr 1940502). Tezy te przyjmować aktualnie można z tą korektą, że ustawodawca wyeliminował pełną absorpcję, gdyż sąd obo­wiązany jest wymierzyć karę łączną powyżej najsurowszej kary jednostkowej – czyli karę co najmniej o miesiąc wyższą.

W węźle utworzonym w punkcie 1. wyroku połączono kary wymierzone za:  dwa czyny z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 190a § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zb. 190a § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk dokonane w czerwcu i lipcu 2017 roku [ 1.a)-b)];  czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk [ 3.] dokonany od czer­wca do lipca 2017 roku [ 3.]  i czyn z art. 178b kk dokonany w kwietniu 2018 roku [ 2.]. Lektura wyroków z punktów [ 1.] i [ 3.] prowadzi do jednoznacznego wniosku, że mamy do czynienia z trzema zachowaniami, które – gdyby były objęte jednym postępowaniem – zos­tałyby potraktowane jako jeden ciąg przestępstw.

Odmienny rodzajowo i odległy czasowo jest jedynie czyn z wyroku z punktu [ 2.]. Popełnienie przestępstw podobnych w bliskich odstępach czasu uzasadnia znaczną absorpcję w wymiarze kary łącznej, ale dopuszczenie się ich na szkodę różnych pokrzywdzonych – odstąpienie od absorpcji pełnej na rzecz częściowej kumulacji, gdyż oznacza niekompletność kryteriów ścisłego związku przedmiotowego i podmiotowego zbiegających się realnie przes­tępstw (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 7.03.1991r., II AKr 15/91, KZS 1991 /3/12). Tak samo częściowa kumulacja jest uzasadniona w przypadku popełnienia przestępstw jednorodza­jowych, nawet na szkodę tego samego pokrzywdzonego, ale w znacznych odstępach czaso­wych bądź bliższych czasowo, ale na szkodę różnych pokrzywdzonych.

Uwzględniając wymowę opinii o skazanym (przeciętna, z elementami pozytywnymi, jak np. nieodpłatne zatrudnienie na terenie jednostki penitencjarnej, deklaratywnie krytyczny sto­sunek do popełnionych przestępstw) kara łączna 1 roku i 11 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na świadczeniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 10 godzin miesięcznie stanowić będzie prawidłową syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właściwą oraz celową – z punktu widzenia prewencyjnego – reakcją na popeł­nione przez niego czyny.

Normy prawa karnego materialnego określają w sposób ogólny zasady orzekania kary łącznej. Nie zawierają one nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji w odniesieniu do każdego skazanego. Skoro z przepisów nie wynika obowiązek kształtowania wymiaru kary łącznej przy zastosowaniu tylko jednej dyrektywy, najbardziej korzystnej dla skazanego, to posłużenie się zasadą częściowego pochłaniania nie może stanowić jakiegokolwiek naruszenia prawa materialnego (por. wyrok SN z dnia 17.05.2000r., IV KKN 39/99, Lex nr 51104). 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego nie dotyczy 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach opisanych w punktach 1., 2. i 3. (pierw­szym, drugim i trzecim) części wstępnej orzeczenia, nie objęte wyrokiem łącznym po­dlegają odrębnemu wykonaniu – wynika to z treści art. 576 § 1 kpk 3. powody umorzenia postępowania w pozostałym zakresie wyjaśniono powyżej 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. skazanego zwolniono z obowiązku ponoszenia wydatków postępowania obciążając nimi Skarb Państwa. 1.PODPIS sędzia Piotr Maksymowicz